Interakcje leku
Azimycin 250 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, wchodzi w interakcje z różnymi grupami leków, co może wymagać dostosowania dawkowania, monitorowania pacjenta lub unikania jednoczesnego stosowania niektórych preparatów. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę potencjalnych interakcji lekowych dla azytromycyny.¹

Interakcje z lekami wpływającymi na pH przewodu pokarmowego

Jednoczesne stosowanie leków zobojętniających kwas solny i azytromycyny może prowadzić do zmniejszenia maksymalnych stężeń leku w surowicy (o około 25%), chociaż całkowita biodostępność nie ulega zmianie. Z tego powodu zaleca się, aby pacjenci nie przyjmowali jednocześnie azytromycyny i leków zobojętniających. Jeśli jest to konieczne, powinni zachować odpowiedni odstęp czasowy między przyjmowaniem tych preparatów.²

Interakcje z lekami wpływającymi na odcinek QT

Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu azytromycyny z lekami mogącymi wydłużać odstęp QT w zapisie EKG, takimi jak cyzapryd czy hydroksychlorochina. Połączenie tych leków zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca, co może mieć poważne konsekwencje kliniczne.³

Interakcje z substratami glikoproteiny P

Odnotowano, że jednoczesne podawanie antybiotyków makrolidowych, w tym azytromycyny, z substratami glikoproteiny P może prowadzić do zwiększenia stężenia tych substratów w surowicy. Dotyczy to szczególnie digoksyny i kolchicyny. W przypadku jednoczesnego stosowania azytromycyny z digoksyną, należy rozważyć możliwość zwiększenia stężenia digoksyny w surowicy, co wymaga monitorowania klinicznego pacjenta oraz, w uzasadnionych przypadkach, kontroli stężenia digoksyny.⁴

Interakcje z lekami przeciwwirusowymi

W przypadku dydanozyny (dideoksyinozyny) badania wykazały, że jednoczesne podawanie azytromycyny w dawce 1200 mg/dobę i dydanozyny w dawce 400 mg/dobę u osób zakażonych HIV nie wpływa na farmakokinetykę dydanozyny w porównaniu z placebo.⁵

Azytromycyna ma niewielki wpływ na farmakokinetykę zydowudyny w osoczu i jej wydalanie przez nerki, gdy podawana jest w jednorazowej dawce 1000 mg lub w dawkach wielokrotnych 1200 mg lub 600 mg. Jednakże, azytromycyna zwiększa stężenia fosforylowanej zydowudyny (aktywnego metabolitu) w jednojądrzastych komórkach krwi obwodowej, co może mieć znaczenie kliniczne, chociaż nie zostało to jednoznacznie określone.⁶

W przypadku efawirenzu, jednoczesne podawanie azytromycyny w pojedynczej dawce 600 mg i efawirenzu w dawce 400 mg na dobę przez 7 dni nie wywołuje istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych.⁷

Dla indynawiru wykazano, że pojedyncza dawka 1200 mg azytromycyny nie wywiera istotnego statystycznie wpływu na parametry farmakokinetyczne indynawiru podawanego w dawce 800 mg trzy razy na dobę przez 5 dni.⁸

Jednoczesne podawanie azytromycyny w dawce 1200 mg i nelfinawiru w stanie stacjonarnym (750 mg 3 razy na dobę) powoduje zwiększenie stężenia azytromycyny. Nie obserwowano jednak istotnych klinicznie działań niepożądanych i modyfikacja dawki nie jest konieczna.⁹

Interakcje z alkaloidami sporyszu

Ze względu na teoretyczną możliwość zatrucia sporyszem, nie zaleca się jednoczesnego stosowania azytromycyny i pochodnych ergotaminy. Połączenie tych substancji może prowadzić do nasilenia działania naczynioskurczowego alkaloidów sporyszu, powodując niedokrwienie kończyn i innych tkanek.¹⁰

Interakcje z lekami metabolizowanymi przez cytochrom P450

Azytromycyna nie wchodzi w istotne interakcje z układem wątrobowego cytochromu P450, w przeciwieństwie do innych antybiotyków makrolidowych. Nie obserwuje się indukcji ani inaktywacji wątrobowego cytochromu P450 poprzez kompleks metabolit-cytochrom w przypadku azytromycyny.¹¹

Przeprowadzono badania farmakokinetyczne z użyciem azytromycyny i leków metabolizowanych za pośrednictwem cytochromu P450, które wykazały:

• Atorwastatyna – jednoczesne podawanie atorwastatyny (10 mg na dobę) i azytromycyny (500 mg na dobę) nie prowadziło do zmiany stężenia atorwastatyny w osoczu. Jednakże odnotowano przypadki rabdomiolizy u pacjentów przyjmujących jednocześnie azytromycynę i statyny, co wymaga zachowania ostrożności.¹²
• Karbamazepina – nie obserwowano żadnego istotnego wpływu na stężenia karbamazepiny lub jej aktywnego metabolitu w osoczu podczas jednoczesnego stosowania azytromycyny.¹³
• Cymetydyna – pojedyncza dawka cymetydyny, podawana 2 godziny przed podaniem azytromycyny, nie wpływała na parametry farmakokinetyczne azytromycyny.¹⁴
• Metyloprednizolon – azytromycyna nie wykazuje istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne metyloprednizolonu.¹⁵
• Midazolam – jednoczesne podawanie azytromycyny w dawce 500 mg/dobę przez 3 dni nie wywiera istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne i farmakodynamiczne midazolamu podawanego w pojedynczej dawce 15 mg.¹⁶
• Syldenafil – u zdrowych ochotników płci męskiej nie stwierdzono wpływu azytromycyny (500 mg na dobę przez 3 dni) na AUC i Cmax syldenafilu lub jego głównego krążącego metabolitu.¹⁷
• Triazolam – jednoczesne podawanie azytromycyny (500 mg w 1. dniu i 250 mg w 2. dniu) oraz triazolamu (0,125 mg w 2. dniu) nie wywiera istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne triazolamu.¹⁸

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi

W przypadku doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny, takich jak warfaryna, obserwowano nasilenie działania przeciwzakrzepowego po jednoczesnym podaniu azytromycyny, mimo że w badaniach farmakokinetycznych azytromycyna nie zwiększała działania przeciwzakrzepowego warfaryny zastosowanej w pojedynczej dawce 15 mg. Chociaż nie ustalono związku przyczynowego, zaleca się zwiększenie częstości kontrolnych oznaczeń czasu protrombinowego podczas równoczesnego stosowania azytromycyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy pochodnych kumaryny.¹⁹

Interakcje z innymi antybiotykami i lekami przeciwgrzybiczymi

Ryfabutyna – jednoczesne stosowanie ryfabutyny i azytromycyny nie wpływa na stężenie tych substancji w surowicy. U pacjentów otrzymujących jednocześnie azytromycynę i ryfabutynę obserwowano neutropenię, jednak nie ustalono jednoznacznie związku przyczynowego z azytromycyną, ponieważ neutropenia może być związana ze stosowaniem samej ryfabutyny.²⁰

Flukonazol – jednoczesne podanie pojedynczej dawki 1200 mg azytromycyny nie wpływa na parametry farmakokinetyczne pojedynczej dawki 800 mg flukonazolu. Całkowite narażenie na działanie azytromycyny i jej okres półtrwania nie zmieniają się podczas jednoczesnego podawania flukonazolu, jednakże obserwowano klinicznie nieistotne zmniejszenie wartości Cmax (18%) azytromycyny.²¹

Trimetoprim i sulfametoksazol – jednoczesne stosowanie trimetoprimu i sulfametoksazolu (w dawce 160 mg i 800 mg) przez 7 dni wraz z azytromycyną w dawce 1200 mg w 7. dniu nie ma wpływu na maksymalne stężenia, całkowite narażenie na działanie leku i wydalanie nerkowe trimetoprimu ani sulfametoksazolu. Stężenia azytromycyny w osoczu pozostają porównywalne z obserwowanymi w innych badaniach.²²

Interakcje z lekami immunosupresyjnymi

Cyklosporyna – podawanie doustnie azytromycyny w dawce 500 mg/dobę przez 3 dni, a następnie cyklosporyny w pojedynczej dawce doustnej 10 mg/kg mc., prowadzi do istotnego zwiększenia Cmax i AUC0-5 cyklosporyny. Dlatego zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania tych preparatów. Jeśli konieczne jest jednoczesne podawanie, należy monitorować stężenia cyklosporyny i odpowiednio modyfikować jej dawkę.²³

Inne interakcje

Cetyryzyna – u zdrowych ochotników jednoczesne podawanie przez 5 dni azytromycyny z cetyryzyną w dawce 20 mg nie prowadzi w stanie równowagi do interakcji farmakokinetycznej ani do istotnych zmian odstępu QT.²⁴

Terfenadyna – w badaniach farmakokinetycznych nie uzyskano dowodów na występowanie interakcji pomiędzy azytromycyną a terfenadyną. Rzadko opisywano przypadki, w których nie można było całkowicie wykluczyć możliwości interakcji obu produktów, jednakże nie ma jednoznacznych dowodów na występowanie takich interakcji.²⁵

Teofilina – nie ma dowodów na występowanie klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych podczas jednoczesnego podawania azytromycyny i teofiliny u zdrowych ochotników.²⁶

Interakcje z alkoholem

Azytromycyna nie wchodzi w bezpośrednie interakcje farmakologiczne z alkoholem, które byłyby udokumentowane w badaniach klinicznych. Jednakże, jak w przypadku większości antybiotyków, jednoczesne spożywanie alkoholu może:

• Zmniejszać skuteczność terapeutyczną antybiotyku poprzez potencjalne osłabienie odpowiedzi immunologicznej organizmu
• Nasilać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty czy dyskomfort żołądkowy
• Zwiększać obciążenie wątroby, która jest odpowiedzialna za metabolizm zarówno alkoholu, jak i wielu leków

Choć nie wykazano specyficznych interakcji farmakodynamicznych czy farmakokinetycznych między azytromycyną a alkoholem, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii azytromycyną w celu zapewnienia optymalnej skuteczności leczenia i zminimalizowania ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.

Tabela interakcji lekowych azytromycyny