FiO₂

FiO₂ (Fraction of Inspired Oxygen) to parametr określający zawartość tlenu w mieszaninie gazów wdechowych. Wartość ta jest wyrażana jako ułamek dziesiętny lub procent, gdzie 0,21 (21%) odpowiada zawartości tlenu w powietrzu atmosferycznym, a 1,0 (100%) oznacza czysty tlen.

W praktyce klinicznej FiO₂ jest kluczowym parametrem w tlenoterapii i wentylacji mechanicznej. Dobór odpowiedniego FiO₂ ma na celu zapewnienie adekwatnego utlenowania krwi tętniczej (mierzonego jako PaO₂ lub SaO₂/SpO₂) przy jednoczesnym unikaniu potencjalnych powikłań związanych z toksycznością tlenową, szczególnie przy długotrwałej ekspozycji na wysokie stężenia tlenu.

Stosunek PaO₂ do FiO₂ (wskaźnik P/F) jest ważnym markerem funkcji płuc i efektywności wymiany gazowej, wykorzystywanym m.in. w diagnostyce i monitorowaniu ARDS (Zespołu Ostrej Niewydolności Oddechowej). Wartości poniżej 300 mmHg sugerują upośledzenie wymiany gazowej, a poniżej 200 mmHg wskazują na ciężką niewydolność oddechową.

Dobierając FiO₂ należy kierować się zasadą stosowania najniższego możliwego stężenia tlenu, które zapewnia adekwatne utlenowanie tkanek (zwykle SpO₂ 94-98% dla większości pacjentów, 88-92% dla pacjentów z przewlekłą hiperkapnią). Długotrwała ekspozycja na wysokie stężenia tlenu (FiO₂ >0,6) może prowadzić do uszkodzenia płuc w mechanizmie stresu oksydacyjnego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl