Właściwości farmakodynamiczne
Seretide 125 (125 mcg + 25 mcg)/dawkę inh.

Właściwości farmakodynamiczne

Produkt leczniczy Seretide 125 (125 μg + 25 μg)/dawkę inhalacyjną, aerozol inhalacyjny, zawiesina, należy do grupy farmakoterapeutycznej: Leki adrenergiczne w połączeniu z kortykosteroidami lub innymi lekami, z wyjątkiem leków przeciwcholinergicznych (kod ATC: R03AK06). ¹

Skład i postać farmaceutyczna

Preparat Seretide 125 dostępny jest w postaci aerozolu inhalacyjnego, zawiesiny. Każda odmierzona dawka (opuszczająca zawór dozujący pojemnika) zawiera 25 mikrogramów salmeterolu (w postaci salmeterolu ksynafonianu, mikronizowanego) i 125 mikrogramów flutykazonu propionianu (mikronizowanego). Stanowi to odpowiednik dawki dostarczonej (opuszczającej inhalator) 21 mikrogramów salmeterolu i 110 mikrogramów flutykazonu propionianu. ²

Wizualnie lek ma postać zawiesiny koloru białego lub prawie białego, umieszczonej w pojemniku, który znajduje się w plastikowym, purpurowym dozowniku wyposażonym w dyszę rozpylającą i zamykany nasadką ustnika. ³

Mechanizm działania

Seretide 125 zawiera dwie substancje czynne: salmeterol i flutykazonu propionian, które wykazują odmienne mechanizmy działania, wzajemnie się uzupełniające w terapii astmy oskrzelowej. ⁴

Salmeterol – mechanizm działania i efekty farmakodynamiczne

Salmeterol jest długo działającym, wybiórczym agonistą receptorów β2-adrenergicznych, charakteryzującym się długim łańcuchem bocznym, który wiąże się z miejscem pozareceptorowym. Ta unikalna struktura molekularna umożliwia długotrwałe działanie bronchodylatacyjne, utrzymujące się przez co najmniej 12 godzin, co stanowi istotną przewagę nad krótko działającymi β2-agonistami stosowanymi w standardowych dawkach. ⁵

Flutykazonu propionian – mechanizm działania i efekty farmakodynamiczne

Flutykazonu propionian podawany drogą wziewną w zalecanych dawkach wywiera silne działanie przeciwzapalne w obrębie dróg oddechowych. Efektem farmakodynamicznym tego działania jest redukcja nasilenia objawów astmy oraz zmniejszenie częstości występowania zaostrzeń choroby. Istotną zaletą terapii miejscowej jest znacząco mniejsze ryzyko wystąpienia działań niepożądanych w porównaniu do kortykosteroidów stosowanych ogólnoustrojowo. ⁶

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Efektywność terapeutyczna oraz profil bezpieczeństwa produktu Seretide zostały szczegółowo potwierdzone w badaniach klinicznych. Kluczowym badaniem oceniającym skuteczność leczenia jest badanie GOAL (Gaining Optimal Asthma ControL – Uzyskanie optymalnej kontroli choroby). ⁷

Badanie GOAL – metodologia i wyniki

Badanie GOAL było 12-miesięcznym, wieloośrodkowym projektem klinicznym, który objął 3416 pacjentów dorosłych i młodzieży z rozpoznaniem przewlekłej astmy oskrzelowej. Podstawowym celem badania było porównanie skuteczności i bezpieczeństwa terapii skojarzonej (Seretide) z monoterapią kortykosteroidem wziewnym (propionianem flutykazonu). Dodatkowo badano, czy zamierzone cele terapeutyczne w leczeniu astmy są osiągalne przy zastosowaniu każdej z tych strategii. ⁸

Metodologia badania opierała się na schemacie stopniowego zwiększania dawek leków (stepped-up) w 12-tygodniowych interwałach, aż do osiągnięcia pełnej kontroli astmy (total control) lub do momentu zastosowania maksymalnej dopuszczalnej dawki badanego leku. ⁹

Wyniki badania GOAL wykazały jednoznacznie, że skuteczna kontrola astmy została osiągnięta u większego odsetka pacjentów przyjmujących Seretide w porównaniu do grupy leczonej wyłącznie wziewnym kortykosteroidem. Co istotne, kontrola objawów choroby w grupie stosującej terapię skojarzoną została uzyskana przy niższej skumulowanej dawce kortykosteroidu. ¹⁰

Analizując czas potrzebny do uzyskania kontroli choroby, badanie dostarczyło przekonujących dowodów na przewagę preparatu Seretide. Dobra kontrola astmy została osiągnięta znacząco szybciej w grupie pacjentów stosujących terapię skojarzoną. Mediana czasu leczenia do osiągnięcia pierwszego tygodnia z dobrą kontrolą objawów astmy u 50% pacjentów wynosiła zaledwie 16 dni w przypadku stosowania Seretide, podczas gdy w grupie przyjmującej kortykosteroid wziewny w monoterapii okres ten wydłużał się do 37 dni. ¹¹

Wśród pacjentów, którzy przed włączeniem do badania nie otrzymywali steroidów, różnica w szybkości uzyskania kontroli choroby również była zauważalna – czas do osiągnięcia tygodnia dobrej kontroli astmy wynosił 16 dni dla Seretide i 23 dni dla monoterapii kortykosteroidem wziewnym. ¹²

Podsumowując wyniki badania GOAL, preparat Seretide wykazał wyraźną przewagę nad monoterapią kortykosteroidem wziewnym zarówno pod względem skuteczności klinicznej (szybsza i lepsza kontrola objawów), jak i profilu bezpieczeństwa (możliwość osiągnięcia kontroli choroby przy niższej dawce steroidów). ¹³