Dawkowanie i sposób podawania
Rivaroxaban Bayer 20 mg

Rivaroxaban Bayer 20 mg to doustny lek przeciwzakrzepowy stosowany w profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej u dorosłych z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową (20 mg raz na dobę), a także w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), obejmującej zakrzepicę żył głębokich i zatorowość płucną. Schemat dawkowania w ŻChZZ jest dwufazowy: 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 21 dni (łącznie 30 mg/dobę), następnie 20 mg raz na dobę. Profilaktyka nawrotowa po minimum 6 miesiącach leczenia może być prowadzona dawką 10 mg lub 20 mg raz na dobę, z wyższą dawką rozważaną u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu. U pacjentów pediatrycznych dawkowanie ustala się na podstawie masy ciała, z dawkami 20 mg, 15 mg lub postacią granulatu do zawiesiny doustnej dla masy ciała odpowiednio ≥50 kg, 30-50 kg i <30 kg. Leczenie powinno trwać minimum 3 miesiące, z indywidualną oceną korzyści i ryzyka po tym okresie.

Dawkowanie i sposób podawania leku Rivaroxaban Bayer

Rivaroxaban Bayer 20 mg to tabletki powlekane zawierające 20 mg rywaroksabanu – substancji przeciwzakrzepowej stosowanej w kilku wskazaniach klinicznych. Dawkowanie i sposób podawania różnią się w zależności od wskazania, wieku pacjenta oraz współistniejących czynników ryzyka.1

Dawkowanie u dorosłych pacjentów

Profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej

W profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej u dorosłych pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową zalecana dawka to 20 mg raz na dobę, co stanowi również maksymalną zalecaną dawkę. Leczenie powinno być prowadzone długoterminowo, jeśli korzyści z profilaktyki przewyższają ryzyko krwawienia.2

W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien jak najszybciej przyjąć rywaroksaban i następnego dnia kontynuować regularne dawkowanie raz na dobę. Istotne jest, aby nie stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.3

Leczenie ZŻG, leczenie ZP i profilaktyka nawrotów

Schemat dawkowania w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) obejmującej zakrzepicę żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowość płucną (ZP) jest wieloetapowy i wymaga precyzyjnego przestrzegania.4

Okres leczenia Schemat dawkowania Łączna dawka dobowa
Dzień 1-21 15 mg dwa razy na dobę 30 mg
Dzień 22 i następne 20 mg raz na dobę 20 mg
Profilaktyka nawrotowa po min. 6 miesiącach leczenia 10 mg raz na dobę lub 20 mg raz na dobę* 10 mg lub 20 mg

* Wyższą dawkę należy rozważyć u pacjentów z dużym ryzykiem nawrotu

Czas trwania leczenia powinien być dostosowany indywidualnie. Krótkotrwała terapia (co najmniej 3 miesiące) jest zalecana u pacjentów z przejściowymi czynnikami ryzyka, natomiast dłuższe leczenie należy rozważyć w przypadku idiopatycznej lub nawrotowej ZŻG/ZP.5

W przypadku przedłużonej profilaktyki po zakończeniu minimum 6-miesięcznego leczenia ZŻG lub ZP standardowa dawka to 10 mg raz na dobę. U pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu, takimi jak osoby z powikłanymi chorobami współistniejącymi lub historią nawrotów podczas profilaktyki dawką 10 mg, należy rozważyć zastosowanie 20 mg raz na dobę.6

W razie pominięcia dawki w fazie leczenia schematem 15 mg dwa razy na dobę (dzień 1-21), pacjent powinien przyjąć lek niezwłocznie, by zapewnić dawkę 30 mg/dobę. Dopuszczalne jest jednoczesne przyjęcie dwóch tabletek 15 mg. Następnego dnia należy kontynuować standardowe dawkowanie 15 mg dwa razy na dobę.7

Leczenie ŻChZZ i profilaktyka nawrotów u dzieci i młodzieży

Terapię u pacjentów pediatrycznych należy rozpocząć po co najmniej 5 dniach początkowego pozajelitowego leczenia przeciwzakrzepowego. Dawkowanie należy ustalić na podstawie masy ciała:8

  • Masa ciała 50 kg lub więcej: zalecana dawka to 20 mg rywaroksabanu raz na dobę (maksymalna dawka dobowa)9
  • Masa ciała 30-50 kg: zalecana dawka to 15 mg rywaroksabanu raz na dobę (maksymalna dawka dobowa)10
  • Masa ciała poniżej 30 kg: należy stosować rywaroksaban w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej11

Leczenie powinno trwać minimum 3 miesiące, a w razie potrzeby klinicznej może być przedłużone do 12 miesięcy. Po 3 miesiącach należy przeprowadzić indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka dalszej terapii.12

Konieczne jest regularne monitorowanie masy ciała dziecka i weryfikowanie dawki, aby zapewnić utrzymanie dawki terapeutycznej. Dostosowanie dawki powinno opierać się wyłącznie na zmianach masy ciała.13

Zmiana leczenia przeciwzakrzepowego

Zmiana z antagonistów witaminy K (VKA) na rywaroksaban

Przy zmianie terapii z antagonistów witaminy K na rywaroksaban należy przestrzegać następujących zasad:14

  • W profilaktyce udaru i zatorowości obwodowej: przerwać VKA i rozpocząć rywaroksaban gdy INR ≤ 3,015
  • W leczeniu ZŻG, ZP i profilaktyce nawrotów: przerwać VKA i rozpocząć rywaroksaban gdy INR ≤ 2,516

Należy pamiętać, że po przyjęciu rywaroksabanu wartości INR będą fałszywie podwyższone i nie powinny być używane do oceny działania przeciwzakrzepowego rywaroksabanu.17

Zmiana z rywaroksabanu na antagonistów witaminy K (VKA)

Podczas zmiany z rywaroksabanu na VKA należy zapewnić ciągłą właściwą antykoagulację. Pacjentom dorosłym należy równocześnie podawać VKA wraz z rywaroksabanem do momentu uzyskania INR ≥ 2,0.18

Przez pierwsze dwa dni należy stosować standardowe dawkowanie początkowe VKA, a następnie dostosować je na podstawie wyników INR. W okresie przyjmowania obu leków nie należy badać INR wcześniej niż 24 godziny po poprzedniej dawce rywaroksabanu, ale przed kolejną dawką.19

U dzieci i młodzieży procedura jest bardziej złożona – pacjenci muszą kontynuować przyjmowanie rywaroksabanu przez 48 godzin po pierwszej dawce VKA. Po 2 dniach jednoczesnego podawania należy wykonać badanie INR przed kolejną planowaną dawką rywaroksabanu. Zaleca się kontynuację jednoczesnego podawania do czasu osiągnięcia INR ≥ 2,0.20

Zmiana leczenia z/na pozajelitowe leki przeciwzakrzepowe

Przy zmianie z pozajelitowych leków przeciwzakrzepowych na rywaroksaban, należy przerwać podawanie dotychczasowego leku i rozpocząć rywaroksaban 0-2 godziny przed planowanym czasem podania kolejnej dawki leku pozajelitowego lub w momencie przerwania ciągłego wlewu.21

Przy zmianie z rywaroksabanu na pozajelitowe leki przeciwzakrzepowe, pierwszą dawkę leku pozajelitowego należy podać w czasie planowanego przyjęcia kolejnej dawki rywaroksabanu.22

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Dawkowanie rywaroksabanu u dorosłych z zaburzeniami czynności nerek należy modyfikować następująco:23

Stopień zaburzenia nerek Profilaktyka udaru i zatorowości obwodowej Leczenie ZŻG/ZP i profilaktyka nawrotów
Łagodne (klirens kreatyniny 50-80 mL/min) Bez zmiany dawki (20 mg raz na dobę) Bez zmiany dawki (15 mg 2x/dobę przez 3 tygodnie, następnie 20 mg raz na dobę)
Umiarkowane (klirens kreatyniny 30-49 mL/min) 15 mg raz na dobę 15 mg 2x/dobę przez 3 tygodnie, następnie rozważyć 15 mg raz na dobę jeśli ryzyko krwawienia przewyższa ryzyko nawrotu ZŻG/ZP
Ciężkie (klirens kreatyniny 15-29 mL/min) 15 mg raz na dobę (zachować ostrożność) 15 mg 2x/dobę przez 3 tygodnie, następnie rozważyć 15 mg raz na dobę jeśli ryzyko krwawienia przewyższa ryzyko nawrotu ZŻG/ZP (zachować ostrożność)
Schyłkowe (klirens kreatyniny <15 mL/min) Nie zaleca się stosowania

U dzieci i młodzieży z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (GFR 50-80 mL/min/1,73 m²) nie ma potrzeby dostosowywania dawki. U pacjentów pediatrycznych z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <50 mL/min/1,73 m²) rywaroksaban nie jest zalecany ze względu na brak danych klinicznych.24

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Stosowanie rywaroksabanu jest przeciwwskazane u pacjentów z chorobą wątroby, która wiąże się z koagulopatią i istotnym klinicznie ryzykiem krwawienia, w tym u osób z marskością wątroby w stopniu B i C według klasyfikacji Child-Pugh. Nie ma danych klinicznych dotyczących stosowania leku u dzieci z zaburzeniami czynności wątroby.25

Inne szczególne grupy pacjentów

  • Pacjenci w podeszłym wieku: nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania26
  • Masa ciała: u dorosłych nie ma potrzeby modyfikacji dawki, natomiast u dzieci i młodzieży dawkę ustala się na podstawie masy ciała27
  • Płeć: nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania28

Pacjenci poddawani kardiowersji

U pacjentów wymagających kardiowersji można rozpoczynać lub kontynuować leczenie rywaroksabanem. W przypadku kardiowersji opartej na wyniku echokardiogramu przezprzełykowego u pacjentów nie stosujących wcześniej leczenia przeciwzakrzepowego, terapię rywaroksabanem należy rozpocząć co najmniej 4 godziny przed zabiegiem.29

Pacjenci z migotaniem przedsionków poddawani PCI z założeniem stentu

Istnieje ograniczone doświadczenie ze stosowaniem zmniejszonej dawki 15 mg rywaroksabanu raz na dobę (lub 10 mg u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek) w skojarzeniu z inhibitorem P2Y12 przez okres do 12 miesięcy u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej z założeniem stentu.30

Sposób podawania

Podawanie leku u dorosłych

Rywaroksaban przyjmuje się doustnie, tabletki należy przyjmować razem z posiłkiem.31

U pacjentów, którzy nie mogą połykać całych tabletek, tabletkę można rozgnieść i wymieszać z wodą lub przecierem jabłkowym bezpośrednio przed przyjęciem. Po podaniu rozgniecionych tabletek 15 mg lub 20 mg należy natychmiast przyjąć posiłek.32

Rozgniecioną tabletkę można również podawać przez zgłębnik żołądkowy.33

Podawanie leku u dzieci i młodzieży

U dzieci i młodzieży o masie ciała powyżej 50 kg rywaroksaban podaje się doustnie. Tabletki należy połykać popijając płynem i przyjmować z posiłkiem. Przyjmowanie leku powinno odbywać się w odstępie około 24 godzin.34

Jeśli pacjent wypluje dawkę natychmiast lub zwymiotuje w ciągu 30 minut od przyjęcia, należy podać nową dawkę. Jeśli wymioty wystąpią po 30 minutach, nie należy podawać kolejnej dawki, a następną należy przyjąć o zaplanowanej porze.35

Tabletek nie wolno dzielić w celu uzyskania części dawki. Dla pacjentów pediatrycznych, którzy nie mogą połknąć całych tabletek, należy stosować rywaroksaban w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej.36

Jeśli zawiesina doustna nie jest natychmiast dostępna, a przepisano dawki 15 mg lub 20 mg, można je uzyskać poprzez rozgniecenie odpowiedniej tabletki i wymieszanie z wodą lub przecierem jabłkowym. Rozgniecioną tabletkę można również podać przez zgłębnik nosowo-żołądkowy lub żołądkowy.37

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl