działanie przeciwkaszlowe
Działanie przeciwkaszlowe (działanie przeciwtussiwe) to efekt farmakologiczny polegający na hamowaniu lub zmniejszaniu odruchu kaszlowego. Mechanizmy działania przeciwkaszlowego mogą być centralne (wpływ na ośrodek kaszlu w rdzeniu przedłużonym) lub obwodowe (wpływ na receptory kaszlowe w drogach oddechowych).
Leki przeciwkaszlowe dzielą się na opioidowe (kodeina, dekstrometorfan, noskapina) i nieopioidowe (butamirat, pentoksyweryna, lewodropopizyna). Preparaty opioidowe działają głównie ośrodkowo, blokując ośrodek kaszlu w mózgu, podczas gdy nieopioidowe mogą działać zarówno centralnie, jak i obwodowo.
W praktyce klinicznej działanie przeciwkaszlowe jest pożądane głównie w przypadku nieproduktywnego, suchego kaszlu, który obniża jakość życia pacjenta. W kaszlu produktywnym, odgrywającym rolę ochronną i oczyszczającą drogi oddechowe, leki przeciwkaszlowe stosuje się z dużą ostrożnością, gdyż mogą utrudniać odkrztuszanie wydzieliny i prowadzić do powikłań.
Oprócz leków syntetycznych, działanie przeciwkaszlowe wykazują również niektóre substancje pochodzenia naturalnego, jak wyciągi z ziela tymianku, korzenia prawoślazu czy porostów islandzkich, które działają poprzez powlekanie błony śluzowej gardła i krtani, zmniejszając tym samym podrażnienie receptorów kaszlowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Ziele grindelii – Przeciwwskazania stosowania
Ziele grindelii (Grindeliae herba) jest składnikiem preparatów o działaniu przeciwkaszlowym, wykrztuśnym i przeciwzapalnym, stosowanym m.in. w lekach złożonych takich jak Echinasal. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na grindelię lub inne składniki preparatu, zwłaszcza u pacjentów uczulonych na rośliny z rodziny Asteraceae, do której należy grindelia oraz jeżówka purpurowa. Występuje ryzyko reakcji krzyżowych u osób uczulonych na rumianek, arnikę, nagietek, słonecznik czy chryzantemę. Preparaty te zawierają także substancje pomocnicze, np. sacharozę (60 g/100 g syropu) i etanol (do 1% m/m w Echinasalu), co wymaga ostrożności u pacjentów z cukrzycą, nietolerancją fruktozy, chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką, chorobami mózgu oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
AIDS, autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, babka lancetowata, białaczka, choroba wątroby, choroba z autoagresji, działanie immunomodulujące, działanie przeciwkaszlowe, działanie przeciwzapalne, działanie wykrztuśne, gruźlica, jeżówka purpurowa, kolagenoza, lek immunosupresyjny, łuszczyca, nadwrażliwość, nieswoiste zapalenie jelit, nietolerancja fruktozy, owoc róży, padaczka, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reumatoidalne zapalenie stawów, rodzina Asteraceae, rośliny astrowate, schorzenie autoimmunologiczne, stwardnienie rozsiane, terapia immunosupresyjna, toczeń rumieniowaty układowy, zakażenie HIV, ziele grindelii - Leksykon substancji czynnych
Tramadol – Właściwości farmakodynamiczne
Tramadol, klasyfikowany w grupie ATC jako N02AX02, jest opioidowym lekiem przeciwbólowym o złożonym mechanizmie działania, obejmującym nieselektywną agonistyczną aktywność wobec receptorów μ, δ i κ, z największym powinowactwem do receptorów μ. Jego działanie przeciwbólowe jest wzmacniane przez enancjomery: (+)-izomer wykazuje aktywność opioidową, natomiast (-)-izomer hamuje wychwyt zwrotny noradrenaliny i serotoniny, co dodatkowo modyfikuje transmisję bólu. Tramadol wykazuje siłę analgetyczną na poziomie 1/10 do 1/6 siły morfiny, zarówno w podaniu dożylnym, jak i doustnym. W przeciwieństwie do klasycznych opioidów, tramadol w zalecanych dawkach nie powoduje istotnej depresji ośrodka oddechowego, ma minimalny wpływ na perystaltykę przewodu pokarmowego oraz niewielki wpływ na układ sercowo-naczyniowy, co poprawia jego profil bezpieczeństwa. Ponadto wykazuje działanie przeciwkaszlowe, co może być korzystne u pacjentów z towarzyszącym kaszlem.
agonista receptorów opioidowych, analgezja multimodalna, ból o silnym natężeniu, ból pooperacyjny, chirurgiczne usunięcie zęba, dawka terapeutyczna, deksketoprofen, depresja ośrodka oddechowego, drabina analgetyczna WHO, działanie przeciwkaszlowe, enancjomer, grupa farmakoterapeutyczna, hamowanie cyklooksygenazy, histerektomia brzuszna, lek opioidowy przeciwbólowy, motoryka przewodu pokarmowego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, paracetamol, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa leku, receptory opioidowe, rekonstrukcja stawu biodrowego, synteza prostaglandyn, tramadol, układ monoaminergiczny, wychwyt zwrotny noradrenaliny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Unituss Junior 60 mg/10 ml
Unituss Junior to syrop o stężeniu 60 mg lewodropropizyny na 10 ml, stosowany jako lek przeciwkaszlowy. W składzie syropu znajdują się substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (4 g/10 ml), co jest istotne u pacjentów z cukrzycą, oraz konserwanty: parahydroksybenzoesan metylu (13 mg/10 ml) i propylu (2 mg/10 ml). Syrop zawiera również glikol propylenowy (7,5 mg/10 ml) i śladowe ilości etanolu (<0,0009 mg/10 ml). Produkt ma postać przezroczystej, lepkiej cieczy o aromacie truskawkowym, co ułatwia akceptację u dzieci. Opakowanie zawiera 120 ml syropu wraz z miarką dozującą o pojemności 10 ml, umożliwiającą precyzyjne dawkowanie.
działanie przeciwkaszlowe, etanol, glikol propylenowy, kwas cytrynowy, lewodropropizyna, niezgodność farmaceutyczna, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, polietylen, politereftalan etylenu, regulator kwasowości, regulator pH, sacharoza, substancja konserwująca, syrop, syrop leczniczy, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Interakcje leku – Natussic 7,5 mg/5 ml
Butamiratu cytrynian, substancja czynna leku Natussic, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami wykrztuśnymi (np. ambroksol, bromheksyna, gwajafenezyna), których jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zatrzymania wydzieliny w drogach oddechowych wynikające z hamowania odruchu kaszlu przez butamirat. Ponadto, potencjalne nasilenie działania sedatywnego może wystąpić przy jednoczesnym stosowaniu alkoholu etylowego oraz leków o działaniu hamującym ośrodkowy układ nerwowy, takich jak inne leki przeciwkaszlowe (kodeina, dekstrometorfan), przeciwhistaminowe o działaniu sedatywnym (hydroksyzyna, difenhydramina) oraz leki uspokajające i nasenne (benzodiazepiny). Produkt zawiera do 11 mg etanolu 96% (v/v) w 5 ml syropu, co nie powinno mieć klinicznego znaczenia przy prawidłowym dawkowaniu, jednak zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii.
alkohol etylowy, ambroksol, benzodiazepina, bromheksyna, butamiratu cytrynian, dekstrometorfan, difenhydramina, działanie przeciwkaszlowe, działanie sedatywne, gwajafenezyna, hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, hydroksyzyna, induktor cytochromu P450, inhibitor cytochromu P450, interakcja farmakokinetyczna, kodeina, lek nasenny, lek przeciwhistaminowy, lek uspokajający, lek wykrztuśny, odruch kaszlu