Interakcje leku
Celbic 200 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Celekoksyb, substancja czynna produktu leczniczego Celbic, podlega licznym interakcjom z innymi lekami, które można sklasyfikować jako farmakodynamiczne oraz farmakokinetyczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, jak powikłania krwotoczne czy niewydolność nerek.¹

Interakcje farmakodynamiczne

Leki przeciwzakrzepowe, w tym warfaryna, wymagają szczególnej uwagi podczas równoczesnego stosowania z celekoksybem. Konieczne jest monitorowanie działania przeciwzakrzepowego, zwłaszcza w pierwszych dniach terapii lub po modyfikacji dawki celekoksybu. Zaleca się kontrolę czasu protrombinowego (PT), gdyż raportowano przypadki krwawień związanych z wydłużeniem tego parametru, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Niektóre z tych przypadków miały skutek śmiertelny.²

Leki przeciwnadciśnieniowe mogą wykazywać zmniejszoną skuteczność podczas jednoczesnego stosowania z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), w tym z celekoksybem. Dotyczy to inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), antagonistów receptora angiotensyny II, leków moczopędnych i beta-adrenolityków. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (odwodnionych, w podeszłym wieku, stosujących diuretyki) istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek podczas terapii skojarzonej. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a czynność nerek monitorowana po rozpoczęciu leczenia skojarzonego i okresowo w trakcie jego trwania.³

W badaniu klinicznym z udziałem pacjentów z nadciśnieniem tętniczym stopnia I lub II, leczonych lizynoprylem, celekoksyb w dawce 200 mg dwa razy na dobę nie wywoływał istotnego klinicznie wzrostu ciśnienia tętniczego w porównaniu do placebo. Jednakże, u 48% pacjentów przyjmujących celekoksyb stwierdzono oporność na lizynopryl (ciśnienie rozkurczowe >90 mmHg lub wzrost o >10% względem wartości początkowych) w porównaniu do 27% pacjentów w grupie placebo.^{90 mmHg lub wzrost tego parametru o >10% w stosunku do wartości początkowych) w porównaniu do 27% pacjentów w grupie placebo; różnica ta była istotna statystycznie.”>4}

Cyklosporyna i takrolimus w połączeniu z NLPZ, w tym z celekoksybem, mogą nasilać nefrotoksyczność. W przypadku takiego leczenia skojarzonego należy monitorować czynność nerek.⁵

Kwas acetylosalicylowy w małych dawkach może być stosowany jednocześnie z celekoksybem, jednak należy pamiętać, że celekoksyb nie jest zamiennikiem kwasu acetylosalicylowego w profilaktyce chorób układu krążenia. Badania kliniczne wykazały, że podczas jednoczesnego stosowania celekoksybu z kwasem acetylosalicylowym w małych dawkach ryzyko wystąpienia owrzodzeń przewodu pokarmowego lub innych działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego jest większe niż podczas monoterapii celekoksybem.⁶

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ celekoksybu na inne produkty lecznicze

Hamowanie CYP2D6: Celekoksyb jest inhibitorem cytochromu CYP2D6, co może prowadzić do zwiększenia stężenia w osoczu leków metabolizowanych przez ten enzym. Do substratów CYP2D6 należą między innymi leki przeciwdepresyjne (trójcykliczne i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny), neuroleptyki i leki przeciwarytmiczne. Po rozpoczęciu leczenia celekoksybem może być konieczne zmniejszenie dawki substratu CYP2D6 lub zwiększenie jej po zakończeniu terapii celekoksybem.⁷

Jednoczesne podawanie celekoksybu w dawce 200 mg dwa razy na dobę powodowało 2,6-krotne zwiększenie stężenia dekstrometorfanu i 1,5-krotne zwiększenie stężenia metoprololu w osoczu. Jest to wynikiem hamowania metabolizmu tych substratów CYP2D6 przez celekoksyb.⁸

Hamowanie CYP2C19: Badania in vitro wykazały zdolność celekoksybu do hamowania metabolizmu katalizowanego przez cytochrom CYP2C19. Kliniczne znaczenie tych obserwacji nie jest w pełni poznane. Do leków metabolizowanych przez CYP2C19 należą diazepam, cytalopram i imipramina.⁹

Metotreksat: U pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów nie stwierdzono istotnego klinicznie wpływu celekoksybu na farmakokinetykę metotreksatu. Niemniej, przy jednoczesnym stosowaniu tych leków należy rozważyć odpowiednią kontrolę toksycznego działania metotreksatu.¹⁰

Lit: U zdrowych osób, jednoczesne stosowanie celekoksybu w dawce 200 mg dwa razy na dobę oraz 450 mg litu dwa razy na dobę powodowało zwiększenie Cmax litu średnio o 16% i AUC litu średnio o 18%. Z tego powodu należy dokładnie obserwować stan pacjentów przyjmujących związki litu podczas rozpoczynania lub po zakończeniu leczenia celekoksybem.¹¹

Doustne środki antykoncepcyjne: W badaniu interakcji nie stwierdzono istotnego klinicznie wpływu celekoksybu na farmakokinetykę doustnych środków antykoncepcyjnych (1 mg noretysteronu/35 µg etynyloestradiolu).¹²

Glibenklamid/tolbutamid: Celekoksyb nie wpływa w zakresie istotnym klinicznie na farmakokinetykę tolbutamidu (substrat CYP2C9) i glibenklamidu.¹³

Wpływ innych produktów leczniczych na celekoksyb

Pacjenci z zaburzonym metabolizmem CYP2C9: U osób z zaburzonym metabolizmem zależnym od cytochromu CYP2C9 i ze zwiększoną ekspozycją ogólnoustrojową na celekoksyb, jednoczesne podawanie inhibitorów CYP2C9, takich jak flukonazol, może prowadzić do dalszego zwiększenia ekspozycji na celekoksyb. U pacjentów z upośledzeniem metabolizmu zależnego od cytochromu CYP2C9 należy unikać takiego leczenia skojarzonego.¹⁴

Inhibitory i induktory CYP2C9: Celekoksyb jest metabolizowany głównie przez cytochrom CYP2C9. U pacjentów otrzymujących flukonazol, który jest silnym inhibitorem CYP2C9, należy zmniejszyć o połowę dawkę celekoksybu. Jednoczesne zastosowanie pojedynczej dawki 200 mg celekoksybu i 200 mg flukonazolu raz na dobę powodowało zwiększenie Cmax i AUC celekoksybu średnio odpowiednio o 60% i 130%. Z kolei jednoczesne stosowanie induktorów CYP2C9, takich jak ryfampicyna, karbamazepina i barbiturany, może zmniejszać stężenie celekoksybu w osoczu.¹⁵

Ketokonazol i leki zobojętniające: Nie zaobserwowano, aby ketokonazol lub leki zobojętniające wpływały na farmakokinetykę celekoksybu.¹⁶

Interakcje z alkoholem

Chociaż w Charakterystyce Produktu Leczniczego Celbic nie ma bezpośrednich informacji dotyczących interakcji celekoksybu z alkoholem, należy zwrócić uwagę na potencjalne zagrożenia wynikające z takiego połączenia. Alkohol i niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), do których należy celekoksyb, mogą nasilać wzajemnie swoje działania niepożądane, szczególnie w zakresie układu pokarmowego.

Równoczesne spożywanie alkoholu i stosowanie celekoksybu może zwiększać ryzyko wystąpienia krwawień z przewodu pokarmowego i uszkodzenia błony śluzowej żołądka. Alkohol działa drażniąco na błonę śluzową przewodu pokarmowego, a celekoksyb, podobnie jak inne NLPZ, może hamować syntezę prostaglandyn, które mają działanie ochronne na błonę śluzową.

Ponadto, zarówno alkohol, jak i celekoksyb są metabolizowane w wątrobie, co teoretycznie może prowadzić do konkurencji o enzymy wątrobowe i zwiększać ryzyko hepatotoksyczności.

Ze względów bezpieczeństwa zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii celekoksybem, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu pokarmowego, zaburzeniami czynności wątroby lub przyjmujących inne leki wchodzące w interakcje z celekoksybem.

Tabela interakcji