Właściwości farmakokinetyczne
Difortan 100 mg/g
Etofenamat, substancja czynna leku Difortan, wykazuje dobrą biodostępność zarówno po podaniu doustnym, jak i przezskórnym, z wyraźnym powinowactwem do gromadzenia się w tkance zapalnej. Po aplikacji 6 g żelu (300 mg etofenamatu) na skórę pleców maksymalne stężenie w osoczu wynosi 150 μg/l i osiągane jest po 2 godzinach, co wskazuje na ograniczone przenikanie przezskórne w porównaniu do podania doustnego, gdzie stężenie osiąga 10 mg/l. Etofenamat w formie niezmienionej jest obecny w płynie maziowym, co ma istotne znaczenie w terapii schorzeń stawowych. Okres półtrwania po aplikacji przezskórnej wynosi około 3,3 godziny, co jest dłuższe niż po podaniu doustnym (1,6 godziny), co może sprzyjać dłuższemu utrzymaniu efektu terapeutycznego miejscowo.
- ból pourazowy
- choroba zwyrodnieniowa stawów
- łagodny ból mięśni
- łagodny ból reumatyczny
- łagodny ból stawów
- niezakaźne zapalenie stawów
- stłuczenie
- umiarkowany ból mięśni
- umiarkowany ból reumatyczny
- umiarkowany ból stawów
- umiarkowany stan zapalny pochodzenia mięśniowo-szkieletowego
- zapalenie błony maziowej
- zapalenie kaletki
- zapalenie ścięgna
- zapalenie stawów
Właściwości farmakokinetyczne etofenamatu
Etofenamat, substancja czynna leku Difortan, charakteryzuje się dobrą absorpcją zarówno po podaniu doustnym, jak i aplikacji na skórę. Wyróżnia go znaczna tendencja do specyficznego gromadzenia się w tkance objętej stanem zapalnym. W przypadku aplikacji zewnętrznej, stężenie etofenamatu w tkankach odpowiada głównie nienaruszonej cząsteczce, co wynika z jej ograniczonego miejscowego metabolizmu.1
Wchłanianie
Po aplikacji 6 gramów etofenamatu w postaci żelu na skórę pleców (odpowiada to 300 mg substancji czynnej), maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 2 godzinach i wynosi 150 μg/l. Wartość ta wskazuje na stosunkowo niewielkie przenikanie przezskórne substancji, ponieważ po doustnym podaniu analogicznej dawki stężenie etofenamatu w osoczu jest znacznie wyższe i osiąga poziom 10 mg/l.2
Dystrybucja
Po absorpcji przezskórnej etofenamat wykazuje wyraźną skłonność do gromadzenia się w tkance zapalnej w formie niezmienionej. Substancja czynna jest wykrywalna w płynie maziowym, co ma istotne znaczenie w leczeniu schorzeń stawowych.3
Czas półtrwania
Okres półtrwania etofenamatu różni się w zależności od drogi podania. Po podaniu doustnym wynosi około 1,6 godziny, natomiast po aplikacji na skórę jest dłuższy – około 3,3 godziny. Wydłużony okres półtrwania po aplikacji przezskórnej może przyczyniać się do utrzymywania się działania terapeutycznego leku w miejscu aplikacji.4
Metabolizm
Etofenamat podlega metabolizmowi wątrobowemu, w wyniku którego powstaje kwas flufenamowy. Warto podkreślić, że metabolit ten zachowuje aktywność przeciwzapalną, co może przyczyniać się do przedłużonego efektu terapeutycznego leku.5
Eliminacja
Eliminacja etofenamatu zachodzi głównie drogą nerkową. Największa intensywność tego procesu przypada na pierwszy dzień po podaniu leku. W ciągu kolejnych 24 godzin (dzień drugi) obserwuje się znaczące, 10-krotne zmniejszenie tempa eliminacji. W okresie trzech dni po doustnym podaniu etofenamatu, całkowita ilość wszystkich metabolitów wydalonych z moczem wynosi 55 ± 4,2%.6
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość po podaniu przezskórnym | Wartość po podaniu doustnym |
|---|---|---|
| Maksymalne stężenie w osoczu | 150 μg/l (po podaniu 300 mg) | 10 mg/l (po podaniu 300 mg) |
| Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego | 2 godziny | Nie określono w źródle |
| Okres półtrwania | 3,3 godziny | 1,6 godziny |
| Wydalanie z moczem (suma metabolitów po 3 dniach) | Nie określono w źródle | 55 ± 4,2% |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania