Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C
Substancja czynna jest polisacharydem skoniugowanym z toksoidem tężcowym, pochodzącym z Neisseria meningitidis grupy C. Stosuje się ją w celu czynnego uodparniania przeciwko zakażeniom wywołanym przez ten drobnoustrój. Preparat jest wskazany dla dzieci od 2. miesiąca życia, młodzieży oraz dorosłych. Ma na celu zapobieganie poważnym chorobom zakaźnym meningokokowym.
- Leki z tą substancją
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, będący składnikiem aktywnym szczepionki NeisVac-C, występuje w formie O-deacetylowanej (pochodzącej ze szczepu C11) w dawce 10 µg na 0,5 ml. Substancja jest skoniugowana z toksoidem tężcowym (10-20 µg) i adsorbowana na wodorotlenku glinu (0,5 mg Al³⁺/0,5 ml), co zapewnia wysoką immunogenność. Schemat dawkowania zależy od wieku: niemowlęta 2-4 miesiące otrzymują dwie dawki po 0,5 ml z co najmniej 2-miesięczną przerwą, natomiast dzieci powyżej 4. miesiąca życia, młodzież i dorośli – jedną dawkę 0,5 ml. Dawka przypominająca jest zalecana u niemowląt poniżej 12. miesiąca życia w wieku 12-13 miesięcy, z odstępem minimum 6 miesięcy od ostatniej dawki. Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u niemowląt poniżej 2 miesięcy.
Szczepionka NeisVac-C jest przeznaczona wyłącznie do podania domięśniowego, z miejscem aplikacji zależnym od wieku: przednio-boczna część uda u niemowląt, mięsień naramienny u starszych dzieci, młodzieży i dorosłych, a u dzieci 12-24 miesiące dopuszczalne są oba miejsca. Nie wolno podawać szczepionki podskórnie ani dożylnie, ani mieszać jej z innymi szczepionkami w jednej strzykawce. W przypadku jednoczesnego podawania różnych szczepionek, iniekcje należy wykonywać w różne miejsca. Po podaniu pacjent powinien być obserwowany przez 15-30 minut w celu monitorowania ewentualnych reakcji niepożądanych. Przed szczepieniem należy uwzględnić historię wcześniejszych szczepień, reakcje poszczepienne oraz przeciwwskazania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Dawkowanie i sposób podawania
dawka przypominająca, immunogenność szczepionki, mięsień naramienny, NeisVac-C, podanie dożylne, podanie podskórne, polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, przeciwwskazanie do szczepienia, przednio-boczna część uda, reakcja niepożądana, reakcja poszczepienna, schemat dawkowania, szczepienie podstawowe, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, wstrzyknięcie domięśniowe, zawiesina do wstrzykiwań -
Interakcje
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, stosowany w szczepionce NeisVac-C, nie powinien być mieszany z innymi szczepionkami w jednej strzykawce; jednoczesne podanie różnych szczepionek wymaga iniekcji w różne miejsca ciała. Badania kliniczne wykazały, że jednoczesne podawanie polisacharydu meningokokowego z innymi szczepionkami, takimi jak toksoidy błoniczy i tężcowy, szczepionki przeciw krztuścowi (pełnokomórkowej wP i bezkomórkowej aP), Hib, IPV, MMR, szczepionkami przeciw pneumokokom (7-, 10-, 13-walentnymi) oraz sześciowalentną DTaP-IPV-HBV-Hib, nie powoduje istotnych klinicznie zaburzeń odpowiedzi immunologicznej. Wartości serokonwersji po szczepionce NeisVac-C wynosiły np. 95,7% przy podaniu miesiąc po toksoidzie tężcowym, w porównaniu do 100% przy podaniu jednoczesnym. Jednoczesne stosowanie z doustną szczepionką przeciw rotawirusom (RotaTeq) również nie wpływa negatywnie na odpowiedź immunologiczną i cechuje się akceptowalnym profilem bezpieczeństwa.
W przypadku szczepionek bezkomórkowych przeciw krztuścowi (aP) obserwowano niższe średnie geometryczne miana przeciwciał bakteriobójczych (rSBA) przeciw meningokokom w porównaniu do szczepionek pełnokomórkowych (wP), jednak kliniczne znaczenie tych różnic pozostaje niejasne, a poziomy rSBA ≥1:8 lub ≥1:128 nie ulegały obniżeniu. Nie stwierdzono bezpośrednich interakcji farmakodynamicznych ani farmakokinetycznych między polisacharydem meningokokowym a alkoholem, jednak ze względu na potencjalne osłabienie odpowiedzi immunologicznej i nasilenie działań niepożądanych (np. bóle głowy, stany podgorączkowe), zaleca się unikanie spożycia alkoholu w dniu szczepienia oraz przez 24-48 godzin po nim. Podsumowując, polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C wykazuje szeroką kompatybilność immunologiczną z innymi szczepionkami stosowanymi w kalendarzu szczepień, pod warunkiem przestrzegania zasady podawania w różnych miejscach iniekcji i unikania mieszania w jednej strzykawce.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Interakcje
Bordetella pertussis, dopełniacz króliczy, Haemophilus influenzae typ b, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, miano przeciwciał, odpowiedź immunologiczna, polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, serokonwersja, średnia geometryczna miana przeciwciał, szczepionka MMR, szczepionka NeisVac-C, szczepionka przeciw rotawirusom, szczepionka RotaTeq, toksoid błoniczy i tężcowy -
Przeciwwskazania stosowania
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, w dawce 10 µg O-deacetylowanego polisacharydu (szczep C11), stanowi aktywny składnik szczepionki NeisVac-C, skoniugowany z 10-20 µg toksoidu tężcowego i adsorbowany na 0,5 mg Al³⁺ w 0,5 ml preparatu. Szczepionka ta jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na polisacharyd meningokokowy grupy C, toksoid tężcowy lub inne substancje pomocnicze, w tym wodorotlenek glinu, który pełni rolę adjuwantu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji alergicznych u osób uczulonych na toksoid tężcowy, który zwiększa immunogenność szczepionki, ale może wywoływać nadwrażliwość.
W praktyce klinicznej lekarz powinien unikać podawania NeisVac-C pacjentom z udokumentowaną alergią na którykolwiek składnik szczepionki, zwłaszcza na polisacharyd grupy C lub toksoid tężcowy. Wskazane jest szczegółowe zebranie wywiadu alergicznego dotyczącego wcześniejszych reakcji na szczepionki zawierające toksoid tężcowy oraz na adjuwanty takie jak wodorotlenek glinu. Przeciwwskazania te mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjenta i minimalizacji ryzyka powikłań alergicznych po szczepieniu meningokokowym grupy C.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Przeciwwskazania stosowania
adjuwant, białko nośnikowe, immunogenność, nadwrażliwość, odpowiedź immunologiczna, polisacharyd meningokokowy, polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, polisacharyd O-deacetylowany, przeciwwskazanie bezwzględne, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, szczep C11, szczepionka meningokokowa skoniugowana, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu -
Przedawkowanie
Przedawkowanie polisacharydu Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowanego z toksoidem tężcowym, stosowanego w szczepionce NeisVac-C, jest zdarzeniem o bardzo niskim prawdopodobieństwie, głównie ze względu na jednokrotne dawkowanie i podawanie przez wykwalifikowany personel. W badaniu klinicznym 40 niemowląt otrzymało cztery dawki szczepionki (10 µg polisacharydu i 10-20 µg toksoidu tężcowego, z 0,5 mg Al jako adjuwantem) w wieku 2., 3., 4. miesiąca oraz 12-14 miesiąca życia, bez wystąpienia ciężkich działań niepożądanych. Dane te sugerują, że nawet wielokrotne podanie nie powoduje istotnych zagrożeń, choć teoretycznie może nasilać typowe reakcje poszczepienne, takie jak miejscowy obrzęk, zaczerwienienie, ból czy gorączka, bez jednoznacznej zależności od dawki.
W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się obserwację pacjenta pod kątem nasilonych reakcji miejscowych i ogólnoustrojowych oraz leczenie objawowe dostosowane do charakteru i nasilenia symptomów. Brak jest danych dotyczących skutków wielokrotnego przekroczenia zalecanej dawki, jednak dostępne badania kliniczne potwierdzają dobry profil bezpieczeństwa szczepionki NeisVac-C. Nie zidentyfikowano specyficznych zagrożeń związanych z przedawkowaniem polisacharydu meningokokowego grupy C w formie szczepionki skoniugowanej, co potwierdza jej bezpieczeństwo stosowania nawet w intensywnych schematach szczepień.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Przedawkowanie
adjuwant, ampułko-strzykawka, ciężkie działanie niepożądane, działanie niepożądane, gorączka poszczepienna, leczenie objawowe, miejsce podania, NeisVac-C, O-deacetylowany polisacharyd, obrzęk, polisacharyd meningokokowy, polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja poszczepienna, schemat szczepień, szczepionka skoniugowana, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11), skoniugowanego z toksoidem tężcowym w dawce 10-20 µg oraz adsorbowanego na wodorotlenku glinu (0,5 mg Al³⁺/0,5 ml), wykazały brak istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Ocena obejmowała konwencjonalne badania farmakologiczne, które nie ujawniły negatywnego wpływu na podstawowe funkcje fizjologiczne ani interakcji z układami organizmu. Dodatkowo, testy pirogenności nie wykazały potencjału do wywoływania reakcji gorączkowych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa szczepionek przed ich zastosowaniem klinicznym.
Badania toksyczności ostrej po pojedynczym podaniu oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak natychmiastowych i kumulatywnych efektów toksycznych polisacharydu meningokokowego grupy C zawartego w szczepionce NeisVac-C. Ponadto, kompleksowa ocena wpływu na rozród i rozwój potomstwa, obejmująca płodność, rozwój embrionalny, płodowy oraz pourodzeniowy, nie wykazała żadnych niekorzystnych efektów. Wyniki te potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej, co stanowi solidną podstawę do dalszych badań klinicznych i zastosowania szczepionki u ludzi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
badanie farmakologiczne, badanie pirogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie pirogenne, Neisseria meningitidis, polisacharyd meningokokowy, polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, reakcja gorączkowa, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, szczepionka NeisVac-C, toksoid tężcowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wodorotlenek glinu -
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C stanowi kluczowy składnik aktywny skoniugowanych szczepionek meningokokowych, takich jak NeisVac-C, stosowanych w profilaktyce inwazyjnej choroby meningokokowej. Pomimo wysokiego profilu bezpieczeństwa, konieczne jest zachowanie środków ostrożności, w tym monitorowanie pacjentów po szczepieniu ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych oraz bezdechu u bardzo niedojrzałych wcześniaków (urodzonych ≤ 28 tygodnia ciąży), którzy powinni być obserwowani przez 48-72 godziny. Szczepionki te nie mogą być podawane dożylnie ani podskórnie, a u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub stosujących leczenie przeciwzakrzepowe należy indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka. W przypadku ostrej, ciężkiej choroby z gorączką szczepienie należy odroczyć, natomiast łagodne infekcje nie stanowią przeciwwskazania.
Dokładna dokumentacja nazwy i numeru serii produktu jest niezbędna dla monitorowania bezpieczeństwa stosowania. U pacjentów z zaburzeniami wytwarzania przeciwciał, w tym z wadami genetycznymi lub immunosupresją, szczepienie może nie wywołać ochronnej odpowiedzi immunologicznej. Szczególną uwagę należy zwrócić na osoby z dziedzicznymi niedoborami układu dopełniacza (np. C3, C5) oraz pacjentów leczonych inhibitorami dopełniacza (np. ekulizumabem), u których ryzyko inwazyjnej choroby meningokokowej pozostaje podwyższone mimo szczepienia. U pacjentów z niedoborami dopełniacza lub asplenią możliwe jest uzyskanie odpowiedzi immunologicznej, jednak stopień ochrony jest nieznany, co wymaga rozważenia dodatkowych środków profilaktycznych. Brak jest danych dotyczących stosowania tych szczepionek u osób powyżej 65. roku życia, co należy uwzględnić w planowaniu szczepień.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
asplenia, bezdech, białko nośnikowe, ekulizumab, inwazyjna choroba meningokokowa, leczenie immunosupresyjne, leczenie przeciwzakrzepowe, niedobór odporności, niedobór układu dopełniacza, niedojrzały wcześniak, odpowiedź immunologiczna, polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, reakcja anafilaktyczna, toksoid tężcowy, trombocytopenia, zaburzenie krzepnięcia -
Właściwości farmakodynamiczne
Polisacharyd (O-deacetylowany) Neisseria meningitidis grupy C, stosowany w szczepionce NeisVac-C (kod ATC: J07AH07), jest skoniugowany z toksoidem tężcowym (10-20 µg) i adsorbowany na wodorotlenku glinu (0,5 mg Al3+). Mechanizm działania opiera się na indukcji przeciwciał bakteriobójczych zależnych od układu dopełniacza, skierowanych przeciw otoczce polisacharydowej meningokoków grupy C, co potwierdzono testem rSBA z użyciem szczepu N. meningitidis C11. Badania kliniczne u niemowląt wykazały wysoką immunogenność różnych schematów szczepienia, z odsetkiem rSBA ≥ 1:8 po szczepieniu podstawowym wynoszącym około 99%, a po dawce przypominającej miano rSBA ≥ 1:128 osiągało ponad 98,9% dzieci. Szczepienie pojedynczą dawką w 6. miesiącu życia zapewniało wyższy poziom ochrony przed dawką przypominającą (90,7%) niż inne schematy. W grupach wiekowych od raczkujących do dorosłych (18-64 lata) odsetek osób z miano rSBA ≥ 1:8 po szczepieniu wynosił od 95,6% do 100%, co świadczy o szerokiej skuteczności immunogennej polisacharydu.
Dane epidemiologiczne z programów rutynowych szczepień w Wielkiej Brytanii i Holandii potwierdzają wysoką skuteczność kliniczną NeisVac-C w zapobieganiu chorobom meningokokowym grupy C. W Wielkiej Brytanii skuteczność szczepionki u niemowląt po podstawowym cyklu (3 dawki w 2, 3 i 4 miesiącu życia) wynosiła 93% (95% CI: 67-99) w ciągu roku od szczepienia, jednak obserwowano spadek ochrony po roku, co uzasadnia stosowanie dawki przypominającej. Programy catch-up w grupie 1-18 lat wykazały skuteczność między 83 a 100% bez istotnego spadku ochrony w dłuższym okresie. W Holandii, gdzie stosowano wyłącznie NeisVac-C, wprowadzenie szczepień u dzieci w wieku 14 miesięcy oraz program catch-up objął 94% populacji docelowej, co skutkowało znacznym spadkiem zachorowań na meningokokowe zakażenia grupy C, potwierdzając efektywność szczepionki w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Właściwości farmakodynamiczne
aktywność bakteriobójcza, aktywność bakteriobójcza surowicy, choroba meningokokowa, dawka przypominająca, odpowiedź immunologiczna, polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, szczepionka meningokokowa, szczepionka NeisVac-C, szczepionka polisacharydowa, test rSBA, toksoid tężcowy, układ dopełniacza, wodorotlenek glinu -
Właściwości farmakokinetyczne
Polisacharyd (O-deacetylowany) Neisseria meningitidis grupy C, będący głównym składnikiem aktywnym szczepionki NeisVac-C, występuje w dawce 10 µg na 0,5 ml i jest skoniugowany z toksoidem tężcowym (10-20 µg) oraz adsorbowany na uwodnionym wodorotlenku glinu (0,5 mg Al³⁺). Ta konstrukcja szczepionki zwiększa immunogenność oraz przedłuża efekt immunologiczny. Ze względu na charakter szczepionki koniugatowej, nie stosuje się konwencjonalnych badań farmakokinetycznych, gdyż substancja aktywna nie podlega typowym procesom dystrybucji, metabolizmu i eliminacji, a jej działanie opiera się na indukcji swoistej odpowiedzi immunologicznej po podaniu domięśniowym w formie zawiesiny o półprzejrzystym, białym lub prawie białym wyglądzie.
W ocenie skuteczności NeisVac-C zamiast standardowych parametrów farmakokinetycznych (objętość dystrybucji, klirens, okres półtrwania) stosuje się parametry immunologiczne, takie jak miano przeciwciał oraz czas utrzymywania się ochronnego poziomu przeciwciał po szczepieniu. W związku z tym, dla polisacharydu Neisseria meningitidis grupy C nie przeprowadza się typowych badań farmakokinetycznych, a monitorowanie odpowiedzi immunologicznej stanowi kluczowy element oceny działania szczepionki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Właściwości farmakokinetyczne
-
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Polisacharyd (O-deacetylowany) Neisseria meningitidis grupy C, stosowany jako substancja czynna w szczepionce NeisVac-C (10 µg polisacharydu skoniugowanego z 10-20 µg toksoidu tężcowego, adsorbowanego na 0,5 mg Al³⁺), nie posiada wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Badania przedkliniczne na samicach szczurów nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani rozwój płodu, jednak brak jest jednoznacznych danych potwierdzających bezpieczeństwo u ludzi. W związku z potencjalnym ryzykiem ciężkiego przebiegu zakażenia meningokokowego, lekarz powinien indywidualnie ocenić korzyści i ryzyko szczepienia w okresie ciąży, informując pacjentkę o braku pełnej wiedzy oraz konieczności zachowania ostrożności.
Brak jest również danych potwierdzających przenikanie polisacharydu Neisseria meningitidis grupy C do mleka kobiecego, co wymaga szczególnej uwagi podczas podejmowania decyzji o szczepieniu kobiet karmiących piersią. Wskazane jest, aby szczepienie w okresie laktacji było rozważane wyłącznie wtedy, gdy korzyści z ochrony przed zakażeniem meningokokowym przewyższają potencjalne, choć nieokreślone ryzyko dla dziecka. Ponadto, brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących wpływu tej substancji na płodność u ludzi, co powinno być jasno komunikowane pacjentkom, podkreślając ograniczenia ekstrapolacji wyników badań na modelach zwierzęcych do populacji ludzkiej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, karmienie piersią, kobieta w ciąży, mleko kobiece, model zwierzęcy, Neisseria meningitidis grupy C, ocena korzyści i ryzyka, patogen, płodność, polisacharyd Neisseria meningitidis, rozwój płodu, szczepienie przeciwko meningokokom, szczepionka NeisVac-C, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zakażenie meningokokowe -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, będący głównym składnikiem aktywnym szczepionki NeisVac-C w dawce 10 µg na 0,5 ml, skoniugowany z toksoidem tężcowym (10-20 µg) i adsorbowany na 0,5 mg Al, nie wykazuje bezpośredniego działania farmakologicznego na ośrodkowy układ nerwowy. Brak jest dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ tego składnika na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. W związku z tym, potencjalne ograniczenia w zdolnościach psychomotorycznych mogą wynikać jedynie z działań niepożądanych poszczepiennych, takich jak zawroty głowy, zmęczenie czy zaburzenia widzenia, które mogą tymczasowo upośledzać funkcje wymagające pełnej koncentracji.
W praktyce klinicznej lekarz powinien poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia przejściowych działań niepożądanych po podaniu szczepionki NeisVac-C, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Zaleca się, aby pacjent powstrzymał się od tych czynności w przypadku pojawienia się objawów takich jak zawroty głowy czy zmęczenie oraz aby zapewnił sobie odpowiedni czas odpoczynku po szczepieniu, zwłaszcza jeśli w wywiadzie występowały nasilone reakcje poszczepienne. Takie postępowanie minimalizuje ryzyko związane z tymczasowym upośledzeniem funkcji psychomotorycznych, wynikającym z odpowiedzi immunologicznej na szczepienie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
-
Wskazania do stosowania
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, w formie O-deacetylowanej i skoniugowany z toksoidem tężcowym, stanowi główny składnik aktywny szczepionki NeisVac-C, stosowanej w celu czynnego uodparniania przeciwko zakażeniom meningokokowym grupy C. Preparat jest wskazany do stosowania u niemowląt powyżej 2. miesiąca życia, dzieci, młodzieży oraz dorosłych bez górnej granicy wieku. Każda dawka 0,5 ml zawiera 10 µg polisacharydu (szczep C11) skoniugowanego z 10-20 µg toksoidu tężcowego oraz 0,5 mg Al³⁺ jako adiuwantu w postaci wodorotlenku glinu, co zwiększa immunogenność, zwłaszcza u niemowląt. Szczepionka dostępna jest jako półprzejrzysta, biała lub prawie biała zawiesina do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce.
NeisVac-C jest rekomendowany w rutynowych programach szczepień niemowląt i dzieci, u osób z grup podwyższonego ryzyka, podczas ognisk epidemicznych oraz dla podróżujących do obszarów o wysokim ryzyku zakażeń meningokokowych grupy C. Szczepionka zapewnia skuteczną i długotrwałą ochronę przed inwazyjną chorobą meningokokową, w tym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych i posocznicą, a także redukuje nosicielstwo bakterii, wspierając odporność zbiorowiskową. Wskazane jest stosowanie zgodnie z lokalnymi wytycznymi epidemiologicznymi oraz u pacjentów z niedoborami odporności, u których ryzyko ciężkiego przebiegu choroby jest zwiększone.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Wskazania do stosowania
adiuwant, czynne uodparnianie, immunogenność szczepionki, inwazyjna choroba meningokokowa, meningokoki grupy C, niedobór odporności, O-deacetylowany polisacharyd, odporność zbiorowiskowa, odpowiedź immunologiczna, polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, posocznica meningokokowa, szczep C11, szczepionka adsorbowana, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zakażenie meningokokowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zawiesina do wstrzykiwań