Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie i sposób podawania
Meaxin 100 mg

Meaxin, zawierający imatynib w formie mezylanu, jest dostępny w tabletkach do sporządzania zawiesiny doustnej o dawkach 100 mg i 400 mg. Dawkowanie leku jest ściśle uzależnione od fazy choroby i wskazań klinicznych, a terapia powinna być prowadzona przez specjalistów z doświadczeniem w onkologii hematologicznej i mięsakach. W fazie przewlekłej przewiduje się dawkę 400 mg/dobę, w fazie akceleracji i przełomie blastycznym 600 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 800 mg/dobę w przypadku braku odpowiedzi lub progresji. Lek należy przyjmować doustnie podczas posiłku, a tabletki rozpuszczać w odpowiedniej ilości niegazowanej wody lub soku jabłkowego (min. 25 ml dla 100 mg i 100 ml dla 400 mg), przyjmując zawiesinę natychmiast po przygotowaniu. Dawkowanie u dzieci ustala się na podstawie powierzchni ciała, z zalecaną dawką 340 mg/m²/dobę (maksymalnie 800 mg), z możliwością podziału dawki na dwie porcje.

Pobierz ChPL PDF Meaxin – Tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej – 100 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Meaxin

Rozpoczęcie leczenia i podstawowe zasady podawania
Dawkowanie w przewlekłej białaczce szpikowej (CML)
Dawkowanie w ostrej białaczce limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ALL)
Dawkowanie w innych wskazaniach
Modyfikacja dawkowania w przypadku wystąpienia działań niepożądanych
Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

imatynib

Kategoria leku

Dawkowanie i sposób podawania leku Meaxin

Meaxin to produkt leczniczy zawierający imatynib (w postaci mezylanu), dostępny w formie tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej w dawkach 100 mg i 400 mg. Właściwe dawkowanie leku jest kluczowym elementem skutecznej farmakoterapii i wymaga szczegółowej wiedzy na temat postępowania w poszczególnych wskazaniach klinicznych.¹

Rozpoczęcie leczenia i podstawowe zasady podawania

Leczenie preparatem Meaxin powinno być inicjowane przez specjalistę posiadającego doświadczenie w terapii nowotworów hematologicznych i mięsaków złośliwych. Dostępność tabletek o mocy 100 mg (podzielnych) i 400 mg (niepodzielnych) umożliwia zastosowanie różnych schematów dawkowania.²

Sposób podawania: Lek powinien być przyjmowany doustnie podczas posiłku w celu zminimalizowania ryzyka podrażnienia przewodu pokarmowego. Dawki 400 mg lub 600 mg należy podawać jednorazowo, natomiast dawkę 800 mg należy podzielić na dwie dawki po 400 mg, przyjmowane rano i wieczorem.³

Przygotowanie zawiesiny: Tabletki Meaxin należy rozpuścić w niegazowanej wodzie lub soku jabłkowym. Dla tabletki 100 mg potrzeba minimum 25 ml płynu, a dla tabletki 400 mg co najmniej 100 ml. Mieszać do uzyskania jednorodnej zawiesiny. Zawiesinę należy przyjąć natychmiast po całkowitym rozpadzie tabletek. Pozostałości należy ponownie zawiesić w niewielkiej ilości płynu i połknąć. Tabletek nie wolno żuć ani połykać w całości.⁴

Dawkowanie w przewlekłej białaczce szpikowej (CML)

Dawkowanie u dorosłych z CML

Dawkowanie produktu Meaxin zależy od fazy choroby:⁵

Faza przewlekła: 400 mg na dobę – faza charakteryzująca się ilością blastów we krwi i szpiku <15%, ilością granulocytów zasadochłonnych we krwi obwodowej 100 x 10⁹/l<sup data-drug="Meaxin" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Faza przewlekła jest definiowana jako stan, który spełnia wszystkie podane kryteria: ilość blastów we krwi i szpiku jest <15%, ilość granulocytów zasadochłonnych we krwi obwodowej jest 100 x 10⁹/l.”>6
Faza akceleracji: 600 mg na dobę – faza definiowana jako stan spełniający którekolwiek z kryteriów: ilość blastów we krwi lub szpiku ≥15% ale <30%, ilość blastów i promielocytów we krwi lub szpiku ≥30% (przy ilości blastów <30%), ilość granulocytów zasadochłonnych we krwi obwodowej ≥20%, liczba płytek <100 x 10⁹/l niezwiązana z leczeniem<sup data-drug="Meaxin" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Faza akceleracji jest definiowana jako stan, który spełnia którekolwiek z podanych kryteriów: ilość blastów we krwi lub szpiku jest ≥15% ale <30%, ilość blastów i promielocytów we krwi lub szpiku jest ≥30% (pod warunkiem, że ilość blastów jest <30%), ilość granulocytów zasadochłonnych we krwi obwodowej jest ≥20%, liczba płytek jest 7
Przełom blastyczny: 600 mg na dobę – stan charakteryzujący się liczbą blastów we krwi lub szpiku ≥30% lub obecnością ognisk pozaszpikowych choroby innych niż w wątrobie i śledzionie⁸

Możliwość zwiększenia dawki: U pacjentów bez ciężkich działań niepożądanych oraz neutropenii lub trombocytopenii niezwiązanych z białaczką można rozważyć zwiększenie dawki z 400 mg do 600 mg lub 800 mg w fazie przewlekłej, albo z 600 mg do 800 mg (podawanych jako 2 x 400 mg) w fazie akceleracji lub przełomu blastycznego w przypadku:⁹

Postępu choroby (na każdym jej etapie)
Braku zadowalającej odpowiedzi hematologicznej po co najmniej 3 miesiącach leczenia
Braku odpowiedzi cytogenetycznej po 12 miesiącach leczenia
Utraty wcześniej osiągniętej odpowiedzi hematologicznej i/lub cytogenetycznej

Po zwiększeniu dawki należy dokładnie monitorować pacjentów ze względu na możliwość nasilenia działań niepożądanych.¹⁰

Dawkowanie u dzieci i młodzieży z CML

Dawkowanie u dzieci i młodzieży należy ustalać na podstawie powierzchni ciała. Zalecana dawka wynosi 340 mg/m² pc. na dobę (maksymalnie 800 mg). Lek można podawać jednorazowo lub w dawkach podzielonych (rano i wieczorem).¹¹

Uwaga: Brak doświadczenia w leczeniu dzieci poniżej 2. roku życia.¹²

Podobnie jak u dorosłych, możliwe jest zwiększenie dawki z 340 mg/m² pc. do 570 mg/m² pc. na dobę (maksymalnie 800 mg) w przypadku postępu choroby, braku odpowiedzi hematologicznej lub cytogenetycznej lub utraty wcześniej osiągniętej odpowiedzi.¹³

Dawkowanie w ostrej białaczce limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ALL)

Dawkowanie u dorosłych z Ph+ALL

Zalecana dawka Meaxin u dorosłych pacjentów z Ph+ALL wynosi 600 mg/dobę. Leczenie powinno być nadzorowane przez hematologów doświadczonych w prowadzeniu pacjentów z tą chorobą.¹⁴

Schemat dawkowania: Wykazano skuteczność i bezpieczeństwo stosowania imatynibu w dawce 600 mg na dobę w skojarzeniu z chemioterapią w fazie indukcji, konsolidacji i leczenia podtrzymującego. Czas trwania leczenia może różnić się w zależności od programu terapii, przy czym dłuższa ekspozycja na imatynib daje lepsze wyniki.¹⁵

W przypadku pacjentów z nawracającą lub oporną na leczenie Ph+ALL, monoterapia imatynibem w dawce 600 mg na dobę jest bezpieczna i skuteczna, i może być prowadzona do czasu wystąpienia progresji choroby.¹⁶

Dawkowanie u dzieci i młodzieży z Ph+ALL

Dawkowanie u dzieci należy ustalać na podstawie powierzchni ciała. Zalecana dawka dobowa wynosi 340 mg/m² pc. (maksymalnie 600 mg).¹⁷

Dawkowanie w innych wskazaniach

Zespoły mielodysplastyczne i mieloproliferacyjne (MDS/MPD)

Zalecana dawka Meaxin u dorosłych pacjentów z MDS/MPD wynosi 400 mg/dobę. W badaniu klinicznym leczenie prowadzono do wystąpienia progresji choroby, a mediana czasu leczenia wynosiła 47 miesięcy (zakres: 24 dni – 60 miesięcy).¹⁸

Zespół hipereozynofilowy i przewlekła białaczka eozynofilowa (HES/CEL)

Zalecana dawka wynosi 100 mg na dobę u dorosłych pacjentów z HES/CEL. Przy braku reakcji niepożądanych na lek i niewystarczającej odpowiedzi na leczenie można rozważyć zwiększenie dawki ze 100 mg do 400 mg. Leczenie powinno być kontynuowane tak długo, jak pacjent odnosi z niego korzyść.¹⁹

Nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST)

U dorosłych pacjentów z nieoperacyjnym GIST i/lub z przerzutami zalecana dawka wynosi 400 mg/dobę. Dostępne są ograniczone dane dotyczące zwiększania dawki z 400 mg do 600 mg lub 800 mg u pacjentów z progresją choroby podczas stosowania mniejszej dawki.²⁰

Leczenie należy kontynuować do wystąpienia progresji choroby. W leczeniu adjuwantowym po resekcji GIST zalecana dawka wynosi 400 mg na dobę przez okres 36 miesięcy, jednak optymalny czas leczenia nie został jednoznacznie ustalony.²¹

Włókniakomięsak guzowaty skóry (DFSP)

U dorosłych pacjentów z DFSP zalecana dawka Meaxin wynosi 800 mg na dobę.²²

Modyfikacja dawkowania w przypadku wystąpienia działań niepożądanych

Pozahematologiczne działania niepożądane

W przypadku wystąpienia ciężkich pozahematologicznych działań niepożądanych, należy przerwać leczenie do czasu ich ustąpienia. Następnie, w zależności od początkowego stopnia ciężkości działania niepożądanego, można wznowić leczenie.²³

Szczególne zalecenia dotyczą zaburzeń czynności wątroby:²⁴

Jeśli stężenie bilirubiny przekroczy 3-krotnie górną granicę normy (IULN) lub aktywność aminotransferaz przekroczy 5-krotnie górną granicę normy, należy przerwać leczenie do czasu, gdy stężenie bilirubiny spadnie poniżej 1,5-krotności górnej granicy normy, a aktywność aminotransferaz będzie niższa niż 2,5-krotność górnej granicy normy
Następnie można wznowić leczenie ze zmniejszoną dawką:
- U dorosłych: z 400 mg do 300 mg, z 600 mg do 400 mg lub z 800 mg do 600 mg
- U dzieci i młodzieży: z 340 mg/m² pc. do 260 mg/m² pc. na dobę

Hematologiczne działania niepożądane

W przypadku ciężkiej neutropenii lub trombocytopenii zaleca się modyfikację dawki zgodnie z poniższą tabelą.²⁵

Wskazanie	Laboratoryjne parametry hematologiczne	Modyfikacja dawkowania
HES/CEL (dawka początkowa 100 mg)	ANC < 1,0 x 10⁹/l i/lub płytki krwi < 50 x 10⁹/l	1. Przerwać podawanie do ANC ≥ 1,5 x 10⁹/l i płytek ≥ 75 x 10⁹/l 2. Wznowić leczenie dawką 100 mg
CML w fazie przewlekłej, MDS/MPD i GIST (dawka początkowa 400 mg) HES/CEL (dawka 400 mg)	ANC < 1,0 x 10⁹/l i/lub płytki krwi < 50 x 10⁹/l	1. Przerwać podawanie do ANC ≥ 1,5 x 10⁹/l i płytek ≥ 75 x 10⁹/l 2. Wznowić leczenie dawką początkową 400 mg 3. W przypadku ponownego spadku ANC < 1,0 x 10⁹/l i/lub płytek < 50 x 10⁹/l, powtórzyć krok 1 i wznowić leczenie zmniejszoną dawką 300 mg
CML u dzieci w fazie przewlekłej (dawka 340 mg/m² pc.)	ANC < 1,0 x 10⁹/l i/lub płytki krwi < 50 x 10⁹/l	1. Przerwać podawanie do ANC ≥ 1,5 x 10⁹/l i płytek ≥ 75 x 10⁹/l 2. Wznowić leczenie dawką początkową 340 mg/m² pc. 3. W przypadku ponownego spadku ANC < 1,0 x 10⁹/l i/lub płytek < 50 x 10⁹/l, powtórzyć krok 1 i wznowić leczenie zmniejszoną dawką 260 mg/m² pc.
CML w fazie akceleracji i przełomie blastycznym oraz Ph+ ALL (dawka początkowa 600 mg)	ANC < 0,5 x 10⁹/l i/lub płytki krwi < 10 x 10⁹/l	1. Sprawdzić, czy cytopenia jest związana z białaczką (aspiracja szpiku lub biopsja) 2. Jeśli cytopenia nie jest związana z białaczką, zmniejszyć dawkę do 400 mg 3. Jeśli cytopenia utrzymuje się przez 2 tygodnie, zmniejszyć dawkę do 300 mg 4. Jeśli cytopenia utrzymuje się przez 4 tygodnie i nadal nie jest związana z białaczką, przerwać podawanie do ANC ≥ 1 x 10⁹/l i płytek ≥ 20 x 10⁹/l, następnie wznowić leczenie dawką 300 mg
CML u dzieci w fazie akceleracji i przełomie blastycznym (dawka początkowa 340 mg/m² pc.)	ANC < 0,5 x 10⁹/l i/lub płytki krwi < 10 x 10⁹/l	1. Sprawdzić, czy cytopenia jest związana z białaczką (aspiracja szpiku lub biopsja) 2. Jeśli cytopenia nie jest związana z białaczką, zmniejszyć dawkę do 260 mg/m² pc. 3. Jeśli cytopenia utrzymuje się przez 2 tygodnie, zmniejszyć dawkę do 200 mg/m² pc. 4. Jeśli cytopenia utrzymuje się przez 4 tygodnie i nadal nie jest związana z białaczką, przerwać podawanie do ANC ≥ 1 x 10⁹/l i płytek ≥ 20 x 10⁹/l, następnie wznowić leczenie dawką 200 mg/m² pc.
DFSP (dawka 800 mg)	ANC < 1,0 x 10⁹/l i/lub płytki krwi < 50 x 10⁹/l	1. Przerwać podawanie do ANC ≥ 1,5 x 10⁹/l i płytek ≥ 75 x 10⁹/l 2. Wznowić leczenie dawką 600 mg 3. W przypadku ponownego spadku ANC < 1,0 x 10⁹/l i/lub płytek < 50 x 10⁹/l, powtórzyć krok 1 i wznowić leczenie zmniejszoną dawką 400 mg

ANC = bezwzględna liczba neutrofili

Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów

Dzieci i młodzież

Doświadczenie dotyczące stosowania leku jest ograniczone w zależności od wskazania i wieku pacjentów:²⁶

CML: brak doświadczenia u dzieci poniżej 2 lat
Ph+ALL: brak doświadczenia u dzieci poniżej 1 roku
MDS/MPD, DFSP, GIST i HES/CEL: bardzo ograniczone doświadczenie u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat

Zaburzenia czynności wątroby

Imatynib jest metabolizowany głównie przez wątrobę. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby (łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi) powinni otrzymywać minimalną zalecaną dawkę 400 mg na dobę. W razie nietolerancji dawkę można zmniejszyć.²⁷

Klasyfikacja zaburzeń czynności wątroby:^{GGN (może być w normie lub GGN) […] Bilirubina całkowita: >1,5-3,0 GGN AspAT: dowolna wartość Bilirubina całkowita: >3-10 GGN AspAT: dowolna wartość”>28}

Łagodne: Bilirubina całkowita = 1,5 GGN, AspAT > GGN (może być w normie lub GGN)
Umiarkowane: Bilirubina całkowita > 1,5-3,0 GGN, AspAT: dowolna wartość
Ciężkie: Bilirubina całkowita > 3-10 GGN, AspAT: dowolna wartość

GGN = górna granica normy w danej instytucji
AspAT = aminotransferaza asparaginianowa

Zaburzenia czynności nerek

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub dializowani powinni otrzymywać minimalną zalecaną dawkę początkową 400 mg na dobę. Zaleca się zachowanie ostrożności. W przypadku nietolerancji dawkę można zmniejszyć, a przy dobrej tolerancji, w razie braku skuteczności, można ją zwiększyć.²⁹

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma konieczności specjalnego dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych różnic farmakokinetycznych związanych z wiekiem u osób powyżej 65 lat, które stanowiły ponad 20% uczestników.³⁰

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

Dawkowanie i sposób podawania Meaxin 100 mg