Interakcje leku
Aboxoma 2,5 mg

Apiksaban, główny składnik leku Aboxoma, jest metabolizowany przede wszystkim przez enzym CYP3A4 oraz transportowany przez P-glikoproteinę (P-gp), co czyni go podatnym na liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory obu tych systemów, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę), podwajają AUC apiksabanu i zwiększają Cmax o 60%, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory, np. diltiazem (360 mg/dobę) czy klarytromycyna (500 mg dwa razy na dobę), zwiększają AUC i Cmax apiksabanu o 30-60%, jednak nie wymagają modyfikacji dawki. Silne induktory CYP3A4 i P-gp, takie jak ryfampicyna, obniżają AUC apiksabanu o około 54% i Cmax o 42%, co może zmniejszać skuteczność terapeutyczną, zwłaszcza w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), udarów mózgu i zatorowości systemowej. W leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosowanie apiksabanu z silnymi induktorami jest niewskazane.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Apiksaban, jako substancja czynna leku Aboxoma, podlega licznym interakcjom farmakologicznym, które mogą istotnie wpływać na jego skuteczność oraz bezpieczeństwo stosowania. Poniższy opis obejmuje szczegółową analizę interakcji z uwzględnieniem mechanizmów molekularnych oraz konsekwencji klinicznych tych interakcji.1

Interakcje związane z metabolizmem wątrobowym i transporterami błonowymi

Apiksaban jest metabolizowany głównie przez enzymy cytochromu P450, szczególnie CYP3A4, a także stanowi substrat dla białka transportowego P-glikoproteiny (P-gp). W związku z tym, substancje wpływające na aktywność tych systemów mogą znacząco modyfikować farmakokinetykę apiksabanu.2

Inhibitory CYP3A4 i P-gp

Silne inhibitory jednocześnie CYP3A4 i P-gp powodują istotne zwiększenie ekspozycji na apiksaban. Na przykład, jednoczesne stosowanie ketokonazolu (400 mg raz na dobę) prowadzi do dwukrotnego zwiększenia średniego AUC apiksabanu oraz 1,6-krotnego zwiększenia jego średniego stężenia maksymalnego. Z tego powodu nie zaleca się stosowania apiksabanu u pacjentów przyjmujących ogólnoustrojowo silne inhibitory zarówno CYP3A4 jak i P-gp, takie jak azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol) czy inhibitory proteazy HIV (np. rytonawir).3

Umiarkowane i słabe inhibitory CYP3A4 i P-gp również mogą zwiększać stężenie apiksabanu w osoczu, jednak w mniejszym stopniu. Substancje takie jak amiodaron, klarytromycyna, diltiazem, flukonazol, naproksen, chinidyna czy werapamil nie wymagają modyfikacji dawki apiksabanu podczas jednoczesnego stosowania. Przykładowo:

  • Diltiazem (360 mg raz na dobę) – umiarkowany inhibitor CYP3A4 i słaby inhibitor P-gp – powoduje 1,4-krotne zwiększenie średniego AUC i 1,3-krotne zwiększenie Cmax apiksabanu
  • Naproksen (500 mg jednorazowo) – inhibitor P-gp niebędący inhibitorem CYP3A4 – prowadzi do 1,5-krotnego zwiększenia AUC i 1,6-krotnego zwiększenia Cmax apiksabanu
  • Klarytromycyna (500 mg dwa razy na dobę) – inhibitor P-gp i silny inhibitor CYP3A4 – powoduje 1,6-krotne zwiększenie AUC i 1,3-krotne zwiększenie Cmax apiksabanu

4

Induktory CYP3A4 i P-gp

Substancje indukujące zarówno CYP3A4 jak i P-gp mogą prowadzić do zmniejszenia stężenia apiksabanu w osoczu, co potencjalnie może skutkować obniżeniem jego skuteczności terapeutycznej. Ryfampicyna, będąca silnym induktorem obu systemów, powoduje redukcję średniego AUC apiksabanu o około 54% oraz Cmax o 42%. Podobnego efektu można oczekiwać przy jednoczesnym stosowaniu innych silnych induktorów, takich jak fenytoina, karbamazepina, fenobarbital czy dziurawiec.5

Chociaż podczas jednoczesnego stosowania apiksabanu z silnymi induktorami CYP3A4 i P-gp nie jest wymagana modyfikacja dawki, należy zachować szczególną ostrożność w następujących wskazaniach:

6

Co istotne, w przypadku leczenia ZŻG i ZP nie zaleca się stosowania apiksabanu u pacjentów przyjmujących jednocześnie silne induktory CYP3A4 i P-gp o działaniu ogólnoustrojowym, ponieważ jego skuteczność może być znacząco zmniejszona.7

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi i wpływającymi na hemostazę

Jednoczesne stosowanie apiksabanu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi jest generalnie przeciwwskazane ze względu na istotnie zwiększone ryzyko krwawienia. Wyjątkiem są specyficzne sytuacje kliniczne, takie jak:

  • Zmiana leczenia przeciwzakrzepowego
  • Podawanie heparyny niefrakcjonowanej (UFH) w dawkach niezbędnych do utrzymania drożności centralnego cewnika żylnego lub tętniczego
  • Podawanie UFH podczas zabiegu ablacji cewnikowej wykonywanego z powodu migotania przedsionków

8

Badania farmakodynamiczne wykazały, że jednoczesne stosowanie apiksabanu (5 mg) z enoksaparyną (40 mg) prowadzi do addytywnego efektu w zakresie hamowania aktywności czynnika Xa, co może zwiększać ryzyko krwawienia.9

Interakcje z lekami przeciwpłytkowymi

Leki wpływające na agregację płytek krwi, stosowane jednocześnie z apiksabanem, wymagają szczególnej uwagi ze względu na potencjalne zwiększenie ryzyka krwawienia:

  • Kwas acetylosalicylowy (ASA) – nie stwierdzono jednoznacznych interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych przy jednoczesnym podawaniu apiksabanu z ASA w dawce 325 mg raz na dobę
  • Klopidogrel – apiksaban podawany jednocześnie z klopidogrelem (75 mg raz na dobę) lub ze skojarzeniem klopidogrelu (75 mg) i ASA (162 mg) nie prowadził do istotnego wydłużenia czasu krwawienia lub dalszego hamowania agregacji płytek
  • Prasugrel – podobnie jak w przypadku klopidogrelu, jednoczesne stosowanie prasugrelu (60 mg, a następnie 10 mg raz na dobę) nie wykazało istotnego wpływu na parametry krwawienia

10

Należy jednak podkreślić, że zwiększenie wartości parametrów krzepnięcia (PT, INR i aPTT) obserwowane przy stosowaniu apiksabanu w monoterapii utrzymuje się również przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwpłytkowymi.11

Ponadto, należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania apiksabanu z lekami przeciwpłytkowymi, ponieważ u niektórych pacjentów może wystąpić wyraźniejsza odpowiedź farmakodynamiczna. Dotyczy to w szczególności:12

13

Ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne, nie zaleca się jednoczesnego stosowania apiksabanu z:

  • Antagonistami receptora GPIIb/IIIa
  • Dipirydamolem
  • Dekstranem
  • Sulfinpirazonem
  • Lekami trombolitycznymi

14

Interakcje z innymi grupami leków

Badania kliniczne nie wykazały istotnych interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych przy jednoczesnym stosowaniu apiksabanu z:

15

Wpływ apiksabanu na inne produkty lecznicze

Badania in vitro wykazały, że apiksaban w stężeniach terapeutycznych:

  • Nie hamuje aktywności większości izoenzymów cytochromu P450: CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4 (IC50 > 45 μM)
  • Wykazuje jedynie słaby hamujący wpływ na aktywność CYP2C19 (IC50 > 20 μM)
  • Nie indukuje CYP1A2, CYP2B6, CYP3A4/5 w stężeniach do 20 μM

45 μM) i wywierał słaby hamujący wpływ na aktywność CYP2C19 (IC50 > 20 μM). Apiksaban w stężeniu do 20 μM nie indukował CYP1A2, CYP2B6, CYP3A4/5.”>16

W związku z powyższym, nie należy oczekiwać istotnego wpływu apiksabanu na klirens metaboliczny jednocześnie stosowanych leków metabolizowanych przez wymienione enzymy. Ponadto, apiksaban nie jest znaczącym inhibitorem P-glikoproteiny.17

Badania kliniczne potwierdziły brak istotnego wpływu apiksabanu na farmakokinetykę:

  • Digoksyny (0,25 mg raz na dobę) – substratu P-gp. Jednoczesne podawanie apiksabanu (20 mg raz na dobę) nie wpływało na AUC ani Cmax digoksyny
  • Naproksenu (500 mg) – powszechnie stosowanego NLPZ
  • Atenololu (100 mg) – leku beta-adrenolitycznego

18

Interakcje apiksabanu z alkoholem

Chociaż bezpośrednie badania interakcji apiksabanu z alkoholem nie zostały szczegółowo opisane w charakterystyce produktu leczniczego, należy uwzględnić następujące aspekty kliniczne podczas jednoczesnego spożywania alkoholu i stosowania apiksabanu:

  • Ryzyko krwawienia – alkohol etylowy może nasilać działanie przeciwkrzepliwe apiksabanu poprzez hamowanie agregacji płytek krwi i potencjalnie zwiększać ryzyko krwawienia, szczególnie z przewodu pokarmowego
  • Wpływ na metabolizm wątrobowy – długotrwałe spożywanie alkoholu może indukować enzymy CYP3A4, co teoretycznie mogłoby prowadzić do obniżenia stężenia apiksabanu i zmniejszenia jego skuteczności
  • Uszkodzenie wątroby – u pacjentów z chorobą wątroby wywołaną przez alkohol, metabolizm apiksabanu może być zaburzony, co może potencjalnie zwiększać ryzyko działań niepożądanych

Z powodu potencjalnego zwiększenia ryzyka krwawienia, pacjenci stosujący apiksaban powinni zachować ostrożność podczas spożywania alkoholu, a nadmierne spożycie alkoholu powinno być unikane.

Inne istotne klinicznie interakcje

Należy pamiętać, że podanie węgla aktywnego zmniejsza ekspozycję na apiksaban, co może być istotne w przypadku przedawkowania leku.19

Tabelaryczne zestawienie interakcji apiksabanu

Grupa leków / substancji Przedstawiciele Efekt interakcji Mechanizm Poziom istotności interakcji Zalecenia kliniczne
Silne inhibitory CYP3A4 i P-gp Ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol, rytonawir ↑ AUC apiksabanu o ~100%
↑ Cmax apiksabanu o ~60%
Hamowanie metabolizmu wątrobowego i transportu apiksabanu Bardzo wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Umiarkowane inhibitory CYP3A4 i/lub P-gp Diltiazem, werapamil, amiodaron, klarytromycyna, flukonazol, naproksen, chinidyna ↑ AUC apiksabanu o 30-60%
↑ Cmax apiksabanu o 30-60%
Częściowe hamowanie metabolizmu i/lub transportu apiksabanu Umiarkowany Nie wymaga modyfikacji dawki apiksabanu, stosować ostrożnie
Silne induktory CYP3A4 i P-gp Ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, dziurawiec ↓ AUC apiksabanu o ~54%
↓ Cmax apiksabanu o ~42%
Zwiększona aktywność metaboliczna wątroby i zwiększony transport apiksabanu Wysoki Stosować ostrożnie w profilaktyce ŻChZZ, udarów i zatorowości
Nie zalecany w leczeniu ZŻG i ZP
Inne leki przeciwzakrzepowe Heparyny, warfaryna, dabigatran, rywaroksaban, edoksaban Zwiększone ryzyko krwawienia Addytywny efekt przeciwkrzepliwy Bardzo wysoki Przeciwwskazane (z wyjątkiem szczególnych sytuacji)
Leki przeciwpłytkowe ASA, klopidogrel, prasugrel, tikagrelor Potencjalnie zwiększone ryzyko krwawienia Addytywny wpływ na hemostazę Wysoki Zachować ostrożność, monitorować objawy krwawienia
NLPZ Naproksen, ibuprofen, diklofenak, celekoksyb Potencjalnie zwiększone ryzyko krwawienia
Naproksen: ↑ AUC apiksabanu o ~50%
Hamowanie agregacji płytek i potencjalnie inhibicja P-gp Wysoki Stosować ostrożnie, możliwe monitorowanie parametrów krzepnięcia
SSRI/SNRI Fluoksetyna, paroksetyna, sertralina, wenlafaksyna, duloksetyna Zwiększone ryzyko krwawienia Wpływ na metabolizm serotoniny w płytkach krwi Umiarkowany Zachować ostrożność, obserwować pacjenta
Inne leki wpływające na hemostazę Antagoniści GPIIb/IIIa, dipirydamol, dekstran, sulfinpirazon, leki trombolityczne Zwiększone ryzyko krwawienia Różne mechanizmy wpływające na krzepnięcie Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Alkohol Etanol Potencjalnie zwiększone ryzyko krwawienia Hamowanie funkcji płytek krwi, potencjalny wpływ na metabolizm wątrobowy Umiarkowany do wysokiego Ograniczyć spożycie, unikać nadmiernego spożycia
Środki absorbujące Węgiel aktywny Zmniejszona ekspozycja na apiksaban Adsorpcja leku w przewodzie pokarmowym Wysoki Może być użyty w przypadku przedawkowania
Leki obojętne Beta-adrenolityki (atenolol), antagoniści H2 (famotydyna) Brak istotnego wpływu Brak klinicznie istotnych interakcji Niski Można stosować bez modyfikacji dawki
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl