Leki zawierające w składzie
mykofenolan mofetylu

Mykofenolan mofetylu to lek immunosupresyjny, będący prolekiem kwasu mykofenolowego (MPA). Po podaniu doustnym ulega szybkiej hydrolizie do aktywnego metabolitu – kwasu mykofenolowego, który selektywnie hamuje dehydrogenazę inozynową, kluczowy enzym w syntezie puryn. Blokuje on proliferację limfocytów T i B, hamując ich odpowiedź na antygeny, co prowadzi do zahamowania produkcji przeciwciał i supresji odpowiedzi immunologicznej.

Mykofenolan mofetylu jest stosowany głównie w zapobieganiu odrzucania przeszczepów narządów (nerek, wątroby, serca), często w schematach wielolekowych z inhibitorami kalcyneuryny (cyklosporyna, takrolimus) i kortykosteroidami. Stosuje się go również w leczeniu niektórych chorób autoimmunologicznych opornych na standardową terapię, takich jak toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie naczyń czy nefropatia toczniowa.

W Polsce dostępne są preparaty zawierające mykofenolan mofetylu pod nazwami handlowymi: CellCept, Mycophenolate Mofetil Accord, Mycophenolate Mofetil Sandoz, Myfenax, Myfortic (forma dojelitowa soli sodowej kwasu mykofenolowego). Lek występuje w postaci tabletek, kapsułek oraz proszku do sporządzania zawiesiny doustnej.

Główną zaletą mykofenolanu mofetylu jest jego selektywne działanie na limfocyty, co zapewnia skuteczną immunosupresję przy mniejszym ryzyku toksyczności narządowej w porównaniu z niektórymi innymi lekami immunosupresyjnymi. Wykazuje on również niższe ryzyko nefrotoksyczności niż inhibitory kalcyneuryny, co pozwala na redukcję dawek tych leków w schematach kombinowanych i ochronę funkcji przeszczepionych nerek.

Do najważniejszych zagrożeń związanych ze stosowaniem mykofenolanu mofetylu należą działania niepożądane ze strony układu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty), zwiększone ryzyko infekcji (w tym zakażeń oportunistycznych) oraz supresja szpiku kostnego (leukopenia, niedokrwistość, małopłytkowość). Lek wykazuje działanie teratogenne, dlatego jest przeciwwskazany w ciąży – pacjentki w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia. Istnieje również niewielkie zwiększenie ryzyka rozwoju niektórych nowotworów, zwłaszcza chłoniaków i nowotworów skóry, w związku z długotrwałą immunosupresją.