Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Conaret

Podczas stosowania bisoprololu fumaranu (Conaret) niezbędne jest zachowanie szczególnej ostrożności w określonych sytuacjach klinicznych oraz monitorowanie stanu pacjenta. Poniżej przedstawiono najważniejsze ostrzeżenia i środki ostrożności, które należy uwzględnić podczas prowadzenia terapii tym lekiem.¹

Ostrzeżenia ogólne dotyczące wszystkich wskazań

Monitorowanie pacjenta jest szczególnie istotne podczas rozpoczynania i przerywania leczenia bisoprololem. Wymaga to regularnej kontroli stanu klinicznego pacjenta.²

Należy unikać nagłego przerywania leczenia bisoprololem, zwłaszcza u pacjentów z dławicą piersiową, ze względu na możliwość przejściowego pogorszenia czynności serca. Takie postępowanie jest dopuszczalne wyłącznie w ściśle określonych wskazaniach klinicznych.³

Grupy pacjentów wymagające szczególnej uwagi

Podczas stosowania bisoprololu należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z następującymi schorzeniami:⁴

• Cukrzyca z dużymi wahaniami glikemii – bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii, co utrudnia kontrolę choroby⁵
• Pacjenci w trakcie ścisłej głodówki – ze względu na ryzyko zaburzeń metabolicznych i hemodynamicznych⁶
• Pacjenci poddawani terapii odczulającej – bisoprolol, podobnie jak inne beta-adrenolityki, może zwiększać wrażliwość na alergeny oraz nasilać reakcje anafilaktyczne. Należy mieć na uwadze, że leczenie adrenaliną w takich przypadkach może nie dawać oczekiwanego efektu terapeutycznego⁷
• Blok przedsionkowo-komorowy I stopnia – z uwagi na działanie chronotropowo ujemne bisoprololu⁸
• Dławica Prinzmetala – istnieją doniesienia o przypadkach skurczu naczyń wieńcowych podczas stosowania bisoprololu. Pomimo wysokiej selektywności bisoprololu względem receptorów beta1, nie można całkowicie wykluczyć napadów bólu dławicowego u tych pacjentów⁹
• Choroba zarostowa tętnic obwodowych – bisoprolol może nasilać objawy, szczególnie na początku leczenia¹⁰

Znieczulenie ogólne

Kluczowe znaczenie ma właściwe postępowanie u pacjentów otrzymujących bisoprolol i poddawanych znieczuleniu ogólnemu. Beta-adrenolityki u tych pacjentów zmniejszają częstość występowania zaburzeń rytmu serca oraz niedokrwienia mięśnia sercowego podczas wprowadzenia do znieczulenia, intubacji oraz w okresie pooperacyjnym.¹¹

Zgodnie z aktualnymi zaleceniami, wskazana jest kontynuacja podawania beta-adrenolityków w okresie okołooperacyjnym. Anestezjolog musi zostać poinformowany o stosowaniu bisoprololu ze względu na ryzyko interakcji z innymi lekami, co może prowadzić do:¹²

• Bradyarytmii
• Osłabienia odruchowej tachykardii
• Zmniejszonej zdolności kompensacyjnej układu krążenia w przypadku utraty krwi

Jeśli konieczne jest przerwanie stosowania beta-adrenolityków przed znieczuleniem, należy to zrobić stopniowo, zmniejszając dawkę i zakończyć leczenie na 48 godzin przed planowanym znieczuleniem.¹³

Choroby układu oddechowego

Mimo że kardioselektywne beta1-adrenolityki, takie jak bisoprolol, mogą mieć mniejszy wpływ na czynność płuc niż niewybiórcze beta-adrenolityki, należy unikać ich stosowania u pacjentów z obturacyjnymi chorobami płuc, chyba że istnieją bezwzględne wskazania kliniczne.¹⁴

Jeżeli istnieją takie wskazania, bisoprolol należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności. U pacjentów z obturacyjnymi chorobami dróg oddechowych leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej możliwej dawki, a pacjentów należy ściśle monitorować pod kątem wystąpienia nowych objawów, takich jak:¹⁵

• Duszność
• Nietolerancja wysiłku
• Kaszel

W przypadku astmy oskrzelowej lub innych przewlekłych obturacyjnych chorób płuc, które mogą przebiegać objawowo, należy jednocześnie stosować leki rozszerzające oskrzela. U pacjentów z astmą może sporadycznie wystąpić zwiększenie oporów w drogach oddechowych, dlatego może być konieczne zwiększenie dawki beta-2-adrenomimetyków.¹⁶

Inne istotne ostrzeżenia

• Łuszczyca – u pacjentów z łuszczycą lub łuszczycą w wywiadzie można stosować bisoprolol wyłącznie po bardzo dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka¹⁷
• Guz chromochłonny – u pacjentów z guzem chromochłonnym nie wolno stosować bisoprololu bez uprzedniego zastosowania leku blokującego receptory alfa-adrenergiczne¹⁸
• Nadczynność tarczycy – leczenie bisoprololem może maskować objawy nadczynności tarczycy¹⁹

Leczenie skojarzone

Leczenie bisoprololem w skojarzeniu z następującymi lekami jest na ogół niezalecane:²⁰

• Antagoniści wapnia typu diltiazemu lub werapamilu
• Leki przeciwarytmiczne klasy I
• Ośrodkowo działające przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze

Dodatkowe ostrzeżenia dotyczące stabilnej przewlekłej niewydolności serca

Leczenie stabilnej przewlekłej niewydolności serca bisoprololem należy rozpoczynać ze szczególną ostrożnością, stosując specjalny etap dostosowywania dawki.²¹

Należy podkreślić, że brak jest wystarczającego doświadczenia klinicznego w stosowaniu bisoprololu u pacjentów z niewydolnością serca i współistniejącymi następującymi stanami:²²

• Cukrzyca insulinozależna (typu I)²³
• Ciężkie zaburzenie czynności nerek²⁴
• Ciężkie zaburzenie czynności wątroby²⁵
• Kardiomiopatia restrykcyjna²⁶
• Wrodzona wada serca²⁷
• Hemodynamicznie istotna wada zastawek²⁸
• Zawał mięśnia sercowego przebyty w ciągu ostatnich 3 miesięcy²⁹