Interakcje leku
Mycophenolate mofetil Sandoz 250 mg kapsułki twarde 250 mg

Mykofenolan mofetylu (MMF), stosowany w transplantologii jako lek immunosupresyjny, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Interakcje te obejmują m.in. zwiększenie stężenia acyklowiru i MPAG u pacjentów z niewydolnością nerek, zmniejszenie ekspozycji na kwas mykofenolowy (MPA) przez leki zobojętniające kwas solny, inhibitory pompy protonowej (IPP), kolestyraminę (zmniejszenie AUC MPA o 40%), cyklosporynę A (obniżenie ekspozycji na MPA o 30-50%), oraz antybiotyki eliminujące bakterie β-glukuronidazę (np. cyprofloksacyna, amoksycylina z kwasem klawulanowym, norfloksacyna z metronidazolem), które mogą obniżać stężenia MPA nawet o 30-50%. Inne istotne interakcje to zwiększenie AUC MPA o 35% przez izawukonazol oraz zmniejszenie stężenia MPA o około 30% przez telmisartan, choć bez istotnych klinicznych konsekwencji. Ryfampicyna może obniżyć ekspozycję na MPA od 18% do 70%, co wymaga monitorowania i dostosowania dawki MMF. Sewelamer zmniejsza Cmax i AUC MPA odpowiednio o 30% i 25%, dlatego zaleca się podawanie MMF co najmniej godzinę przed lub trzy godziny po sewelamerze.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Mykofenolan mofetylu, jako lek immunosupresyjny stosowany w transplantologii, może wchodzić w liczne interakcje z innymi środkami leczniczymi. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla zapewnienia skuteczności terapii i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis możliwych interakcji mykofenolanu mofetylu z innymi lekami oraz substancjami.1

Leki wpływające na farmakokinetykę MPA

Acyklowir podawany jednocześnie z mykofenolanem mofetylu wykazuje zwiększone stężenie w osoczu w porównaniu do monoterapii. Choć zmiany farmakokinetyki glukuronidu kwasu mykofenolowego (MPAG) są minimalne (wzrost o 8%), nie uznaje się ich za klinicznie istotne. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek stężenia zarówno MPAG, jak i acyklowiru w osoczu wzrastają, co może prowadzić do konkurencji o wydzielanie kanalikowe i dalszego zwiększenia stężeń obu substancji.2

Leki zobojętniające kwas solny w żołądku oraz inhibitory pompy protonowej (IPP) zmniejszają ekspozycję na MPA. Dotyczy to zarówno wodorotlenków magnezu i glinu, jak i IPP takich jak lanzoprazol czy pantoprazol. Warto jednak zaznaczyć, że odsetek odrzuceń przeszczepu lub jego utraty nie różnił się znacząco u pacjentów przyjmujących mykofenolan mofetylu z inhibitorami pompy protonowej lub bez nich. Redukcja ekspozycji po jednoczesnym stosowaniu mykofenolanu mofetylu z wodorotlenkiem magnezu i glinu była znacznie mniejsza niż w przypadku IPP.3

Leki wpływające na recyrkulację jelitowo-wątrobową

Szczególną ostrożność należy zachować podczas stosowania produktów leczniczych wpływających na recyrkulację jelitowo-wątrobową, ponieważ mogą one zmniejszać skuteczność mykofenolanu mofetylu.4

Kolestyramina znacząco zmniejsza ekspozycję na MPA. Badania wykazały, że u zdrowych ochotników przyjmujących 4 g kolestyraminy trzy razy na dobę przez 4 dni, po podaniu pojedynczej dawki 1,5 g mykofenolanu mofetylu następowało zmniejszenie wartości AUC dla MPA o 40%. Wymaga to zachowania ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu obu leków ze względu na możliwość zmniejszenia skuteczności mykofenolanu mofetylu.5

Cyklosporyna A (CsA) ma złożony wpływ na farmakokinetykę mykofenolanu mofetylu. Sam mykofenolan mofetylu nie wpływa na farmakokinetykę cyklosporyny A, natomiast zaprzestanie stosowania mykofenolanu w skojarzeniu z cyklosporyną zwiększa wartość AUC dla MPA o około 30%. CsA wpływa na krążenie jelitowo-wątrobowe MPA, zmniejszając o 30-50% ekspozycję na MPA u biorców przeszczepionej nerki leczonych terapią skojarzoną w porównaniu z pacjentami otrzymującymi syrolimus lub belatacept i podobne dawki mykofenolanu mofetylu. Zmiana CsA na inny lek immunosupresyjny, który nie wpływa na krążenie jelitowo-wątrobowe MPA, może prowadzić do zmian ekspozycji na MPA.6

Interakcje z antybiotykami

Antybiotyki eliminujące bakterie wytwarzające beta-glukuronidazę w jelicie (np. aminoglikozydy, cefalosporyny, fluorochinolony i penicyliny) mogą wpływać na krążenie jelitowo-wątrobowe MPAG/MPA, powodując zmniejszenie ekspozycji układowej na MPA.7

Cyprofloksacyna i amoksycylina z kwasem klawulanowym zmniejszają stężenie minimalne MPA o około 50% u biorców przeszczepu nerki bezpośrednio po ich doustnym przyjęciu. Efekt ten zmniejsza się w trakcie trwania antybiotykoterapii i ustępuje w ciągu kilku dni po jej zakończeniu. Ponieważ zmiany stężenia minimalnego niekoniecznie odpowiadają zmianom w całkowitej ekspozycji na MPA, zazwyczaj nie jest konieczna modyfikacja dawkowania mykofenolanu mofetylu, gdy nie występują kliniczne objawy zaburzenia czynności przeszczepu. Niemniej jednak zaleca się ścisłą obserwację kliniczną podczas terapii skojarzonej i przez krótki okres po zakończeniu antybiotykoterapii.8

Norfloksacyna i metronidazol – u zdrowych ochotników nie zaobserwowano znaczących interakcji podczas jednoczesnego podawania mykofenolanu mofetylu z norfloksacyną lub metronidazolem osobno. Jednak skojarzenie norfloksacyny z metronidazolem skutkowało zmniejszeniem ekspozycji na MPA o około 30% po podaniu pojedynczej dawki mykofenolanu mofetylu.9

Trimetoprym/sulfametoksazol nie wykazuje wpływu na biodostępność MPA.10

Interakcje z lekami wpływającymi na glukuronidację

Produkty lecznicze wpływające na proces glukuronidacji MPA mogą powodować zmianę ekspozycji na MPA, co wymaga zachowania ostrożności podczas ich stosowania z mykofenolanem mofetylu.11

Izawukonazol powoduje zwiększenie wartości AUC0-∞ dla MPA o 35% podczas jednoczesnego stosowania.12

Telmisartan przy jednoczesnym stosowaniu z mykofenolanem mofetylu powoduje zmniejszenie stężenia MPA o około 30%. Dzieje się to poprzez zwiększenie ekspresji receptorów PPAR gamma (receptory aktywowane przez proliferatory peroksysomów), co z kolei zwiększa ekspresję i aktywność UGT1A9. Mimo zmian farmakokinetycznych, nie zaobserwowano klinicznych następstw tej interakcji przy porównaniu odsetka odrzucania przeszczepu, utraty przeszczepu czy profilu działań niepożądanych.13

Inne istotne interakcje

Gancyklowir podawany jednocześnie z mykofenolanem mofetylu może zwiększać stężenie MPAG i gancyklowiru, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ze względu na konkurencję o wydzielanie w kanalikach nerkowych. Nie oczekuje się istotnych zmian farmakokinetyki MPA, więc nie jest wymagane dostosowanie dawki mykofenolanu mofetylu. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek otrzymujących równocześnie oba te leki należy ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania gancyklowiru (lub jego proleków, np. walgancyklowiru) i dokładnie monitorować stan pacjentów.14

Doustne środki antykoncepcyjne – jednoczesne podawanie mykofenolanu mofetylu nie wpływa na farmakokinetykę i farmakodynamikę doustnych środków antykoncepcyjnych.15

Ryfampicyna u pacjentów nie przyjmujących cyklosporyny powoduje zmniejszenie ekspozycji (AUC0-12) na MPA o 18% do 70%. Zaleca się monitorowanie ekspozycji na MPA i odpowiednie dostosowanie dawki mykofenolanu mofetylu w celu utrzymania skuteczności klinicznej.16

Sewelamer powoduje zmniejszenie wartości Cmax i AUC0-12h dla MPA o odpowiednio 30% i 25%, choć nie zaobserwowano następstw klinicznych (np. odrzucania przeszczepu). Zaleca się podawanie mykofenolanu mofetylu co najmniej godzinę przed lub trzy godziny po przyjęciu sewelameru, aby zminimalizować wpływ na wchłanianie MPA. Brak jest danych dotyczących jednoczesnego podawania mykofenolanu mofetylu z innymi lekami wiążącymi fosforany.17

Takrolimus – u pacjentów po przeszczepieniu wątroby, u których rozpoczęto podawanie mykofenolanu mofetylu i takrolimusu, wartości AUC i Cmax dla MPA nie zmieniały się znacząco. Natomiast stwierdzono zwiększenie wartości AUC dla takrolimusu o około 20% po wielokrotnym podaniu dawek mykofenolanu mofetylu (1,5 g dwa razy na dobę) pacjentom po przeszczepieniu wątroby otrzymującym takrolimus. U pacjentów po przeszczepieniu nerki wydaje się, że mykofenolan mofetylu nie wpływa na stężenie takrolimusu.18

Szczepionki zawierające żywe drobnoustroje nie powinny być podawane pacjentom z zaburzoną odpowiedzią immunologiczną. Wytwarzanie przeciwciał w odpowiedzi na inne szczepionki może być zmniejszone.19

Probenecyd podawany jednocześnie z mykofenolanem mofetylu małpom zwiększa 3-krotnie wartość AUC dla MPAG w osoczu. Inne substancje, które podlegają wydzielaniu w kanalikach nerkowych, mogą konkurować z MPAG i zwiększać stężenia MPAG w osoczu lub stężenia innej substancji podlegającej wydzielaniu kanalikowemu.20

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii mykofenolanem mofetylu jest niewskazane ze względu na potencjalne ryzyko nasilenia działań niepożądanych leku, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego oraz wątroby. Alkohol może nasilać działanie immunosupresyjne mykofenolanu mofetylu, zwiększając ryzyko infekcji oportunistycznych. Ponadto, zarówno alkohol jak i mykofenolan mofetylu mogą wykazywać hepatotoksyczność, co zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby podczas ich jednoczesnego stosowania.

Pacjenci przyjmujący mykofenolan mofetylu powinni całkowicie unikać spożywania alkoholu lub znacząco je ograniczyć, konsultując się z lekarzem prowadzącym. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z istniejącymi wcześniej zaburzeniami czynności wątroby.

Tabela interakcji z mykofenolanem mofetylu

Lek/substancja Wpływ na farmakokinetykę Efekt kliniczny Poziom ważności interakcji Zalecenia
Acyklowir/Walacyklowir ↑ stężenia acyklowiru w osoczu, minimalne zmiany w farmakokinetyce MPAG (↑ 8%) Możliwa konkurencja o wydzielanie kanalikowe u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek Umiarkowany Monitorowanie u pacjentów z niewydolnością nerek
Leki zobojętniające i inhibitory pompy protonowej (IPP) ↓ ekspozycji na MPA Brak istotnego wpływu na odrzucanie przeszczepu Niski do umiarkowanego Nie wymaga rutynowej modyfikacji dawkowania
Kolestyramina ↓ AUC dla MPA o 40% Potencjalne zmniejszenie skuteczności mykofenolanu mofetylu Wysoki Zachować ostrożność, rozważyć monitorowanie stężenia MPA
Cyklosporyna A ↓ ekspozycji na MPA o 30-50% przez wpływ na krążenie jelitowo-wątrobowe Zmiana ekspozycji na MPA po modyfikacji terapii CsA Wysoki Monitorowanie stężenia MPA przy zmianie leczenia immunosupresyjnego
Antybiotyki (eliminujące bakterie wytwarzające β-glukuronidazę) ↓ ekspozycji układowej na MPA Potencjalnie zmniejszona skuteczność immunosupresyjna Umiarkowany Ścisła obserwacja kliniczna podczas terapii i po jej zakończeniu
Cyprofloksacyna/Amoksycylina z kwasem klawulanowym ↓ stężenia minimalnego MPA o około 50% Efekt zmniejsza się w trakcie terapii, ustępuje po jej zakończeniu Umiarkowany Zazwyczaj bez modyfikacji dawki; ścisła obserwacja kliniczna
Norfloksacyna + Metronidazol ↓ ekspozycji na MPA o około 30% Potencjalnie zmniejszona skuteczność immunosupresyjna Umiarkowany Monitorowanie kliniczne
Izawukonazol ↑ AUC dla MPA o 35% Potencjalnie zwiększona immunosupresja i działania niepożądane Umiarkowany Monitorowanie kliniczne i rozważenie dostosowania dawki
Telmisartan ↓ stężenia MPA o około 30% Brak klinicznych skutków farmakokinetycznej interakcji Niski Nie wymaga rutynowej modyfikacji dawkowania
Gancyklowir/Walgancyklowir ↑ stężenia MPAG i gancyklowiru (konkurencja o wydzielanie kanalikowe) Bez wpływu na farmakokinetykę MPA Umiarkowany do wysokiego (u pacjentów z niewydolnością nerek) Ścisłe przestrzeganie zaleceń dawkowania gancyklowiru, monitorowanie pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
Ryfampicyna ↓ ekspozycji na MPA o 18% do 70% Potencjalnie zmniejszona skuteczność immunosupresyjna Wysoki Monitorowanie ekspozycji na MPA, dostosowanie dawki mykofenolanu mofetylu
Sewelamer ↓ Cmax MPA o 30% i AUC o 25% Brak następstw klinicznych Umiarkowany Podawanie mykofenolanu ≥1h przed lub ≥3h po sewelamarze
Takrolimus ↑ AUC takrolimusu o około 20% u pacjentów po przeszczepieniu wątroby Brak wpływu na MPA Niski Monitorowanie stężenia takrolimusu
Szczepionki zawierające żywe drobnoustroje Nie dotyczy Ryzyko infekcji szczepionkowej, zmniejszona odpowiedź na inne szczepionki Wysoki Przeciwwskazane
Probenecyd ↑ AUC dla MPAG 3-krotnie Potencjalne zwiększenie stężenia MPAG i innych substancji wydzielanych kanalikowo Umiarkowany Monitorowanie, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
Alkohol Potencjalne nasilenie metabolizmu wątrobowego Nasilenie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego i wątroby, zwiększone ryzyko infekcji Wysoki Unikać spożywania alkoholu
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl