Właściwości farmakokinetyczne
Davercin 150 mg/5 ml

Cykliczny węglan erytromycyny, substancja czynna produktu Davercin (150 mg/5 ml, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej), charakteryzuje się zwiększoną opornością na działanie soku żołądkowego, co poprawia jego biodostępność po podaniu doustnym. Po jednorazowej dawce 500 mg osiąga maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) w zakresie 0,58-1,93 μg/ml, z czasem do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) około 3 godzin, przy czym obecność pokarmu może opóźniać wchłanianie. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 78%, a lek wykazuje dobrą penetrację do tkanek, osiągając stężenia porównywalne do surowicy w uchu środkowym, migdałkach podniebiennych, płynie opłucnowym i otrzewnowym. W tkance płucnej i wydzielinie oskrzelowej stężenia są czterokrotnie wyższe niż standardowej erytromycyny, co ma istotne znaczenie w terapii zakażeń dolnych dróg oddechowych.

Właściwości farmakokinetyczne cyklicznego węglanu erytromycyny

Cykliczny węglan erytromycyny, substancja czynna zawarta w produkcie Davercin (150 mg/5 ml, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej), charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które wyróżniają go na tle standardowej erytromycyny i wpływają na sposób jego stosowania w praktyce klinicznej.1

Wchłanianie i biodostępność

Cykliczny węglan erytromycyny wykazuje zwiększoną oporność na działanie soku żołądkowego w porównaniu do klasycznej erytromycyny, co wpływa korzystnie na jego biodostępność po podaniu doustnym. Należy zauważyć, że obecność pokarmu w żołądku może opóźniać proces wchłaniania substancji czynnej.2

Po jednorazowym podaniu doustnym dawki 500 mg maksymalne stężenie we krwi (Cmax) osiąga wartości od 0,58 do 1,93 μg/ml. Szczytowe stężenie leku w surowicy (Tmax) występuje po około 3 godzinach od momentu podania.3

Dystrybucja w organizmie

Wiązanie cyklicznego węglanu erytromycyny z białkami osocza jest znaczące i wynosi około 78%, co wpływa na jego dystrybucję w organizmie.4

Substancja czynna charakteryzuje się dobrą penetracją do większości tkanek i narządów. W niektórych strukturach anatomicznych osiąga stężenia porównywalne ze stężeniami w surowicy krwi, dotyczy to szczególnie:

  • Ucha środkowego5
  • Migdałków podniebiennych6
  • Płynu opłucnowego7
  • Płynu otrzewnowego8

Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że w tkance płucnej i wydzielinie oskrzelowej cykliczny węglan erytromycyny osiąga stężenia 4-krotnie wyższe niż standardowa erytromycyna, co może mieć istotne znaczenie kliniczne w leczeniu zakażeń dolnych dróg oddechowych.9

Przenikanie przez bariery biologiczne

Cykliczny węglan erytromycyny wykazuje zdolność do:

  • Przenikania przez łożysko10
  • Przenikania do mleka kobiecego11
  • Przenikania do wnętrza komórek, co ma istotne znaczenie w kontekście zwalczania patogenów wewnątrzkomórkowych12

Ważnym ograniczeniem jest brak zdolności przenikania do płynu mózgowo-rdzeniowego oraz płynu stawowego, co należy uwzględnić przy wyborze antybiotykoterapii zakażeń ośrodkowego układu nerwowego oraz stawów.13

Metabolizm i eliminacja

Cykliczny węglan erytromycyny charakteryzuje się wolniejszym tempem eliminacji w porównaniu do standardowej erytromycyny, co umożliwia rzadsze dawkowanie leku i zwiększa komfort terapii.14

Okres półtrwania (t1/2) substancji czynnej wynosi 9,5 godziny, co jest parametrem istotnym przy ustalaniu schematu dawkowania.15

Drogi wydalania

Cykliczny węglan erytromycyny wydalany jest głównie:

  • W postaci niezmienionej z żółcią i kałem (droga główna)16
  • W niewielkim stopniu (około 2,5%) z moczem17

Eliminacja pozaustrojowa

Istotną informacją kliniczną jest fakt, że cykliczny węglan erytromycyny nie ulega usuwaniu z organizmu podczas zabiegów dializy otrzewnowej i hemodializy. Ma to znaczenie przy dawkowaniu leku u pacjentów z niewydolnością nerek poddawanych dializoterapii.18

Zestawienie głównych parametrów farmakokinetycznych

Parametr farmakokinetyczny Wartość Uwagi
Maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) 0,58-1,93 μg/ml Po jednorazowym podaniu doustnym 500 mg
Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) około 3 godziny Pokarm może opóźniać wchłanianie
Wiązanie z białkami osocza około 78%
Okres półtrwania eliminacji (t1/2) 9,5 godziny Dłuższy niż dla standardowej erytromycyny
Główna droga eliminacji Z żółcią i kałem W postaci niezmienionej
Eliminacja nerkowa około 2,5%
Usuwanie podczas dializy Nie ulega dializie Dotyczy zarówno dializy otrzewnowej jak i hemodializy
  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl