Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lafactin 37,5 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

W ramach oceny przedklinicznej bezpieczeństwa wenlafaksyny (substancji czynnej produktu leczniczego Lafactin) przeprowadzono szereg badań oceniających potencjalne działanie rakotwórcze, mutagenne oraz wpływ na rozród i płodność. Dane te dostarczają istotnych informacji o profilu bezpieczeństwa leku przed jego zastosowaniem klinicznym.¹

Potencjał rakotwórczy

Przeprowadzono badania karcynogenności wenlafaksyny na gryzoniach. Szczegółowa analiza wyników tych badań, przeprowadzonych na szczurach i myszach, wykazała brak dowodów na działanie rakotwórcze badanej substancji. W żadnym z modeli zwierzęcych nie stwierdzono zwiększonej częstości występowania nowotworów w porównaniu z grupami kontrolnymi.²

Potencjał mutagenny

Ocena potencjału genotoksycznego wenlafaksyny obejmowała kompleksowe badania zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo. W żadnym z przeprowadzonych testów nie potwierdzono działania mutagennego substancji czynnej. Oznacza to, że wenlafaksyna nie wykazuje potencjału do wywoływania mutacji genetycznych lub aberracji chromosomowych w zastosowanych modelach badawczych.³

Toksyczność reprodukcyjna

Badania toksycznego wpływu wenlafaksyny na funkcje rozrodcze przeprowadzone na zwierzętach dostarczyły istotnych danych dotyczących potencjalnego ryzyka. U szczurów eksponowanych na wenlafaksynę zaobserwowano następujące efekty:⁴

• Zmniejszenie masy urodzeniowej potomstwa
• Zwiększenie liczby płodów martwo urodzonych
• Zwiększenie śmiertelności potomstwa w ciągu pierwszych 5 dni laktacji

Wymienione efekty toksyczne wystąpiły przy zastosowaniu dawki 30 mg/kg na dobę, co odpowiada 4-krotności dobowej dawki wenlafaksyny stosowanej u ludzi wynoszącej 375 mg (w przeliczeniu na mg/kg). Przyczyna obserwowanych zgonów potomstwa nie została jednoznacznie określona.⁵

Istotne jest, że zidentyfikowano dawkę, przy której nie obserwowano powyższych działań niepożądanych (NOAEL – No Observed Adverse Effect Level). Wynosiła ona 1,3-krotność dawki stosowanej u ludzi. Należy podkreślić, że potencjalne ryzyko wystąpienia podobnych efektów u ludzi nie jest jednoznacznie określone.⁶

Wpływ na płodność

W badaniach przedklinicznych zaobserwowano zmniejszenie płodności u szczurów obojga płci. Efekt ten wystąpił w wyniku ekspozycji na ODV (O-demetylowenlafaksynę), która jest głównym aktywnym metabolitem wenlafaksyny. Odnotowano, że działanie ODV było od 1 do 2 razy silniejsze niż działanie wenlafaksyny w dawce odpowiadającej dawce stosowanej u ludzi (375 mg na dobę).⁷

Znaczenie kliniczne tych obserwacji dla ludzi stosujących wenlafaksynę nie zostało jednoznacznie określone i wymaga dalszej oceny. Potencjalne ryzyko zaburzeń płodności u pacjentów pozostaje przedmiotem badań.⁸

Interpretacja danych przedklinicznych

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa wenlafaksyny wskazują na brak potencjału rakotwórczego i mutagennego. Zaobserwowano natomiast wpływ na rozród i płodność u gryzoni przy dawkach wielokrotnie wyższych niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Obserwacje te należy interpretować z ostrożnością w kontekście ekstrapolacji wyników ze zwierząt na ludzi, szczególnie biorąc pod uwagę różnice międzygatunkowe w metabolizmie i farmakodynamice wenlafaksyny.⁹