Interakcje leku
Tadalafil Aurovitas 20 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje tadalafilu z innymi produktami leczniczymi zostały zbadane głównie w badaniach stosujących dawki 10 mg i/lub 20 mg. Należy zaznaczyć, że w przypadku niektórych badań stosowano jedynie dawkę 10 mg, co oznacza, że nie można wykluczyć istnienia klinicznie istotnych interakcji przy stosowaniu większych dawek tadalafilu¹.

Wpływ innych substancji na tadalafil

Inhibitory cytochromu P450

Tadalafil jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4. Selektywny inhibitor tego izoenzymu – ketokonazol – w dawce 200 mg na dobę zwiększał ekspozycję (AUC) na tadalafil (10 mg) dwukrotnie oraz Cmax tadalafilu o 15% w porównaniu z wartościami uzyskanymi po podaniu samego tadalafilu. Zwiększenie dawki ketokonazolu do 400 mg na dobę skutkowało czterokrotnym zwiększeniem ekspozycji (AUC) na tadalafil (20 mg) oraz zwiększeniem Cmax o 22%².

Ritonawir, inhibitor proteazy stosowany w dawce 200 mg dwa razy na dobę, który jest inhibitorem CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19 i CYP2D6, zwiększał dwukrotnie ekspozycję (AUC) na tadalafil (20 mg) bez wpływu na Cmax. Inne inhibitory proteazy (np. sakwinawir) oraz inne inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol, sok grejpfrutowy) należy stosować ostrożnie w skojarzeniu z tadalafilem ze względu na potencjalne zwiększenie stężenia tadalafilu w osoczu³. Zwiększenie stężenia tadalafilu może skutkować częstszym występowaniem działań niepożądanych wymienionych w charakterystyce produktu leczniczego⁴.

Nośniki

Rola nośników (np. p-glikoproteiny) w dystrybucji tadalafilu nie została w pełni poznana. Z tego powodu istnieje możliwość wystąpienia interakcji z innymi lekami na skutek hamowania aktywności tych nośników⁵.

Induktory cytochromu P450

Induktor izoenzymu CYP3A4 – ryfampicyna – zmniejsza AUC tadalafilu o 88% w porównaniu z wartością AUC tadalafilu podanego osobno w dawce 10 mg. Tak znaczne zmniejszenie ekspozycji może prowadzić do zmniejszenia skuteczności tadalafilu, chociaż dokładny stopień zmniejszenia skuteczności nie jest znany. Inne induktory CYP3A4, takie jak fenobarbital, fenytoina czy karbamazepina, mogą również spowodować obniżenie stężenia tadalafilu w osoczu krwi⁶.

Wpływ tadalafilu na inne produkty lecznicze

Azotany

Badania kliniczne wykazały, że tadalafil (w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg) znacząco nasila hipotensyjne działanie azotanów. Z tego powodu stosowanie produktu Tadalafil Aurovitas jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących organiczne azotany w jakiejkolwiek postaci⁷.

Badania kliniczne, w których 150 osób przyjmowało tadalafil w dawce 20 mg przez 7 dni i nitroglicerynę 0,4 mg podjęzykowo w różnych punktach czasowych, wykazały, że interakcje utrzymywały się przez ponad 24 godziny i nie były wykrywalne po 48 godzinach od podania ostatniej dawki tadalafilu. Jeżeli ze względów medycznych, w sytuacjach zagrażających życiu, konieczne jest zastosowanie azotanów, można je podać dopiero po upływie 48 godzin po zażyciu produktu Tadalafil Aurovitas w jakiejkolwiek dawce (2,5 mg–20 mg). W takich przypadkach azotany należy podawać pod ścisłym nadzorem lekarskim i monitorować czynność układu krążenia⁸.

Przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze

Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje tadalafilu z lekami blokującymi receptory α-adrenergiczne. Jednoczesne stosowanie doksazosyny (w dawce 4 mg i 8 mg na dobę) i tadalafilu (w dawce 5 mg na dobę lub 20 mg podanej jednorazowo) istotnie nasila działanie hipotensyjne leku blokującego receptory α-adrenergiczne. Efekt ten utrzymuje się co najmniej przez 12 godzin i mogą mu towarzyszyć objawy, w tym omdlenia. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych leków⁹.

W badaniach z udziałem ograniczonej liczby zdrowych ochotników nie zaobserwowano takich działań po zastosowaniu alfuzosyny lub tamsulozyny. Należy jednak zachować ostrożność w przypadku stosowania tadalafilu u pacjentów przyjmujących jakiekolwiek leki blokujące receptory α-adrenergiczne, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Leczenie powinno się rozpoczynać od najmniejszej dawki, którą następnie należy stopniowo dostosowywać¹⁰.

W badaniach farmakologicznych oceniano również potencjał tadalafilu do nasilania działania hipotensyjnego innych grup leków przeciwnadciśnieniowych. Badano głównie leki blokujące kanały wapniowe (amlodypina), inhibitory konwertazy angiotensyny – ACE (enalapril), leki blokujące receptory β-adrenergiczne (metoprolol), tiazydowe leki moczopędne (bendrofluazyd) i leki blokujące receptory angiotensyny II (w różnych dawkach, stosowane w monoterapii i w terapii skojarzonej). Tadalafil (w dawce 10 mg lub 20 mg) nie wykazywał klinicznie istotnych interakcji z tymi grupami leków¹¹.

W innym badaniu klinicznym analizowano skojarzone stosowanie tadalafilu (20 mg) i 4 grup leków przeciwnadciśnieniowych. U pacjentów przyjmujących kilka leków przeciwnadciśnieniowych zmiany ciśnienia tętniczego wydawały się zależeć od stopnia kontroli ciśnienia przez te leki. U osób z dobrze kontrolowanym ciśnieniem spadek ciśnienia był minimalny i podobny do obserwowanego u zdrowych osób. Natomiast u pacjentów, u których ciśnienie nie było odpowiednio kontrolowane, obniżenie ciśnienia było większe, jednak u większości z nich nie towarzyszyły temu objawy hipotensji¹².

U pacjentów otrzymujących leki przeciwnadciśnieniowe, tadalafil w dawce 20 mg może powodować obniżenie ciśnienia krwi, które zazwyczaj jest niewielkie (z wyjątkiem leków blokujących receptory α-adrenergiczne) i raczej nie ma znaczenia klinicznego. Analiza wyników badania klinicznego 3 fazy nie wykazała różnic w zdarzeniach niepożądanych u pacjentów przyjmujących tadalafil z lekami przeciwnadciśnieniowymi lub bez nich. Pacjenci powinni jednak być poinformowani o możliwości wystąpienia obniżenia ciśnienia krwi w przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwnadciśnieniowych¹³.

Riocyguat

Badania przedkliniczne wykazały nasilone działanie obniżające ciśnienie krwi w przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów PDE5 i riocyguatu. W badaniach klinicznych potwierdzono nasilanie działania hipotensyjnego inhibitorów PDE5 przez riocyguat, bez wykazania korzystnego działania klinicznego takiego skojarzenia. Z tego powodu jednoczesne stosowanie riocyguatu i inhibitorów PDE5, w tym tadalafilu, jest przeciwwskazane¹⁴.

Inhibitory 5-alfa-reduktazy

W badaniu klinicznym porównującym skojarzone stosowanie tadalafilu w dawce 5 mg z finasterydem w dawce 5 mg oraz placebo z finasterydem w dawce 5 mg w łagodzeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, nie zaobserwowano żadnych nowych działań niepożądanych. Niemniej, ponieważ nie przeprowadzono pełnego badania interakcji lekowych oceniającego wpływ tadalafilu i inhibitorów 5-alfa-reduktazy, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków¹⁵.

Substraty CYP1A2 (np. teofilina)

W badaniu farmakologicznym, w którym podawano tadalafil w dawce 10 mg jednocześnie z teofiliną (nieselektywnym inhibitorem fosfodiesterazy), nie wykazano istotnej interakcji farmakokinetycznej. Jedynym obserwowanym efektem farmakodynamicznym było niewielkie (3,5 uderzeń/minutę) zwiększenie częstości akcji serca. Mimo że efekt ten był niewielki i nie miał znaczenia klinicznego w przeprowadzonym badaniu, należy wziąć go pod uwagę przy jednoczesnym stosowaniu tych leków¹⁶.

Etynyloestradiol i terbutalina

Wykazano, że tadalafil zwiększa biodostępność etynyloestradiolu podanego doustnie. Podobnego zwiększenia biodostępności można oczekiwać w przypadku doustnego podania terbutaliny, jednak kliniczne konsekwencje tego efektu nie zostały jednoznacznie określone¹⁷.

Produkty lecznicze metabolizowane przez cytochrom CYP450

Nie przewiduje się, aby tadalafil mógł w klinicznie istotny sposób wpływać na klirens produktów leczniczych metabolizowanych przez izoenzymy CYP450. Badania potwierdziły, że tadalafil nie hamuje ani nie indukuje aktywności izoenzymów CYP450, w tym CYP3A4, CYP1A2, CYP2D6, CYP2E1, CYP2C9 i CYP2C19¹⁸.

Substraty CYP2C9 (np. R-warfaryna)

Tadalafil (w dawce 10 mg i 20 mg) nie wykazywał klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję (AUC) S-warfaryny i R-warfaryny (substraty CYP2C9). Ponadto tadalafil nie wpływa na zmiany czasu protrombinowego wywołane przez warfarynę¹⁹.

Aspiryna

Tadalafil (w dawce 10 mg i 20 mg) nie zwiększa wydłużenia czasu krwawienia spowodowanego przez kwas acetylosalicylowy²⁰.

Przeciwcukrzycowe produkty lecznicze

Nie przeprowadzono szczegółowych badań interakcji tadalafilu z przeciwcukrzycowymi produktami leczniczymi²¹.

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne przyjmowanie tadalafilu (w dawce 10 mg lub 20 mg) nie wpływa na stężenie alkoholu we krwi (średnie maksymalne stężenie we krwi wynosi 0,08%). Ponadto nie zaobserwowano zmian w stężeniu tadalafilu w ciągu 3 godzin po jednoczesnym podaniu z alkoholem. Warto zauważyć, że spożycie alkoholu w badaniach zaplanowano tak, aby zapewnić jego maksymalne wchłanianie (spożycie na czczo i nieprzyjmowanie pokarmu przez 2 kolejne godziny)²².

Tadalafil w dawce 20 mg nie nasilał średniego spadku ciśnienia krwi spowodowanego podaniem alkoholu (0,7 g/kg, co odpowiada około 180 ml 40% alkoholu [wódka] dla mężczyzny o masie ciała 80 kg). Niemniej jednak u niektórych osób obserwowano zawroty głowy przy zmianie pozycji ciała i niedociśnienie ortostatyczne. Gdy tadalafil podawano z mniejszymi dawkami alkoholu (0,6 g/kg), nie występowało niedociśnienie, a zawroty głowy pojawiały się z podobną częstością jak po spożyciu samego alkoholu²³.

Stosowanie tadalafilu w dawce 10 mg nie nasilało wpływu alkoholu na funkcje poznawcze²⁴.