Przedawkowanie
Conaret 1,25 mg

Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Conaret, może prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych, takich jak bradykardia (poniżej 60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze (obserwowane nawet przy dawkach do 2000 mg), blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia. Opisano przypadki przedawkowania dawką dobową 15 mg zamiast 7,5 mg, skutkujące blokiem AV III stopnia i zawrotami głowy. Występują znaczne indywidualne różnice w wrażliwości na lek, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, u których terapia powinna być rozpoczynana stopniowo. Objawy przedawkowania wynikają z blokady receptorów beta-1 i beta-2 adrenergicznych, prowadząc do zmniejszenia kurczliwości mięśnia sercowego, rozszerzenia naczyń obwodowych, zahamowania glikogenolizy oraz osłabienia objawów hipoglikemii.

Pobierz ChPL PDF Conaret – Tabletki – 1,25 mg
  1. Przedawkowanie leku Conaret (bisoprolol fumaranu)
    1. Opisane przypadki przedawkowania
    2. Indywidualna wrażliwość na przedawkowanie
  2. Objawy przedawkowania
  3. Postępowanie w przedawkowaniu
    1. Specyficzne interwencje terapeutyczne
    2. Monitorowanie pacjenta
    3. Szczególne grupy pacjentów
    4. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. choroba niedokrwienna serca
  2. dławica piersiowa
  3. nadciśnienie tętnicze
  4. stabilna przewlekła niewydolność serca
Substancja czynna
  1. bisoprolol
Kategoria leku
  1. beta-adrenolityki
  2. leki przeciwnadciśnieniowe
  3. leki stosowane w chorobie niedokrwiennej serca
  4. leki stosowane w niewydolności serca

Przedawkowanie leku Conaret (bisoprolol fumaranu)

Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej zawartej w preparacie Conaret, może prowadzić do wystąpienia poważnych powikłań kardiologicznych oraz innych objawów niepożądanych. Znajomość objawów i właściwe postępowanie terapeutyczne w przypadku przedawkowania ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta. 1

Opisane przypadki przedawkowania

W literaturze medycznej opisano kilka przypadków przedawkowania bisoprololu u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i/lub chorobą wieńcową. Maksymalna odnotowana dawka wynosiła 2000 mg, co stanowi wielokrotność dawki terapeutycznej. U tych pacjentów wystąpiła przede wszystkim bradykardia i/lub niedociśnienie tętnicze. Istotne jest podkreślenie, że wszyscy pacjenci w opisywanych przypadkach powrócili do zdrowia. 2

Odnotowano również przypadek przyjęcia dawki dobowej 15 mg zamiast przepisanej dawki 7,5 mg, co skutkowało wystąpieniem bloku przedsionkowo-komorowego III stopnia, bradykardii oraz zawrotów głowy. 3

Indywidualna wrażliwość na przedawkowanie

Należy zaznaczyć, że występują znaczne, indywidualne różnice dotyczące wrażliwości na pojedynczą dużą dawkę bisoprololu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niewydolnością serca, którzy wykazują wysoką wrażliwość na działanie leku. Z tego powodu, w tej grupie pacjentów, terapię należy rozpoczynać od stopniowego zwiększania dawki zgodnie ze schematem dawkowania. 4

Objawy przedawkowania

Najczęstsze objawy przedawkowania leków beta-adrenolitycznych, w tym bisoprololu, obejmują: bradykardię, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię. 5

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Mechanizm powstawania Zaobserwowany przy dawce
Bradykardia Zwolnienie rytmu serca poniżej 60 uderzeń na minutę, często ze znacznym pogorszeniem perfuzji tkankowej Blokada receptorów beta-1 adrenergicznych w mięśniu sercowym Opisana już przy 15 mg/dobę zamiast przepisanych 7,5 mg/dobę
Niedociśnienie tętnicze Obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, potencjalnie prowadzące do wstrząsu i niewydolności narządowej Zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego i rozszerzenie naczyń obwodowych Obserwowane w przypadkach przedawkowania do 2000 mg
Blok przedsionkowo-komorowy III° Całkowite przerwanie przewodzenia impulsów między przedsionkami a komorami Nasilone zahamowanie przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym Obserwowany przy 15 mg/dobę zamiast przepisanych 7,5 mg/dobę
Skurcz oskrzeli Zwężenie dróg oddechowych, duszność, świszczący oddech Blokada receptorów beta-2 adrenergicznych w oskrzelach Potencjalnie przy każdej dawce przedawkowania, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego
Ostra niewydolność serca Nagłe pogorszenie funkcji serca jako pompy, objawiające się dusznością, zastojem w krążeniu płucnym Zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego Ryzyko zwiększone przy wyższych dawkach, szczególnie u pacjentów z istniejącą dysfunkcją lewej komory
Hipoglikemia Obniżenie poziomu glukozy we krwi poniżej wartości prawidłowych Hamowanie glikogenolizy i glukoneogenezy w wątrobie oraz osłabienie objawów ostrzegawczych hipoglikemii Może wystąpić przy różnych dawkach przedawkowania, szczególnie u pacjentów z cukrzycą
Zawroty głowy Uczucie wirowania, zaburzenia równowagi Wtórne do niedociśnienia tętniczego i zmniejszonej perfuzji mózgowej Opisane przy 15 mg/dobę zamiast przepisanych 7,5 mg/dobę

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania bisoprololu konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania leku oraz wdrożenie leczenia podtrzymującego i objawowego. Należy zauważyć, że bisoprolol tylko w niewielkim stopniu można usunąć za pomocą dializy, co ogranicza możliwości eliminacji leku z organizmu. 6

Specyficzne interwencje terapeutyczne

Na podstawie spodziewanego działania farmakologicznego bisoprololu oraz zaleceń dla innych beta-adrenolityków, w zależności od obrazu klinicznego, należy rozważyć następujące postępowanie: 7

  • Bradykardia – zaleca się dożylne podanie atropiny. Jeśli odpowiedź na atropinę jest niewystarczająca, można ostrożnie podać izoprenalinę lub inny lek o dodatnim działaniu chronotropowym. W niektórych przypadkach konieczne może być przezżylne wszczepienie stymulatora serca. 8
  • Niedociśnienie tętnicze – wymagane jest dożylne podanie płynów oraz leków obkurczających naczynia. Korzystne efekty może przynieść dożylne podanie glukagonu, który działa niezależnie od receptorów beta-adrenergicznych. 9
  • Blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia – konieczne jest monitorowanie stanu pacjenta oraz podanie izoprenaliny lub orcyprenaliny we wlewie dożylnym. W przypadkach opornych niezbędne może być przezżylne wszczepienie stymulatora serca. 10
  • Nagłe zaostrzenie niewydolności serca – zalecane jest dożylne podanie leków moczopędnych, leków o działaniu inotropowym dodatnim oraz leków rozszerzających naczynia, które poprawiają kurczliwość mięśnia sercowego i zmniejszają obciążenie wstępne i następcze. 11
  • Skurcz oskrzeli – należy podać leki rozszerzające oskrzela, takie jak izoprenalina lub orcyprenalina, beta2-sympatykomimetyki i/lub aminofilina, które przeciwdziałają skurczowi mięśni gładkich oskrzeli. 12
  • Hipoglikemia – konieczne jest dożylne podanie glukozy, co pozwala na szybkie wyrównanie niedoboru glukozy w organizmie. 13

Monitorowanie pacjenta

W przypadku przedawkowania bisoprololu niezbędne jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem: częstości akcji serca, ciśnienia tętniczego, EKG, saturacji krwi tętniczej, parametrów wentylacji oraz poziomu glukozy we krwi. Monitorowanie powinno być kontynuowane do czasu ustabilizowania stanu klinicznego pacjenta i ustąpienia objawów przedawkowania.

Szczególne grupy pacjentów

Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z niewydolnością serca, u których wrażliwość na bisoprolol jest zwiększona. W tej grupie chorych ryzyko wystąpienia poważnych powikłań przedawkowania jest wyższe, a odpowiedź na leczenie może być zmieniona. 14

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 22.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl