Dawkowanie i sposób podawania leku Conaret (bisoprolol fumaran)

Dawkowanie bisoprololu fumaranu różni się w zależności od wskazania klinicznego, stanu pacjenta oraz współistniejących chorób. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania leku Conaret, które należy uwzględnić podczas wywiadu medycznego i przekazać pacjentowi.¹

Leczenie stabilnej przewlekłej niewydolności serca (PNS)

Standardowe leczenie przewlekłej niewydolności serca obejmuje inhibitor ACE (lub antagonistę receptora angiotensyny w przypadku nietolerancji inhibitorów ACE), lek beta-adrenolityczny, leki moczopędne i, gdy wskazane, glikozydy naparstnicy. Bisoprolol należy włączać wyłącznie u pacjentów w stabilnym stanie klinicznym, bez incydentów ostrej niewydolności serca.²

Zaleca się, aby leczenie prowadził lekarz z doświadczeniem w zakresie metod postępowania w przewlekłej niewydolności serca. Należy pamiętać, że w trakcie ustalania dawki i po jego zakończeniu może wystąpić przemijające nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze lub bradykardia.³

Etap dostosowania dawki w PNS

Leczenie bisoprololem w stabilnej, przewlekłej niewydolności serca wymaga ścisłego etapu dostosowania dawki według następującego schematu:⁴

Maksymalna zalecana dawka w leczeniu przewlekłej niewydolności serca wynosi 10 mg raz na dobę. Jeżeli Conaret o mocy 1,25 mg, 3,75 mg lub 7,5 mg nie jest dostępny w danym kraju, te dawki można uzyskać stosując inne dostępne produkty zawierające bisoprolol.⁵

W trakcie ustalania dawki zaleca się uważne monitorowanie parametrów życiowych pacjenta (tętno, ciśnienie tętnicze) oraz objawów nasilenia niewydolności serca. Objawy te mogą wystąpić już w pierwszym dniu leczenia.⁶

Modyfikacja leczenia w PNS

Jeśli maksymalna zalecana dawka nie jest dobrze tolerowana, można rozważyć jej stopniowe zmniejszanie. W przypadku przemijającego nasilenia niewydolności serca, niedociśnienia tętniczego lub bradykardii należy zweryfikować dawkę jednocześnie podawanych leków. Może być konieczne czasowe zmniejszenie dawki bisoprololu lub rozważenie jego odstawienia.⁷

Należy zawsze rozważyć wznowienie podawania i/lub zwiększenie dawki bisoprololu po uzyskaniu stabilizacji stanu pacjenta. Leczenia bisoprololem nie wolno przerywać nagle, gdyż może to prowadzić do przemijającego pogorszenia stanu pacjenta, szczególnie u osób z chorobą niedokrwienną serca. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki dobowej.⁸

Leczenie bisoprololem stabilnej, przewlekłej niewydolności serca jest z reguły długotrwałe.⁹

Leczenie nadciśnienia tętniczego

Leczenie nadciśnienia tętniczego należy rozpoczynać od małych dawek, a następnie stopniowo je zwiększać:¹⁰

• Dawka standardowa: 5 mg bisoprololu fumaranu raz na dobę¹¹
• W łagodniejszych postaciach nadciśnienia tętniczego (ciśnienie rozkurczowe do 105 mmHg): 2,5 mg raz na dobę, przy użyciu innych produktów leczniczych o odpowiedniej mocy¹²
• W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 10 mg raz na dobę¹³
• Dalsze zwiększanie dawki jest uzasadnione tylko w wyjątkowych przypadkach¹⁴
• Maksymalna zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę¹⁵

Leczenie choroby niedokrwiennej serca (dławicy piersiowej)

• Dawka zalecana: 5 mg bisoprololu fumaranu raz na dobę¹⁶
• W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 10 mg raz na dobę¹⁷
• Dalsze zwiększanie dawki jest uzasadnione tylko w wyjątkowych przypadkach¹⁸
• Maksymalna zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę¹⁹

Dawkowanie w specjalnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek

W przypadku pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i zaburzeniami czynności wątroby lub nerek brak jest danych farmakokinetycznych dotyczących stosowania bisoprololu. Zwiększanie dawki u tych pacjentów wymaga szczególnej ostrożności.²⁰

W przypadku leczenia nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca:²¹

• U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek o nasileniu lekkim do umiarkowanego modyfikacja dawki zwykle nie jest konieczna²²
• U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min) i pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby dawka dobowa nie powinna przekraczać 10 mg bisoprololu fumaranu²³
• Doświadczenie dotyczące stosowania bisoprololu u pacjentów poddawanych dializie jest ograniczone, ale nie wykazano potrzeby modyfikacji dawkowania²⁴

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne modyfikowanie dawki.²⁵

Dzieci i młodzież

Ze względu na brak doświadczenia klinicznego ze stosowaniem bisoprololu u dzieci i młodzieży, nie zaleca się jego stosowania w tej grupie wiekowej.²⁶

Czas trwania leczenia

W przypadku nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca czas leczenia nie jest ograniczony i zależy od charakteru oraz ciężkości przebiegu choroby.²⁷

Przerwanie leczenia

Leczenia produktem Conaret nie wolno przerywać nagle, zwłaszcza u pacjentów z chorobą wieńcową, ponieważ może to prowadzić do ostrego pogorszenia stanu zdrowia pacjenta. Jeżeli konieczne jest przerwanie leczenia, dawkę należy zmniejszać stopniowo (np. zmniejszać o połowę w odstępach tygodniowych).²⁸

Sposób podawania

Tabletki należy przyjmować rano, z posiłkiem lub bez posiłku. Należy je połykać w całości, popijając płynem, bez rozgryzania. Linia podziału na tabletce nie jest przeznaczona do przełamywania tabletki.²⁹