Doksepina
Doksepina jest substancją czynną stosowaną głównie w leczeniu stanów depresyjnych z lękiem i niepokojem, w tym depresji inwolucyjnej oraz fazy depresyjnej w chorobie afektywnej dwubiegunowej. Wykorzystuje się ją również w terapii depresji i stanów lękowych związanych z zaburzeniami somatycznymi oraz chorobami organicznymi. Preparat jest stosowany w leczeniu zespołów depresyjno-lękowych u osób z chorobą alkoholową oraz w zaburzeniach nerwicowych przebiegających z depresją lub lękiem. Doksepina pomaga łagodzić objawy tych zaburzeń, poprawiając jakość życia pacjentów.
- Leki z tą substancją
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie doksepiny powinno być indywidualnie dostosowane do nasilenia choroby, stanu klinicznego pacjenta oraz jego odpowiedzi na leczenie. Standardowy zakres dawkowania wynosi od 30 mg do 300 mg na dobę. W przypadkach umiarkowanego i ciężkiego nasilenia terapię rozpoczyna się zwykle od 75 mg/dobę, z możliwością zwiększenia dawki do maksymalnie 300 mg/dobę, podawanej w trzech dawkach podzielonych, gdy dawka przekracza 100 mg. Maksymalna dawka jednorazowa to 100 mg, zwykle podawana przed snem. U pacjentów geriatrycznych zaleca się niższe dawki początkowe (10-50 mg/dobę), z typową skutecznością terapeutyczną przy dawkach 30-50 mg/dobę. W przypadku niewydolności wątroby konieczne jest zmniejszenie dawki, a u dzieci poniżej 12 lat stosowanie doksepiny nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa. W terapii bezsenności rekomenduje się podawanie największej części dawki wieczorem, a w przypadku senności jako działania niepożądanego – modyfikację schematu dawkowania lub zmniejszenie dawki.
Pełne działanie przeciwdepresyjne doksepiny może ujawnić się dopiero po 2-3 tygodniach stosowania, co należy uwzględnić podczas edukacji pacjenta. Ważne jest, aby pacjent nie modyfikował samodzielnie dawki, gdyż może to wpłynąć na skuteczność leczenia i zwiększyć ryzyko działań niepożądanych. Po uzyskaniu pożądanego efektu klinicznego dawkę należy stopniowo redukować pod kontrolą lekarza. Preparat Doxepin Teva dostępny jest w kapsułkach twardych zawierających 10 mg lub 25 mg chlorowodorku doksepiny, które należy przyjmować doustnie z niewielką ilością płynu. Schemat dawkowania powinien być dostosowany do indywidualnych potrzeb pacjenta, zwłaszcza w kontekście występowania działań niepożądanych oraz współistniejących schorzeń, takich jak niewydolność wątroby czy zaburzenia czynności nerek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Doksepina – Dawkowanie i sposób podawania
bezsenność, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek doksepiny, dawka jednorazowa, dawka podzielona, dawkowanie substancji, działanie niepożądane, działanie przeciwdepresyjne, efekt kliniczny, kapsułka twarda, nasilenie choroby, niewydolność wątroby, odpowiedź kliniczna, pacjent geriatryczny, pacjent w podeszłym wieku, populacja szczególna, reakcja na leczenie, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Doksepina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny (TCA), charakteryzuje się dobrą tolerancją, z działaniami niepożądanymi głównie o łagodnym nasileniu, występującymi na początku terapii i ustępującymi samoistnie lub po redukcji dawki. Najczęstszym efektem ubocznym jest senność, występująca bardzo często (≥1/10). Inne działania niepożądane o częstości niezbyt częstej (≥1/1000 do <1/100) obejmują bóle i zawroty głowy, bezsenność, koszmary nocne, splątanie, pobudzenie, parestezje i drżenia, z możliwością wystąpienia objawów pozapiramidowych, zwłaszcza przy wysokich dawkach u osób starszych. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) obserwuje się halucynacje, ataksję i drgawki, a bardzo rzadko (<1/10 000) zaburzenia widzenia, tachykardię, zmiany w EKG (poszerzenie zespołu QRS, wydłużenie odstępu PR), wypadanie włosów oraz objawy ogólne jak zmęczenie i osłabienie. Zgłaszano również myśli i zachowania samobójcze o nieznanej częstości.
Ze strony przewodu pokarmowego bardzo często (≥1/10) występuje suchość błony śluzowej jamy ustnej i zaparcia, a rzadziej nudności, wymioty, niestrawność, zaburzenia smaku, biegunka i aftowe zapalenie jamy ustnej. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) mogą pojawić się niedociśnienie ortostatyczne, zaczerwienienie twarzy, reakcje alergiczne skórne, eozynofilia, zaburzenia czynności szpiku kostnego (agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia, plamica, niedokrwistość hemolityczna), zatrzymanie moczu (szczególnie u mężczyzn z przerostem gruczołu krokowego), żółtaczka oraz zaburzenia hormonalne (SIADH, ginekomastia, mlekotok). Nagłe odstawienie doksepiny może wywołać objawy odstawienne, a u noworodków narażonych in utero – zaburzenia oddychania i drgawki. U pacjentów powyżej 50. roku życia stosowanie TCA wiąże się ze zwiększonym ryzykiem złamań kości. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane celem monitorowania bezpieczeństwa terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Doksepina – Działania niepożądane
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, ataksja, bezsenność, dezorientacja, drgawki, drżenie, dyskineza późna, eozynofilia, ginekomastia, halucynacja, jadłowstręt, koszmar nocny, leukopenia, mlekotok, myśl samobójcza, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, nudność, objaw pozapiramidowy, obrzęk twarzy, parestezja, plamica, pokrzywka, poszerzenie zespołu QRS, przerost gruczołu krokowego, reakcja alergiczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, splątanie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu PR, wypadanie włosów, wysypka skórna, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zaburzenie widzenia, zachowanie samobójcze, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, żółtaczka -
Przeciwwskazania stosowania
Doksepina, jako trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na doksepinę, inne TLPD lub substancje pomocnicze (w preparacie Doxepin Teva kapsułki zawierają laktozę jednowodną 118 mg w dawce 10 mg i 122 mg w dawce 25 mg oraz sód 0,04 mg), epizody maniakalne, ciężkie choroby wątroby, karmienie piersią, jaskra (zwłaszcza z wąskim kątem przesączania) oraz skłonność do zatrzymania moczu (np. w przebiegu przerostu gruczołu krokowego). Ponadto, stosowanie doksepiny jest przeciwwskazane podczas terapii inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) oraz w okresie krótszym niż 14 dni od ich zakończenia ze względu na ryzyko poważnych interakcji, takich jak zespół serotoninowy czy przełom nadciśnieniowy.
Ze względu na metabolizm doksepiny w wątrobie, ciężka niewydolność tego narządu zwiększa ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych, co wyklucza jej stosowanie w tej grupie pacjentów. Przed wdrożeniem terapii konieczna jest szczegółowa ocena stanu psychicznego i somatycznego pacjenta, w tym wykluczenie faz maniakalnych oraz ocena ryzyka zatrzymania moczu. U kobiet karmiących piersią należy rozważyć przerwanie karmienia lub odstawić lek, biorąc pod uwagę korzyści i ryzyko. W przypadku stwierdzenia przeciwwskazań wskazane jest rozważenie alternatywnych metod leczenia dostosowanych do indywidualnych potrzeb klinicznych pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Doksepina – Przeciwwskazania stosowania
choroba wątroby, ciśnienie wewnątrzgałkowe, doksepina, działanie antycholinergiczne, epizod maniakalny, farmakoterapia, hipertermia złośliwa, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, karmienie piersią, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność wątrobowa, przełom nadciśnieniowy, przerost gruczołu krokowego, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie depresyjne, zaburzenie mikcji, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy, zwężenie szyi pęcherza moczowego -
Przedawkowanie
Przedawkowanie doksepiny stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się w dwóch stopniach nasilenia: lekkim i ciężkim. W lekkim przedawkowaniu dominują objawy takie jak senność, stupor, nieostre widzenie oraz suchość błon śluzowych jamy ustnej, wynikające z działania antycholinergicznego leku. Ciężkie przedawkowanie objawia się natomiast poważnymi zaburzeniami ze strony układu nerwowego i sercowo-naczyniowego, w tym nasilona senność prowadząca do utraty przytomności, depresja oddechowa, niedociśnienie tętnicze, śpiączka, drgawki, niemiarowość i tachykardia (>100 uderzeń/min). Dodatkowo mogą wystąpić zatrzymanie moczu, niedrożność porażenna jelit, zaburzenia termoregulacji (hipertermia lub hipotermia), nadciśnienie, rozszerzenie źrenic (mydriaza) oraz wzmożone odruchy ścięgniste.
Postępowanie w przypadku lekkiego przedawkowania obejmuje natychmiastowe odstawienie doksepiny, obserwację pacjenta oraz leczenie podtrzymujące, takie jak nawodnienie i monitorowanie funkcji życiowych. Ciężkie przedawkowanie wymaga pilnej interwencji medycznej, w tym dekontaminacji przewodu pokarmowego (płukanie żołądka u pacjentów przytomnych, podanie węgla aktywowanego), wspomagania oddychania, monitoringu EKG oraz leczenia zaburzeń rytmu serca. Farmakologicznie stosuje się powolne dożylne podanie fizostygminy w dawce 1-3 mg, która może odwrócić objawy toksyczne, oraz leczenie przeciwdrgawkowe z wykluczeniem barbituranów. Dializoterapia i wymuszona diureza są nieskuteczne ze względu na silne wiązanie doksepiny z białkami osocza.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Doksepina – Przedawkowanie
atonia pęcherza moczowego, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, dializoterapia, doksepina, drgawki, dysfagia, działanie antycholinergiczne, hipertermia, hipotermia, leczenie przeciwdrgawkowe, monitoring EKG, mydriaza, nadciśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedrożność porażenna jelit, niemiarowość, nieostre widzenie, perystaltyka przewodu pokarmowego, płukanie żołądka, przedawkowanie doksepiny, salicylan fizostygminy, śpiączka, stupor, tachykardia, toksyczne działanie na OUN, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wymuszona diureza, wzmożone odruchy ścięgniste, zaburzenia akomodacji, zaburzenia rytmu serca -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Doksepina, substancja czynna leku Doxepin Teva, została poddana szczegółowym badaniom przedklinicznym, które nie wykazały działania teratogennego przy dawkach do 25 mg/kg mc./dobę podawanych doustnie przez 8-9 miesięcy. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono negatywnego wpływu na wielkość miotów, liczbę żywych urodzeń ani proces laktacji, co wskazuje na brak istotnych zaburzeń funkcji rozrodczych u samic. Jednakże, u samców szczurów poddanych długotrwałej ekspozycji na najwyższą dawkę (25 mg/kg mc./dobę) zaobserwowano istotne statystycznie zmniejszenie liczby zapłodnień, sugerujące potencjalny wpływ na płodność męską przy wysokich dawkach i długotrwałym stosowaniu.
Dawki stosowane w badaniach przedklinicznych znacznie przekraczają dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, gdzie Doxepin Teva dostępny jest w kapsułkach zawierających 10 mg lub 25 mg doksepiny (chlorowodorku). Profil bezpieczeństwa doksepiny jest akceptowalny pod kątem ryzyka teratogennego, jednak zaleca się ostrożność w stosowaniu u mężczyzn w wieku rozrodczym przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Wyniki badań przedklinicznych zostały uwzględnione w charakterystyce produktu leczniczego, co pozwala na odpowiednie dostosowanie zaleceń klinicznych dotyczących stosowania doksepiny w populacji reprodukcyjnej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Doksepina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
badanie przedkliniczne, chlorowodorek, dawka terapeutyczna, doksepina, Doxepin Teva, dysfagia, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, funkcja rozrodcza, kapsułka twarda, laktacja, parametr rozrodczy, płodność, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, teratogenność, toksyczność rozwojowa, wielkość miotu, zapłodnienie, żywe urodzenie -
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Doksepina, jako trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wymaga szczególnej ostrożności w terapii, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i/lub nerek, ciężkimi schorzeniami sercowo-naczyniowymi (blok serca, arytmia, świeży zawał mięśnia sercowego), napadami padaczkowymi w wywiadzie oraz łagodnym rozrostem gruczołu krokowego. Dawkowanie, stosowane raz na dobę, powinno być indywidualnie dostosowane, szczególnie u osób w podeszłym wieku, u których zaleca się rozpoczęcie terapii od połowy standardowej dawki podtrzymującej ze względu na ryzyko działań niepożądanych takich jak pobudzenie, splątanie czy niedociśnienie ortostatyczne. Należy również unikać jednoczesnego stosowania doksepiny z lekami serotoninergicznymi (np. buprenorfiną) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się zmianami stanu psychicznego, niestabilnością autonomiczną, zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi oraz objawami ze strony układu pokarmowego. W przypadku podejrzenia tego zespołu konieczne jest zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia.
Pacjenci leczeni doksepiną wymagają ścisłej obserwacji, zwłaszcza w początkowym okresie terapii oraz po zmianie dawki, ze względu na ryzyko nasilenia objawów psychozy, manii oraz zwiększonego ryzyka myśli i zachowań samobójczych, szczególnie u osób poniżej 25. roku życia oraz z historią prób samobójczych. W przypadku wystąpienia objawów psychotycznych może być konieczne zmniejszenie dawki lub włączenie neuroleptyku. Pacjentów i ich opiekunów należy poinformować o możliwości wystąpienia senności oraz nasileniu reakcji na alkohol, a także o konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem w przypadku pojawienia się objawów klinicznego pogorszenia, myśli samobójczych lub nietypowych zmian w zachowaniu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Doksepina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
arytmia, blok serca, buprenorfina, doksepina, działanie przeciwcholinergiczne, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek serotoninergiczny, mania, myśl samobórcza, napad padaczkowy, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, niestabilność autonomiczna, objaw psychotyczny, pacjent w podeszłym wieku, remisja, schorzenie, splątanie, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zachowanie autoagresywne, zatrzymanie moczu, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy -
Właściwości farmakodynamiczne
Doksepina, klasyfikowana jako trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny (TLPD) z kodem ATC N06AA12, działa głównie poprzez nieselektywne hamowanie wychwytu zwrotnego noradrenaliny, co jest kluczowe w patofizjologii zaburzeń depresyjnych. Jej mechanizm działania obejmuje również właściwości przeciwcholinergiczne, przeciwserotoninergiczne oraz przeciwhistaminergiczne, co wpływa na mięśnie gładkie i tłumaczy typowe działania niepożądane, takie jak suchość w jamie ustnej, zaparcia czy zaburzenia akomodacji. W przeciwieństwie do innych leków przeciwdepresyjnych, doksepina nie stymuluje bezpośrednio ośrodkowego układu nerwowego ani nie działa jako inhibitor monoaminooksydazy (IMAO), co nadaje jej unikalny profil farmakologiczny.
Preparat Doxepin Teva zawiera chlorowodorek doksepiny w kapsułkach twardych o dawkach 10 mg i 25 mg, z dodatkiem laktozy jednowodnej (odpowiednio 118 mg i 122 mg) oraz śladowych ilości sodu (0,04 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy lub na diecie niskosodowej. Badania przedkliniczne wykazały, że dawki przekraczające standardowe mogą nasilać reakcje adrenergiczne u zwierząt, jednak efekt ten nie został potwierdzony klinicznie u ludzi, co podkreśla różnice międzygatunkowe i konieczność ostrożnej interpretacji danych eksperymentalnych w kontekście terapii pacjentów. Znajomość tych właściwości jest istotna dla optymalizacji leczenia i minimalizacji działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Doksepina – Właściwości farmakodynamiczne
chlorowodorek doksepiny, dieta niskosodowa, doksepina, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwhistaminergiczne, działanie przeciwserotoninergiczne, hamowanie wychwytu zwrotnego noradrenaliny, inhibitor monoaminooksydazy, kapsułka twarda, klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, laktoza jednowodna, mięsień gładki, nieselektywny inhibitor wychwytu zwrotnego monoamin, nietolerancja laktozy, ośrodkowy układ nerwowy, przekaźnictwo serotoninergiczne, psychoanaleptyk, reakcja adrenergiczna, receptor histaminowy, suchość jamy ustnej, szczelina synaptyczna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ parasympatyczny, zaburzenie akomodacji, zależność dawka-odpowiedź -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Doksepina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny dostępny m.in. w preparacie Doxepin Teva, wykazuje silne działanie sedatywne, które wpływa na funkcje psychomotoryczne pacjenta. W praktyce klinicznej oznacza to występowanie senności oraz wydłużenie czasu reakcji, co znacząco ogranicza zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn i urządzeń wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej. W przypadku pojawienia się tych objawów pacjent powinien bezwzględnie powstrzymać się od takich czynności, aby zapobiec ryzyku wypadków i zagrożeń dla bezpieczeństwa publicznego.
Lekarz przepisujący doksepinę ma obowiązek szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnych zagrożeniach związanych z terapią, w tym o sedatywnym działaniu leku i jego wpływie na czas reakcji. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów wykonujących zawody wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej, takich jak kierowcy zawodowi czy operatorzy maszyn, u których należy rozważyć alternatywne metody leczenia lub dostosowanie dawkowania. Kompleksowa edukacja pacjenta w tym zakresie jest niezbędnym elementem bezpiecznego prowadzenia terapii trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, w tym preparatem Doxepin Teva.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Doksepina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
alternatywna metoda leczenia, bezpieczeństwo publiczne, dawkowanie leku, doksepina, Doxepin Teva, działanie sedatywne, funkcja psychomotoryczna, proces terapeutyczny, senność, sprawność psychomotoryczna, terapia farmakologiczna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie czasu reakcji -
Wskazania do stosowania
Doksepina, dostępna w preparacie Doxepin Teva w dawkach 10 mg i 25 mg w postaci kapsułek twardych, wykazuje działanie przeciwdepresyjne i przeciwlękowe, co czyni ją skuteczną w leczeniu stanów depresyjnych z towarzyszącym lękiem, zwłaszcza w przebiegu psychoz, depresji inwolucyjnej u osób starszych oraz fazy depresyjnej choroby afektywnej dwubiegunowej. Ponadto, jest wskazana w depresjach i stanach lękowych związanych z chorobami somatycznymi i organicznymi, a także w zespołach depresyjno-lękowych u pacjentów z chorobą alkoholową, gdzie wymaga kompleksowego podejścia terapeutycznego. Wskazania obejmują również zaburzenia nerwicowe z objawami depresji lub lęku, gdzie doksepina łagodzi zarówno podstawowe symptomy nerwicowe, jak i towarzyszące zaburzenia nastroju. Preparat zawiera substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (118 mg w kapsułce 10 mg i 122 mg w kapsułce 25 mg) oraz 0,04 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy lub na diecie niskosodowej.
Dawkowanie doksepiny jest elastyczne, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii do nasilenia objawów – dawka początkowa wynosi zwykle 10 mg, a w cięższych przypadkach można stosować 25 mg. W terapii pacjentów z chorobami somatycznymi konieczna jest ocena potencjalnych interakcji lekowych oraz wpływu na przebieg choroby podstawowej. U chorych z chorobą afektywną dwubiegunową stosowanie doksepiny w monoterapii może indukować fazę maniakalną, dlatego zaleca się łączenie z lekami normotymicznymi. W przypadku pacjentów z chorobą alkoholową leczenie doksepiną powinno być częścią kompleksowego programu terapeutycznego, uwzględniającego psychoterapię i socjoterapię, z uwzględnieniem ryzyka interakcji z alkoholem. Dodatkowo, sedatywne właściwości doksepiny mogą być korzystne u pacjentów z zaburzeniami snu współistniejącymi z zaburzeniami nerwicowymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Doksepina – Wskazania do stosowania
chlorowodorek doksepiny, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba alkoholowa, choroba organiczna, depresja inwolucyjna, dieta z ograniczeniem sodu, doksepina, działanie przeciwdepresyjne i przeciwlękowe, działanie sedatywne, faza maniakalna, lek normotymiczny, nietolerancja laktozy, objaw depresyjny, objaw lękowy, psychoza, stan depresyjny, stan lękowy, zaburzenie nerwicowe, zaburzenie snu, zaburzenie somatyczne