Interakcje leku
Amlator 20 mg + 5 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Amlator, zawierający atorwastatynę i amlodypinę, może wchodzić w istotne klinicznie interakcje z wieloma grupami leków. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności terapii. W badaniach klinicznych wykazano, że jednoczesne stosowanie atorwastatyny w dawce 80 mg i amlodypiny w dawce 10 mg powodowało zwiększenie AUC atorwastatyny o 18%. Natomiast wielokrotne podawanie amlodypiny w dawce 10 mg jednocześnie z atorwastatyną w dawce 80 mg nie prowadziło do istotnych zmian w parametrach farmakokinetycznych atorwastatyny w stanie stacjonarnym.¹

Interakcje związane z amlodypiną

Wpływ innych produktów leczniczych na amlodypinę może być znaczący, szczególnie w przypadku leków wpływających na aktywność enzymu CYP3A4, który jest głównym szlakiem metabolizmu amlodypiny.²

Inhibitory CYP3A4 a amlodypina

Jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory proteazy, azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy jak erytromycyna lub klarytromycyna, werapamil lub diltiazem) może powodować znaczne zwiększenie ekspozycji na amlodypinę. Prowadzi to do zwiększonego ryzyka wystąpienia niedociśnienia tętniczego. Znaczenie kliniczne tych zmian farmakokinetycznych może być bardziej widoczne u pacjentów w podeszłym wieku, dlatego może być konieczna kontrola kliniczna oraz odpowiednie dostosowanie dawki.³

Szczególną uwagę należy zwrócić na klarytromycynę, która jako inhibitor CYP3A4 zwiększa ryzyko niedociśnienia u pacjentów przyjmujących jednocześnie amlodypinę. Podczas jednoczesnego stosowania tych leków zaleca się uważną obserwację pacjentów.⁴

Induktory CYP3A4 a amlodypina

Stosowanie amlodypiny jednocześnie ze znanymi induktorami CYP3A4 może zmieniać jej stężenie w osoczu. Dlatego zarówno podczas stosowania amlodypiny razem z induktorami CYP3A4 (szczególnie z silnymi induktorami jak ryfampicyna czy ziele dziurawca), jak i po jego zakończeniu, należy kontrolować ciśnienie krwi i rozważyć konieczność modyfikacji dawki.⁵

Interakcja z grejpfrutem

Stosowanie amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym nie jest zalecane ze względu na możliwość zwiększenia biodostępności, co u niektórych pacjentów może nasilać obniżenie ciśnienia tętniczego.⁶

Interakcja z dantrolentem

U zwierząt po dożylnym podaniu werapamilu i dantrolenu obserwowano prowadzące do śmierci migotanie komór i zapaść krążeniową powiązaną z hiperkalemią. Ze względu na to ryzyko zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania antagonistów kanałów wapniowych (w tym amlodypiny) u pacjentów podatnych na złośliwą hipertermię oraz w leczeniu hipertermii złośliwej.⁷

Wpływ amlodypiny na inne produkty lecznicze

Działanie amlodypiny polegające na obniżaniu ciśnienia krwi sumuje się z działaniem obniżającym ciśnienie krwi innych produktów leczniczych o właściwościach przeciwnadciśnieniowych.⁸

Takrolimus: Podczas jednoczesnego stosowania amlodypiny występuje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi, lecz farmakokinetyczny mechanizm tej interakcji nie jest całkowicie poznany. W celu uniknięcia toksycznego działania takrolimusu podczas podania amlodypiny, należy monitorować stężenie takrolimusu we krwi i dostosowywać dawkę takrolimusu w razie potrzeby.⁹

Inhibitory mTOR (syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus): Są substratami CYP3A. Amlodypina, będąc słabym inhibitorem CYP3A, może zwiększać ekspozycję na te substancje czynne podczas jednoczesnego stosowania.¹⁰

Cyklosporyna: U pacjentów po przeszczepie nerki zaobserwowano zwiększenie minimalnego stężenia cyklosporyny o zmiennym charakterze (średnio 0%-40%). Należy uważnie monitorować stężenie cyklosporyny u pacjentów po przeszczepie nerki stosujących amlodypinę, a jeśli to konieczne, należy zmniejszyć dawkę cyklosporyny.¹¹

Symwastatyna: Jednoczesne stosowanie wielokrotnych dawek 10 mg amlodypiny z 80 mg symwastatyny spowodowało wzrost ekspozycji na symwastatynę o 77% w porównaniu do symwastatyny stosowanej w monoterapii. U pacjentów przyjmujących amlodypinę należy ograniczyć dawkę symwastatyny do 20 mg na dobę.¹²

W badaniach klinicznych dotyczących interakcji, amlodypina nie wpływała na właściwości farmakokinetyczne atorwastatyny, digoksyny lub warfaryny.¹³

Interakcje związane z atorwastatyną

Atorwastatyna jest metabolizowana przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4) i jest substratem nośników wątrobowych – polipeptydów 1B1 (OATP1B1) i 1B3 (OATP1B3) transportujących aniony organiczne. Metabolity atorwastatyny są substratami OATP1B1. Atorwastatyna jest również substratem P-glikoproteiny (P-gp) i białka oporności raka piersi (BCRP), co może ograniczać wchłanianie jelitowe i klirens żółciowy atorwastatyny.¹⁴

Wpływ innych jednocześnie stosowanych produktów leczniczych na atorwastatynę

Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych, które są inhibitorami CYP3A4 lub białek transportowych może prowadzić do zwiększenia stężenia atorwastatyny w osoczu oraz zwiększonego ryzyka miopatii. Ryzyko to może być również zwiększone poprzez równoczesne stosowanie atorwastatyny z innymi produktami leczniczymi, które mogą wywoływać miopatię, takimi jak pochodne kwasu fibrynowego lub ezetymib.¹⁵

Inhibitory CYP3A4 a atorwastatyna

Silne inhibitory CYP3A4 powodują znaczne zwiększenie stężenia atorwastatyny. Jeśli to możliwe, należy unikać jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. cyklosporyną, telitromycyną, klarytromycyną, delawirdyną, styrypentolem, ketokonazolem, worykonazolem, itrakonazolem, pozakonazolem, niektórymi lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w leczeniu HCV oraz inhibitorami proteazy wirusa HIV). W przypadkach, gdy nie można uniknąć jednoczesnego stosowania, należy rozważyć zastosowanie mniejszych dawek początkowych i maksymalnych atorwastatyny oraz odpowiednie monitorowanie stanu pacjenta.¹⁶

Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. erytromycyna, diltiazem, werapamil i flukonazol) mogą zwiększać stężenie atorwastatyny w osoczu. Stosowanie erytromycyny w połączeniu ze statynami związane było ze zwiększonym ryzykiem miopatii. Nie przeprowadzono badań interakcji oceniających wpływ stosowania amiodaronu lub werapamilu na atorwastatynę, jednak zarówno amiodaron, jak i werapamil są inhibitorami CYP3A4, a jednoczesne stosowanie ich z atorwastatyną może powodować zwiększone narażenie na atorwastatynę. Należy rozważyć zmniejszenie maksymalnej dawki atorwastatyny w przypadku jednoczesnego stosowania z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 oraz zaleca się odpowiednie monitorowanie stanu pacjentów.¹⁷

Induktory CYP3A4 a atorwastatyna

Jednoczesne stosowanie atorwastatyny z induktorami cytochromu P4503A (np. efawirenz, ryfampicyna, ziele dziurawca) może w różnym stopniu zmniejszać stężenie atorwastatyny w osoczu. Ze względu na podwójny mechanizm interakcji ryfampicyny (indukcja cytochromu P4503A i zahamowanie aktywności transportera OATP1B1 w hepatocytach) zaleca się podawanie atorwastatyny dokładnie w tym samym czasie co ryfampicyny, ponieważ zastosowanie atorwastatyny po podaniu ryfampicyny było związane ze znacznym zmniejszeniem stężenia atorwastatyny w osoczu.¹⁸

Inhibitory transportu

Inhibitory transporterów białek mogą zwiększać ekspozycję ogólną na atorwastatynę. Cyklosporyna i letermowir są inhibitorami transporterów biorących udział w rozmieszczeniu atorwastatyny, tj. OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP, co prowadzi do zwiększenia ogólnoustrojowej ekspozycji na atorwastatynę. Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego podawania, zaleca się zmniejszenie dawki i monitorowanie pacjentów pod kątem skuteczności leczenia. Nie zaleca się stosowania atorwastatyny u pacjentów przyjmujących letermowir jednocześnie z cyklosporyną.¹⁹

Gemfibrozyl i inne fibraty

Stosowanie fibratów w monoterapii jest w rzadkich przypadkach związane ze szkodliwym działaniem na mięśnie, w tym z rabdomiolizą. Ryzyko wystąpienia tych działań może się zwiększyć podczas jednoczesnego stosowania pochodnych kwasu fibrynowego i atorwastatyny. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego podawania, należy zastosować najmniejszą dawkę atorwastatyny zapewniającą osiągnięcie zamierzonego efektu terapeutycznego i odpowiednio monitorować pacjentów.²⁰

Ezetymib a atorwastatyna

Stosowanie ezetymibu w monoterapii jest związane ze szkodliwym działaniem na mięśnie, w tym z rabdomiolizą. Dlatego ryzyko wystąpienia tych działań może się zwiększyć podczas jednoczesnego stosowania ezetymibu i atorwastatyny. Zaleca się odpowiednie monitorowanie stanu klinicznego tych pacjentów.²¹

Kolestypol a atorwastatyna

Stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu było mniejsze (proporcja stężenia atorwastatyny: 0,74) podczas jednoczesnego podawania kolestypolu z atorwastatyną. Jednakże wpływ na lipidy był większy, kiedy atorwastatyna i kolestypol podawane były w skojarzeniu, niż kiedy stosowano każdy lek osobno.²²

Kwas fusydowy a atorwastatyna

Ryzyko wystąpienia miopatii, w tym rabdomiolizy, może być zwiększone gdy podawany ogólnoustrojowo kwas fusydowy jest stosowany jednocześnie ze statynami. Mechanizm tej interakcji nie jest jeszcze znany. Istnieją doniesienia o przypadkach rabdomiolizy (w tym kilku zakończonych zgonem) u pacjentów otrzymujących to skojarzenie leków. Jeśli podawanie kwasu fusydowego jest konieczne, leczenie atorwastatyną należy przerwać na cały okres przyjmowania kwasu fusydowego.²³

Kolchicyna a atorwastatyna

Chociaż nie przeprowadzono badań interakcji pomiędzy atorwastatyną i kolchicyną, zgłaszano przypadki miopatii podczas jednoczesnego stosowania tych leków. Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu atorwastatyny z kolchicyną.²⁴

Wpływ atorwastatyny na inne jednocześnie stosowane produkty lecznicze

Digoksyna: Wielokrotne podawanie digoksyny jednocześnie z atorwastatyną w dawce 10 mg powodowało nieznaczne zwiększenie stężenia digoksyny w stanie stacjonarnym. Należy odpowiednio monitorować pacjentów stosujących digoksynę.²⁵

Doustne środki antykoncepcyjne: Jednoczesne stosowanie atorwastatyny i doustnych środków antykoncepcyjnych zwiększa stężenie noretysteronu i etynyloestradiolu.²⁶

Warfaryna: W badaniu klinicznym z udziałem pacjentów leczonych długotrwale warfaryną, jednoczesne podanie atorwastatyny w dawce 80 mg na dobę spowodowało niewielkie (o około 1,7 sekundy) skrócenie czasu protrombinowego podczas pierwszych 4 dni stosowania. Wyniki powróciły do wartości prawidłowych w ciągu 15 dni leczenia atorwastatyną. Pomimo, że zgłaszano jedynie bardzo rzadkie przypadki istotnych klinicznie interakcji z lekami przeciwzakrzepowymi, u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe z grupy pochodnych kumaryny należy oznaczyć czas protrombinowy przed rozpoczęciem stosowania atorwastatyny i z odpowiednią częstością podczas początkowego okresu leczenia. Po potwierdzeniu stabilnych wartości czasu protrombinowego, następne pomiary można wykonywać w odstępach zwykle zalecanych dla pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe z grupy pochodnych kumaryny. W przypadku zmiany dawki lub odstawienia atorwastatyny należy powtórzyć postępowanie opisane powyżej.²⁷ Stosowanie atorwastatyny nie było związane z krwawieniami lub zmianami wartości czasu protrombinowego u pacjentów niestosujących leków przeciwzakrzepowych.²⁸

Interakcje leku Amlator z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu i produktu leczniczego Amlator, zawierającego amlodypinę i atorwastatynę, może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego amlodypiny. Alkohol rozszerza naczynia krwionośne, co w połączeniu z podobnym działaniem amlodypiny może doprowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego. Może to skutkować wystąpieniem objawów takich jak zawroty głowy, omdlenia, a nawet utraty przytomności.

Ponadto, zarówno atorwastatyna, jak i alkohol są metabolizowane w wątrobie. Jednoczesne spożywanie alkoholu może zmienić metabolizm atorwastatyny, potencjalnie zwiększając ryzyko hepatotoksyczności. Regularne spożywanie alkoholu w dużych ilościach podczas terapii statynami, w tym atorwastatyną, może zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby.

Dlatego zaleca się:

• Unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia produktem Amlator, szczególnie na początku terapii lub po zwiększeniu dawki
• Jeśli pacjent decyduje się na spożycie alkoholu, powinien to robić z dużą ostrożnością i w ograniczonych ilościach
• Pacjenci powinni być świadomi potencjalnych objawów interakcji, takich jak nadmierne obniżenie ciśnienia krwi (zawroty głowy, omdlenia)
• Wskazane jest regularne monitorowanie funkcji wątroby u pacjentów regularnie spożywających alkohol podczas terapii produktem Amlator

Tabela interakcji leku Amlator

Poniżej przedstawiono tabelę zawierającą najważniejsze interakcje produktu leczniczego Amlator, uwzględniając oba jego składniki aktywne – amlodypinę i atorwastatynę.