Dawkowanie i sposób podawania
Glucosum 5% et Natrium chloratum 0,9% (2:1) Fresenius (33,3 mg + 3 mg)/ml

Produkt leczniczy GLUCOSUM 5% ET NATRIUM CHLORATUM 0,9% 2:1 FRESENIUS to roztwór do infuzji zawierający 33,3 g glukozy (jako jednowodna, 36,63 g) oraz 3,0 g chlorku sodu na 1000 ml, co odpowiada stężeniu jonów Na+ i Cl- na poziomie 51,3 mmol/l każdy. Osmolarność roztworu wynosi 290 mOsmol/l, a pH mieści się w zakresie 3,5–6,5. Maksymalna dawka glukozy nie powinna przekraczać 0,5 g/kg masy ciała na godzinę, a dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do wieku, stanu klinicznego, zapotrzebowania na płyny i elektrolity oraz aktualnych parametrów biochemicznych pacjenta. Produkt jest przeznaczony do podawania dożylnego, głównie do żył obwodowych, z zaleceniem codziennej zmiany miejsca wkłucia i wyboru dużej żyły ramienia, aby minimalizować ryzyko powikłań związanych z dostępem naczyniowym.

Dawkowanie i sposób podawania leku GLUCOSUM 5% ET NATRIUM CHLORATUM 0,9% 2:1 FRESENIUS

Produkt leczniczy GLUCOSUM 5% ET NATRIUM CHLORATUM 0,9% 2:1 FRESENIUS, (33,3 mg + 3,0 mg)/ml, roztwór do infuzji zawiera glukozę (w postaci glukozy jednowodnej) w ilości 33,3 g (36,63 g) oraz sodu chlorek 3,0 g na 1000 ml roztworu. Stężenie jonów w roztworze wynosi: Na+ 51,3 mmol oraz Cl- 51,3 mmol, przy osmolarności roztworu 290 mOsmol/l i pH w zakresie 3,5 – 6,5.1

Indywidualizacja dawkowania

Dawkowanie produktu leczniczego GLUCOSUM 5% ET NATRIUM CHLORATUM 0,9% 2:1 FRESENIUS musi być ustalone indywidualnie przez lekarza prowadzącego dla każdego pacjenta. Przy ustalaniu dawki należy uwzględnić następujące czynniki:2

  • Podstawowe zapotrzebowanie dobowe pacjenta na płyny i elektrolity
  • Wiek pacjenta
  • Stan kliniczny pacjenta
  • Wielkość utraty płynów przez pacjenta
  • Aktualne stężenie elektrolitów we krwi

Maksymalna dawka dobowa

Maksymalna dawka dobowa glukozy przy podawaniu tego produktu leczniczego wynosi 0,5 g glukozy/kg masy ciała/godzinę. Jest to wartość orientacyjna, którą należy dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta i uwzględnić przy planowaniu terapii infuzyjnej.3

Parametr Wartość
Maksymalna dawka glukozy 0,5 g/kg masy ciała/h
Skład 1000 ml roztworu Glukoza (jako jednowodna): 33,3 g (36,63 g)
Sodu chlorek: 3,0 g
Stężenie jonów Na+: 51,3 mmol
Cl-: 51,3 mmol
Osmolarność 290 mOsmol/l
pH roztworu 3,5 – 6,5

Sposób podawania

Produkt leczniczy GLUCOSUM 5% ET NATRIUM CHLORATUM 0,9% 2:1 FRESENIUS przeznaczony jest do podawania dożylnego, w szczególności do żył obwodowych. Przy podawaniu do żył obwodowych zaleca się:4

  • Wybór dużej żyły ramienia jako miejsca dostępu naczyniowego
  • Codzienną zmianę miejsca wkłucia w celu zapobiegania powikłaniom związanym z długotrwałym dostępem dożylnym

Monitorowanie podczas terapii

Ze względu na ryzyko wystąpienia hiponatremii związanej z hospitalizacją, podczas stosowania produktu leczniczego GLUCOSUM 5% ET NATRIUM CHLORATUM 0,9% 2:1 FRESENIUS konieczne jest dokładne monitorowanie parametrów pacjenta. Szczególny nadzór zalecany jest u pacjentów z zespołem nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) oraz otrzymujących leki z grupy agonistów wazopresyny.5

Przed podaniem i w trakcie stosowania produktu leczniczego zaleca się monitorowanie:6

  • Bilansu płynów – regularna ocena gospodarki wodnej pacjenta
  • Stężenia glukozy w surowicy – kontrola glikemii, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej
  • Stężenia sodu i innych elektrolitów w surowicy – regularne oznaczanie w celu zapobiegania dysnatremii

Szczególne uwagi dotyczące monitorowania sodemii

Kontrola stężenia sodu w surowicy jest szczególnie istotna podczas podawania płynów o niższym ciśnieniu osmotycznym niż ciśnienie fizjologiczne. Należy zwrócić uwagę, że GLUCOSUM 5% ET NATRIUM CHLORATUM 0,9% 2:1 FRESENIUS może po podaniu stać się roztworem skrajnie hipotonicznym z powodu metabolizmu glukozy w organizmie, co może prowadzić do hiponatremii.7

Zaleca się szczególnie staranne monitorowanie stężenia sodu w surowicy w następujących grupach pacjentów:8

  • Pacjenci z zespołem SIADH (zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego)
  • Pacjenci otrzymujący jednocześnie leki z grupy agonistów wazopresyny
  • Pacjenci z chorobami predysponującymi do zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej
  • Pacjenci w wieku podeszłym
  • Pacjenci pediatryczni
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl