Właściwości farmakokinetyczne produktu Kidofen Duo

Produkt leczniczy Kidofen Duo zawiera dwie substancje czynne – ibuprofen (100 mg/5 ml) i paracetamol (125 mg/5 ml), których właściwości farmakokinetyczne charakteryzują się odmienną dynamiką procesów w organizmie, co zapewnia komplementarne działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe.¹

Wchłanianie

Obie substancje czynne zawarte w produkcie Kidofen Duo charakteryzują się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, przy czym występują między nimi istotne różnice w tym zakresie. Ibuprofen wchłania się w około 80% podanej dawki, natomiast paracetamol wchłania się prawie całkowicie.²

Różnice występują również w czasie osiągania maksymalnego stężenia we krwi. Po podaniu doustnym zawiesiny Kidofen Duo maksymalne stężenie ibuprofenu w osoczu osiągane jest po 1-2 godzinach, natomiast paracetamol osiąga stężenie maksymalne znacznie szybciej – już po 10-60 minutach od podania.³

Dystrybucja

Substancje czynne preparatu Kidofen Duo wykazują znaczące różnice w zakresie wiązania z białkami osocza. Ibuprofen charakteryzuje się bardzo wysokim stopniem wiązania z białkami osocza krwi, przekraczającym 98%, przy czym wiąże się on głównie z albuminami. Z kolei paracetamol wiąże się z białkami krwi w znacznie mniejszym stopniu, w zakresie od 20% do 50%.⁴

Objętość dystrybucji paracetamolu szacowana jest w granicach od 0,69 L/kg do 1,36 L/kg, co wskazuje na jego zdolność do dystrybucji w płynach ustrojowych organizmu.⁵

Metabolizm

Obie substancje czynne zawarte w preparacie Kidofen Duo podlegają metabolizmowi wątrobowemu, jednak z istotnymi różnicami w szlakach biotransformacji:

Metabolizm ibuprofenu

Ibuprofen jest metabolizowany w wątrobie do dwóch głównych nieaktywnych metabolitów. Metabolity te są następnie wydalane przez nerki wraz z niewielką ilością ibuprofenu w postaci niezmienionej. Wydalanie metabolitów może zachodzić zarówno w postaci wolnej, jak i w postaci sprzężonej.⁶

Metabolizm paracetamolu

Paracetamol również podlega metabolizmowi głównie w wątrobie, gdzie zachodzą następujące procesy:

• Sprzęganie z kwasem glukuronowym i jonami siarczanowymi – stanowi dominującą ścieżkę metaboliczną (85-90% dawki). Powstałe w tym procesie metabolity są nieaktywne farmakologicznie.⁷
• Wydalanie w postaci niezmienionej przez nerki – dotyczy około 5% podanej dawki.⁸
• Utlenianie przy udziale cytochromu P-450 – mniej niż 10% dawki podlega tej ścieżce metabolicznej z wytworzeniem toksycznego metabolitu pośredniego N-acetylo-p-benzochinoiminy.⁹

Toksyczny metabolit pośredni paracetamolu (N-acetylo-p-benzochinoimina) w warunkach normalnego stosowania leku ulega szybkiej detoksykacji poprzez reakcję sprzęgania z wątrobowym glutationem. Powstały w ten sposób związek jest następnie wydalany z moczem w postaci nietoksycznego merkapturanu.¹⁰

W przypadku przedawkowania paracetamolu może dojść do wyczerpania zasobów wątrobowego glutationu, co prowadzi do nagromadzenia toksycznych metabolitów w organizmie. Konsekwencją tego procesu może być uszkodzenie komórek wątrobowych, ich martwica i ostra niewydolność wątroby.¹¹

Eliminacja

Procesy eliminacji obu substancji czynnych zawartych w preparacie Kidofen Duo również wykazują pewne różnice:

Ibuprofen i jego metabolity są całkowicie i szybko wydalane z organizmu przez nerki. Okres półtrwania ibuprofenu w fazie eliminacji wynosi około 2 godzin.¹²

Paracetamol charakteryzuje się okresem półtrwania w fazie eliminacji wynoszącym od 1 do 3 godzin. Jest on wydalany z moczem przede wszystkim w postaci metabolitów sprzężonych:¹³

• głównie jako glukuroniany i siarczany
• w około 10% w postaci sprzężonej z glutationem
• mniej niż 5% paracetamolu jest wydalane w postaci niezmienionej¹⁴