Właściwości farmakokinetyczne
Doksepina
Doksepina wykazuje dobrą biodostępność po podaniu doustnym, jednak podlega znacznemu efektowi pierwszego przejścia wątrobowego, redukującemu dostępność biologiczną o 55-87%. Po podaniu pojedynczej dawki 75 mg obserwuje się maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) doksepiny na poziomie 8,8-45,8 ng/ml (średnio 26,1 ng/ml) osiągane w czasie 2-4 godzin (średnio 2,9 h). Okres półtrwania leku wynosi średnio 17 godzin, natomiast jego główny aktywny metabolit – demetylodoksepina – charakteryzuje się dłuższym t1/2, wynoszącym średnio 51 godzin. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (około 20 l/kg) oraz wiąże się z białkami osocza w 76%, co wskazuje na szeroką dystrybucję tkankową i potencjalne interakcje farmakokinetyczne.
Właściwości farmakokinetyczne doksepiny
Doksepina charakteryzuje się dobrą absorpcją z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Istotną cechą farmakokinetyki tej substancji jest znaczący efekt pierwszego przejścia przez wątrobę, któremu podlega od 55% do 87% podanej doustnie dawki. W wyniku tego procesu powstaje główny metabolit – demetylodoksepina.1
Parametry farmakokinetyczne
W badaniach przeprowadzonych u zdrowych ochotników po podaniu pojedynczej dawki 75 mg doksepiny zaobserwowano następujące parametry farmakokinetyczne:2
| Parametr | Doksepina | Demetylodoksepina |
|---|---|---|
| Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) | 8,8-45,8 ng/ml (średnio 26,1 ng/ml) | 4,8-14,5 ng/ml (średnio 9,7 ng/ml) |
| Czas do osiągnięcia Cmax (Tmax) | 2-4 godziny (średnio 2,9 h) | 2-10 godzin |
| Okres półtrwania w fazie eliminacji (t1/2) | 8-24 godziny (średnio 17 h) | 33-80 godzin (średnio 51 h) |
Dystrybucja
Doksepina charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji wynoszącą średnio 20 l/kg, co wskazuje na jej znaczną dystrybucję w tkankach. Lek wiąże się z białkami osocza w około 76%.3
Metabolizm
Przemiany metaboliczne doksepiny obejmują kilka szlaków biochemicznych. Główne procesy to:4
- Demetylacja – prowadząca do powstania głównego aktywnego metabolitu (demetylodoksepiny)
- N-oksydacja
- Hydroksylacja
- Sprzęganie z kwasem glukuronowym
5
Eliminacja
Średni klirens osoczowy doksepiny wynosi około 0,84 l/kg/h. Substancja ta podlega wydalaniu głównie przez nerki. Wydalana jest w moczu przede wszystkim w postaci metabolitów, zarówno w formie wolnej, jak i skoniugowanej.6
Charakterystyka metabolitów
Najważniejszym metabolitem doksepiny jest demetylodoksepina, która wykazuje aktywność farmakologiczną. Metabolit ten charakteryzuje się znacznie dłuższym okresem półtrwania (średnio 51 godzin) w porównaniu do związku macierzystego (średnio 17 godzin), co ma istotne znaczenie kliniczne przy długotrwałym stosowaniu leku.7
Właściwości farmakokinetyczne doksepiny zawartej w preparacie Doxepin Teva wskazują na korzystny profil wchłaniania i metabolizmu, co zapewnia stabilne stężenie leku przy dawkowaniu raz lub dwa razy na dobę.8
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania