Przedawkowanie – Daruph 55 mg

Przedawkowanie
Daruph 55 mg

Przedawkowanie dazatynibu, substancji czynnej leku Daruph, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, głównie z powodu ryzyka mielosupresji stopnia 3. lub 4., co objawia się znacznym obniżeniem liczby elementów morfotycznych krwi. W badaniach klinicznych odnotowano przypadki przyjmowania dawki 221 mg/dobę przez tydzień, skutkujące istotną małopłytkowością i potencjalnie zagrażającą życiu mielosupresją. Objawy te obejmują neutropenię (ANC 0,5-1,0 × 10^9/l dla stopnia 3. i < 0,5 × 10^9/l dla stopnia 4.), małopłytkowość (25-50 × 10^9/l dla stopnia 3. i < 25 × 10^9/l dla stopnia 4.) oraz niedokrwistość (hemoglobina 65-80 g/l dla stopnia 3. i < 65 g/l dla stopnia 4.).

Pobierz ChPL PDF Daruph – Tabletki powlekane – 55 mg

Przedawkowanie leku Daruph

Udokumentowane przypadki przedawkowania
Objawy przedawkowania
Postępowanie w przypadku przedawkowania
Zalecenia dla lekarzy
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

dazatynib

Kategoria leku

Przedawkowanie leku Daruph

Przedawkowanie dazatynibu, substancji czynnej zawartej w produkcie leczniczym Daruph, stanowi potencjalnie niebezpieczny stan kliniczny, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Doświadczenie kliniczne dotyczące przypadków przedawkowania tego leku jest ograniczone, jednak dostępne dane wskazują na poważne zagrożenia zdrowotne, przede wszystkim związane z układem krwiotwórczym.¹

Udokumentowane przypadki przedawkowania

W trakcie badań klinicznych odnotowano pojedyncze przypadki przedawkowania dazatynibu. Najpoważniejsze z nich dotyczyły dwóch pacjentów, którzy przyjmowali dawkę 221 mg Daruph na dobę przez okres jednego tygodnia. U obu pacjentów zaobserwowano istotne zmniejszenie liczby płytek krwi, co stanowi poważne powikłanie zagrażające życiu.²

Objawy przedawkowania

Głównym zagrożeniem związanym z przedawkowaniem dazatynibu jest mielosupresja, czyli zahamowanie czynności szpiku kostnego. Jest to stan kliniczny charakteryzujący się zmniejszeniem produkcji elementów morfotycznych krwi, co prowadzi do obniżenia ich liczby w krwi obwodowej. Przedawkowanie dazatynibu może wywoływać mielosupresję stopnia 3. lub 4., co stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta.³

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Pacjenci, którzy przyjęli dawkę dazatynibu większą niż zalecana, wymagają ścisłego monitorowania parametrów hematologicznych, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka wystąpienia mielosupresji. W przypadku stwierdzenia przedawkowania należy niezwłocznie wdrożyć odpowiednie leczenie podtrzymujące, ukierunkowane na przywrócenie prawidłowej funkcji układu krwiotwórczego.⁴

Objawy przedawkowania	Opis	Dawka związana z przedawkowaniem
Małopłytkowość	Istotne zmniejszenie liczby płytek krwi, co może prowadzić do zaburzeń krzepnięcia i zwiększonego ryzyka krwawień	221 mg/dobę przez 1 tydzień
Mielosupresja stopnia 3.	Poważne zahamowanie czynności szpiku kostnego, skutkujące znacznym obniżeniem liczby elementów morfotycznych krwi (neutropenia: ANC 0,5-1,0 × 10^9/l; małopłytkowość: płytki krwi 25-50 × 10^9/l; niedokrwistość: hemoglobina 65-80 g/l)	Dawka większa niż zalecana terapeutycznie
Mielosupresja stopnia 4.	Zagrażające życiu zahamowanie czynności szpiku kostnego, powodujące krytycznie niskie poziomy elementów morfotycznych krwi (neutropenia: ANC < 0,5 × 10^9/l; małopłytkowość: płytki krwi < 25 × 10^9/l; niedokrwistość: hemoglobina < 65 g/l)	Dawka większa niż zalecana terapeutycznie

Zalecenia dla lekarzy

W przypadku podejrzenia przedawkowania dazatynibu należy:⁵

Monitorować morfologię krwi – ze szczególnym uwzględnieniem liczby płytek krwi, neutrofili i poziomu hemoglobiny
Wdrożyć leczenie podtrzymujące – w zależności od stanu klinicznego pacjenta i wyników badań laboratoryjnych
Rozważyć czasowe przerwanie leczenia – do czasu ustąpienia objawów przedawkowania i normalizacji parametrów hematologicznych
Monitorować parametry życiowe – ze względu na ryzyko zaburzeń hemodynamicznych wynikających z małopłytkowości i zwiększonego ryzyka krwawień
Rozważyć zastosowanie czynników wzrostu układu krwiotwórczego – w przypadku ciężkiej mielosupresji

Ze względu na ograniczoną liczbę udokumentowanych przypadków przedawkowania dazatynibu, nie określono specyficznego antidotum. Postępowanie w przypadku przedawkowania powinno być zatem ukierunkowane na leczenie objawowe i podtrzymujące, z uwzględnieniem indywidualnego stanu klinicznego pacjenta oraz natężenia objawów toksyczności.⁶

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.