Specjalne ostrzeżenia
Daruph

Produkt leczniczy Daruph charakteryzuje się wyższą biodostępnością dazatynibu w porównaniu do innych preparatów zawierających tę substancję czynną, co wyklucza ich zamienność. Dazatynib jest substratem i inhibitorem CYP3A4, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami (np. ketokonazol, erytromycyna) i induktorami (np. deksametazon, ryfampicyna) tego enzymu, ze względu na ryzyko odpowiednio zwiększenia lub zmniejszenia ekspozycji na lek. Wchłanianie dazatynibu jest zależne od kwaśnego pH żołądka, a stosowanie leków zobojętniających lub inhibitorów pompy protonowej wymaga odpowiedniego odstępu czasowego (2 godziny). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność, mimo że dawka początkowa pozostaje bez zmian. Monitorowanie morfologii krwi jest kluczowe ze względu na ryzyko niedokrwistości, neutropenii i małopłytkowości, szczególnie u pacjentów z CML w fazie zaawansowanej lub Ph+ ALL.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Daruph

Produkt leczniczy Daruph charakteryzuje się wyższą biodostępnością w porównaniu do innych preparatów zawierających dazatynib, co oznacza, że nie można go stosować zamiennie z innymi produktami zawierającymi tę substancję czynną. Przy zmianie terapii między różnymi produktami zawierającymi dazatynib należy ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania właściwych dla konkretnego produktu leczniczego.1

Klinicznie istotne interakcje lekowe

Dazatynib jest zarówno substratem, jak i inhibitorem enzymu cytochromu P450 (CYP3A4), co stwarza możliwość wystąpienia interakcji z innymi lekami metabolizowanymi głównie przez ten enzym lub wpływającymi na jego aktywność. Należy uwzględnić następujące ważne interakcje:2

  • Inhibitory CYP3A4 – jednoczesne stosowanie dazatynibu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna, klarytromycyna, rytonawir, telitromycyna, sok grejpfrutowy) może zwiększać ekspozycję na dazatynib, dlatego nie zaleca się łącznego stosowania tych leków u pacjentów przyjmujących Daruph.3
  • Induktory CYP3A4 – równoczesne stosowanie dazatynibu z lekami indukującymi CYP3A4 (np. deksametazon, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, fenobarbital, preparaty zawierające ziele dziurawca) może znacząco obniżyć ekspozycję na dazatynib, zwiększając ryzyko niepowodzenia terapeutycznego. Zaleca się stosowanie alternatywnych produktów leczniczych o słabszym działaniu indukującym CYP3A4.4
  • Substraty CYP3A4 – jednoczesne stosowanie dazatynibu z substratami CYP3A4 może zwiększać ekspozycję na te substancje. Szczególną ostrożność należy zachować przy równoczesnym stosowaniu dazatynibu z substratami CYP3A4 o wąskim zakresie terapeutycznym, takimi jak: astemizol, terfenadyna, cisapryd, pimozyd, chinidyna, beprydyl lub alkaloidy sporyszu (ergotamina, dihydroergotamina).5

Wpływ kwasowości żołądka na wchłanianie leku

Na stężenie dazatynibu w osoczu może wpływać pH żołądka. Dane farmakokinetyczne wskazują, że do prawidłowego uwolnienia substancji czynnej z produktu leczniczego wymagane jest środowisko kwaśne. Wchłanianie może być zmniejszone u pacjentów z wysokim pH żołądka lub achlorhydrią, występującą w następujących sytuacjach:6

Należy pamiętać, że przy zmianie postaci dazatynibu konieczne jest uwzględnienie zależności od pH (np. stężenie dazatynibu w osoczu może się zmniejszyć po zmianie produktu Daruph na inne postacie dazatynibu u pacjentów z wysokim pH żołądka).8

W celu zminimalizowania wpływu zmniejszenia ekspozycji na dazatynib zaleca się:

  • przyjmowanie antagonistów receptora H2 oraz inhibitorów pompy protonowej 2 godziny po podaniu produktu Daruph9
  • podawanie leków zawierających wodorotlenek glinu/wodorotlenek magnezu do 2 godzin przed podaniem dazatynibu lub 2 godziny po podaniu dazatynibu10

Szczególne populacje pacjentów

Zaburzenia czynności wątroby: Na podstawie wyników badań farmakokinetycznych po jednorazowym podaniu, pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby w stopniu łagodnym, umiarkowanym lub ciężkim mogą otrzymywać zalecaną dawkę początkową. Jednakże ze względu na ograniczenia przeprowadzonych badań zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas podawania dazatynibu pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby.11

Ważne działania niepożądane

Zahamowanie czynności szpiku kostnego

Stosowanie dazatynibu wiąże się z wystąpieniem niedokrwistości, neutropenii oraz małopłytkowości. Objawy te występują wcześniej i częściej u pacjentów z CML w fazie zaawansowanej lub z Ph+ ALL, niż u pacjentów z CML w fazie przewlekłej. Zalecany schemat monitorowania morfologii krwi (CBCs):12

  • Dorośli pacjenci z CML w fazie zaawansowanej lub z Ph+ ALL leczeni dazatynibem w monoterapii: badanie morfologii krwi z rozmazem należy wykonywać co tydzień w trakcie pierwszych 2 miesięcy leczenia, a następnie co miesiąc lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.13
  • Dorośli oraz dzieci i młodzież z CML w fazie przewlekłej: badanie morfologii krwi z rozmazem należy wykonywać co 2 tygodnie przez 12 tygodni, a następnie co 3 miesiące lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.14
  • Dzieci i młodzież z Ph+ ALL leczeni dazatynibem w skojarzeniu z chemioterapią: badanie CBCs należy wykonywać przed rozpoczęciem każdego bloku chemioterapii oraz zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. W trakcie konsolidacyjnych bloków chemioterapii badanie CBC należy wykonywać co 2 dni aż do czasu ustąpienia objawów.15

Zahamowanie czynności szpiku kostnego jest zasadniczo odwracalne i ustępuje po tymczasowym wstrzymaniu podawania dazatynibu lub po zmniejszeniu dawki.16

Krwawienie

U pacjentów leczonych dazatynibem obserwowano różne powikłania krwotoczne o różnym nasileniu:

  • U pacjentów z CML w fazie przewlekłej (n=548), krwawienie stopnia 3. lub 4. wystąpiło u 5 pacjentów (1%) otrzymujących dazatynib.17
  • U pacjentów z CML w fazie zaawansowanej (n=304), ciężkie krwawienie w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN) wystąpiło u 1% pacjentów. W jednym przypadku zakończyło się ono zgonem, a było związane z małopłytkowością stopnia 4. według kryteriów CTC.18
  • Krwawienie z przewodu pokarmowego stopnia 3. lub 4. wystąpiło u 6% pacjentów z CML w fazie zaawansowanej i w większości przypadków konieczne było przerwanie leczenia oraz podanie preparatów krwi.19
  • Inne krwawienia stopnia 3. lub 4. wystąpiły u 2% pacjentów z CML w fazie zaawansowanej.20

Większość działań niepożądanych związanych z krwawieniem u pacjentów była związana z małopłytkowością stopnia 3. lub 4. Ponadto, badania z zastosowaniem płytek krwi w warunkach in vitro i in vivo sugerują, że stosowanie dazatynibu wpływa w odwracalny sposób na aktywację płytek.21

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów, u których konieczne jest stosowanie produktów leczniczych hamujących czynność płytek krwi lub przeciwzakrzepowych.22

Retencja płynów

Dazatynib może powodować retencję płynów, co potwierdzają dane z badań klinicznych:

  • W badaniu III fazy u pacjentów z nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej retencję płynów stopnia 3. lub 4. obserwowano u 13 pacjentów (5%) w grupie stosującej dazatynib i u 2 pacjentów (1%) w grupie stosującej imatynib po co najmniej 60 miesiącach obserwacji.23
  • Spośród pacjentów z CML w fazie zaawansowanej leczonych dazatynibem, ciężka retencja płynów wystąpiła u 32 pacjentów (6%) otrzymujących dazatynib w zalecanej dawce (n=548).24
  • W badaniach klinicznych u pacjentów z CML w fazie zaawansowanej lub Ph+ ALL (n=304), retencję płynów stopnia 3. lub 4. obserwowano u 8% pacjentów, włącznie z wysiękiem w jamie opłucnej stopnia 3. lub 4. u 7% oraz do osierdzia u 1% pacjentów. Wśród tych pacjentów, niekardiogenny obrzęk płuc stopnia 3. lub 4. i nadciśnienie płucne obserwowano u 1% pacjentów.25

U pacjentów z objawami przypominającymi wysięk w jamie opłucnej, takimi jak duszność oraz suchy kaszel, należy wykonać zdjęcie radiologiczne klatki piersiowej. W przypadku wysięku w jamie opłucnej stopnia 3. lub 4. konieczny może być drenaż jamy opłucnej i podanie tlenu.26

Działania niepożądane związane z retencją płynów były zazwyczaj leczone objawowo, przy użyciu leków moczopędnych i krótkich kursów glikokortykosteroidów.27

U pacjentów w wieku 65 lat i starszych istnieje wyższe ryzyko wystąpienia wysięku opłucnowego, duszności, kaszlu, wysięku osierdziowego i zastoinowej niewydolności serca niż u młodszych pacjentów, dlatego należy ich dokładnie monitorować.28

U pacjentów z wysiękiem w jamie opłucnej odnotowano również przypadki chłonkotoku.29

Tętnicze nadciśnienie płucne (TNP)

Tętnicze nadciśnienie płucne (przedwłośniczkowe tętnicze nadciśnienie płucne potwierdzone poprzez cewnikowanie prawej komory i przedsionka serca) zgłaszano w związku z leczeniem dazatynibem. W tych przypadkach TNP było zgłaszane po rozpoczęciu leczenia dazatynibem, w tym po ponad roku leczenia.30

Zalecenia dotyczące postępowania w przypadku podejrzenia TNP:

  • Przed rozpoczęciem leczenia dazatynibem należy ocenić, czy u pacjentów nie występują objawy podstawowej choroby sercowo-płucnej.31
  • U każdego pacjenta z objawami choroby serca należy wykonać badanie echokardiograficzne na początku leczenia; rozważyć wykonanie badania echokardiograficznego także u pacjentów z czynnikami ryzyka choroby serca lub płuc.32
  • U pacjentów, u których po rozpoczęciu leczenia wystąpiła duszność i zmęczenie, należy ocenić czynniki etiologiczne, w tym wysięk w jamie opłucnej, obrzęk płuc, niedokrwistość lub nacieki w płucach.33
  • Zgodnie z zaleceniami dotyczącymi postępowania w przypadku niehematologicznych działań niepożądanych należy zmniejszyć dawkę dazatynibu lub przerwać leczenie podczas przeprowadzania oceny.34
  • W przypadku niestwierdzenia innej przyczyny albo braku poprawy po przerwaniu leczenia lub zmniejszeniu dawki leku należy rozważyć rozpoznanie TNP.35
  • Sposób diagnozowania powinien być zgodny z wytycznymi dotyczącymi standardowego postępowania.36
  • W przypadku potwierdzenia TNP, należy na stałe zaprzestać leczenia dazatynibem.37

U pacjentów z TNP leczonych dazatynibem obserwowano poprawę parametrów hemodynamicznych i klinicznych po zaprzestaniu leczenia tym lekiem.38

Wydłużenie odstępu QT

Z badań in vitro wynika, że dazatynib może wydłużać czas repolaryzacji komór serca (odstęp QT).39 Dane z badań klinicznych wskazują na:

  • W badaniu III fazy u pacjentów z nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej (n=516, 258 pacjentów leczonych dazatynibem i 258 imatynibem), z co najmniej 60-miesięczną obserwacją, wydłużenie odcinka QTc jako działanie niepożądane stwierdzono u 1 pacjenta (<1%) w każdej z grup. Mediana zmian QTcF w porównaniu z wartościami wyjściowymi wynosiła 3,0 msec u pacjentów leczonych dazatynibem i 8,2 msec u pacjentów leczonych imatynibem. U jednego pacjenta (<1%) w każdej z grup stwierdzono QTcF > 500 msec.<sup data-drug="Daruph" data-section="Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania" title="W badaniu III fazy u pacjentów z nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej, obejmującym 258 pacjentów leczonych dazatynibem i 258 pacjentów leczonych imatynibem z co najmniej 60-miesięczną obserwacją, wydłużenie odcinka QTc jako działanie niepożądane stwierdzono u 1 pacjenta (<1%) w każdej z grup. Mediana zmian QTcF w porównaniu z wartościami wyjściowymi wynosiła 3,0 msec u pacjentów leczonych dazatynibem w porównaniu do 8,2 msec u pacjentów leczonych imatynibem. U jednego pacjenta ( 500 msec”>40
  • W badaniach klinicznych II fazy przeprowadzonych u 865 chorych na białaczkę leczonych dazatynibem, średnia zmiana odcinka QTc w porównaniu z wartościami wyjściowymi, obliczonego zgodnie z wzorem Fridericia’a (QTcF) wynosiła 4-6 msec; górne 95% przedziału ufności dla wszystkich średnich zmian w porównaniu z wartościami wyjściowymi wynosił < 7 msec.<sup data-drug="Daruph" data-section="Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania" title="W badaniach klinicznych II fazy przeprowadzonych u 865 chorych na białaczkę, leczonych dazatynibem, średnia zmiana odcinka QTc w porównaniu z wartościami wyjściowymi, obliczonego zgodnie z wzorem Fridericia'a (QTcF) wynosiła 4 – 6 msec; górne 95% przedziału ufności dla wszystkich średnich zmian w porównaniu z wartościami wyjściowymi wynosił 41
  • U 15 (1%) z 2182 pacjentów z opornością lub nietolerancją na wcześniejsze leczenie imatynibem, którzy otrzymywali dazatynib w badaniach klinicznych, zgłoszono wydłużenie QTc jako działanie niepożądane. U 21 pacjentów (1%) obserwowano wydłużenie QTcF > 500 msec. 500 msec”>42

U pacjentów, którzy mają wydłużony odstęp QTc lub, u których może dojść do jego wydłużenia, należy stosować dazatynib z ostrożnością. Do grupy ryzyka należą:

  • Pacjenci z hipokalemią lub hipomagnezemią
  • Pacjenci z wrodzonym wydłużeniem odstępu QT
  • Pacjenci przyjmujący produkty lecznicze przeciwarytmiczne lub inne produkty lecznicze, które powodują wydłużenie odstępu QT
  • Pacjenci leczeni dużą dawką skumulowaną antracykliny43

Przed podaniem dazatynibu należy uzupełnić niedobór potasu oraz magnezu.44

Działania niepożądane związane z sercem

Dazatynib badano w randomizowanym badaniu klinicznym u 519 pacjentów z nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej, obejmującym pacjentów z chorobami serca w wywiadzie. U pacjentów otrzymujących dazatynib stwierdzono różne działania niepożądane związane z sercem:45

  • Zastoinowa niewydolność serca/zaburzenia czynności serca
  • Wysięk osierdziowy
  • Zaburzenia rytmu serca
  • Kołatanie serca
  • Wydłużenie odstępu QT
  • Zawał serca (w tym zakończony zgonem)46

Działania niepożądane związane z sercem występowały dużo częściej u pacjentów z czynnikami ryzyka lub chorobą serca w wywiadzie. Pacjentów tych należy dokładnie monitorować w kierunku objawów związanych z niewydolnością serca, takich jak ból w piersiach, skrócenie oddechu i obfite pocenie się.47

Postępowanie w przypadku wystąpienia objawów sercowych:

  • Przerwać podawanie dazatynibu i rozważyć konieczność zastosowania alternatywnego, swoistego leczenia CML
  • Po powrocie do zdrowia, przed wznowieniem podawania dazatynibu, należy wykonać ocenę czynnościową
  • Dazatynib można podać w niezmienionej dawce w przypadku działań niepożądanych łagodnych do umiarkowanych (≤ stopnia 2.), a w przypadku ciężkich działań niepożądanych (≥ stopnia 3.) w zmniejszonej dawce48

Pacjenci kontynuujący leczenie powinni być okresowo badani. Pacjenci z niewyrównaną lub poważną chorobą układu sercowo-naczyniowego nie byli włączani do badań klinicznych.49

Mikroangiopatia zakrzepowa (TMA)

Inhibitory kinazy tyrozynowej BCR-ABL związane były z mikroangiopatią zakrzepową (TMA), w tym zgłoszenia pojedynczych przypadków dla dazatynibu.50

W przypadku podejrzenia TMA należy:

  • Przerwać leczenie dazatynibem, jeśli wyniki badań laboratoryjnych lub klinicznych wskazują na wystąpienie TMA
  • Przeprowadzić dokładną ocenę TMA, w tym oznaczenie aktywności ADAMTS13 (a disintegrin and metalloproteinase with thrombospondin motif) i przeciwciał przeciwko ADAMTS13
  • Nie wznawać leczenia dazatynibem w przypadku zwiększonego miana przeciwciał przeciwko ADAMTS13 w połączeniu z niską aktywnością ADAMTS1351

Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B

U pacjentów będących przewlekłymi nosicielami wirusa zapalenia wątroby typu B dochodziło do reaktywacji zapalenia wątroby po otrzymaniu przez nich inhibitorów kinazy tyrozynowej BCR-ABL. Niektóre przypadki prowadziły do ostrej niewydolności wątroby lub piorunującego zapalenia wątroby, a w konsekwencji do przeszczepienia wątroby lub zgonu pacjenta.52

Zalecenia dotyczące postępowania w kontekście zakażenia HBV:

  • U pacjentów należy wykonać badania pod kątem zakażenia wirusem HBV przed rozpoczęciem leczenia dazatynibem.53
  • Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z dodatnim wynikiem badania serologicznego w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu B (w tym u pacjentów z aktywną chorobą) i w przypadku pacjentów z dodatnim wynikiem badania w kierunku zakażenia wirusem HBV w trakcie leczenia, należy skonsultować się z ekspertami ds. chorób wątroby i leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu B.54
  • Nosiciele wirusa HBV, którzy wymagają leczenia dazatynibem, powinni być poddawani ścisłej obserwacji pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych aktywnego zakażenia wirusem HBV w trakcie całego okresu leczenia i przez kilka miesięcy po jego zakończeniu.55

Wpływ na wzrost i rozwój dzieci i młodzieży

W badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży stosujących dazatynib raportowano zdarzenia niepożądane związane ze wzrostem i rozwojem:

  • W badaniach oceniających stosowanie dazatynibu u pacjentów z Ph+ CML-CP z opornością lub nietolerancją imatynibu oraz u dzieci i młodzieży z Ph+ CML-CP dotychczas nieleczonych, po co najmniej 2 latach leczenia, zdarzenia niepożądane związane z leczeniem, dotyczące wzrostu kości i rozwoju, zgłoszono u 6 (4,6%) pacjentów, przy czym jedno z nich miało nasilenie ciężkie (opóźnienie wzrostu stopnia 3.).56 Te 6 przypadków obejmowało opóźnienie zrastania się nasad kości, osteopenię, opóźnienie wzrostu i ginekomastię.57
  • W badaniach oceniających stosowanie dazatynibu w skojarzeniu z chemioterapią u dzieci i młodzieży z nowo rozpoznaną Ph+ ALL, po maksymalnie 2 latach leczenia zdarzenia niepożądane związane z leczeniem, dotyczące wzrostu kości i rozwoju, zgłoszono u 1 (0,6%) pacjenta. Była to osteopenia stopnia 1.58

U dzieci i młodzieży leczonych dazatynibem w badaniach klinicznych obserwowano zahamowanie wzrostu.59 Po maksymalnie 2 latach leczenia zaobserwowano trend spadkowy oczekiwanego wzrostu w takim samym stopniu, jak przy zastosowaniu samej chemioterapii, bez wpływu na oczekiwaną wagę i BMI oraz bez związku z zaburzeniami hormonalnymi lub nieprawidłowościami w innych parametrach laboratoryjnych.60

Zalecane jest monitorowanie wzrostu i rozwoju kości u dzieci i młodzieży.61

Substancje pomocnicze

Produkt leczniczy Daruph zawiera laktozę jednowodną. Nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.62

Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.63

Dawka produktu Daruph (tabletki powlekane) Zawartość dazatynibu (w postaci dazatynibu bezwodnego) Zawartość laktozy jednowodnej
16 mg 15,8 mg 21 mg
40 mg 39,5 mg 53 mg
55 mg 55,3 mg 75 mg
63 mg 63,2 mg 85 mg
79 mg 79,0 mg 107 mg
111 mg 110,6 mg 149 mg
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl