Interakcje leku
Co-Bespres 160 mg + 25 mg

Interakcje produktu Co-Bespres (160 mg walsartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu) z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Co-Bespres, zawierający 160 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu, może wchodzić w istotne klinicznie interakcje z wieloma substancjami leczniczymi. Przedstawione poniżej interakcje wynikają zarówno z właściwości walsartanu, jak i hydrochlorotiazydu, co wymaga szczególnej uwagi podczas prowadzenia terapii skojarzonej.¹

Interakcje związane z walsartanem i hydrochlorotiazydem

Lit – jednoczesne stosowanie litu z Co-Bespres nie jest zalecane. Odnotowano przypadki odwracalnego zwiększenia stężenia litu w surowicy i nasilenia jego toksyczności podczas jednoczesnego stosowania litu z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II i tiazydami, w tym hydrochlorotiazydem. Mechanizm tego działania wynika z faktu, że tiazydy zmniejszają klirens nerkowy litu, a Co-Bespres może dodatkowo zwiększać ryzyko toksyczności litu. Jeśli takie leczenie skojarzone jest konieczne, zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia litu w surowicy.²

Inne leki przeciwnadciśnieniowe – Co-Bespres może nasilać działanie innych leków obniżających ciśnienie tętnicze, takich jak guanetydyna, metylodopa, leki rozszerzające naczynia krwionośne, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, leki beta-adrenolityczne, antagoniści wapnia i bezpośrednie inhibitory reniny. Wymaga to zachowania ostrożności podczas terapii skojarzonej.³

Aminy presyjne (np. noradrenalina, adrenalina) – możliwe jest osłabienie reakcji na aminy presyjne. Znaczenie kliniczne tego działania jest wątpliwe i nie jest wystarczające, by wykluczyć ich stosowanie, jednak należy mieć na uwadze potencjalnie słabszą odpowiedź na leki presyjne.⁴

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – zarówno selektywne inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach (>3 g/dobę), jak i nieselektywne NLPZ mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie antagonistów receptora angiotensyny II oraz hydrochlorotiazydu. Ponadto, jednoczesne stosowanie Co-Bespres i NLPZ może prowadzić do pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Z tego względu zaleca się kontrolę czynności nerek na początku leczenia skojarzonego oraz zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjenta.⁵

Interakcje związane z walsartanem

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) – dane z badań klinicznych wykazały, że podwójna blokada układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z monoterapią.⁶

Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas – jednoczesne stosowanie tych produktów z walsartanem nie jest zalecane. Jeżeli jednak konieczne jest stosowanie produktu wpływającego na stężenie potasu jednocześnie z walsartanem, zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w osoczu.⁷

Białka transportujące – badania in vitro wskazują, że walsartan jest substratem wątrobowego transportera wychwytu OATP1B1/OATP1B3 i wątrobowego transportera wyrzutu MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (np. ryfampicyny, cyklosporyny) lub transportera wyrzutu (np. rytonawiru) może zwiększać stężenie walsartanu w osoczu. Należy zachować szczególną ostrożność przy rozpoczynaniu oraz kończeniu jednoczesnego podawania tych leków.⁸

Brak istotnych interakcji – w badaniach interakcji lekowych nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji walsartanu z następującymi substancjami: cymetydyna, warfaryna, furosemid, digoksyna, atenolol, indometacyna, hydrochlorotiazyd, amlodypina i glibenklamid. Należy jednak pamiętać, że digoksyna i indometacyna mogą wchodzić w interakcje z hydrochlorotiazydem, który jest składnikiem Co-Bespres.⁹

Interakcje związane z hydrochlorotiazydem

Produkty lecznicze wpływające na stężenie potasu w surowicy – działanie hydrochlorotiazydu zmniejszające stężenie potasu w surowicy może być nasilone podczas jednoczesnego podawania leków moczopędnych zwiększających wydalanie potasu z moczem, kortykosteroidów, leków przeczyszczających, ACTH, amfoterycyny, karbenoksolonu, penicyliny G, kwasu salicylowego i jego pochodnych. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków z Co-Bespres zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.¹⁰

Produkty lecznicze, które mogą wywołać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes – ze względu na ryzyko wystąpienia hipokaliemii, należy zachować ostrożność stosując hydrochlorotiazyd w skojarzeniu z produktami leczniczymi, które mogą wywołać torsade de pointes, szczególnie z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III oraz z niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi.¹¹

Produkty lecznicze wpływające na stężenie sodu w surowicy – działanie leków moczopędnych zmniejszające stężenie sodu w osoczu może być nasilone podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwdepresyjnych, przeciwpsychotycznych, przeciwpadaczkowych i innych. W razie długotrwałego podawania tych preparatów należy zachować szczególną ostrożność.¹²

Glikozydy naparstnicy – hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana przez tiazydy może sprzyjać zaburzeniom rytmu serca spowodowanym stosowaniem glikozydów naparstnicy.¹³

Sole wapnia i witamina D – podawanie hydrochlorotiazydu z witaminą D lub solami wapnia może nasilić zwiększenie stężenia wapnia w surowicy. Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych i soli wapnia może prowadzić do wystąpienia hiperkalcemii u pacjentów z czynnikami sprzyjającymi jej wystąpieniu (np. nadczynnością przytarczyc, nowotworami złośliwymi lub stanami zależnymi od witaminy D), poprzez zwiększenie zwrotnego wchłaniania wapnia w kanalikach nerkowych.¹⁴

Leki przeciwcukrzycowe (leki doustne i insulina) – tiazydy mogą wpływać na tolerancję glukozy, co może wymagać dostosowania dawki leków przeciwcukrzycowych. Należy zachować szczególną ostrożność przy podawaniu metforminy ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej, wywołanej przez ewentualną czynnościową niewydolność nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.¹⁵

Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd – jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, z lekami beta-adrenolitycznymi może zwiększać ryzyko hiperglikemii. Ponadto, hydrochlorotiazyd może nasilać działanie zwiększające stężenie glukozy diazoksydu.¹⁶

Produkty lecznicze stosowane w leczeniu dny moczanowej (probenecyd, sulfinpirazon i allopurynol) – hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy, co może wymagać dostosowania dawki leków nasilających wydalanie kwasu moczowego z moczem. Może być konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpirazonu. Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.¹⁷

Leki przeciwcholinergiczne – dostępność biologiczna tiazydowych leków moczopędnych może ulec zwiększeniu pod wpływem leków przeciwcholinergicznych (np. atropina, biperyden), najprawdopodobniej w wyniku spowolnienia perystaltyki przewodu pokarmowego i tempa opróżniania żołądka. Z drugiej strony, substancje prokinetyczne, takie jak cyzapryd, mogą zmniejszać dostępność biologiczną leków moczopędnych z grupy tiazydów.¹⁸

Amantadyna – tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych amantadyny.¹⁹

Żywice jonowymienne – kolestyramina lub kolestypol zmniejszają wchłanianie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, co może prowadzić do niepełnego działania terapeutycznego. Rozłożenie w czasie dawkowania hydrochlorotiazydu i żywicy (np. podanie hydrochlorotiazydu przynajmniej 4 godziny przed lub 4-6 godzin po podaniu żywicy) może zminimalizować tę interakcję.²⁰

Leki cytotoksyczne – tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zmniejszać wydalanie leków cytotoksycznych (np. cyklofosfamidu, metotreksatu) przez nerki i nasilać ich działanie supresyjne na szpik kostny.²¹

Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe – tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, nasilają działanie leków zwiotczających mięśnie szkieletowe, takich jak pochodne kurary.²²

Cyklosporyna – jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększyć ryzyko hiperurykemii i powikłań typu dny.²³

Metylodopa – zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów otrzymujących leczenie skojarzone metylodopą i hydrochlorotiazydem.²⁴

Środki kontrastujące z zawartością jodu – u pacjentów odwodnionych na skutek stosowania leków moczopędnych istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza po podaniu dużych dawek produktów zawierających jod. Przed ich podaniem należy odpowiednio nawodnić pacjenta.²⁵

Interakcje Co-Bespres z alkoholem

Jednoczesne spożycie alkoholu podczas terapii produktem Co-Bespres wymaga szczególnej ostrożności. Alkohol, podobnie jak barbiturany i opioidy, może nasilać działanie hipotensyjne hydrochlorotiazydu. Mechanizm tej interakcji polega na wzmocnieniu efektu obniżającego ciśnienie tętnicze – alkohol może zmniejszać aktywność sympatykomimetyczną ośrodkowego układu nerwowego lub bezpośrednio rozszerzać naczynia krwionośne, co w połączeniu z działaniem hydrochlorotiazydu może prowadzić do nasilenia niedociśnienia ortostatycznego.²⁶

Pacjenci powinni być poinformowani o ryzyku wystąpienia nasilonego niedociśnienia, zawrotów głowy i omdleń podczas jednoczesnego spożywania alkoholu i stosowania terapii Co-Bespres. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu lub znaczne ograniczenie jego ilości w trakcie leczenia, szczególnie na początku terapii oraz po każdej zmianie dawkowania.

Tabela interakcji Co-Bespres z innymi lekami

Powyższa tabela przedstawia najważniejsze interakcje lekowe Co-Bespres, ich opis, poziom istotności klinicznej oraz zalecenia dotyczące postępowania w przypadku konieczności stosowania terapii skojarzonej. Należy pamiętać, że lista ta nie jest wyczerpująca i w przypadku stosowania dodatkowych leków należy zawsze sprawdzić potencjalne interakcje oraz monitorować stan kliniczny pacjenta.