laktaza
Laktaza to enzym należący do grupy hydrolaz, odpowiedzialny za rozkład laktozy (cukru mlecznego) na prostsze cukry: glukozę i galaktozę. Występuje głównie w jelicie cienkim, gdzie umożliwia trawienie laktozy obecnej w mleku i produktach mlecznych.
Niedobór laktazy, określany jako hipolaktazja, prowadzi do nietolerancji laktozy – stanu, w którym niestrawiona laktoza przechodzi do jelita grubego, gdzie jest fermentowana przez bakterie jelitowe, powodując objawy takie jak wzdęcia, bóle brzucha, biegunka i nudności po spożyciu produktów zawierających laktozę.
Wyróżnia się niedobór pierwotny laktazy (uwarunkowany genetycznie, nasilający się z wiekiem) oraz wtórny (spowodowany uszkodzeniem błony śluzowej jelita cienkiego w przebiegu chorób takich jak celiakia, choroba Leśniowskiego-Crohna czy infekcje przewodu pokarmowego). Diagnoza opiera się na testach oddechowych, pomiarze pH stolca lub genetycznych. Leczenie polega głównie na podawaniu preparatów z enzymem lub modyfikacji diety.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polpril
Ramipryl (Polpril) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron, zwłaszcza przy pierwszym podaniu lub zwiększaniu dawki, ze względu na ryzyko znacznego spadku ciśnienia tętniczego i pogorszenia funkcji nerek. Wskazane jest monitorowanie ciśnienia tętniczego, elektrolitów i czynności nerek, szczególnie u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem, niewyrównaną zastoinową niewydolnością serca, zwężeniem zastawki aorty lub dwudzielnej, jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, zaburzeniami wodno-elektrolitowymi, marskością wątroby, a także u osób poddawanych dużym zabiegom operacyjnym. Leczenie ramiprylem jest przeciwwskazane w ciąży i powinno być przerwane natychmiast po jej potwierdzeniu. U pacjentów w podeszłym wieku konieczne jest ostrożne ustalanie dawki i regularne monitorowanie parametrów życiowych.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, ciężkie nadciśnienie tętnicze, diuretyk, dysfagia, hiperkaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kolagenoza, laktaza, lek moczopędny oszczędzający potas, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, ostra niewydolność nerek, racekadotryl, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, toczeń rumieniowaty, twardzina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zastoinowa niewydolność serca, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amisulpryd Holsten 400 mg
Amisulpryd Holsten w dawce 400 mg w formie tabletek powlekanych jest lekiem przeciwpsychotycznym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na amisulpryd lub substancje pomocnicze, w tym u osób z nietolerancją laktozy (190 mg laktozy na tabletkę). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują obecność nowotworów zależnych od prolaktyny, takich jak prolactinoma przysadki i rak piersi, a także guz chromochłonny nadnerczy (pheochromocytoma) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Lek jest również przeciwwskazany u dzieci przed okresem pokwitania oraz w okresie karmienia piersią, gdyż amisulpryd przenika do mleka matki i może wywołać działania niepożądane u niemowląt. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania amisulprydu z lewodopą ze względu na antagonizm farmakodynamiczny, który może osłabiać skuteczność obu leków.
amisulpryd, blokada receptorów dopaminowych, choroba Parkinsona, działanie przeciwpsychotyczne, działanie sedatywne, galaktoza, gruczolak przysadki prolactinoma, guz chromochłonny nadnerczy, hiperprolaktynemia, karmienie piersią, laktaza, laktoza, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, mikrogruczolak przysadki, nadwrażliwość, niewydolność nerek, okres pokwitania, pacjent geriatryczny, pheochromocytoma, prolaktyna, rak piersi, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia miesiączkowania, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Maxon
Przed rozpoczęciem terapii syldenafilem (lek MAXON) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej diagnostyki zaburzeń erekcji oraz oceny układu sercowo-naczyniowego pacjenta, ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa czy zaburzenia rytmu komorowego. Syldenafil wykazuje działanie rozszerzające naczynia krwionośne, co może powodować przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, dlatego szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z anatomicznymi deformacjami prącia, schorzeniami predysponującymi do priapizmu oraz u osób przyjmujących azotany, z którymi stosowanie syldenafilu jest bezwzględnie przeciwwskazane. W przypadku erekcji trwającej dłużej niż 4 godziny konieczna jest natychmiastowa interwencja medyczna, aby zapobiec trwałym uszkodzeniom tkanek prącia.
białaczka, choroba Peyroniego, ciśnienie tętnicze krwi, czynna choroba wrzodowa, donor tlenku azotu, działanie hipotensyjne azotanów, fosfodiesteraza typu 5, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, laktaza, lek alfa-adrenolityczny, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, rytonawir, ryzyko sercowo-naczyniowe, syldenafil, szpiczak mnogi, tętnicze nadciśnienie płucne, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zagięcie prącia, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie ujścia aorty, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Palexia retard 100 mg
Tapentadol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Palexia retard) wykazuje istotny wpływ na zdolności psychomotoryczne, co może znacząco upośledzać prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Ryzyko to jest szczególnie nasilone w początkowym okresie terapii, po zmianie dawkowania (dawki 25 mg, 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg, 250 mg), a także przy jednoczesnym stosowaniu alkoholu lub leków uspokajających. Mechanizm działania opiera się na depresyjnym wpływie tapentadolu na ośrodkowy układ nerwowy, co wymaga od lekarza przekazania pacjentowi jednoznacznych ostrzeżeń dotyczących potencjalnych zagrożeń oraz konsekwencji prawnych związanych z prowadzeniem pojazdów pod wpływem leku.
chlorowodorek, dawkowanie leku, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działania niepożądane, funkcje psychomotoryczne, interakcja z alkoholem, laktaza, leki sedatywne, leki uspokajające, nietolerancja laktozy, okres terapii, ośrodkowy układ nerwowy, Palexia retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, wrażliwość na leki, zaburzenia psychomotoryczne