operacja zaćmy
Wskazanie

Operacja zaćmy to jeden z najczęściej wykonywanych zabiegów chirurgicznych na świecie, polegający na usunięciu zmętniałej soczewki oka i zastąpieniu jej sztuczną soczewką wewnątrzgałkową (IOL). Wskazaniem do operacji jest zaćma, czyli zmętnienie soczewki oka, które prowadzi do pogorszenia ostrości widzenia, zaburzeń widzenia barw, zwiększonej wrażliwości na olśnienie oraz pogorszenia jakości widzenia po zmroku.

Operacja zaćmy jest wykonywana najczęściej w znieczuleniu miejscowym, metodą fakoemulsyfikacji, która polega na rozdrobnieniu zmętniałej soczewki przy pomocy ultradźwięków i jej odessaniu. Następnie w miejsce usuniętej soczewki implantuje się sztuczną soczewkę wewnątrzgałkową. Wśród preparatów stosowanych w czasie zabiegu znajdują się środki znieczulające (np. Alcaine, Proxymetacaine), środki rozszerzające źrenicę (np. Mydrum, Tropicamidum), środki antyseptyczne (np. Betadine) oraz wiskoelastyki (np. Provisc, DisCoVisc, Healon).

Po operacji zaćmy pacjenci stosują leki przeciwzapalne i antybiotyki w kroplach. Najczęściej przepisywane w Polsce to: Tobradex, Maxitrol, Dexamethason, Lekoklar, Vigamox, Oftaquix. Stosuje się również krople nawilżające jak Systane Ultra, Hyabak czy Thealoz Duo. W przypadku zwiększonego ciśnienia wewnątrzgałkowego mogą być zalecane leki przeciwjaskrowe jak Azopt czy Trusopt.

Największymi trudnościami podczas leczenia pacjentów z wskazaniem do operacji zaćmy są: długi czas oczekiwania na zabieg w ramach publicznej służby zdrowia, występowanie chorób współistniejących (np. jaskra, zwyrodnienie plamki żółtej) komplikujących przebieg operacji i rokowanie, trudności w doborze odpowiedniej soczewki wewnątrzgałkowej, zwłaszcza u pacjentów z astygmatyzmem czy po wcześniejszych zabiegach refrakcyjnych. Wyzwaniem może być również postępowanie z pacjentami z zaćmą zaawansowaną, gdzie ryzyko powikłań śródoperacyjnych jest większe.

Istotnym problemem jest również właściwa opieka pooperacyjna, w tym edukacja pacjenta dotycząca stosowania kropli, unikania wysiłku fizycznego oraz rozpoznawania objawów powikłań pooperacyjnych, takich jak zakażenie czy wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego. Kluczowe znaczenie ma również regularne wykonywanie kontroli okulistycznych po zabiegu.