Przedawkowanie
Carmustine Accord 100 mg

Przedawkowanie karmustyny (Carmustine Accord), dostępnej w postaci koncentratu roztworu do infuzji zawierającego 3,3 mg substancji czynnej w 1 ml po rekonstytucji, prowadzi przede wszystkim do ciężkiej supresji szpiku kostnego manifestującej się pancytopenią (leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość), co zwiększa ryzyko infekcji i krwawień. Mielotoksyczność może mieć charakter długotrwały i opóźniony, wymagając intensywnego leczenia podtrzymującego, w tym przetoczeń preparatów krwiopochodnych oraz stosowania czynników wzrostu (np. G-CSF). Ponadto, przedawkowanie może wywołać poważne powikłania wielonarządowe, takie jak martwica wątroby z niewydolnością, śródmiąższowe zapalenie płuc oraz toksyczne zapalenie mózgu i rdzenia, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i leczenia objawowego.

Przedawkowanie karmustyny

Przedawkowanie produktu leczniczego Carmustine Accord (karmustyna) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Carmustine Accord to lek w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, zawierający 100 mg karmustyny w fiolce, który po rekonstytucji i rozcieńczeniu zawiera 3,3 mg karmustyny w 1 ml roztworu. 1

Główne objawy zatrucia

W przypadku przedawkowania karmustyny dominującym objawem klinicznym jest supresja szpiku kostnego, która może prowadzić do poważnych konsekwencji hematologicznych, takich jak pancytopenia, zwiększona podatność na infekcje oraz krwawienia. Supresja szpiku może być długotrwała i wymagać intensywnego leczenia podtrzymującego. 2

Poważne działania niepożądane związane z przedawkowaniem

Oprócz supresji szpiku kostnego, przedawkowanie karmustyny może wywoływać szereg innych poważnych powikłań dotyczących różnych układów i narządów. Do najgroźniejszych należą: martwica wątroby, śródmiąższowe zapalenie płuc oraz zapalenie mózgu i rdzenia. Komplikacje te mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie dla życia pacjenta i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej oraz intensywnego leczenia objawowego. 3

Dostępność odtrutki

Należy podkreślić, że dla karmustyny nie istnieje swoista odtrutka. W przypadku przedawkowania leczenie ma charakter wyłącznie objawowy i podtrzymujący. 4

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Ze względu na brak swoistej odtrutki, postępowanie w przypadku przedawkowania karmustyny powinno obejmować intensywne monitorowanie parametrów życiowych pacjenta, ocenę funkcji wątroby, nerek i układu oddechowego oraz regularne badania morfologiczne krwi. Leczenie wspomagające może obejmować przetoczenia preparatów krwiopochodnych, stosowanie czynników wzrostu komórek krwiotwórczych, antybiotykoterapię oraz inne środki zależne od stanu klinicznego pacjenta.

Objaw przedawkowania Opis Postępowanie
Supresja szpiku kostnego Główny objaw zatrucia, manifestujący się pancytopenią (leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość), zwiększoną podatnością na infekcje, krwawieniami. Mielotoksyczność może być długotrwała i opóźniona. Monitorowanie morfologii krwi, przetoczenia składników krwi, stosowanie czynników wzrostu (G-CSF), profilaktyka przeciwinfekcyjna.
Martwica wątroby Ciężkie uszkodzenie hepatocytów prowadzące do niewydolności wątroby, manifestujące się podwyższonymi wartościami enzymów wątrobowych, żółtaczką, encefalopatią wątrobową. Monitorowanie funkcji wątroby, leczenie objawowe, w skrajnych przypadkach kwalifikacja do przeszczepu wątroby.
Śródmiąższowe zapalenie płuc Proces zapalny w obrębie tkanki śródmiąższowej płuc, objawiający się dusznością, kaszlem, gorączką, niewydolnością oddechową. Tlenoterapia, leczenie przeciwzapalne (kortykosteroidy), mechaniczne wspomaganie oddychania w ciężkich przypadkach.
Zapalenie mózgu i rdzenia Encefalopatia i mielopatia o podłożu toksycznym, manifestująca się zaburzeniami świadomości, drgawkami, objawami ogniskowymi, zaburzeniami funkcji rdzenia kręgowego. Leczenie przeciwdrgawkowe, przeciwobrzękowe, neuroprotekcyjne, intensywne monitorowanie neurologiczne.

Czynniki ryzyka przedawkowania

Szczególną ostrożność należy zachować podczas przygotowywania i podawania leku, gdyż koncentrat po rekonstytucji zawiera 3,3 mg karmustyny w 1 ml roztworu. Błędy w obliczeniu dawki, przygotowaniu roztworu lub w technice podania mogą prowadzić do niezamierzonego przedawkowania. 5

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Pacjenci, u których doszło do przedawkowania karmustyny, wymagają długotrwałej obserwacji i monitorowania ze względu na ryzyko wystąpienia opóźnionych działań niepożądanych, szczególnie w zakresie supresji szpiku kostnego. Regularne badania morfologii krwi, funkcji wątroby, nerek oraz ocena stanu neurologicznego powinny być przeprowadzane przez kilka tygodni po przedawkowaniu.

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl