Przedawkowanie
Dasatinib Viatris 80 mg

Przedawkowanie dazatynibu, substancji czynnej leku Dasatinib Viatris, wiąże się z ryzykiem ciężkiej mielosupresji, w tym znaczącego zmniejszenia liczby płytek krwi (małopłytkowość) oraz neutropenii i niedokrwistości, co może prowadzić do poważnych powikłań hematologicznych i zwiększonego ryzyka infekcji. Opisano przypadki przyjmowania dawki 280 mg/dobę przez 7 dni, które skutkowały stopniem 3. lub 4. mielosupresji, manifestującym się m.in. wybroczynami, krwawieniami, gorączką i objawami niedotlenienia tkanek. Zaburzenia krzepnięcia oraz wtórne infekcje stanowią istotne zagrożenia kliniczne w przebiegu przedawkowania dazatynibu.

Przedawkowanie leku Dasatinib Viatris

Przedawkowanie dazatynibu, substancji czynnej zawartej w leku Dasatinib Viatris, stanowi stan wymagający natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na potencjalne zagrożenia zdrowotne. Doświadczenie kliniczne dotyczące przedawkowania tego leku jest ograniczone do pojedynczych przypadków raportowanych podczas badań klinicznych, co utrudnia pełną charakterystykę wszystkich możliwych konsekwencji przyjęcia nadmiernej dawki.1

Udokumentowane przypadki przedawkowania

W dostępnej dokumentacji medycznej opisano przypadek przedawkowania dazatynibu u dwóch pacjentów, którzy przyjmowali dawkę 280 mg na dobę przez okres jednego tygodnia. U obu pacjentów odnotowano znaczące zmniejszenie liczby płytek krwi, co stanowiło istotne zagrożenie dla zdrowia.2

Niebezpieczeństwa związane z przedawkowaniem

Głównym zagrożeniem związanym z przedawkowaniem dazatynibu jest mielosupresja, czyli zahamowanie czynności szpiku kostnego, która może manifestować się w postaci stopnia 3. lub 4., co oznacza poważne zaburzenie funkcji układu krwiotwórczego. Mielosupresja jest znanym działaniem farmakologicznym dazatynibu, które nasila się przy zwiększaniu dawki leku powyżej zalecanych wartości terapeutycznych.3

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Pacjenci, u których podejrzewa się przedawkowanie Dasatinib Viatris, wymagają ścisłego monitorowania parametrów hematologicznych, ze szczególnym uwzględnieniem oceny morfologii krwi obwodowej i liczby płytek. Lekarz powinien wdrożyć odpowiednie leczenie podtrzymujące, które może obejmować przetoczenia preparatów krwiopochodnych, podanie czynników wzrostu lub inne procedury medyczne w zależności od stanu klinicznego pacjenta i stopnia nasilenia objawów mielosupresji.4

Objawy przedawkowania dazatynibu

Przedawkowanie dazatynibu może prowadzić do wystąpienia szeregu objawów klinicznych, które w głównej mierze wynikają z supresji szpiku kostnego. Poniżej przedstawiono tabelę zawierającą potencjalne objawy przedawkowania dazatynibu wraz z ich charakterystyką kliniczną i dostępnymi informacjami dotyczącymi relacji dawka-efekt.

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Dawka związana z wystąpieniem objawu
Małopłytkowość Istotne zmniejszenie liczby płytek krwi, mogące prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawień (wybroczyny, krwawienie z nosa, krwawienie z dziąseł, krwawienie z przewodu pokarmowego) Odnotowana przy dawce 280 mg/dobę przez 7 dni
Neutropenia Zmniejszenie liczby neutrofili, zwiększające ryzyko infekcji bakteryjnych, mogące prowadzić do poważnych, zagrażających życiu zakażeń Może wystąpić przy dawkach przekraczających zalecane wartości terapeutyczne, jednak dokładna zależność dawka-efekt nie została w pełni scharakteryzowana
Niedokrwistość Zmniejszenie stężenia hemoglobiny i liczby erytrocytów, prowadzące do objawów niedotlenienia tkanek (osłabienie, zmęczenie, duszność, zawroty głowy) Może wystąpić przy dawkach przekraczających zalecane wartości terapeutyczne, jednak dokładna zależność dawka-efekt nie została w pełni scharakteryzowana
Zaburzenia krzepnięcia Zaburzenia hemostazy wtórne do trombocytopenii, mogące manifestować się przedłużonym czasem krwawienia i zwiększonym ryzykiem krwotoków Powiązane z dawką 280 mg/dobę przez 7 dni
Zwiększone ryzyko infekcji Wtórne do neutropenii, mogące manifestować się jako gorączka, dreszcze, infekcje dróg oddechowych, infekcje układu moczowego i inne Może wystąpić przy dawkach przekraczających zalecane wartości terapeutyczne

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Ze względu na potencjalne zagrożenie ciężką mielosupresją, pacjenci, u których doszło do przedawkowania dazatynibu, wymagają ścisłego monitorowania parametrów hematologicznych oraz wdrożenia odpowiedniego postępowania leczniczego. Zaleca się następujące procedury diagnostyczne i terapeutyczne:5

  • Regularne oznaczanie morfologii krwi obwodowej – częstotliwość badań powinna być dostosowana do stanu klinicznego pacjenta, jednak nie rzadziej niż co 24 godziny w pierwszych dniach po przedawkowaniu
  • Monitorowanie parametrów krzepnięcia – szczególnie u pacjentów z istotnymi zaburzeniami hematologicznymi
  • Ocena objawów infekcji – regularne pomiary temperatury ciała, badanie przedmiotowe ukierunkowane na wykrycie potencjalnych ognisk zakażenia
  • Leczenie podtrzymujące – w zależności od nasilenia objawów mielosupresji może obejmować przetoczenia koncentratu krwinek czerwonych, koncentratu płytek krwi, podawanie czynników wzrostu kolonii granulocytów (G-CSF), profilaktyczną lub terapeutyczną antybiotykoterapię

W przypadku przedawkowania dazatynibu nie ma znanego specyficznego antidotum. Leczenie polega głównie na postępowaniu objawowym i podtrzymującym funkcje życiowe pacjenta do czasu ustąpienia efektów toksycznych leku.6

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl