Dawkowanie i sposób podawania
Xetanor 20 mg 20 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Xetanor 20 mg

Xetanor zawiera paroksetynę (20 mg w każdej tabletce powlekanej, co odpowiada 22,2 mg bezwodnego chlorowodorku paroksetyny) w postaci okrągłych, obustronnie wypukłych, białych lub prawie białych tabletek powlekanych. Tabletki mają średnicę 10 mm, z linią podziału po obu stronach i nacięciem po bokach, z literą „P” na jednej stronie i liczbą „20″ na drugiej stronie.¹

Lek należy podawać doustnie, raz na dobę, najlepiej rano podczas posiłku. Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania.²

Zalecane dawkowanie w różnych wskazaniach

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku obserwuje się zwiększone stężenia paroksetyny w osoczu, jednak zakres stężeń pokrywa się z obserwowanym u osób młodszych. Dawkowanie należy rozpoczynać od dawki początkowej zalecanej u dorosłych. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi klinicznej może być konieczne zwiększenie dawki. Maksymalna dawka dla pacjentów w podeszłym wieku nie powinna przekraczać 40 mg na dobę.³

Dzieci i młodzież

Paroksetyny nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku 7-17 lat, ponieważ w kontrolowanych badaniach klinicznych wykazano, że jej zastosowanie wiązało się ze zwiększonym ryzykiem zachowań samobójczych i wrogości. Ponadto, badania nie wykazały odpowiedniej skuteczności paroksetyny w tej grupie wiekowej.⁴

Paroksetyna nie była badana u dzieci poniżej 7 lat życia i nie należy jej stosować w tej grupie wiekowej do czasu określenia bezpieczeństwa i skuteczności leku.⁵

Zaburzenia czynności nerek lub wątroby

U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min) lub u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby obserwuje się zwiększone stężenia paroksetyny w osoczu. Z tego powodu dawkowanie powinno być ograniczone do dolnego zakresu zalecanych dawek.⁶

Schemat odstawiania leku

Należy unikać nagłego odstawiania Xetanoru ze względu na możliwość wystąpienia objawów odstawienia. W badaniach klinicznych stosowano schemat stopniowego odstawiania produktu leczniczego, w którym zmniejszano dobową dawkę paroksetyny co tydzień o 10 mg. Jeżeli po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia wystąpią nietolerowane przez pacjenta objawy, należy rozważyć powrót do poprzednio stosowanej dawki, a następnie kontynuować zmniejszanie dawki w bardziej stopniowy sposób.⁷

Ocena odpowiedzi klinicznej na leczenie

W leczeniu ciężkiego epizodu depresji, ogólna poprawa stanu klinicznego pacjenta rozpoczyna się po jednym tygodniu, ale widoczna staje się od drugiego tygodnia leczenia. Dawkowanie należy zweryfikować i dostosować w ciągu 3 do 4 tygodni od rozpoczęcia leczenia, a następnie ponownie ocenić na podstawie wyników leczenia.⁸

Pacjenci z poszczególnymi zaburzeniami wymagają odpowiednio długiego leczenia:

• W przypadku ciężkiego epizodu depresji – leczenie powinno trwać co najmniej 6 miesięcy, aby zapewnić ustąpienie objawów.⁹
• W przypadku zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego – leczenie powinno być kontynuowane dostatecznie długo, aby zapewnić ustąpienie objawów. Okres ten może trwać kilka miesięcy lub nawet dłużej.¹⁰
• W przypadku zaburzenia lękowego z napadami lęku – leczenie powinno być kontynuowane dostatecznie długo, aby zapewnić ustąpienie objawów. Okres ten może trwać kilka miesięcy lub nawet dłużej.¹¹
• W przypadku fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia stresowego pourazowego – długotrwałe leczenie powinno być regularnie oceniane.¹²