Specjalne ostrzeżenia
Pirfenidone Sandoz
Pirfenidone Sandoz, dostępny w dawkach 267 mg i 801 mg w formie tabletek powlekanych, wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby ze względu na ryzyko hepatotoksyczności. Zaleca się oznaczanie poziomów AlAT, AspAT oraz bilirubiny przed rozpoczęciem terapii, następnie co miesiąc przez pierwsze 6 miesięcy, a później co 3 miesiące. W przypadku wzrostu aminotransferaz >3 do <5 × GGN bez hiperbilirubinemii i objawów uszkodzenia wątroby, należy wykluczyć inne przyczyny, monitorować pacjenta, rozważyć odstawienie leków hepatotoksycznych oraz ewentualnie zmniejszyć dawkę pirfenidonu. Przy wzroście >3 do <5 × GGN z hiperbilirubinemią lub objawami klinicznymi oraz przy aktywności aminotransferaz ≥5 × GGN, konieczne jest trwałe przerwanie terapii. U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (klasa B wg Child-Pugha) ekspozycja na lek wzrasta o 60%, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania, a stosowanie u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby jest przeciwwskazane.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Pirfenidone Sandoz
- Monitorowanie czynności wątroby
- Postępowanie w przypadku zaburzenia czynności wątroby
- Polekowe uszkodzenie wątroby
- Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami wątroby
- Reakcje nadwrażliwości na światło i wysypka
- Ciężkie reakcje skórne
- Obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja
- Zawroty głowy
- Zmęczenie
- Utrata masy ciała
- Hiponatremia
- Informacja dotycząca substancji pomocniczych
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Pirfenidone Sandoz
Pirfenidone Sandoz, zawierający substancję czynną pirfenidon w dawkach 267 mg lub 801 mg w postaci tabletek powlekanych, wymaga stosowania szczególnych środków ostrożności z uwagi na potencjalne działania niepożądane oraz konieczność regularnego monitorowania pacjentów podczas terapii. Poniżej przedstawiono szczegółowe zalecenia dotyczące bezpiecznego stosowania leku.1
Monitorowanie czynności wątroby
U pacjentów leczonych pirfenidonem obserwowano zwiększenie aktywności aminotransferaz. Z tego względu konieczne jest wykonywanie regularnych testów oceniających czynność wątroby, obejmujących oznaczenie poziomu AlAT, AspAT oraz stężenia bilirubiny według następującego schematu:2
- przed rozpoczęciem leczenia pirfenidonem
- raz w miesiącu przez pierwszych 6 miesięcy terapii
- następnie co 3 miesiące
Postępowanie w przypadku zaburzenia czynności wątroby
W przypadku zwiększenia aktywności aminotransferaz powyżej górnej granicy normy (GGN) należy zastosować odpowiednie postępowanie:3
Gdy aktywność aminotransferaz jest >3 do <5 × GGN bez zwiększenia stężenia bilirubiny i bez objawów uszkodzenia wątroby:
- wykluczyć inne przyczyny
- ściśle monitorować stan pacjenta
- rozważyć odstawienie innych leków hepatotoksycznych
- jeśli klinicznie wskazane – zmniejszyć dawkę pirfenidonu lub czasowo przerwać leczenie
- po normalizacji parametrów wątrobowych można ponownie zwiększyć dawkę do zalecanej dawki dobowej, jeśli będzie tolerowana
W przypadku >3 do <5 × GGN z towarzyszącą hiperbilirubinemią lub klinicznymi objawami uszkodzenia wątroby:4
- należy trwale przerwać stosowanie pirfenidonu
- nie należy ponownie rozpoczynać terapii u tego pacjenta
Jeśli aktywność aminotransferaz osiągnie poziom ≥5 × GGN:5
- należy trwale przerwać stosowanie pirfenidonu
- nie należy ponownie rozpoczynać terapii u tego pacjenta
Polekowe uszkodzenie wątroby
Niezbyt często obserwowano przypadki zwiększenia aktywności AspAT i AlAT z jednoczesnym zwiększeniem stężenia bilirubiny. Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki ciężkiego polekowego uszkodzenia wątroby, w tym pojedyncze przypadki zakończone zgonem.6
Oprócz regularnego monitorowania czynności wątroby, zaleca się szybką ocenę kliniczną i wykonanie testów wątrobowych u pacjentów zgłaszających objawy wskazujące na uszkodzenie wątroby, takie jak:7
- uczucie zmęczenia
- jadłowstręt
- uczucie dyskomfortu w prawej górnej części brzucha
- ciemne zabarwienie moczu
- żółtaczka
Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami wątroby
U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (klasa B wg klasyfikacji Childa-Pugha) ekspozycja na pirfenidon zwiększa się o 60%. Należy zachować szczególną ostrożność stosując lek u pacjentów z:8
- łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności wątroby (klasa A i B wg klasyfikacji Childa-Pugha)
- należy ściśle monitorować pacjentów pod kątem objawów toksyczności
- szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów jednocześnie stosujących znane inhibitory CYP1A2
Przeciwwskazanie: nie należy stosować pirfenidonu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby, gdyż nie oceniano jego działania w tej grupie chorych.9
Reakcje nadwrażliwości na światło i wysypka
Podczas terapii pirfenidonem pacjenci powinni:10
- unikać lub maksymalnie ograniczyć bezpośrednią ekspozycję na światło słoneczne (również w solarium)
- stosować filtr przeciwsłoneczny
- nosić odzież zabezpieczającą przed ekspozycją na słońce
- unikać innych produktów leczniczych wywołujących nadwrażliwość na światło
Pacjentów należy poinformować o konieczności zgłaszania objawów reakcji nadwrażliwości na światło lub wysypki lekarzowi prowadzącemu. Ciężkie reakcje nadwrażliwości na światło występują niezbyt często.11
W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości na światło o nasileniu od lekkiego do ciężkiego lub wysypki może być konieczne:12
- dostosowanie dawki leku
- czasowe przerwanie leczenia
Ciężkie reakcje skórne
Po wprowadzeniu pirfenidonu do obrotu zgłaszano występowanie ciężkich reakcji skórnych, które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu:13
- zespół Stevensa-Johnsona (SJS)
- toksyczna martwica rozpływna naskórka (TEN)
- reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS)
W przypadku podejrzenia którejkolwiek z powyższych reakcji, należy:14
- natychmiast odstawić pirfenidon
- trwale przerwać leczenie – nie należy ponownie rozpoczynać terapii pirfenidonem u pacjentów, u których wystąpiły wymienione reakcje
Obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja
Po wprowadzeniu pirfenidonu do obrotu zgłaszano przypadki:15
- obrzęku naczynioruchowego (niekiedy ciężkiego) z objawami takimi jak:
- obrzęk twarzy
- obrzęk warg i/lub języka
- trudności w oddychaniu
- świszczący oddech
- reakcji anafilaktycznych
Jeśli u pacjenta wystąpią przedmiotowe lub podmiotowe objawy obrzęku naczynioruchowego lub ciężkie reakcje alergiczne po podaniu pirfenidonu, należy:16
- natychmiast przerwać leczenie
- wdrożyć postępowanie zgodne z przyjętym standardem opieki
Przeciwwskazanie: nie wolno stosować pirfenidonu u pacjentów, u których w wywiadzie wystąpił obrzęk naczynioruchowy lub nadwrażliwość w związku z pirfenidonem.17
Zawroty głowy
U pacjentów leczonych pirfenidonem zgłaszano występowanie zawrotów głowy. Pacjenci powinni wiedzieć, jak reagują na lek przed rozpoczęciem działań wymagających czujności lub koordynacji ruchowej.18
W badaniach klinicznych u większości pacjentów zgłaszano pojedyncze epizody zawrotów głowy, które ustępowały średnio po 22 dniach. Jeśli zawroty głowy nie ustępują lub nasilają się, może być konieczne:19
- dostosowanie dawki leku
- przerwanie leczenia pirfenidonem
Zmęczenie
U pacjentów leczonych pirfenidonem obserwowano zmęczenie. Podobnie jak w przypadku zawrotów głowy, pacjenci powinni znać swoją reakcję na lek przed podjęciem działań wymagających czujności lub koordynacji ruchowej.20
Utrata masy ciała
U pacjentów leczonych pirfenidonem zgłaszano utratę masy ciała. Lekarze powinni:21
- regularnie kontrolować masę ciała pacjentów
- zachęcać do zwiększenia spożycia kalorii, gdy utrata masy ciała jest klinicznie istotna
Hiponatremia
U pacjentów leczonych pirfenidonem zgłaszano hiponatremię. Ponieważ objawy hiponatremii mogą być subtelne i często maskowane przez współistniejące choroby, zaleca się:22
- regularne monitorowanie odpowiednich parametrów laboratoryjnych
- szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z objawami sugerującymi hiponatremię, takimi jak:
- nudności
- ból głowy
- zawroty głowy
Informacja dotycząca substancji pomocniczych
Pirfenidone Sandoz zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, co oznacza, że produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.23
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania