Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mydrane (0,2 mg + 3,1 mg + 10 mg)/ml
Produkt leczniczy Mydrane, zawierający tropikamid (0,2 mg/ml), fenylefryny chlorowodorek (3,1 mg/ml) oraz lidokainy chlorowodorek jednowodny (10 mg/ml), wykazuje bardzo dobrą tolerancję oczną po dokomorowym podaniu jednorazowej dawki 200 µl, co potwierdzono w badaniach przedklinicznych na królikach. Ocena bezpieczeństwa obejmowała badania w lampie szczelinowej, tyndalizację, pomiar grubości rogówki, ocenę gęstości komórek śródbłonka, elektroretinografię oraz badania histologiczne, które nie wykazały istotnych objawów nietolerancji przez 7 dni obserwacji. Miejscowe reakcje nietolerancji pojawiały się jedynie przy stężeniach pięciokrotnie wyższych niż w Mydrane, a przy dziesięciokrotnym stężeniu odnotowano u jednego zwierzęcia obrzęk rogówki i ostre zmiany oczne, co wymagało uśmiercenia zwierzęcia w 3. dniu badania.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Mydrane
Produkt leczniczy Mydrane zawierający tropikamid (0,2 mg/ml), fenylefryny chlorowodorek (3,1 mg/ml) i lidokainy chlorowodorek jednowodny (10 mg/ml) został poddany szczegółowym badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo. Badania te koncentrowały się głównie na tolerancji ocznej oraz potencjalnych działaniach toksycznych substancji czynnych wchodzących w skład leku.1
Tolerancja oczna
Badania przedkliniczne przeprowadzone na królikach wykazały bardzo dobrą tolerancję oczną produktu Mydrane po dokomorowym podaniu. Ocena ta została przeprowadzona z wykorzystaniem szeregu metod diagnostycznych, takich jak:
- Badanie w lampie szczelinowej – szczegółowa ocena struktur przedniego odcinka oka
- Ocena tyndalizacji w przedniej komorze – badanie odpowiedzi zapalnej
- Pomiar grubości rogówki – dla wykrycia potencjalnego obrzęku
- Ocena gęstości komórek śródbłonka – badanie potencjalnego wpływu toksycznego na śródbłonek rogówki
- Elektroretinografia – ocena funkcji siatkówki
- Badanie histologiczne – strukturalna ocena tkanek oka
Podczas badań podawano jednorazowo dokomorowo 200 µl produktu Mydrane, zarówno z płukaniem, jak i bez płukania. Obserwacje prowadzono przez siedem dni po podaniu leku, nie stwierdzając istotnych objawów nietolerancji.2
Badania różnych stężeń substancji czynnych
W trakcie badań przedklinicznych oceniano również tolerancję oczną produktów zawierających wyższe stężenia trzech substancji czynnych wchodzących w skład leku Mydrane. Zaobserwowano, że miejscowe objawy nietolerancji pojawiały się dopiero przy zastosowaniu produktów o stężeniach pięciokrotnie (lub więcej) wyższych niż w produkcie Mydrane.3
Przy zastosowaniu najwyższego badanego stężenia (dziesięciokrotność stężenia w Mydrane) zaobserwowano zwiększenie grubości rogówki oraz wystąpienie ostrych zmian ocznych u jednego zwierzęcia, które z tego powodu zostało uśmiercone w trzecim dniu badania.4
Toksyczność ogólnoustrojowa
Toksyczność ogólnoustrojowa roztworu zawierającego określone stężenia fenylefryny, tropikamidu i lidokainy w składzie produktu Mydrane nie była bezpośrednio badana. Jednakże, biorąc pod uwagę dobrze poznany profil bezpieczeństwa ocznego każdej z trzech substancji czynnych oraz fakt, że produkt leczniczy Mydrane jest podawany wyłącznie w formie pojedynczego wstrzyknięcia dokomorowego, nie przewiduje się szczególnego ryzyka związanego z tym połączeniem.5
Bezpieczeństwo farmakologiczne, genotoksyczność i toksyczność reprodukcyjna
W ramach badań przedklinicznych nie przeprowadzono odrębnych badań dotyczących bezpieczeństwa farmakologicznego, genotoksyczności i toksyczności reprodukcyjnej dla kombinacji trzech substancji czynnych wchodzących w skład produktu Mydrane.6
Dostępne dane dla poszczególnych składników wskazują na następujące efekty:
Fenylefryna – toksyczność reprodukcyjna
W badaniach na szczurach wykazano, że podskórne podanie fenylefryny w dawce 12,5 mg/kg powodowało znaczące zmniejszenie szybkości przepływu krwi w macicy (redukcja o 86,8% po około 15 minutach od podania). Efekt ten wiązał się z właściwościami toksycznymi dla płodu oraz współwystępującymi właściwościami teratogennymi fenylefryny.7
Lidokaina – toksyczność reprodukcyjna i genotoksyczność
W przeciwieństwie do fenylefryny, dla lidokainy nie zaobserwowano działania teratogennego w badaniach nad rozwojem zarodka i płodu przeprowadzonych na szczurach i królikach. Toksyczność dla zarodka oraz zmniejszenie przeżywalności pourodzeniowej obserwowano wyłącznie przy dawkach, które wykazywały toksyczność dla samic.8
Dodatkowo warto podkreślić, że lidokaina nie wykazywała właściwości genotoksycznych w przeprowadzonych badaniach.9
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania