Dawkowanie i sposób podawania leku OXiN

Lek OXiN to gaz medyczny sprężony zawierający tlen w stężeniu 21,0-22,4% v/v. Jest bezbarwnym gazem pozbawionym zapachu i smaku, stosowanym w terapii medycznej jako syntetyczne powietrze medyczne.¹

Dawkowanie ogólne

Syntetyczne powietrze medyczne OXiN można stosować we wszystkich grupach wiekowych. W zależności od potrzeb klinicznych produkt można mieszać z tlenem medycznym w celu uzyskania mieszaniny gazów o wymaganej zawartości tlenu, która zapewni odpowiedni stopień utlenowania (parametry PaO2/SaO2/SpO2).²

Wyznaczanie stężenia tlenu w mieszaninie (FiO2)

Stężenie tlenu w mieszaninie gazów podawanych pacjentowi wyznaczane jest według następującego wzoru:³

FiO2 = (litry powietrza/min × 0,21 + litry tlenu/min × 1,00) × 100 / (litry podawanej mieszaniny)

Gdzie litry podawanej mieszaniny to suma: litry powietrza/min + litry tlenu/min

Przykład obliczeniowy:
(4 l powietrza/min × 0,21 + 4 l tlenu/min × 1,00) × 100 / 8 = 484/8 = 60,5% tlenu (FiO2 0,605)⁴

Stosowanie w populacjach szczególnych

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Syntetyczne powietrze medyczne OXiN można stosować we wszystkich grupach wiekowych pediatrycznych: u noworodków, niemowląt, dzieci i młodzieży. Zasady dawkowania i sposób podawania są analogiczne jak u pacjentów dorosłych.⁵

Sposób podawania OXiN

Syntetyczne powietrze medyczne OXiN może być podawane pacjentowi na różne sposoby, w zależności od wskazań klinicznych i stanu pacjenta:⁶

Jako część przepływu świeżego gazu podczas terapii wentylacyjnej

U pacjentów oddychających samodzielnie, OXiN może być podawany do wspomagania wentylacji lub w przypadku prowadzenia kontrolowanej wentylacji. Podawanie odbywa się za pośrednictwem:⁷

• maski twarzowej – stosowana u pacjentów przytomnych z zachowanym odruchem oddechowym
• rurki intubacyjnej – stosowana u pacjentów wymagających zabezpieczenia dróg oddechowych
• rurki tracheostomijnej – stosowana u pacjentów po tracheostomii

W intensywnej terapii syntetyczne powietrze medyczne OXiN jest często podawane pacjentom po zmieszaniu z tlenem medycznym w ramach wentylacji nieinwazyjnej w celu osiągnięcia wymaganego poziomu FiO2.⁸

Przy wentylacji wspomaganej

Respirator jest urządzeniem medycznym przeznaczonym do prowadzenia wentylacji zastępczej. Jest on najczęściej wykorzystywany krótkookresowo podczas terapii w oddziałach intensywnej opieki medycznej, na przykład w leczeniu:⁹

• ciężkich chorób płuc – takich jak ciężkie zapalenie płuc, ARDS, zaostrzenie POChP
• innych przypadków niewydolności oddechowej – zarówno o podłożu płucnym jak i pozapłucnym

W intensywnej opiece medycznej pacjentom zazwyczaj podaje się mieszaninę syntetycznego powietrza medycznego OXiN i tlenu medycznego przy wykorzystaniu respiratora w ramach:¹⁰

• wentylacji wspomaganej – gdy pacjent zachowuje własny napęd oddechowy
• kontrolowanej wentylacji mechanicznej – gdy oddech jest całkowicie przejęty przez respirator

Podawanie odbywa się za pośrednictwem:¹¹

• maski twarzowej – w przypadku wentylacji nieinwazyjnej
• rurki dotchawiczej – po intubacji
• rurki tracheostomijnej – u pacjentów z tracheostomią

W intensywnej opiece medycznej mieszaninę syntetycznego powietrza medycznego OXiN z tlenem medycznym podaje się zwykle pacjentom przy wykorzystaniu systemów zapobiegających ponownemu wdychaniu.¹²

Jako część przepływu świeżego gazu podczas znieczulenia

Powietrze wzbogacone tlenem jest często wykorzystywane jako tzw. świeży gaz podczas znieczulenia. Mieszaninę syntetycznego powietrza medycznego OXiN z tlenem medycznym stosuje się, aby uzyskać wymaganą wartość FiO2. Mieszanina dostarczana jest do obwodu oddechowego za pośrednictwem aparatu anestezjologicznego.¹³

Mieszaninę syntetycznego powietrza medycznego OXiN z tlenem medycznym zwykle podaje się pacjentom przy wykorzystaniu systemów zapobiegających ponownemu wdychaniu gazu oraz zawierających pochłaniacz dwutlenku węgla. Gaz w obwodzie oddechowym podlega recyrkulacji i może być wielokrotnie wykorzystywany. Ze względu na recyrkulację wymagane jest monitorowanie stężenia gazów we wdychanym powietrzu.¹⁴

Jako gaz nośny przy nebulizacji

Nebulizator jest urządzeniem przeznaczonym do podawania leków, wykorzystywanym zarówno w stanach nagłych, jak i w domowym leczeniu wielu chorób układu oddechowego. Do wytwarzania aerozolu w nebulizatorach wykorzystuje się:¹⁵

• gaz – w większości przypadków syntetyczne powietrze medyczne OXiN albo tlen medyczny
• ultradźwięki – w nebulizatorach ultradźwiękowych

Nebulizatory są przeznaczone do wytwarzania aerozolu z produktów leczniczych w postaci płynnej oraz do podawania odpowiedniej dawki leku bezpośrednio do płuc. Aerozol podawany jest za pośrednictwem:¹⁶

• maski twarzowej – najczęściej stosowana u małych dzieci lub pacjentów niewspółpracujących
• ustnika – preferowany u pacjentów współpracujących, pozwala na zmniejszenie depozycji leku w obszarze twarzoczaszki
• rurki dotchawiczej – u pacjentów zaintubowanych
• rurki tracheostomijnej – u pacjentów po tracheostomii

Przed użyciem lub podaniem produktu leczniczego OXiN należy zapoznać się ze środkami ostrożności określonymi w punkcie 6.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego.¹⁷