kandesartan cyleksetyl
Kandesartan cyleksetyl to prolek z grupy antagonistów receptora angiotensyny II (ARB), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Po podaniu doustnym ulega szybkiej hydrolizie do aktywnej formy – kandesartanu, który selektywnie blokuje receptory AT1 dla angiotensyny II, hamując jej naczynioskurczowe działanie.
Mechanizm działania kandesartanu cyleksetylu polega na blokowaniu układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, zmniejszenia oporu obwodowego i w konsekwencji obniżenia ciśnienia tętniczego. Lek wykazuje długotrwałe działanie hipotensyjne utrzymujące się przez 24 godziny po podaniu, co umożliwia stosowanie go raz na dobę.
Kandesartan cyleksetyl znajduje zastosowanie w monoterapii nadciśnienia tętniczego lub w leczeniu skojarzonym z innymi lekami hipotensyjnymi, szczególnie z diuretykami tiazydowymi. Jest również wskazany w terapii niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory (LVEF ≤ 40%) u pacjentów, którzy nie tolerują inhibitorów ACE. Lek wykazuje działanie nefroprotekcyjne i jest zalecany u pacjentów z nadciśnieniem i współistniejącą cukrzycą typu 2 z mikroalbuminurią.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 16 mg + 5 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed dostępny jest w dwóch dawkach: 16 mg kandesartanu cyleksetylu + 5 mg amlodypiny + 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz 16 mg kandesartanu cyleksetylu + 10 mg amlodypiny + 12,5 mg hydrochlorotiazydu, w postaci kapsułek twardych do podawania doustnego. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (180 mg/kapsułkę) oraz barwniki takie jak żółcień pomarańczowa (E 110) i azorubina (E 122), które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub nadwrażliwości. Kapsułki różnią się wizualnie w zależności od dawki, co ułatwia ich identyfikację, a ich skład otoczki i tuszu do nadruku zawiera m.in. tytanu dwutlenek (E 171) oraz żelatynę.
amlodypina, azorubina, benzenosulfonian amlodypiny, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hydrochlorotiazyd, hydroksypropyloceluloza, kandesartan cyleksetyl, kapsułka twarda, karmeloza wapniowa, laktoza jednowodna, podanie doustne, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, skrobia żelowana, środek poślizgowy, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tlenek żelaza czarny, wodorotlenek amonowy, wodorotlenek potasu, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Carzap 8 mg
Kandesartan cyleksetyl, substancja czynna leku Carzap, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, szczególnie w kontekście jednoczesnego stosowania z innymi lekami wpływającymi na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). Podwójna blokada układu RAA, np. poprzez łączenie kandesartanu z inhibitorami ACE, innymi antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem, znacząco zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na konieczność monitorowania stężenia potasu w surowicy podczas stosowania leków moczopędnych oszczędzających potas (np. spironolakton, eplerenon), suplementów potasu, substytutów soli zawierających potas oraz heparyny, ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Ponadto, jednoczesne stosowanie kandesartanu z preparatami litu może prowadzić do przemijającego wzrostu stężenia litu i nasilenia jego toksyczności, co wymaga starannego monitorowania i jest generalnie niezalecane.
antagonista kanału wapniowego, antagonista układu RAA, digoksyna, diuretyk tiazydowy, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hipotensyjne, działanie wazodylatacyjne, efekt przeciwnadciśnieniowy, enalapryl, eplerenon, glibenklamid, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, interakcja lekowa, kandesartan, kandesartan cyleksetyl, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, selektywny inhibitor COX-2, spironolakton, toksyczność leku, upośledzona funkcja wątroby, warfaryna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Candepres 32 mg
Kandesartan cyleksetyl, substancja czynna preparatu Candepres, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne z lekami wpływającymi na gospodarkę potasową oraz układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, zamiennikami soli zawierającymi potas oraz heparyną, co może prowadzić do hiperkaliemii wymagającej ścisłego monitorowania stężenia potasu w surowicy. Podwójna blokada układu RAA (np. kandesartan z inhibitorami ACE lub aliskirenem) znacząco zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz upośledzenia czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek, co stanowi przeciwwskazanie lub silne ograniczenie stosowania takiego skojarzenia. Ponadto, stosowanie kandesartanu z litem może prowadzić do zwiększenia stężenia litu i jego toksyczności, dlatego wymaga ścisłej kontroli lub unikania takiego połączenia.
aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanału wapniowego, digoksyna, dławica piersiowa, doustny środek antykoncepcyjny, działanie przeciwnadciśnieniowe, enalapryl, eplerenon, glibenklamid, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja lekowa, kandesartan cyleksetyl, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, ostra niewydolność nerek, selektywny inhibitor COX-2, spironolakton, triamteren, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Candepres HCT 12,5 mg + 8 mg
Candepres HCT to lek w formie tabletek dostępny w dwóch dawkach: 8 mg kandesartanu cyleksetylu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz 16 mg kandesartanu cyleksetylu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Tabletki różnią się wyglądem i zawartością laktozy jednowodnej (79,9 mg w dawce 8 mg + 12,5 mg oraz 72,1 mg w dawce 16 mg + 12,5 mg), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. skrobię kukurydzianą, powidon K30, karagen, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian. Tabletki o wyższej dawce zawierają dodatkowo barwniki: tlenek żelaza czerwony i żółty (E172), nadające im morelowe zabarwienie. Linia podziału na tabletce służy wyłącznie ułatwieniu połknięcia i nie powinna być wykorzystywana do dzielenia dawki.
blister, blister perforowany, butelka HDPE, czynnik żelujący, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetyl, karagen, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, postać farmaceutyczna, powidon, skrobia kukurydziana, środek pochłaniający wilgoć, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atacand 8 mg
Przedawkowanie kandesartanu cyleksetylu, substancji czynnej leku Atacand, prowadzi głównie do niedociśnienia tętniczego i zawrotów głowy, wynikających z blokady receptorów angiotensyny II i rozszerzenia naczyń krwionośnych. Dawki przekraczające standardowe 8 mg lub 16 mg mogą wywołać objawy, jednakże odnotowano przypadki przyjęcia nawet 672 mg (ponad 40-krotność dawki terapeutycznej) bez poważnych powikłań, co wskazuje na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa. Inne objawy to osłabienie, omdlenia i zaburzenia świadomości, będące konsekwencją niedociśnienia i niedostatecznego przepływu mózgowego. Kandesartan nie jest usuwany przez hemodializę, co eliminuje tę metodę jako opcję terapeutyczną w przedawkowaniu.
antagonista receptora angiotensyny II, Atacand, hemodializa, kandesartan cyleksetyl, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, omdlenie, przepływ mózgowy, receptor adrenergiczny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, roztwór chlorku sodu, skurcz naczyń, spadek ciśnienia tętniczego, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Casaro 8 mg
Kandesartan cyleksetyl, substancja czynna preparatu Casaro, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne z lekami wpływającymi na gospodarkę potasową, takimi jak diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu, substytuty soli zawierające potas oraz heparyna, co może prowadzić do hiperkaliemii wymagającej regularnego monitorowania stężenia potasu. Ponadto, jednoczesne stosowanie kandesartanu z preparatami litu może powodować wzrost stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności, dlatego takie połączenie jest przeciwwskazane lub wymaga ścisłej kontroli. Szczególną ostrożność należy zachować przy kojarzeniu kandesartanu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w tym selektywnymi inhibitorami COX-2 oraz kwasem acetylosalicylowym w dawkach powyżej 3 g/dobę, ze względu na ryzyko osłabienia działania hipotensyjnego, pogorszenia czynności nerek, ostrej niewydolności nerek oraz hiperkaliemii, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami nerkowymi i osób w podeszłym wieku.
aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, antykoagulant, bloker kanałów wapniowych, digoksyna, diuretyk tiazydowy, enalapryl, eplerenon, etynyloestradiol, glibenklamid, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan cyleksetyl, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lewonorgestrel, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, objaw ortostatyczny, ostra niewydolność nerek, preparat litu, selektywny inhibitor COX-2, spironolakton, substytut soli zawierający potas, suplement potasu, triamteren, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Casaro 32 mg
Przedawkowanie kandesartanu cyleksetylu, antagonisty receptora angiotensyny II (ARB) stosowanego w dawkach 8 mg, 16 mg i 32 mg (produkt Casaro), manifestuje się przede wszystkim jawnym niedociśnieniem tętniczym (SBP <90 mmHg), zawrotami głowy, omdleniami, tachykardią odruchową (>100 uderzeń/min) oraz oligurią (<400 ml/dobę). Mechanizm patofizjologiczny opiera się na nasilonej blokadzie receptorów AT1, prowadzącej do nadmiernej wazodylatacji i spadku perfuzji narządowej, w tym mózgowej i nerkowej. Objawy te mogą być szczególnie nasilone u pacjentów z wyjściowo niskim ciśnieniem, odwodnieniem, niewydolnością serca, nerek lub wątroby oraz u osób stosujących inne leki hipotensyjne. Dane kliniczne wskazują, że nawet dawki przekraczające 20-krotnie maksymalną dobową (do 672 mg) nie powodowały trwałych powikłań, co jest istotne dla rokowania i postępowania terapeutycznego.
antagonista receptora angiotensyny II, białko osocza, centralizacja krążenia, dawka terapeutyczna, działanie hipotensyjne, farmakoterapia wazopresyjna, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, izotoniczny roztwór chlorku sodu, kandesartan cyleksetyl, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, objętość osocza, objętość wewnątrznaczyniowa, obkurczenie naczyń krwionośnych, oliguria, parametry życiowe, perfuzja mózgowa, perfuzja narządowa, pozycja przeciwwstrząsowa, receptor AT1, tachykardia odruchowa, układ współczulny, wazodylatacja, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Candepres 16 mg
Produkt leczniczy Candepres, zawierający kandesartan cyleksetyl, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (66,09 mg w dawce 8 mg, 132,18 mg w dawce 16 mg, 264,35 mg w dawce 32 mg) oraz śladowe ilości sodu. Stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności i negatywnego wpływu na funkcję nerek płodu. Ponadto, Candepres nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i/lub cholestazą, co wynika z upośledzonego metabolizmu leku i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub z GFR <60 ml/min/1,73 m², ze względu na podwyższone ryzyko hipotensji, hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipotensja, kandesartan cyleksetyl, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, nadwrażliwość na kandesartan, reakcja anafilaktyczna, substancja czynna, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby