Właściwości farmakokinetyczne
Rivaroxaban Bayer 20 mg

Rywaroksaban, jako bezpośredni inhibitor czynnika Xa, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) w ciągu 2-4 godzin. Biodostępność wynosi 80-100% dla dawek 2,5 mg i 10 mg, niezależnie od przyjmowania pokarmu, natomiast dla dawki 20 mg biodostępność wzrasta z 66% na czczo do prawie całkowitej po posiłku, z 39% wzrostem AUC. Farmakokinetyka jest prawie liniowa do dawki 15 mg na czczo, a przy dawkach 10-20 mg po posiłku wykazuje proporcjonalność do dawki. Rywaroksaban wiąże się z białkami osocza w 92-95%, ma umiarkowaną objętość dystrybucji (około 50 l u dorosłych, 113 l u dzieci o masie 82,8 kg) i jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, CYP2J2 oraz niezależne od CYP szlaki, z eliminacją przez nerki (ok. 50% metabolitów i 33% postaci niezmienionej) oraz kał. Okres półtrwania wynosi 5-9 godzin u młodych dorosłych i 11-13 godzin u osób starszych, a u dzieci zmniejsza się wraz z wiekiem (od 1,6 h u niemowląt do 4,2 h u młodzieży). Zmienność farmakokinetyczna (CV%) wynosi 30-40%.

Właściwości farmakokinetyczne rywaroksabanu

Rywaroksaban jest bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, stosowanym w profilaktyce i leczeniu stanów zakrzepowo-zatorowych. Jego właściwości farmakokinetyczne charakteryzują się specyficznym profilem, który warunkuje jego skuteczność kliniczną. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę aspektów farmakokinetycznych rywaroksabanu na podstawie danych pochodzących z badań klinicznych u dorosłych oraz dzieci i młodzieży.1

Wchłanianie i biodostępność

Rywaroksaban po podaniu doustnym wchłania się szybko, osiągając maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) w czasie 2-4 godzin po przyjęciu tabletki. Stopień wchłaniania jest zależny od dawki leku i obecności pokarmu:2

  • Dla dawek 2,5 mg i 10 mg:
    • Wchłanianie jest prawie całkowite
    • Biodostępność wynosi 80-100%
    • Przyjmowanie z pokarmem nie wpływa na AUC ani na Cmax3
  • Dla dawki 20 mg:
    • Biodostępność po podaniu na czczo wynosi 66%
    • Przyjmowanie po posiłku zwiększa średnią wartość AUC o 39%
    • Po posiłku obserwuje się prawie całkowite wchłanianie i wysoką biodostępność4

Farmakokinetyka rywaroksabanu jest prawie liniowa w zakresie dawek do około 15 mg raz na dobę na czczo. Dla dawek 10 mg, 15 mg i 20 mg przyjmowanych po posiłku lek wykazuje proporcjonalność do dawki. Przy wyższych dawkach obserwuje się wchłanianie ograniczane uwalnianiem ze zmniejszoną biodostępnością.5

Zmienność farmakokinetyki rywaroksabanu jest umiarkowana, ze zmiennością osobniczą (CV%) wynoszącą od 30% do 40%.6

Wpływ miejsca uwalniania w przewodzie pokarmowym

Wchłanianie rywaroksabanu jest zależne od miejsca jego uwalniania w przewodzie pokarmowym:7

  • Uwalnianie w proksymalnym odcinku jelita cienkiego powoduje 29% zmniejszenie AUC i 56% zmniejszenie Cmax w porównaniu z tabletką
  • Ekspozycja jest jeszcze bardziej zmniejszona przy uwalnianiu w dystalnej części jelita cienkiego lub okrężnicy wstępującej
  • Z tego powodu należy unikać podawania rywaroksabanu dystalnie od żołądka8

Alternatywne drogi podania

Biodostępność rywaroksabanu jest porównywalna przy podaniu w różnych formach:9

  • Rozgnieciona tabletka 20 mg wymieszana w przecierze jabłkowym
  • Wodna zawiesina podawana przez zgłębnik żołądkowy z następnie przyjętym płynnym posiłkiem
  • Cała tabletka

Wyniki te mają prawdopodobnie zastosowanie również dla mniejszych dawek rywaroksabanu.10

Właściwości farmakokinetyczne u dzieci i młodzieży

W populacji pediatrycznej rywaroksaban podawany jest w postaci tabletki lub zawiesiny doustnej w czasie lub niedługo po karmieniu lub spożyciu posiłku, z typową porcją płynu, aby zapewnić niezawodne przyjęcie dawki.11

Podobnie jak u dorosłych, rywaroksaban jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym. Nie zaobserwowano różnic w zakresie szybkości i stopnia wchłaniania między postacią tabletki a granulatem do sporządzania zawiesiny doustnej.12

U dzieci, przy zwiększaniu dawki (w mg/kg masy ciała) stwierdzono zmniejszenie względnej biodostępności, co sugeruje ograniczenia wchłaniania dla większych dawek, nawet przy przyjmowaniu z posiłkiem.13

Dystrybucja

Dystrybucja u dorosłych

Rywaroksaban w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza, głównie albuminami, w około 92% do 95%. Objętość dystrybucji jest umiarkowana – objętość dystrybucji w stanie równowagi (Vss) wynosi około 50 litrów.14

Dystrybucja u dzieci i młodzieży

Nie są dostępne szczegółowe dane dotyczące wiązania rywaroksabanu z białkami osocza u dzieci. Objętość dystrybucji w stanie równowagi (Vss) szacowana poprzez modelowanie populacyjne farmakokinetyki u dzieci (zakres wieku od 0 do <18 lat) jest zależna od masy ciała i może być opisana funkcją allometryczną, ze średnią wartością 113 l dla osoby o masie ciała 82,8 kg.<sup data-drug="Rivaroxaban Bayer" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Specyficzne dla dzieci dane dotyczące wiązania rywaroksabanu z białkami osocza nie są dostępne. Dane farmakokinetyczne po podaniu dożylnym rywaroksabanu dzieciom nie są dostępne. Vss szacowane poprzez modelowanie populacyjne PK u dzieci (zakres wieku od 0 do 15

Metabolizm i eliminacja

Metabolizm i eliminacja u dorosłych

Podana dawka rywaroksabanu podlega następującym procesom eliminacji:16

  • Około 2/3 dawki podlega przemianom metabolicznym:
    • Połowa z tego jest wydalana przez nerki
    • Druga połowa jest wydalana z kałem
  • Pozostała 1/3 dawki w postaci niezmienionego związku jest wydalana przez nerki z moczem, głównie poprzez aktywne wydzielanie nerkowe

Rywaroksaban jest metabolizowany przez CYP3A4, CYP2J2 oraz w niezależnych od CYP przemianach. Główne mechanizmy biotransformacji to:17

  • Oksydacyjny rozkład części morfolinonowej
  • Hydroliza wiązań amidowych

Według badań przeprowadzonych in vitro, rywaroksaban jest substratem dla białek transportowych P-gp (P-glikoproteiny) oraz białka Bcrp (ang. Bcrp – breast cancer resistance protein).18

Rywaroksaban w niezmienionej postaci jest najważniejszym związkiem obecnym w ludzkim osoczu; nie występuje ani główny, ani aktywny krążący metabolit.19

Parametry kinetyczne eliminacji rywaroksabanu:20

  • Klirens ogólnoustrojowy: około 10 L/h (substancja o małym klirensie)
  • Okres półtrwania w fazie eliminacji po podaniu dożylnym dawki 1 mg: około 4,5 godziny
  • Okres półtrwania po podaniu doustnym:
    • 5-9 godzin u młodych osób
    • 11-13 godzin u osób w podeszłym wieku
Metabolizm i eliminacja u dzieci i młodzieży

Nie są dostępne szczegółowe dane dotyczące metabolizmu rywaroksabanu u dzieci. Klirens (CL) szacowany poprzez modelowanie populacyjne farmakokinetyki u dzieci (zakres wieku od 0 do <18 lat) jest zależny od masy ciała i może być opisany funkcją allometryczną, ze średnią wartością 8 l/h dla osoby o masie ciała 82,8 kg.<sup data-drug="Rivaroxaban Bayer" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Specyficzne dla dzieci dane dotyczące metabolizmu nie są dostępne. Dane farmakokinetyczne po podaniu dożylnym rywaroksabanu dzieciom nie są dostępne. Klirens (CL) szacowany poprzez modelowanie populacyjne PK u dzieci (zakres wieku od 0 do 21

Wartości średniej geometrycznej dla okresów półtrwania w fazie dyspozycji (t1/2) szacowane poprzez modelowanie populacyjne farmakokinetyki zmniejszają się wraz z młodszym wiekiem i wynoszą:22

  • 4,2 h u młodzieży
  • około 3 h u dzieci w wieku 2-12 lat
  • 1,9 h u dzieci w wieku od 0,5 roku do poniżej 2 lat
  • 1,6 h u dzieci poniżej 0,5 roku

Właściwości farmakokinetyczne w szczególnych populacjach

Różnice związane z płcią

U dorosłych nie stwierdzono żadnych istotnych klinicznie różnic we właściwościach farmakokinetycznych i farmakodynamicznych pomiędzy pacjentami płci męskiej i żeńskiej.23

Podobnie, analiza eksploracyjna nie wykazała istotnych różnic w ekspozycji na rywaroksaban między dziećmi płci męskiej a żeńskiej.24

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku stwierdzono większe stężenia leku w osoczu w porównaniu z osobami młodszymi. Średnie wartości pola pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) były około 1,5-krotnie większe, głównie z powodu zmniejszonego (pozornego) całkowitego i nerkowego klirensu. Nie ma potrzeby zmiany dawkowania.25

Różnice w masie ciała

U dorosłych dla skrajnych wartości masy ciała (<50 kg lub >120 kg) stwierdzano jedynie niewielki wpływ na stężenie rywaroksabanu w osoczu (mniej niż 25%). Nie ma potrzeby zmiany dawkowania.<sup data-drug="Rivaroxaban Bayer" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="U dorosłych dla skrajnych wartości masy ciała (120 kg) stwierdzano jedynie niewielki wpływ na stężenie rywaroksabanu w osoczu (mniej niż 25%). Nie ma potrzeby zmiany dawkowania.”>26

U dzieci dawki rywaroksabanu są oparte o masę ciała. Analiza eksploracyjna nie wykazała istotnego wpływu niedoboru wagi lub otyłości na ekspozycję na rywaroksaban.27

Różnice między grupami etnicznymi

U dorosłych nie obserwowano żadnych istotnych klinicznie różnic w zakresie farmakokinetycznych i farmakodynamicznych właściwości rywaroksabanu pomiędzy pacjentami należącymi do rasy kaukaskiej, afroamerykańskiej, latynoskiej, japońskiej lub chińskiej.28

Analiza eksploracyjna nie wykazała istotnych różnic między grupami etnicznymi w zakresie ekspozycji na rywaroksaban u dzieci pochodzenia japońskiego, chińskiego lub azjatyckiego poza Japonią i Chinami w porównaniu z odpowiednią ogólną populacją dzieci i młodzieży.29

Zaburzenie czynności wątroby

U dorosłych pacjentów z marskością wątroby obserwowano zmiany we właściwościach farmakokinetycznych rywaroksabanu w zależności od stopnia zaburzenia czynności tego narządu:30

  • Łagodne zaburzenia czynności wątroby (stopień A wg klasyfikacji Child Pugh):
    • Jedynie niewielkie zmiany farmakokinetyczne (średnio 1,2-krotne zwiększenie AUC)
    • Wyniki prawie porównywalne do zdrowej grupy kontrolnej
  • Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby (stopień B wg klasyfikacji Child Pugh):
    • Znaczące, 2,3-krotne zwiększenie średniego AUC rywaroksabanu w porównaniu do zdrowych ochotników
    • AUC dla niezwiązanego rywaroksabanu było 2,6-krotnie większe

U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby, podobnie jak u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek, stwierdzano zmniejszone wydalanie rywaroksabanu przez nerki.31

W zakresie farmakodynamicznym, u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby obserwowano:32

  • 2,6-krotnie silniejsze zahamowanie aktywności czynnika Xa w porównaniu do zdrowych ochotników
  • 2,1-krotnie bardziej wydłużony PT
  • Większą podatność na działanie rywaroksabanu, co objawiało się bardziej stromym nachyleniem krzywej zależności PK/PD pomiędzy stężeniem i PT

Stosowanie rywaroksabanu jest przeciwwskazane u pacjentów z chorobą wątroby, która wiąże się z koagulopatią i ryzykiem krwawienia o znaczeniu klinicznym, w tym u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C wg klasyfikacji Child Pugh.33

Nie ma danych klinicznych dotyczących dzieci z zaburzeniami czynności wątroby.34

Zaburzenie czynności nerek

U dorosłych zwiększenie ekspozycji na rywaroksaban było skorelowane ze stopniem zaburzenia czynności nerek, co stwierdzono na podstawie oznaczeń klirensu kreatyniny:35

  • Łagodne zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny 50-80 mL/min): 1,4-krotne zwiększenie AUC
  • Umiarkowane zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny 30-49 mL/min): 1,5-krotne zwiększenie AUC
  • Ciężkie zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny 15-29 mL/min): 1,6-krotne zwiększenie AUC

Odpowiednio do tych zmian, efekty farmakodynamiczne były bardziej wyrażone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek:36

  • Łagodne zaburzenie: 1,5-krotnie silniejsze zahamowanie czynnika Xa; 1,3-krotnie wydłużony PT
  • Umiarkowane zaburzenie: 1,9-krotnie silniejsze zahamowanie czynnika Xa; 2,2-krotnie wydłużony PT
  • Ciężkie zaburzenie: 2-krotnie silniejsze zahamowanie czynnika Xa; 2,4-krotnie wydłużony PT

Ze względu na wysoki stopień wiązania z białkami osocza krwi, nie należy spodziewać się, że rywaroksaban będzie podlegał dializie.37

Nie zaleca się stosowania rywaroksabanu u pacjentów z klirensem kreatyniny <15 mL/min. Należy zachować ostrożność stosując rywaroksaban u pacjentów z klirensem kreatyniny 15-29 mL/min.<sup data-drug="Rivaroxaban Bayer" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Nie zaleca się stosowania rywaroksabanu u pacjentów z klirensem kreatyniny 38

Dane kliniczne dotyczące dzieci w wieku 1 roku lub starszych z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego <50 mL/min/1,73 m²) nie są dostępne.<sup data-drug="Rivaroxaban Bayer" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Dane kliniczne dotyczące dzieci w wieku 1 roku lub starszych, z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego 39

Dane farmakokinetyczne u pacjentów

U pacjentów przyjmujących rywaroksaban w dawce 20 mg raz na dobę w leczeniu ostrej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), średnia geometryczna stężenia (90% przedział predykcji) mierzona:40

  • W 2-4 godzin po podaniu (maksymalne stężenie): 215 μg/L (22-535 μg/L)
  • Około 24 godziny po podaniu (minimalne stężenie): 32 μg/L (6-239 μg/L)

U dzieci i młodzieży z ostrą ŻChZZ, otrzymujących rywaroksaban w dawce dostosowanej do masy ciała, prowadzącej do ekspozycji podobnej do tej u dorosłych z zakrzepicą żył głębokich (ZŻG) otrzymujących dawkę 20 mg raz na dobę, stężenia w osoczu są podobne jak w populacji dorosłych.41

Podsumowując, właściwości farmakokinetyczne rywaroksabanu charakteryzują się szybkim wchłanianiem, wysoką biodostępnością (szczególnie po posiłku), wiązaniem z białkami osocza w około 95%, metabolizmem głównie przez CYP3A4 i CYP2J2 oraz wydalaniem zarówno przez nerki, jak i z kałem. Parametry te ulegają modyfikacji w różnych populacjach pacjentów, co należy uwzględniać przy dawkowaniu leku.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl