Specjalne ostrzeżenia
Immunate 250 IU FVIII/190 IU VWF

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania preparatu Immunate 250 IU FVIII/190 IU VWF

Preparat Immunate 250 IU FVIII/190 IU VWF zawiera ludzki czynnik krzepnięcia VIII i ludzki czynnik von Willebranda, a jego stosowanie wymaga przestrzegania określonych środków ostrożności oraz uwzględnienia możliwych zagrożeń. Poniższe informacje stanowią szczegółowe wytyczne dotyczące bezpiecznego stosowania tego produktu leczniczego.¹

Identyfikowalność produktu

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych konieczne jest czytelne zapisanie nazwy i numeru serii podawanego preparatu Immunate. Jest to kluczowe dla właściwego monitorowania bezpieczeństwa stosowania produktu.²

Reakcje nadwrażliwości

Podczas stosowania preparatu Immunate mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości typu alergicznego. Należy poinformować pacjenta o konieczności natychmiastowego przerwania stosowania produktu w przypadku pojawienia się objawów nadwrażliwości i pilnego kontaktu z lekarzem prowadzącym.³

Pacjenta należy dokładnie poinformować o wczesnych objawach reakcji nadwrażliwości, do których zaliczamy:⁴

• Zmiany skórne: pokrzywka, rozległa pokrzywka, wysypka, nagłe zaczerwienienie twarzy, świąd⁵
• Obrzęki: obrzęk twarzy, powiek i innych części ciała⁶
• Objawy ze strony układu oddechowego: uczucie ucisku w klatce piersiowej, świszczący oddech, duszność⁷
• Objawy ze strony układu krążenia: ból w klatce piersiowej, tachykardia, spadek ciśnienia⁸
• Reakcja anafilaktyczna: mogąca prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego⁹

W przypadku wystąpienia wstrząsu anafilaktycznego konieczne jest zastosowanie standardowego protokołu leczenia wstrząsu zgodnie z aktualnymi wytycznymi.¹⁰

Inhibitory u pacjentów z hemofilią A

Jednym z istotnych powikłań występujących podczas leczenia pacjentów z hemofilią A jest wytwarzanie neutralizujących przeciwciał (inhibitorów) przeciwko czynnikowi VIII. Inhibitory te są z reguły immunoglobulinami IgG skierowanymi przeciwko aktywności prokoagulacyjnej czynnika VIII. Ich poziom oznaczany jest w jednostkach Bethesda (BU) na mililitr osocza przy zastosowaniu zmodyfikowanego testu.¹¹

Ryzyko wytworzenia inhibitorów jest ściśle związane z następującymi czynnikami:¹²

• Stopień ciężkości hemofilii – im cięższa postać choroby, tym większe ryzyko
• Okres ekspozycji na czynnik VIII – największe ryzyko dotyczy pierwszych 50 dni ekspozycji
• Ryzyko występuje przez całe życie pacjenta, choć niezbyt często

Znaczenie kliniczne wytworzenia inhibitora zależy od jego miana. Inhibitory obecne przejściowo lub stale utrzymujące się w niskim mianie stanowią mniejsze ryzyko niedostatecznej odpowiedzi klinicznej niż inhibitory o wysokim mianie.¹³

Wszyscy pacjenci leczeni produktami zawierającymi czynnik krzepnięcia VIII wymagają dokładnego monitorowania pod kątem wytwarzania inhibitorów poprzez:¹⁴

• Systematyczną obserwację stanu klinicznego
• Regularne badania laboratoryjne

W przypadku gdy pomimo zastosowania odpowiedniej dawki Immunate nie osiąga się oczekiwanego poziomu aktywności czynnika VIII w osoczu lub nie można opanować krwawienia, należy wykonać badanie oceniające obecność inhibitorów czynnika VIII.¹⁵

U pacjentów ze znaczną aktywnością inhibitora leczenie preparatem Immunate może być nieskuteczne, dlatego należy rozważyć inne opcje terapeutyczne. Leczenie takich pacjentów powinno być prowadzone przez lekarzy posiadających doświadczenie w leczeniu hemofilii i inhibitorów czynnika VIII.¹⁶

Zdarzenia sercowo-naczyniowe

U pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego, terapia substytucyjna czynnikiem VIII, w tym preparatem Immunate, może zwiększać ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych. Konieczna jest ocena stanu układu krążenia przed rozpoczęciem terapii i regularne monitorowanie pacjenta w trakcie leczenia.¹⁷

Inhibitory u pacjentów z chorobą von Willebranda

Pacjenci z chorobą von Willebranda, szczególnie typu 3, mogą wytwarzać przeciwciała neutralizujące (inhibitory) przeciwko czynnikowi von Willebranda.¹⁸

Jeżeli nie udaje się osiągnąć spodziewanych poziomów aktywności czynnika VWF:RCo w osoczu lub gdy pomimo zastosowania właściwej dawki Immunate nie udaje się opanować krwawienia, należy przeprowadzić badania diagnostyczne w kierunku obecności inhibitora przeciwko czynnikowi von Willebranda.¹⁹

U pacjentów z wysokimi poziomami inhibitora leczenie preparatem Immunate może być nieskuteczne, dlatego należy rozważyć alternatywne metody terapii.²⁰

Ryzyko powikłań zakrzepowych

Podczas terapii preparatem Immunate istnieje ryzyko wystąpienia incydentów zakrzepowych, szczególnie u pacjentów z obecnymi klinicznymi lub laboratoryjnymi czynnikami ryzyka zakrzepicy. Pacjentów należy systematycznie monitorować pod kątem wystąpienia wczesnych objawów zakrzepicy.²¹

Należy wdrożyć postępowanie profilaktyczne przeciwko żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi.²²

Preparat Immunate zawiera stosunkowo dużą ilość czynnika VIII w stosunku do zawartości czynnika von Willebranda. Lekarz prowadzący powinien mieć świadomość, że kontynuacja leczenia może prowadzić do nadmiernego wzrostu poziomu FVIII:C, co może zwiększać ryzyko powikłań zakrzepowych.²³

U pacjentów otrzymujących Immunate konieczne jest monitorowanie stężenia FVIII:C w osoczu, aby uniknąć utrzymywania się wysokich jego stężeń, które mogą zwiększać ryzyko incydentów zakrzepowych.²⁴

Środki zapobiegania zakażeniom

Standardowe środki zapobiegania zakażeniom związanym ze stosowaniem produktów leczniczych otrzymywanych z ludzkiej krwi lub osocza obejmują:²⁵

• Staranną selekcję dawców krwi
• Badania przesiewowe poszczególnych pobranych próbek oraz pul osocza pod kątem markerów zakażenia
• Wprowadzenie do procesu produkcji etapów skutecznej inaktywacji lub usunięcia wirusów

Pomimo zastosowania powyższych środków, podczas podawania leków otrzymywanych z ludzkiej krwi lub osocza, w tym preparatu Immunate, nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia czynników zakaźnych. Dotyczy to również nieznanych lub nowo odkrytych wirusów oraz innych patogenów.²⁶

Środki stosowane podczas wytwarzania preparatu Immunate są uznawane za skuteczne wobec:²⁷

• Wirusów otoczkowych:
  • Wirusa nabytego niedoboru odporności (HIV)
  • Wirusa zapalenia wątroby typu B (HBV)
  • Wirusa zapalenia wątroby typu C (HCV)
• Bezotoczkowego wirusa:
  • Wirusa zapalenia wątroby typu A (HAV)

Należy jednak mieć na uwadze, że powyższe środki mogą mieć ograniczoną skuteczność wobec niektórych wirusów bezotoczkowych, takich jak parwowirus B19.²⁸

Zakażenie parwowirusem B19 może mieć poważne konsekwencje dla:²⁹

• Kobiet w ciąży (ryzyko zakażenia płodu)
• Osób z niedoborem odporności
• Pacjentów ze zwiększoną erytropoezą (np. w anemii hemolitycznej)

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Preparat Immunate należy stosować ostrożnie u dzieci poniżej 6 lat, które miały ograniczony kontakt z produktami zawierającymi czynnik VIII. Wynika to z faktu, że dane kliniczne dotyczące stosowania preparatu w tej grupie pacjentów są ograniczone.³⁰

Wszystkie wymienione ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczą zarówno dorosłych pacjentów, jak i dzieci oraz młodzieży.³¹