Specjalne ostrzeżenia
Pirfenidone Sandoz

Pirfenidone Sandoz, dostępny w dawkach 267 mg i 801 mg w formie tabletek powlekanych, wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby ze względu na ryzyko hepatotoksyczności. Zaleca się oznaczanie poziomów AlAT, AspAT oraz bilirubiny przed rozpoczęciem terapii, następnie co miesiąc przez pierwsze 6 miesięcy, a później co 3 miesiące. W przypadku wzrostu aminotransferaz >3 do <5 × GGN bez hiperbilirubinemii i objawów uszkodzenia wątroby, należy wykluczyć inne przyczyny, monitorować pacjenta, rozważyć odstawienie leków hepatotoksycznych oraz ewentualnie zmniejszyć dawkę pirfenidonu. Przy wzroście >3 do <5 × GGN z hiperbilirubinemią lub objawami klinicznymi oraz przy aktywności aminotransferaz ≥5 × GGN, konieczne jest trwałe przerwanie terapii. U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (klasa B wg Child-Pugha) ekspozycja na lek wzrasta o 60%, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania, a stosowanie u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby jest przeciwwskazane.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Pirfenidone Sandoz

Pirfenidone Sandoz, zawierający substancję czynną pirfenidon w dawkach 267 mg lub 801 mg w postaci tabletek powlekanych, wymaga stosowania szczególnych środków ostrożności z uwagi na potencjalne działania niepożądane oraz konieczność regularnego monitorowania pacjentów podczas terapii. Poniżej przedstawiono szczegółowe zalecenia dotyczące bezpiecznego stosowania leku.1

Monitorowanie czynności wątroby

U pacjentów leczonych pirfenidonem obserwowano zwiększenie aktywności aminotransferaz. Z tego względu konieczne jest wykonywanie regularnych testów oceniających czynność wątroby, obejmujących oznaczenie poziomu AlAT, AspAT oraz stężenia bilirubiny według następującego schematu:2

  • przed rozpoczęciem leczenia pirfenidonem
  • raz w miesiącu przez pierwszych 6 miesięcy terapii
  • następnie co 3 miesiące

Postępowanie w przypadku zaburzenia czynności wątroby

W przypadku zwiększenia aktywności aminotransferaz powyżej górnej granicy normy (GGN) należy zastosować odpowiednie postępowanie:3

Gdy aktywność aminotransferaz jest >3 do <5 × GGN bez zwiększenia stężenia bilirubiny i bez objawów uszkodzenia wątroby:

  • wykluczyć inne przyczyny
  • ściśle monitorować stan pacjenta
  • rozważyć odstawienie innych leków hepatotoksycznych
  • jeśli klinicznie wskazane – zmniejszyć dawkę pirfenidonu lub czasowo przerwać leczenie
  • po normalizacji parametrów wątrobowych można ponownie zwiększyć dawkę do zalecanej dawki dobowej, jeśli będzie tolerowana

W przypadku >3 do <5 × GGN z towarzyszącą hiperbilirubinemią lub klinicznymi objawami uszkodzenia wątroby:4

  • należy trwale przerwać stosowanie pirfenidonu
  • nie należy ponownie rozpoczynać terapii u tego pacjenta

Jeśli aktywność aminotransferaz osiągnie poziom ≥5 × GGN:5

  • należy trwale przerwać stosowanie pirfenidonu
  • nie należy ponownie rozpoczynać terapii u tego pacjenta

Polekowe uszkodzenie wątroby

Niezbyt często obserwowano przypadki zwiększenia aktywności AspAT i AlAT z jednoczesnym zwiększeniem stężenia bilirubiny. Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki ciężkiego polekowego uszkodzenia wątroby, w tym pojedyncze przypadki zakończone zgonem.6

Oprócz regularnego monitorowania czynności wątroby, zaleca się szybką ocenę kliniczną i wykonanie testów wątrobowych u pacjentów zgłaszających objawy wskazujące na uszkodzenie wątroby, takie jak:7

  • uczucie zmęczenia
  • jadłowstręt
  • uczucie dyskomfortu w prawej górnej części brzucha
  • ciemne zabarwienie moczu
  • żółtaczka

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami wątroby

U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (klasa B wg klasyfikacji Childa-Pugha) ekspozycja na pirfenidon zwiększa się o 60%. Należy zachować szczególną ostrożność stosując lek u pacjentów z:8

  • łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności wątroby (klasa A i B wg klasyfikacji Childa-Pugha)
  • należy ściśle monitorować pacjentów pod kątem objawów toksyczności
  • szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów jednocześnie stosujących znane inhibitory CYP1A2

Przeciwwskazanie: nie należy stosować pirfenidonu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby, gdyż nie oceniano jego działania w tej grupie chorych.9

Reakcje nadwrażliwości na światło i wysypka

Podczas terapii pirfenidonem pacjenci powinni:10

  • unikać lub maksymalnie ograniczyć bezpośrednią ekspozycję na światło słoneczne (również w solarium)
  • stosować filtr przeciwsłoneczny
  • nosić odzież zabezpieczającą przed ekspozycją na słońce
  • unikać innych produktów leczniczych wywołujących nadwrażliwość na światło

Pacjentów należy poinformować o konieczności zgłaszania objawów reakcji nadwrażliwości na światło lub wysypki lekarzowi prowadzącemu. Ciężkie reakcje nadwrażliwości na światło występują niezbyt często.11

W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości na światło o nasileniu od lekkiego do ciężkiego lub wysypki może być konieczne:12

  • dostosowanie dawki leku
  • czasowe przerwanie leczenia

Ciężkie reakcje skórne

Po wprowadzeniu pirfenidonu do obrotu zgłaszano występowanie ciężkich reakcji skórnych, które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu:13

  • zespół Stevensa-Johnsona (SJS)
  • toksyczna martwica rozpływna naskórka (TEN)
  • reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS)

W przypadku podejrzenia którejkolwiek z powyższych reakcji, należy:14

  • natychmiast odstawić pirfenidon
  • trwale przerwać leczenie – nie należy ponownie rozpoczynać terapii pirfenidonem u pacjentów, u których wystąpiły wymienione reakcje

Obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja

Po wprowadzeniu pirfenidonu do obrotu zgłaszano przypadki:15

  • obrzęku naczynioruchowego (niekiedy ciężkiego) z objawami takimi jak:
    • obrzęk twarzy
    • obrzęk warg i/lub języka
    • trudności w oddychaniu
    • świszczący oddech
  • reakcji anafilaktycznych

Jeśli u pacjenta wystąpią przedmiotowe lub podmiotowe objawy obrzęku naczynioruchowego lub ciężkie reakcje alergiczne po podaniu pirfenidonu, należy:16

  • natychmiast przerwać leczenie
  • wdrożyć postępowanie zgodne z przyjętym standardem opieki

Przeciwwskazanie: nie wolno stosować pirfenidonu u pacjentów, u których w wywiadzie wystąpił obrzęk naczynioruchowy lub nadwrażliwość w związku z pirfenidonem.17

Zawroty głowy

U pacjentów leczonych pirfenidonem zgłaszano występowanie zawrotów głowy. Pacjenci powinni wiedzieć, jak reagują na lek przed rozpoczęciem działań wymagających czujności lub koordynacji ruchowej.18

W badaniach klinicznych u większości pacjentów zgłaszano pojedyncze epizody zawrotów głowy, które ustępowały średnio po 22 dniach. Jeśli zawroty głowy nie ustępują lub nasilają się, może być konieczne:19

  • dostosowanie dawki leku
  • przerwanie leczenia pirfenidonem

Zmęczenie

U pacjentów leczonych pirfenidonem obserwowano zmęczenie. Podobnie jak w przypadku zawrotów głowy, pacjenci powinni znać swoją reakcję na lek przed podjęciem działań wymagających czujności lub koordynacji ruchowej.20

Utrata masy ciała

U pacjentów leczonych pirfenidonem zgłaszano utratę masy ciała. Lekarze powinni:21

  • regularnie kontrolować masę ciała pacjentów
  • zachęcać do zwiększenia spożycia kalorii, gdy utrata masy ciała jest klinicznie istotna

Hiponatremia

U pacjentów leczonych pirfenidonem zgłaszano hiponatremię. Ponieważ objawy hiponatremii mogą być subtelne i często maskowane przez współistniejące choroby, zaleca się:22

  • regularne monitorowanie odpowiednich parametrów laboratoryjnych
  • szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z objawami sugerującymi hiponatremię, takimi jak:
    • nudności
    • ból głowy
    • zawroty głowy

Informacja dotycząca substancji pomocniczych

Pirfenidone Sandoz zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, co oznacza, że produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.23

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl