Przedawkowanie
Temozolomide Glenmark 100 mg

Przedawkowanie temozolomidu, szczególnie w dawkach przekraczających 1250 mg/m² pc. w cyklu 5-dniowym, stanowi poważne zagrożenie życia z dominującą toksycznością hematologiczną. Ekstremalne przypadki, takie jak dawka 10 000 mg podana w ciągu 5 dni, prowadzą do pancytopenii, gorączki neutropenicznej, niewydolności wielonarządowej oraz śmierci. Długotrwałe stosowanie leku powyżej zalecanego okresu 5 dni, nawet do 64 dni, skutkuje głównie mielosupresją i powikłaniami infekcyjnymi, które mogą mieć ciężki przebieg i zakończyć się zgonem. Monitorowanie hematologiczne jest kluczowe, gdyż toksyczność ujawnia się z opóźnieniem.

Pobierz ChPL PDF Temozolomide Glenmark – Kapsułki twarde – 100 mg
  1. Przedawkowanie leku Temozolomide Glenmark
    1. Przypadki kliniczne przedawkowania
    2. Przedłużone stosowanie temozolomidu
    3. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    4. Tabela objawów przedawkowania
    5. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. glejak wielopostaciowy
  2. glejak złośliwy
  3. gwiaździak anaplastyczny
Substancja czynna
  1. temozolomid
Kategoria leku
  1. leki cytostatyczne
  2. leki przeciwnowotworowe

Przedawkowanie leku Temozolomide Glenmark

Przedawkowanie temozolomidu stanowi poważne zagrożenie dla życia pacjenta, wiążące się z szeregiem niebezpiecznych powikłań, głównie hematologicznych. Ciężkość objawów przedawkowania jest zazwyczaj proporcjonalna do przyjętej dawki, przy czym dawki wysokie mogą prowadzić do poważnych zaburzeń hematologicznych i niewydolności wielonarządowej. Na podstawie doświadczeń klinicznych, gdzie oceniono dawki 500, 750, 1000 i 1250 mg/m² pc. (podane w cyklu 5-dniowym), stwierdzono, że głównym czynnikiem ograniczającym wielkość dawki jest toksyczność hematologiczna.1

Przypadki kliniczne przedawkowania

W literaturze medycznej opisano ekstremalne przypadki przedawkowania temozolomidu. W jednym z nich pacjent przyjął dawkę 10 000 mg (całkowita dawka w jednym cyklu podana w ciągu 5 dni), co znacznie przekracza zalecane dawkowanie terapeutyczne. Konsekwencje tego przedawkowania były bardzo poważne i obejmowały:2

  • Pancytopenię – dramatyczne obniżenie liczby wszystkich elementów morfotycznych krwi
  • Gorączkę – często towarzyszącą ciężkim zaburzeniom hematologicznym
  • Niewydolność wielonarządową – zagrażającą życiu dysfunkcję kluczowych narządów
  • Śmierć – jako konsekwencję powyższych powikłań

Przedłużone stosowanie temozolomidu

Inną formą przedawkowania jest stosowanie zalecanej dawki temozolomidu przez okres dłuższy niż zalecane 5 dni. Odnotowano przypadki, w których pacjenci przyjmowali lek przez okres nawet do 64 dni. W takich sytuacjach głównym powikłaniem była mielosupresja, niekiedy powikłana zakażeniami o różnym nasileniu.3

Niektóre z tych przypadków miały ciężki i długotrwały przebieg, prowadząc ostatecznie do zgonu pacjenta. Jest to szczególnie istotne w kontekście monitorowania pacjentów otrzymujących przedłużoną terapię temozolomidem.4

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania temozolomidu kluczowe znaczenie ma wdrożenie odpowiedniego postępowania diagnostycznego i terapeutycznego:5

  1. Ocena hematologiczna – niezbędna do określenia stopnia mielosupresji i zaplanowania dalszego postępowania
  2. Leczenie podtrzymujące – obejmujące:
    • Przetoczenia preparatów krwiopochodnych (koncentratu krwinek czerwonych, płytek krwi)
    • Podawanie czynników wzrostu (G-CSF, GM-CSF)
    • Intensywną antybiotykoterapię w przypadku powikłań infekcyjnych
    • Leczenie wspomagające funkcje narządów (w przypadku niewydolności wielonarządowej)

Tabela objawów przedawkowania

Objaw przedawkowania Opis Dawka związana z wystąpieniem
Pancytopenia Jednoczesne zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, białych oraz płytek krwi, prowadzące do niedokrwistości, zwiększonej podatności na zakażenia oraz krwawień Obserwowana przy skrajnym przedawkowaniu (10 000 mg w cyklu 5-dniowym), ale może wystąpić przy mniejszych dawkach
Gorączka Często towarzyszy neutropenii (gorączka neutropeniczna), może być objawem zakażenia w przebiegu mielosupresji Występuje przy różnych dawkach, szczególnie przy dawkach >500 mg/m² pc.
Mielosupresja Upośledzenie funkcji szpiku kostnego prowadzące do zmniejszenia produkcji komórek krwi, nasilenie zależne od dawki Obserwowana przy wszystkich dawkach 500-1250 mg/m² pc., nasilenie wzrasta wraz z dawką
Zakażenia Wtórne do mielosupresji, mogą obejmować bakteriemię, posocznicę, zapalenie płuc i inne poważne infekcje zagrażające życiu Ryzyko wzrasta przy dłuższym stosowaniu leku (>5 dni) oraz przy wyższych dawkach
Niewydolność wielonarządowa Zaburzenie funkcji wielu narządów jednocześnie, w tym niewydolność nerek, wątroby, układu krążenia i oddechowego Opisana przy ekstremalnym przedawkowaniu (10 000 mg w cyklu 5-dniowym)
Śmierć Końcowy skutek ciężkiej toksyczności narządowej i/lub niewydolności wielonarządowej, najczęściej w mechanizmie posocznicy lub wstrząsu septycznego Zgłaszana przy dawce 10 000 mg oraz przy przedłużonym stosowaniu leku w dawkach terapeutycznych

Każdy przypadek przedawkowania temozolomidu powinien być traktowany jako stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji medycznej i hospitalizacji. Ze względu na opóźnione działanie toksyczne leku (toksyczność hematologiczna zwykle ujawnia się kilka dni po przedawkowaniu), konieczne jest przedłużone monitorowanie parametrów hematologicznych, nawet gdy początkowe wyniki badań są prawidłowe.6

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl