Właściwości farmakokinetyczne
Davercin 150 mg/5 ml
Cykliczny węglan erytromycyny, substancja czynna produktu Davercin (150 mg/5 ml, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej), charakteryzuje się zwiększoną opornością na działanie soku żołądkowego, co poprawia jego biodostępność po podaniu doustnym. Po jednorazowej dawce 500 mg osiąga maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) w zakresie 0,58-1,93 μg/ml, z czasem do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) około 3 godzin, przy czym obecność pokarmu może opóźniać wchłanianie. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 78%, a lek wykazuje dobrą penetrację do tkanek, osiągając stężenia porównywalne do surowicy w uchu środkowym, migdałkach podniebiennych, płynie opłucnowym i otrzewnowym. W tkance płucnej i wydzielinie oskrzelowej stężenia są czterokrotnie wyższe niż standardowej erytromycyny, co ma istotne znaczenie w terapii zakażeń dolnych dróg oddechowych.
- błonica
- krztusiec
- łupież rumieniowaty
- paciorkowcowe zapalenie gardła
- płonica
- różyca
- rzeżączka
- wczesna kiła
- wrzód miękki
- zakażenie dróg oddechowych
- zakażenie przewodu pokarmowego
- zakażenie skóry i tkanek miękkich
- zakażenie wywoływane przez Streptococcus pneumoniae
- zapalenie cewki moczowej
- zapalenie płuc
- zapobieganie bakteryjnemu zapaleniu wsierdzia
Właściwości farmakokinetyczne cyklicznego węglanu erytromycyny
Cykliczny węglan erytromycyny, substancja czynna zawarta w produkcie Davercin (150 mg/5 ml, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej), charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które wyróżniają go na tle standardowej erytromycyny i wpływają na sposób jego stosowania w praktyce klinicznej.1
Wchłanianie i biodostępność
Cykliczny węglan erytromycyny wykazuje zwiększoną oporność na działanie soku żołądkowego w porównaniu do klasycznej erytromycyny, co wpływa korzystnie na jego biodostępność po podaniu doustnym. Należy zauważyć, że obecność pokarmu w żołądku może opóźniać proces wchłaniania substancji czynnej.2
Po jednorazowym podaniu doustnym dawki 500 mg maksymalne stężenie we krwi (Cmax) osiąga wartości od 0,58 do 1,93 μg/ml. Szczytowe stężenie leku w surowicy (Tmax) występuje po około 3 godzinach od momentu podania.3
Dystrybucja w organizmie
Wiązanie cyklicznego węglanu erytromycyny z białkami osocza jest znaczące i wynosi około 78%, co wpływa na jego dystrybucję w organizmie.4
Substancja czynna charakteryzuje się dobrą penetracją do większości tkanek i narządów. W niektórych strukturach anatomicznych osiąga stężenia porównywalne ze stężeniami w surowicy krwi, dotyczy to szczególnie:
- Ucha środkowego5
- Migdałków podniebiennych6
- Płynu opłucnowego7
- Płynu otrzewnowego8
Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że w tkance płucnej i wydzielinie oskrzelowej cykliczny węglan erytromycyny osiąga stężenia 4-krotnie wyższe niż standardowa erytromycyna, co może mieć istotne znaczenie kliniczne w leczeniu zakażeń dolnych dróg oddechowych.9
Przenikanie przez bariery biologiczne
Cykliczny węglan erytromycyny wykazuje zdolność do:
- Przenikania przez łożysko10
- Przenikania do mleka kobiecego11
- Przenikania do wnętrza komórek, co ma istotne znaczenie w kontekście zwalczania patogenów wewnątrzkomórkowych12
Ważnym ograniczeniem jest brak zdolności przenikania do płynu mózgowo-rdzeniowego oraz płynu stawowego, co należy uwzględnić przy wyborze antybiotykoterapii zakażeń ośrodkowego układu nerwowego oraz stawów.13
Metabolizm i eliminacja
Cykliczny węglan erytromycyny charakteryzuje się wolniejszym tempem eliminacji w porównaniu do standardowej erytromycyny, co umożliwia rzadsze dawkowanie leku i zwiększa komfort terapii.14
Okres półtrwania (t1/2) substancji czynnej wynosi 9,5 godziny, co jest parametrem istotnym przy ustalaniu schematu dawkowania.15
Drogi wydalania
Cykliczny węglan erytromycyny wydalany jest głównie:
- W postaci niezmienionej z żółcią i kałem (droga główna)16
- W niewielkim stopniu (około 2,5%) z moczem17
Eliminacja pozaustrojowa
Istotną informacją kliniczną jest fakt, że cykliczny węglan erytromycyny nie ulega usuwaniu z organizmu podczas zabiegów dializy otrzewnowej i hemodializy. Ma to znaczenie przy dawkowaniu leku u pacjentów z niewydolnością nerek poddawanych dializoterapii.18
Zestawienie głównych parametrów farmakokinetycznych
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość | Uwagi |
|---|---|---|
| Maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) | 0,58-1,93 μg/ml | Po jednorazowym podaniu doustnym 500 mg |
| Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) | około 3 godziny | Pokarm może opóźniać wchłanianie |
| Wiązanie z białkami osocza | około 78% | – |
| Okres półtrwania eliminacji (t1/2) | 9,5 godziny | Dłuższy niż dla standardowej erytromycyny |
| Główna droga eliminacji | Z żółcią i kałem | W postaci niezmienionej |
| Eliminacja nerkowa | około 2,5% | – |
| Usuwanie podczas dializy | Nie ulega dializie | Dotyczy zarówno dializy otrzewnowej jak i hemodializy |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania