Dawkowanie i sposób podawania
Banavin 20 mg

Banavin, zawierający wortioksetynę bromowodorek, jest dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg i stosowany w leczeniu dużego zaburzenia depresyjnego (MDD). U dorosłych poniżej 65. roku życia zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji w zakresie 5-20 mg w zależności od odpowiedzi terapeutycznej. U pacjentów ≥65 lat leczenie należy rozpoczynać od 5 mg, a dawki powyżej 10 mg stosować ostrożnie z uwagi na ograniczone dane kliniczne. W przypadku współistniejącego stosowania inhibitorów CYP2D6 (np. bupropion, fluoksetyna) zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki, natomiast przy induktorach cytochromu P450 (np. ryfampicyna, karbamazepina) może być konieczne jej zwiększenie, dostosowując terapię do indywidualnej odpowiedzi pacjenta. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby modyfikacja dawki nie jest wymagana. Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów depresji, a odstawianie powinno być rozważane stopniowo, mimo braku szczegółowych wytycznych dotyczących schematu redukcji dawki.

Pobierz ChPL PDF Banavin – Tabletki powlekane – 20 mg
  1. Dawkowanie i sposób podawania leku Banavin
    1. Dawkowanie standardowe
    2. Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
    3. Przerwanie leczenia
    4. Sposób podawania
    5. Szczegółowa tabela dawkowania
    6. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. duży epizod depresyjny
Substancja czynna
  1. wortioksetyna
Kategoria leku
  1. leki przeciwdepresyjne

Dawkowanie i sposób podawania leku Banavin

Produkt leczniczy Banavin dostępny jest w postaci tabletek powlekanych zawierających wortioksetyny bromowodorek w czterech różnych dawkach: 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Prawidłowe dawkowanie tego leku jest kluczowe dla osiągnięcia optymalnych efektów terapeutycznych w leczeniu dużego zaburzenia depresyjnego.[1]

Dawkowanie standardowe

Zalecana początkowa dawka Banavin dla dorosłych pacjentów poniżej 65. roku życia wynosi 10 mg wortioksetyny, podawana raz na dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie, dawkę można modyfikować:[2]

  • Dawka może zostać zwiększona maksymalnie do 20 mg wortioksetyny raz na dobę
  • Dawka może zostać zmniejszona do minimalnej dawki 5 mg wortioksetyny raz na dobę

Po ustąpieniu objawów depresji należy kontynuować leczenie przez co najmniej 6 miesięcy w celu utrwalenia odpowiedzi przeciwdepresyjnej.[3]

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat): U tej grupy pacjentów należy zawsze rozpoczynać leczenie od najmniejszej skutecznej dawki – 5 mg wortioksetyny raz na dobę. Stosowanie dawek większych niż 10 mg wortioksetyny raz na dobę wymaga zachowania szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne dla tej grupy chorych.[4]

Pacjenci stosujący inhibitory cytochromu P450: Jeśli do leczenia wortioksetyną zostanie dołączony silny inhibitor CYP2D6 (np. bupropion, chinidyna, fluoksetyna, paroksetyna), należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki wortioksetyny, dostosowanej do indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie.[5]

Pacjenci stosujący induktory cytochromu P450: W przypadku dołączenia do terapii wortioksetyną induktora cytochromu P450 o szerokim zakresie działania (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina), może być konieczne dostosowanie dawki wortioksetyny w zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta.[6]

Dzieci i młodzież: Wortioksetyna nie powinna być stosowana u pacjentów poniżej 18. roku życia z dużym zaburzeniem depresyjnym (MDD) ze względu na brak wykazanej skuteczności w tej grupie wiekowej.[7]

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby: Modyfikacja dawki u tych pacjentów nie jest wymagana.[8]

Przerwanie leczenia

W celu uniknięcia objawów odstawienia zaleca się rozważenie stopniowego zmniejszania dawki leku. Należy jednak zauważyć, że brak jest wystarczających danych klinicznych, które pozwoliłyby na przedstawienie konkretnych zaleceń dotyczących schematu stopniowego zmniejszania dawki u pacjentów leczonych produktem Banavin.[9]

Sposób podawania

Banavin jest przeznaczony do podawania doustnego. Tabletki powlekane mogą być przyjmowane z pokarmem lub bez pokarmu. Jeżeli pacjent ma trudności z połykaniem tabletek w całości, na rynku mogą być dostępne inne produkty lecznicze zawierające wortioksetynę w bardziej odpowiednich postaciach farmaceutycznych.[10]

Szczegółowa tabela dawkowania

Grupa pacjentów Dawka początkowa Zakres dawkowania Uwagi specjalne
Dorośli < 65 lat 10 mg raz na dobę 5-20 mg raz na dobę Kontynuacja leczenia przez minimum 6 miesięcy po ustąpieniu objawów
Pacjenci w wieku ≥ 65 lat 5 mg raz na dobę 5-10 mg raz na dobę Zachować ostrożność przy dawkach > 10 mg
Pacjenci przyjmujący inhibitory CYP2D6 Zależna od indywidualnej odpowiedzi Rozważyć mniejszą dawkę Dostosować w zależności od reakcji na leczenie
Pacjenci przyjmujący induktory cytochromu P450 Zależna od indywidualnej odpowiedzi Może wymagać zwiększenia dawki Dostosować w zależności od reakcji na leczenie
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Standardowa odpowiednia dla wieku 5-20 mg raz na dobę Modyfikacja dawki nie jest wymagana
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Standardowa odpowiednia dla wieku 5-20 mg raz na dobę Modyfikacja dawki nie jest wymagana
Dzieci i młodzież (< 18 lat) Nie zalecane Nie zalecane Brak wykazanej skuteczności w leczeniu MDD

Identyfikacja wizualna tabletek Banavin może pomóc w prawidłowym dawkowaniu:[11]

  • Banavin 5 mg: różowe, owalne (11 mm × 5 mm) tabletki z wytłoczonym napisem „5”
  • Banavin 10 mg: żółte, owalne (13 mm × 6 mm) tabletki z wytłoczonym napisem „10”
  • Banavin 15 mg: bladopomarańczowe, owalne (15 mm × 7 mm) tabletki z wytłoczonym napisem „15”
  • Banavin 20 mg: ciemnoczerwone, owalne (17 mm × 8 mm) tabletki z wytłoczonym napisem „20”

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl