Właściwości farmakokinetyczne
Cefepime AptaPharma 1 g

Właściwości farmakokinetyczne leku Cefepime AptaPharma

Właściwości farmakokinetyczne cefepimu charakteryzują się przebiegiem liniowym w zakresie dawek od 250 mg do 2 g przy podaniu dożylnym (iv.) oraz od 500 mg do 2 g przy podaniu domięśniowym (im.). Profil farmakokinetyczny pozostaje stabilny w trakcie całego okresu leczenia, nie wykazując istotnych zmian.¹

Wchłanianie

Po podaniu domięśniowym cefepim ulega szybkiemu i całkowitemu wchłonięciu do krwiobiegu.²

Dystrybucja

Średnia objętość dystrybucji cefepimu w stanie stacjonarnym wynosi 18 L. W przedziale dawek od 250 mg do 2 g dystrybucja leku do tkanek nie zmienia się w zależności od podanej dawki. Wiązanie cefepimu z białkami osocza jest niewielkie i wynosi mniej niż 19%, przy czym nie zależy od stężenia leku w surowicy. U zdrowych pacjentów, którym podawano dawki do 2 g dożylnie co 8 godzin przez 9 dni, nie zaobserwowano kumulacji leku w organizmie.<sup data-drug="Cefepime AptaPharma" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="W zakresie dawek od 250 mg do 2 g stopień dystrybucji cefepimu do tkanek nie ulega zmianie w zależności od podanej dawki. Średnia objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi 18 L. Nie zaobserwowano kumulacji leku w organizmie zdrowych pacjentów, którym podawano dożylnie dawki do 2 g leku w odstępach 8-godzinnych przez okres 9 dni. Wiązanie cefepimu z białkami osocza wynosi 3

Poniższa tabela przedstawia średnie stężenia cefepimu w osoczu u dorosłych mężczyzn po pojedynczym 30-minutowym wlewie dożylnym w różnych dawkach oraz po pojedynczym wstrzyknięciu domięśniowym:

Cefepim przenika do różnych tkanek i płynów ustrojowych, osiągając istotne klinicznie stężenia. Poniższa tabela przedstawia stężenia leku w wybranych tkankach i płynach po podaniu dożylnym:⁴

* Próbka moczu pobrana w ciągu 0-4 godz. po podaniu leku
** Próbka osocza pobrana 4 godziny po wstrzyknięciu

Metabolizm

Cefepim jest metabolizowany w organizmie w niewielkim stopniu. Głównym produktem przemiany materii wykrywanym w moczu jest N-tlenek N-metylopirolidyny, który stanowi około 7% podanej dawki.⁵

Eliminacja

Przeciętny okres półtrwania cefepimu w fazie eliminacji wynosi około 2 godzin u pacjentów z prawidłową funkcją nerek, jednak ulega wydłużeniu u pacjentów z niewydolnością nerek.⁶

Cefepim jest wydalany głównie przez nerki. Średni klirens całkowity leku wynosi 120 mL/min, zaś średni klirens nerkowy 110 mL/min, co wskazuje, że cefepim jest niemal w całości eliminowany przez nerki, przede wszystkim poprzez mechanizm przesączania kłębuszkowego. Około 85% podanej dawki wykrywane jest w moczu w postaci niezmienionej.⁷

Po dożylnym podaniu cefepimu w dawce 500 mg lek nie jest wykrywalny w osoczu po 12 godzinach, a w moczu po 16 godzinach. Średnie stężenie w moczu w okresie 12-16 godzin po wstrzyknięciu wynosi 17,8 µg/mL. Po podaniu dożylnym 1 g lub 2 g, średnie stężenie w moczu w okresie 12-24 godzin wynosi odpowiednio 26,5 i 28,8 µg/mL. Po 24 godzinach cefepim nie jest już wykrywalny w osoczu.⁸

Farmakokinetyka w grupach szczególnych

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) z prawidłową funkcją nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Natomiast u osób starszych z zaburzeniami czynności nerek (przesączanie kłębuszkowe poniżej 50 mL/min) wymagane jest dostosowanie dawki w celu skompensowania wolniejszego wydalania przez nerki. Należy podkreślić, że w tej grupie pacjentów zgłaszano przypadki odwracalnej encefalopatii, szczególnie przy stosowaniu dawek wyższych niż zalecane. ^{65 lat). U pacjentów z prawidłową czynnością nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki. U osób z zaburzeniami czynności nerek (przesączanie kłębuszkowe 9}

Dzieci

U dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat parametry farmakokinetyczne cefepimu nie ulegają istotnym zmianom w porównaniu do populacji dorosłych.¹⁰

Zaburzenia czynności wątroby

Badania przeprowadzone u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wykazały, że pojedyncza dawka 1 g cefepimu nie wpływa na parametry farmakokinetyczne leku. W związku z tym nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u tych pacjentów.¹¹

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o różnym nasileniu wykazano istotne wydłużenie okresu półtrwania cefepimu w fazie eliminacji. Istnieje liniowa zależność między indywidualnym całkowitym klirensem leku a klirensem kreatyniny. U pacjentów dializowanych, zarówno poddawanych hemodializie jak i ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej, okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 13-17 godzin, co wymaga odpowiedniego dostosowania dawkowania.¹²