Właściwości farmakokinetyczne leku Co-Prestarium Initio

Co-Prestarium Initio jest preparatem złożonym zawierającym peryndopryl z argininą oraz amlodypinę. Farmakokinetyka obu substancji aktywnych w postaci produktu złożonego zachowuje swoje indywidualne parametry. Szybkość i stopień absorpcji peryndoprylu i amlodypiny z produktu Co-Prestarium Initio nie różnią się istotnie od właściwości farmakokinetycznych tych składników podawanych oddzielnie.¹

Farmakokinetyka peryndoprylu

Peryndopryl stanowi prekursor leku, który po wchłonięciu ulega przekształceniu do aktywnego metabolitu – peryndoprylatu. Właściwości farmakokinetyczne peryndoprylu charakteryzują się kilkoma kluczowymi parametrami dotyczącymi procesów wchłaniania, dystrybucji i eliminacji.²

Wchłanianie peryndoprylu

Po podaniu doustnym peryndopryl wchłania się szybko z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w ciągu 1 godziny. Okres półtrwania samego peryndoprylu wynosi również 1 godzinę. Jedynie 27% podanej dawki peryndoprylu dociera do krwiobiegu w postaci aktywnego metabolitu – peryndoprylatu. Maksymalne stężenie peryndoprylatu w osoczu osiągane jest po 3-4 godzinach od przyjęcia dawki. Istotne jest, że spożycie pokarmu zmniejsza przekształcanie peryndoprylu w peryndoprylat, co wpływa na biodostępność leku. Z tego powodu peryndopryl z argininą należy przyjmować rano, przed posiłkiem. Wykazano liniową zależność między dawką peryndoprylu a jego stężeniem w osoczu.³

Dystrybucja peryndoprylu

Objętość dystrybucji niezwiązanego peryndoprylatu wynosi około 0,2 l/kg. Peryndoprylat wiąże się z białkami osocza w stosunkowo niewielkim stopniu – około 20%. Wiązanie to dotyczy głównie enzymu konwertującego angiotensynę i jest zależne od stężenia leku we krwi.⁴

Eliminacja peryndoprylu

Peryndoprylat jest wydalany przede wszystkim przez nerki. Końcowy okres półtrwania niezwiązanej frakcji peryndoprylatu wynosi około 17 godzin, co pozwala na osiągnięcie stanu stacjonarnego w ciągu 4 dni od rozpoczęcia terapii.⁵

Farmakokinetyka amlodypiny

Amlodypina charakteryzuje się odmiennymi właściwościami farmakokinetycznymi niż peryndopryl, co wynika z jej budowy chemicznej i mechanizmu działania.⁶

Wchłanianie, dystrybucja i wiązanie amlodypiny z białkami osocza

Po podaniu doustnym dawek terapeutycznych, amlodypina wchłania się dobrze z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi obserwuje się po 6-12 godzinach od podania dawki. Całkowita biodostępność amlodypiny jest wysoka i wynosi od 64% do 80%. W przeciwieństwie do peryndoprylu, biodostępność amlodypiny nie ulega zmianie pod wpływem pokarmu. Objętość dystrybucji amlodypiny wynosi około 21 l/kg. Badania in vitro wykazały, że aż 97,5% krążącej amlodypiny wiąże się z białkami osocza, co jest znacząco wyższym odsetkiem niż w przypadku peryndoprylu.⁷

Metabolizm i eliminacja amlodypiny

Okres półtrwania amlodypiny w końcowej fazie eliminacji z osocza jest znacznie dłuższy niż peryndoprylu i wynosi około 35-50 godzin, co uzasadnia dawkowanie raz na dobę. Amlodypina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie do nieczynnych metabolitów. Wydalanie odbywa się głównie przez nerki – około 10% macierzystego leku i 60% metabolitów jest wydalane w moczu.⁸

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież (w wieku poniżej 18 lat)

Nie ma dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących stosowania Co-Prestarium Initio u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.⁹

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się pewne zmiany w farmakokinetyce obu składników Co-Prestarium Initio:

• Amlodypina: Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego amlodypiny w osoczu jest podobny u osób w podeszłym wieku i u osób młodszych. Jednak klirens amlodypiny wykazuje tendencję do zmniejszania się u osób starszych, co powoduje zwiększenie wartości AUC (pole pod krzywą stężenia w czasie) i wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji.¹⁰
• Peryndopryl: Wydalanie peryndoprylatu jest wolniejsze u pacjentów w podeszłym wieku, co wymaga szczególnej ostrożności w monitorowaniu czynności nerek.¹¹

Z uwagi na powyższe różnice w farmakokinetyce, u pacjentów w podeszłym wieku rozpoczynanie leczenia i zwiększanie dawkowania należy przeprowadzać z ostrożnością, zależnie od czynności nerek. Obserwacja lekarska powinna obejmować monitorowanie stężenia kreatyniny i potasu we krwi.¹²

Zaburzenie czynności nerek

Wpływ zaburzenia czynności nerek na farmakokinetykę składników Co-Prestarium Initio jest zróżnicowany:

• Amlodypina: Zaburzenie czynności nerek nie wpływa znacząco na właściwości farmakokinetyczne amlodypiny. Co istotne, amlodypina nie ulega usunięciu z ustroju za pomocą dializy.¹³
• Peryndopryl: Eliminacja peryndoprylu jest zmniejszona u pacjentów z niewydolnością nerek, co wymaga dostosowania dawkowania i dokładnego monitorowania parametrów nerkowych.¹⁴

U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny od 30 do 60 ml/min) zalecana początkowa dawka produktu Co-Prestarium Initio wynosi 3,5 mg + 2,5 mg co drugą dobę. Obserwacja lekarska powinna obejmować monitorowanie stężenia kreatyniny i potasu.¹⁵

Zaburzenie czynności wątroby

U pacjentów z chorobą wątroby modyfikacja parametrów farmakokinetycznych obu składników wymaga szczególnej ostrożności:

• Amlodypina: Dostępne są bardzo ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania amlodypiny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Pacjenci z niewydolnością wątroby mają zmniejszony klirens amlodypiny, co skutkuje dłuższym okresem półtrwania oraz zwiększeniem wartości AUC o około 40-60%.¹⁶
• Peryndopryl: Właściwości farmakokinetyczne peryndoprylu są zmienione u pacjentów z marskością wątroby. Klirens wątrobowy macierzystej cząsteczki jest zmniejszony o połowę. Jednakże ilość powstającego peryndoprylatu pozostaje niezmieniona, dlatego modyfikacja dawkowania nie jest konieczna.¹⁷

Klirens peryndoprylatu podczas dializy wynosi 70 ml/min, co należy uwzględnić w przypadku pacjentów poddawanych dializoterapii.¹⁸

Zestawienie głównych parametrów farmakokinetycznych Co-Prestarium Initio