Lavistina
Tabletki, 8 mg
Preparat zawiera betahistynę dichlorowodorek w dawce 8 mg oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Stosuje się go w leczeniu choroby Meniere’a oraz w terapii objawowej zawrotów głowy o pochodzeniu przedsionkowym. Lek pomaga łagodzić takie objawy jak zawroty głowy, szumy uszne, utrata słuchu i nudności. Jego działanie ukierunkowane jest na poprawę funkcji błędnika i ułatwienie codziennego funkcjonowania pacjentów z tymi dolegliwościami.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Lavistina, zawierająca betahistynę dichlorowodorek w dawce 8 mg, jest stosowana doustnie w leczeniu zaburzeń układu przedsionkowego. U dorosłych i osób w podeszłym wieku zaleca się dawkę początkową 8-16 mg trzy razy na dobę, przyjmowaną podczas posiłków, co poprawia tolerancję i wchłanianie leku. Dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj 24-48 mg na dobę, podzielona na trzy dawki. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do potrzeb pacjenta i jego odpowiedzi na terapię. Efekt terapeutyczny może pojawić się dopiero po kilku tygodniach systematycznego stosowania, co należy uwzględnić podczas oceny skuteczności leczenia. Nie zaleca się stosowania Lavistiny u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
Produkt występuje w postaci białych, okrągłych tabletek o średnicy około 7 mm, zawierających 8 mg betahistyny dichlorowodorku oraz 70 mg laktozy jednowodnej. Podczas wywiadu medycznego należy poinformować pacjenta o konieczności przyjmowania leku podczas posiłków, co może zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Kontrola skuteczności terapii powinna odbywać się podczas kolejnych wizyt, z możliwością modyfikacji dawkowania w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leku. Indywidualizacja dawkowania jest kluczowa dla optymalizacji efektu terapeutycznego i minimalizacji działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Lavistina 8 mg
betahistyny dichlorowodorek, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, laktoza jednowodna, leczenie początkowe, odpowiedź kliniczna, przewód pokarmowy, stan kliniczny, substancja czynna, substancja pomocnicza, tolerancja leku, układ przedsionkowy, wizyta kontrolna, wywiad medyczny, zaburzenia układu przedsionkowego -
Działania niepożądane
Betahistyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Lavistina 8 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z kontrolowanych badań klinicznych oraz zgłoszeń po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (często, tj. u 1-10% pacjentów) są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i niestrawność, oraz bóle głowy w obrębie układu nerwowego. Dodatkowo, zgłoszenia po wprowadzeniu leku wskazują na występowanie działań o częstości nieznanej, w tym reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja), senność, wymioty, bóle brzucha, wzdęcia, a także reakcje skórne takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe można ograniczyć przez podawanie leku podczas posiłku lub zmniejszenie dawki.
Reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy stanowią potencjalnie zagrażające życiu powikłania wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy anafilaksji obejmują duszność, obrzęk twarzy, języka i gardła, trudności w połykaniu, pokrzywkę, świąd, spadek ciśnienia tętniczego oraz utratę przytomności. Przewlekłe dolegliwości żołądkowo-jelitowe mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza u osób starszych i z chorobami współistniejącymi, co może skutkować przerwaniem terapii. Senność, choć występuje sporadycznie, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, dlatego pacjenci powinni być o tym poinformowani. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych jest kluczowe dla monitorowania bezpieczeństwa stosowania betahistyny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Lavistina 8 mg
anafilaksja, betahistyna dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądka i jelit, dysfagia, hipotensja, niestrawność, nudność, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, utrata przytomności, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit -
Profil bezpieczeństwa leku
Betahistyna powinna być stosowana z ostrożnością u kobiet karmiących ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka matki oraz braku badań na zwierzętach w tym zakresie. Podobnie, pacjenci prowadzący pojazdy powinni zachować ostrożność, gdyż objawy choroby Meniere’a, takie jak zawroty głowy, nudności czy utrata słuchu, mogą negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, mimo że sam lek nie wykazuje istotnego wpływu na tę zdolność. Rzadko zgłaszana jest senność, co również wymaga uwagi. W przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu zaleca się ostrożność ze względu na możliwe interakcje, choć nie są one szczegółowo opisane.
U osób starszych dawkowanie betahistyny nie różni się od dawkowania u dorosłych i nie ma specjalnych przeciwwskazań dla tej grupy wiekowej. Natomiast brak jest danych dotyczących stosowania betahistyny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz wątroby, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści przed podjęciem decyzji terapeutycznej. W dokumentacji nie podano konkretnych wartości dawkowania ani parametrów farmakokinetycznych w tych grupach pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Lavistina 8 mg
-
Przeciwwskazania
Betahistyna w dawce 8 mg (Lavistina) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na betahistynę lub substancje pomocnicze, w tym 70 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co może wywołać reakcje alergiczne o różnym nasileniu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest również obecność guza chromochłonnego nadnerczy (pheochromocytoma), ze względu na ryzyko indukcji uwalniania katecholamin i gwałtownego wzrostu ciśnienia tętniczego, co stanowi zagrożenie życia. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych po podaniu leku należy natychmiast przerwać terapię i skonsultować się z lekarzem.
Przed rozpoczęciem leczenia betahistyną konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu, zwracając uwagę na pacjentów z nietolerancją laktozy, astmą oskrzelową oraz chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, ze względu na potencjalne ryzyko działań niepożądanych. Lekarz powinien unikać przepisywania Lavistiny u osób z ciężką nietolerancją laktozy, u których korzyści terapii nie przewyższają ryzyka. W praktyce klinicznej kluczowe jest indywidualne podejście do kwalifikacji pacjenta, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność leczenia betahistyną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Lavistina 8 mg
adrenalina i noradrenalina, amina katecholowa, astma oskrzelowa, betahistyny dichlorowodorek, choroba wrzodowa, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciśnienie tętnicze krwi, działanie niepożądane, guz chromochłonny nadnerczy, katecholamina, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na betahistynę, nietolerancja laktozy, pheochromocytoma, rdzeń nadnerczy, skurcz oskrzeli, syntetyczny analog histaminy, wydzielanie kwasu żołądkowego -
Przedawkowanie
Przedawkowanie dichlorowodorku betahistyny, stosowanego m.in. w preparacie Lavistina, może wywołać objawy o różnym nasileniu, zależnym od dawki i współistniejącej farmakoterapii. Dawkowanie do 640 mg wiąże się z łagodnymi lub umiarkowanymi objawami, takimi jak nudności, senność i bóle brzucha. Przy dawkach przekraczających 640 mg oraz w przypadku współistniejącego stosowania innych leków obserwuje się poważniejsze objawy, w tym wymioty, dyspepsję, ataksję, drgawki, a także powikłania sercowe i płucne, które mogą stanowić zagrożenie życia. Drgawki mogą prowadzić do urazów, zaburzeń świadomości i niewydolności oddechowej, wymagając pilnej interwencji medycznej.
Nie istnieje specyficzne antidotum na przedawkowanie betahistyny, dlatego leczenie opiera się na podtrzymaniu funkcji życiowych i terapii objawowej. Zaleca się płukanie żołądka, zwłaszcza jeśli od zażycia leku minęło niewiele czasu, oraz monitorowanie funkcji życiowych pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego i oddechowego oraz u osób przyjmujących inne leki, ze względu na zwiększone ryzyko poważnych powikłań. W terapii wielolekowej konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu klinicznego, aby zapobiec zagrażającym życiu konsekwencjom przedawkowania betahistyny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Lavistina 8 mg
ataksja, ból brzucha, dichlorowodorek betahistyny, dolegliwość bólowa, drgawki, dyspepsja, leczenie objawowe, mimowolny skurcz mięśni, monitorowanie funkcji życiowych, napad drgawkowy, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, nudności, objawy kliniczne, płukanie żołądka, powikłanie płucne, powikłanie sercowe, senność, terapia wielolekowa, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie oddychania, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie trawienia -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa betahistyny dichlorowodorku, substancji czynnej preparatu Lavistina, obejmowała badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję. Długoterminowe badania toksyczności na psach (6 miesięcy) i szczurach albinosach (18 miesięcy) wykazały brak klinicznie istotnych działań toksycznych przy dawkach od 2,5 mg/kg do 120 mg/kg masy ciała. Badania genotoksyczności potwierdziły brak właściwości mutagennych, a testy na szczurach nie wykazały działania rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych na ciężarnych królikach nie stwierdzono efektów teratogennych, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania betahistyny u kobiet w wieku rozrodczym.
Całościowa analiza danych przedklinicznych wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa betahistyny dichlorowodorku w dawkach terapeutycznych. Brak toksyczności po długotrwałym podawaniu wysokich dawek, w połączeniu z brakiem potencjału mutagennego, karcynogennego oraz teratogennego, potwierdza wysokie bezpieczeństwo substancji czynnej zawartej w Lavistinie. Wyniki te są istotne dla klinicystów rozważających długoterminowe stosowanie betahistyny, zwłaszcza w kontekście minimalizacji ryzyka działań niepożądanych i bezpieczeństwa reprodukcyjnego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lavistina 8 mg
betahistyna, betahistyna dichlorowodorek, bezpieczeństwo reprodukcyjne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt toksyczny, genotoksyczność, karcynogeneza, materiał genetyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada wrodzona, właściwość mutagenna, wpływ na reprodukcję -
Skład i postać leku
Lavistina to lek zawierający 8 mg betahistyny dichlorowodorku (Betahistini dihydrochloridum) w formie tabletek doustnych, stosowany w terapii wymagającej betahistyny. Tabletki mają średnicę około 7 mm, są białe do białawych i oznaczone napisem „B8”. Substancje pomocnicze obejmują m.in. 70 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe składniki to powidon K90, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, krospowidon (typ A) oraz kwas stearynowy, które zapewniają odpowiednie właściwości fizykochemiczne i farmaceutyczne preparatu.
Produkt jest dostępny w opakowaniach zawierających 30, 50 lub 100 tabletek, pakowanych w blistry PVC/PVDC/Aluminium i umieszczanych w tekturowych pudełkach. Zalecane warunki przechowywania to temperatura poniżej 25°C oraz oryginalne opakowanie, co pozwala zachować stabilność leku przez 3 lata od daty produkcji. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych, a utylizacja niewykorzystanego leku powinna odbywać się zgodnie z lokalnymi przepisami, bez konieczności stosowania specjalnych środków ostrożności.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Lavistina 8 mg
betahistyny dichlorowodorek, blister PVC/PVDC, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, krzemionka koloidalna, kwas stearynowy, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, powidon, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, środek wiążący, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa -
Specjalne ostrzeżenia
Betahistyna dichlorowodorku, stosowana w dawce 8 mg (Lavistina), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z czynna lub przebytą chorobą wrzodową ze względu na ryzyko dyspepsji oraz konieczność regularnej kontroli lekarskiej w celu monitorowania zaostrzeń. U chorych z astmą oskrzelową zalecany jest ścisły nadzór medyczny, gdyż lek może wpływać na przebieg astmy. Ponadto, u pacjentów z pokrzywką, wysypkami skórnymi lub alergicznym nieżytem nosa istnieje zwiększone ryzyko zaostrzenia objawów alergicznych, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji terapii. W przypadku ciężkiego niedociśnienia tętniczego konieczne jest systematyczne monitorowanie ciśnienia krwi, gdyż betahistyna może wpływać na parametry hemodynamiczne.
Lavistina 8 mg zawiera 70 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu „Lapp” oraz zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. W tych przypadkach lek może nasilać objawy nietolerancji. Zaleca się regularne kontrole lekarskie w celu oceny tolerancji leczenia, monitorowanie objawów niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, ocenę parametrów oddechowych u astmatyków oraz obserwację nasilenia reakcji alergicznych. W razie wystąpienia lub nasilenia działań niepożądanych należy rozważyć zmianę dawkowania lub terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Lavistina
-
Właściwości farmakodynamiczne
Betahistyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Lavistina, jest stosowana w terapii zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego oraz choroby Meniere’a (kod ATC: N07C A01). Mechanizm działania betahistyny opiera się na modulacji receptorów histaminowych: jest częściowym agonistą receptorów H1, antagonistą receptorów H3 oraz wykazuje minimalny wpływ na receptory H2. Poprzez blokadę presynaptycznych receptorów H3 zwiększa metabolizm i uwalnianie histaminy, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych w uchu wewnętrznym i mózgu, potwierdzonego badaniami na ludziach i zwierzętach. Betahistyna poprawia mikrokrążenie w prążku naczyniowym ucha wewnętrznego, co jest kluczowe dla jej działania terapeutycznego. Dodatkowo, lek przyspiesza procesy kompensacji przedsionkowej po uszkodzeniu nerwu przedsionkowego oraz hamuje generowanie impulsów iglicowych w jądrach przedsionkowych, co przekłada się na zmniejszenie objawów zawrotów głowy.
Badania kliniczne wykazały, że pojedyncze doustne dawki betahistyny do 32 mg skutecznie hamują indukowany oczopląs w ciągu 3-4 godzin, a efekt ten jest zależny od dawki. Betahistyna wykazuje również wpływ na inne układy: zwiększa przepuszczalność nabłonka płucnego poprzez receptor H1, może powodować niewielkie spadki ciśnienia tętniczego z powodu działania rozszerzającego naczynia, jednak nie wpływa na rzut serca ani znacząco na gruczoły zewnątrzwydzielnicze. Skuteczność terapeutyczna betahistyny w redukcji nasilenia i częstości napadów zawrotów głowy została potwierdzona w badaniach klinicznych, co czyni ją wartościowym lekiem w leczeniu zaburzeń przedsionkowych i choroby Meniere’a.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Lavistina 8 mg
antagonista receptora H1, betahistyna dichlorowodorek, choroba Ménière’a, ciśnienie tętnicze, difenhydramina, gruczoł zewnątrzwydzielniczy, jądro przedsionkowe, kompensacja przedsionkowa, mikrokrążenie ucha wewnętrznego, nabłonek płucny, nerw przedsionkowy, oczopląs, prążek naczyniowy ucha wewnętrznego, przepływ krwi, receptor histaminowy, receptor histaminowy H1, receptor histaminowy H2, receptor histaminowy H3, terfenadyna, ucho wewnętrzne, układ przedsionkowy, zawrót głowy -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lavistina, zawierająca 8 mg betahistyny dichlorowodorku w tabletkach, wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w okresie reprodukcyjnym, ciąży oraz karmienia piersią. Dostępne dane kliniczne i przedkliniczne są niewystarczające do jednoznacznej oceny bezpieczeństwa stosowania betahistyny w ciąży, w tym wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, poród oraz rozwój pourodzeniowy dziecka. W związku z tym lek nie powinien być stosowany u kobiet ciężarnych, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Brak jest również danych dotyczących przenikania betahistyny do mleka kobiecego oraz jej wpływu na karmione piersią niemowlęta, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści przed podjęciem decyzji o kontynuacji leczenia lub karmienia piersią.
Brak jest szczegółowych informacji dotyczących wpływu betahistyny na płodność kobiet i mężczyzn, co powinno być uwzględnione podczas konsultacji z pacjentkami w wieku rozrodczym. Lekarz powinien poinformować o niekompletnych danych oraz rozważyć bilans korzyści i potencjalnych, choć nieznanych, zagrożeń, zwłaszcza w przypadku planowania ciąży. Decyzje terapeutyczne dotyczące stosowania Lavistiny w tych grupach pacjentek powinny być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem aktualnego stanu wiedzy oraz potrzeb klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lavistina 8 mg
badanie przedkliniczne, betahistyna dichlorowodorek, bilans korzyści i ryzyka, charakterystyka produktu leczniczego, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, funkcja reprodukcyjna, karmienie piersią, mechanizm porodowy, model zwierzęcy, okres reprodukcyjny, produkt leczniczy, przenikanie betahistyny do mleka, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, trymestr ciąży, wiek rozrodczy -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Betahistyna, substancja czynna preparatu Lavistina 8 mg, jest stosowana w leczeniu choroby Meniere’a, która manifestuje się objawami takimi jak zawroty głowy, szumy uszne, utrata słuchu oraz nudności, wpływającymi negatywnie na zdolności psychomotoryczne pacjenta. Dane z badań klinicznych wskazują, że betahistyna nie wywiera istotnego klinicznie wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego i pracy z urządzeniami. Jednakże, pomimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, istnieje ryzyko wystąpienia senności jako działania niepożądanego, które może znacząco upośledzać zdolności psychomotoryczne.
Personel medyczny powinien szczegółowo informować pacjentów o potencjalnym wpływie betahistyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwłaszcza w kontekście ryzyka senności. W przypadku pojawienia się tego objawu pacjent powinien powstrzymać się od wykonywania czynności wymagających koncentracji. Zaleca się regularną ocenę wpływu terapii na funkcje psychomotoryczne, szczególnie w początkowym okresie leczenia, oraz dokumentowanie w historii choroby informacji o udzielonym pacjentowi ostrzeżeniu. Takie postępowanie jest kluczowe zarówno dla bezpieczeństwa pacjenta, jak i dla spełnienia wymogów formalno-prawnych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lavistina 8 mg
-
Wskazania do stosowania
Lavistina zawiera 8 mg betahistyny dichlorowodorku w jednej tabletce i jest wskazana przede wszystkim w leczeniu choroby Ménière’a, charakteryzującej się napadowymi, rotacyjnymi zawrotami głowy, szumami usznymi, postępującą utratą słuchu oraz nudnościami. Lek może być stosowany zarówno u pacjentów z pełnoobjawową postacią choroby, jak i u tych, u których występują pojedyncze objawy. Ponadto, Lavistina jest zalecana w objawowym leczeniu zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego, wynikających z dysfunkcji układu przedsionkowego, takich jak zapalenie nerwu przedsionkowego, BPPV, przedsionkowa migrena, urazy czy zaburzenia krążenia w obrębie ucha wewnętrznego.
Mechanizm działania betahistyny opiera się na poprawie mikrokrążenia w uchu wewnętrznym oraz modulacji przekaźnictwa w układzie przedsionkowym, co prowadzi do złagodzenia objawów zawrotów głowy. Przed zastosowaniem leku konieczne jest potwierdzenie przedsionkowego pochodzenia zawrotów głowy, aby wykluczyć inne przyczyny neurologiczne lub kardiologiczne wymagające odmiennego leczenia. Tabletki Lavistina mają postać białych, okrągłych tabletek o średnicy około 7 mm, zawierają 70 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Lavistina 8 mg
betahistyna, BPPV, choroba Ménière’a, dichlorowodorek betahistyny, łagodne napadowe położeniowe zawroty głowy, mikrokrążenie ucha wewnętrznego, nietolerancja laktozy, nudności, szumy uszne, ucho wewnętrzne, układ przedsionkowy, utrata słuchu, zaburzenia krążenia, zaburzenia równowagi, zapalenie nerwu przedsionkowego, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia przedsionkowego