Dawkowanie i sposób podawania
Lotensin 5 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Lotensin

Lotensin dostępny jest w trzech mocach: 5 mg, 10 mg i 20 mg w postaci tabletek powlekanych. Dawkowanie leku jest zróżnicowane w zależności od wskazania oraz stanu pacjenta, a szczegółowe wytyczne przedstawiono poniżej.¹

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

U pacjentów, którzy nie przyjmują tiazydowych leków moczopędnych, zalecana początkowa dawka Lotensinu wynosi 10 mg raz na dobę. W zależności od odpowiedzi ciśnienia tętniczego, dawkę można zwiększyć do 20 mg na dobę. Modyfikację dawkowania przeprowadza się zwykle co 1-2 tygodnie.²

Jeśli działanie hipotensyjne osłabia się pod koniec okresu między dawkami, należy całkowitą dawkę dobową podzielić na dwie równe dawki. Maksymalna zalecana dawka dobowa leku Lotensin w nadciśnieniu tętniczym wynosi 40 mg, którą można podawać jednorazowo lub w dwóch dawkach podzielonych.³

W przypadku niewystarczającej skuteczności monoterapii można zastosować jednocześnie inny lek hipotensyjny, np. tiazydowy lek moczopędny lub antagonistę wapnia (początkowo w małych dawkach).⁴

Szczególne zalecenia dla pacjentów leczonych uprzednio lekami moczopędnymi

Jeśli pacjent był wcześniej leczony diuretykami, należy odstawić lek moczopędny na 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia Lotensinem, a następnie podać go ponownie w razie konieczności. Gdy przerwanie stosowania leków moczopędnych jest niemożliwe, dawkę początkową Lotensinu należy zmniejszyć do 5 mg zamiast 10 mg, aby uniknąć nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego.⁵

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z klirensem kreatyniny ≥ 30 ml/min zaleca się podawanie zwykle stosowanych dawek Lotensinu.⁶

Natomiast u pacjentów z klirensem kreatyniny < 30 ml/min dawka początkowa wynosi 5 mg. Dawkę można zwiększyć maksymalnie do 10 mg na dobę. W celu uzyskania dodatkowego działania hipotensyjnego należy zastosować inny lek moczopędny niż tiazydowy lub inny lek hipotensyjny.⁷

Dawkowanie w zastoinowej niewydolności serca

W leczeniu zastoinowej niewydolności serca (ZNS) zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę. Ze względu na ryzyko gwałtownego obniżenia ciśnienia tętniczego po podaniu pierwszej dawki, pacjenci rozpoczynający leczenie Lotensinem powinni być bardzo starannie monitorowani.⁸

Jeżeli po 2-4 tygodniach stosowania nie wystąpi zadowalające zmniejszenie objawów niewydolności serca, dawkę leku można zwiększyć do 5 mg raz na dobę, pod warunkiem, że u pacjenta nie wystąpiła hipotonia ortostatyczna lub inne istotne działania niepożądane. Zależnie od reakcji klinicznej dawkę można dalej zwiększać do 10 mg lub do dawki maksymalnej 20 mg raz na dobę, zachowując odpowiednie odstępy czasu między modyfikacjami.⁹

Dawkowanie raz na dobę jest zwykle skuteczne, jednak niektórzy pacjenci mogą lepiej reagować na dawkowanie dwa razy dziennie. Kontrolowane badania kliniczne wskazują, że u pacjentów z bardziej zaawansowaną niewydolnością serca (klasa IV według NYHA) zwykle można stosować mniejsze dawki Lotensinu niż u pacjentów z postacią łagodną do umiarkowanej (klasa II i III według NYHA).¹⁰

U pacjentów z ZNS i klirensem kreatyniny < 30 ml/min dawkę dobową można zwiększyć do 10 mg, jednakże początkowa mała dawka (2,5 mg raz na dobę) może okazać się najbardziej odpowiednia.¹¹

Dawkowanie u dzieci z nadciśnieniem tętniczym

U dzieci z nadciśnieniem tętniczym w wieku 7-16 lat o masie ciała ≥ 25 kg zazwyczaj zalecana dawka początkowa Lotensinu wynosi 0,2 mg/kg mc. (maksymalnie do 10 mg) raz na dobę. Dawkę należy dostosować w zależności od reakcji ciśnienia tętniczego na lek.¹²

Stosowanie dawki większej niż 0,6 mg/kg mc. (lub większej niż 40 mg na dobę) nie było badane u dzieci. Nie przeprowadzono badań dotyczących długotrwałego wpływu produktu Lotensin na wzrost i rozwój.¹³

Nie zaleca się stosowania Lotensinu:

• u dzieci w wieku poniżej 7 lat¹⁴
• u starszych dzieci, które nie mogą połykać tabletek¹⁵
• u dzieci, dla których obliczona dawka (mg/kg mc.) nie odpowiada dostępnej mocy tabletek¹⁶
• u dzieci, u których współczynnik przesączania kłębuszkowego wynosi < 30 ml/min, ze względu na niewystarczające dane umożliwiające zalecenie schematu dawkowania w tej grupie pacjentów¹⁷

Nie przeprowadzono badań dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania Lotensinu u dzieci z zastoinową niewydolnością serca ani z postępującą przewlekłą niewydolnością nerek.¹⁸

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Zalecane dawkowanie oraz specjalne środki ostrożności dotyczące osób w podeszłym wieku są takie same, jak u pozostałych dorosłych.¹⁹

Inne ważne informacje dotyczące dawkowania

Nagłe odstawienie benazeprylu (substancji czynnej Lotensinu) nie wiąże się z gwałtownym wzrostem ciśnienia tętniczego, co stanowi istotną informację przy planowaniu modyfikacji terapii.²⁰

Tabela dawkowania Lotensinu