nerw kulszowy
Nerw kulszowy (nervus ischiadicus) to największy nerw obwodowy ludzkiego ciała, stanowiący przedłużenie splotu krzyżowego. Powstaje z połączenia włókien nerwowych pochodzących z segmentów rdzenia kręgowego L4-S3. Ze względu na swój przebieg i rozmiar (średnica około 2 cm) jest szczególnie narażony na różnorodne uszkodzenia.
Anatomicznie nerw kulszowy opuszcza miednicę przez otwór kulszowy większy, biegnie przez okolicę pośladkową, następnie zstępuje po tylnej powierzchni uda, gdzie dzieli się na nerw piszczelowy i nerw strzałkowy wspólny. Unerwia czuciowo tylną powierzchnię uda, większość podudzia oraz stopy, a ruchowo mięśnie tylnej grupy uda oraz wszystkie mięśnie podudzia i stopy.
Patologie nerwu kulszowego obejmują przede wszystkim rwę kulszową (ischialgia), będącą zespołem bólowym wywołanym uciskiem na korzeń nerwowy, najczęściej wskutek przepukliny krążka międzykręgowego. Inne przyczyny uszkodzeń to zespół mięśnia gruszkowatego, urazy, procesy zapalne, nowotwory czy neuropatie. Diagnostyka obejmuje badanie neurologiczne, elektrofizjologiczne oraz obrazowanie (MRI, tomografia komputerowa).
Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje terapię zachowawczą (leki przeciwbólowe, przeciwzapalne, fizykoterapia, rehabilitacja) lub interwencje zabiegowe w przypadkach niepoddających się leczeniu zachowawczemu. W neurochirurgii często wykonuje się mikrochirurgiczne usunięcie przepukliny dysku, laminektomię lub stabilizację kręgosłupa przy uporczywych dolegliwościach bólowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Neo-Capsiderm –
Neo-Capsiderm to miejscowa maść lecznicza zawierająca w 100 g: noniwamid 0,05 g, kamforę 5,3 g, olejek terpentynowy z sosny nadmorskiej 9,7 g oraz olejek eukaliptusowy 2,5 g. Preparat wykazuje działanie rozgrzewające i przeciwbólowe, stosowany jest przede wszystkim w terapii dolegliwości mięśniowych takich jak naciągnięcia mięśniowe, bolesne skurcze pourazowe i przeciążeniowe. Ponadto, Neo-Capsiderm znajduje zastosowanie jako lek pomocniczy w leczeniu stanów zapalnych stawów oraz w terapii dolegliwości bólowych układu nerwowego, w tym nerwobólów, zapalenia korzonków nerwowych (szczególnie w odcinku lędźwiowo-krzyżowym) oraz rwy kulszowej.
dolegliwości mięśniowe, dolegliwości stawowe, kamfora, leczenie objawowe, leczenie przyczynowe, naciągnięcie mięśni, napięcie mięśniowe, Neo-Capsiderm, nerw kulszowy, nerwoból, neuralgia, noniwamid, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, rwa kulszowa, skurcz mięśniowy, środek rozgrzewający, ukrwienie, zapalenie korzonków nerwowych, zapalenie stawów - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vastaloma
Fulwestrant, stosowany w formie domięśniowej (lek Vastaloma), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby oraz u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Ze względu na ryzyko krwawień, ostrożność jest wskazana u pacjentek ze skazą krwotoczną, trombocytopenią oraz u tych stosujących leki przeciwzakrzepowe. Podawanie w górno-boczną okolicę pośladka wymaga precyzyjnej techniki, aby uniknąć uszkodzenia nerwu kulszowego, co może skutkować rwą kulszową, nerwobólem, bólem neuropatycznym lub neuropatią obwodową. U pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi należy uwzględnić ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, które były raportowane w badaniach klinicznych. Długotrwałe stosowanie fulwestrantu może zwiększać ryzyko osteoporozy, choć brak jest długoterminowych danych dotyczących wpływu na gęstość mineralną kości.
alkohol benzylowy, alkohol etylowy, benzoesan benzylu, ból neuropatyczny, fulwestrant, glikol propylenowy, klirens kreatyniny, lek przeciwzakrzepowy, nerw kulszowy, nerwoból, neuropatia obwodowa, osteoporoza, palbocyklib, podanie domięśniowe, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, poziom estradiolu, przerzut do narządów miąższowych, reakcja alergiczna, rwa kulszowa, skaza krwotoczna, trombocytopenia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie zatorowo-zakrzepowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fulvestrant Glenmark 250 mg/5 ml
Fulvestrant Glenmark to roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, zawierający 250 mg fulwestrantu w 5 ml roztworu, przeznaczony do podania domięśniowego, głównie w mięsień pośladkowy. Preparat zawiera substancje pomocnicze o znanym działaniu, takie jak etanol 96% (500 mg), alkohol benzylowy (500 mg) oraz benzylu benzoesan (750 mg) w 5 ml roztworu. Podanie powinno odbywać się powoli (1-2 minuty na wstrzyknięcie) z zachowaniem ostrożności w okolicy górno-bocznej części pośladka ze względu na ryzyko uszkodzenia nerwu kulszowego. Produkt jest dostępny w opakowaniach zawierających 1, 2 lub 6 ampułko-strzykawek i wymaga przechowywania w temperaturze 2°C – 8°C, z możliwością krótkotrwałego przechowywania do 28 dni w temperaturze poniżej 30°C, pod warunkiem natychmiastowego powrotu do warunków chłodniczych.
alkohol benzylowy, ampułko-strzykawka, benzylu benzoesan, etanol, fulwestrant, igła z systemem zabezpieczającym, końcówka Luer-Lock, mięsień pośladkowy, nerw kulszowy, okolica pośladka, olej rycynowy, podanie domięśniowe, przechowywanie w stanie schłodzonym, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, substancja pomocnicza, system zabezpieczający igłę, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon substancji czynnych
Noniwamid – Wskazania do stosowania
Noniwamid (0,05 g/100 g) jest składnikiem miejscowych preparatów leczniczych, takich jak Capsigel N (emulsja) i Neo-Capsiderm (maść), wykazującym działanie rozgrzewające poprzez indukcję miejscowego przekrwienia. Preparaty te są wskazane w leczeniu bólu mięśniowego (naciągnięcia, bolesne skurcze), stanów zapalnych stawów oraz nerwobóli, w tym zapalenia korzonków nerwowych i rwy kulszowej. Capsigel N zawiera dodatkowo kwas salicylowy (1,9 g/100 g) o działaniu przeciwzapalnym i keratolitycznym, co wzmacnia efekt terapeutyczny w stanach zapalnych. Neo-Capsiderm charakteryzuje się wyższą zawartością olejku terpentynowego (9,7 g/100 g), co może potęgować miejscowe przekrwienie i działanie przeciwbólowe.
ból mięśniowy, Capsigel N, działanie keratolityczne, działanie miejscowo drażniące, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, działanie rozgrzewające, emulsja na skórę, kamfora, kwas salicylowy, naciągnięcie mięśni, Neo-Capsiderm, nerw kulszowy, nerwobóle, noniwamid, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, przekrwienie miejscowe, rwa kulszowa, skurcz mięśniowy, zapalenie korzonków nerwowych, zapalenie stawów - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fulvestrant Zentiva 250 mg/5 ml
Fulvestrant Zentiva to roztwór do wstrzykiwań zawierający 250 mg fulwestrantu w 5 ml ampułko-strzykawce, przeznaczony do podania domięśniowego, głównie w mięsień pośladkowy. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak etanol 96% (500 mg), alkohol benzylowy (500 mg) oraz benzylu benzoesan (750 mg), które mogą wpływać na tolerancję leku u niektórych pacjentów. Podanie powinno odbywać się powoli (1-2 minuty) z zachowaniem ostrożności, zwłaszcza w górno-bocznej okolicy pośladka ze względu na ryzyko uszkodzenia nerwu kulszowego. Produkt jest dostępny w różnych opakowaniach z igłami wyposażonymi w system zabezpieczający BD SafetyGlide, a każda ampułko-strzykawka jest przeznaczona do jednorazowego użytku.
alkohol benzylowy, ampułko-strzykawka, benzylu benzoesan, etanol, fulwestrant, igła z systemem zabezpieczającym, końcówka Luer-Lock, mięsień pośladkowy, nerw kulszowy, olej rycynowy, podanie domięśniowe, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, substancja pomocnicza, wstrzyknięcie domięśniowe, zagrożenie dla środowiska wodnego, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fulvestrant EVER Pharma 250 mg
Fulvestrant EVER Pharma jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań zawierającego 250 mg fulwestrantu w 5 ml, podawanym domięśniowo w dawce 500 mg (2 × 250 mg) na podanie. Standardowy schemat dawkowania obejmuje dawkę początkową 500 mg podaną w dniu 1, dawkę uzupełniającą 500 mg po 14 dniach oraz dawki podtrzymujące 500 mg co 28 dni. Wstrzyknięcia należy wykonywać powoli (1-2 minuty) w górno-boczną okolicę pośladka, każde w inny pośladek, z zachowaniem ostrożności ze względu na bliskość nerwu kulszowego. U pacjentek przed- i okołomenopauzalnych stosujących terapię skojarzoną z palbocyklibem konieczne jest dodatkowe leczenie agonistami LHRH, które należy rozpocząć przed terapią i kontynuować przez cały jej czas trwania.
agonista LHRH, ampułko-strzykawka, charakterystyka produktu leczniczego, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dawka podtrzymująca, ekspozycja na lek, fulwestrant, górno-boczna okolica pośladka, klirens kreatyniny, leczenie skojarzone, nerw kulszowy, okres okołomenopauzalny, palbocyklib, podanie domięśniowe, roztwór do wstrzykiwań, skuteczność terapeutyczna, terapia skojarzona, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fulvestrant Medical Valley 250 mg
Fulvestrant Medical Valley jest dostępny jako roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce zawierającej 250 mg fulwestrantu w 5 ml roztworu, przeznaczony do podania domięśniowego, głównie w mięsień pośladkowy. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak etanol 96% (500 mg), alkohol benzylowy (500 mg), benzylu benzoesan (750 mg) oraz oczyszczony olej rycynowy, co wymaga uwagi przy kwalifikacji pacjentów ze względu na potencjalne reakcje na te składniki. Podanie powinno odbywać się powoli, w ciągu 1-2 minut, z zachowaniem ostrożności, zwłaszcza w górno-bocznej okolicy pośladka, aby uniknąć uszkodzenia nerwu kulszowego. Przed podaniem konieczna jest wizualna kontrola roztworu pod kątem obecności cząstek stałych i zmiany barwy.
alkohol benzylowy, ampułko-strzykawka, benzylu benzoesan, etanol, fulwestrant, igła zabezpieczająca, końcówka Luer-Lock, mięsień pośladkowy, nerw kulszowy, okolica pośladkowa, okres ważności leku, olej rycynowy, podanie domięśniowe, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, roztwór do wstrzykiwań, roztwór farmaceutyczny, substancja czynna, substancja pomocnicza, warunki przechowywania leku, wstrzyknięcie domięśniowe, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fulvestrant Pharmascience 250 mg/5 ml
Fulvestrant Pharmascience, dostępny w dawce 250 mg/5 ml w formie roztworu do wstrzykiwań, jest stosowany w leczeniu nowotworów hormonozależnych u kobiet. Standardowy schemat dawkowania u dorosłych pacjentek, w tym osób w podeszłym wieku, obejmuje podanie 500 mg fulwestrantu w dwóch dawkach: pierwsza dawka 500 mg podawana jest dwukrotnie – na początku terapii oraz po 2 tygodniach, a następnie dawka podtrzymująca 500 mg podawana jest co miesiąc. Lek podaje się wyłącznie domięśniowo, w dwóch kolejnych iniekcjach po 5 ml, każda w inny pośladek, z powolnym wstrzykiwaniem trwającym 1-2 minuty, z zachowaniem ostrożności ze względu na bliskość nerwu kulszowego. W terapii skojarzonej z palbocyklibem, u pacjentek przed- i okołomenopauzalnych, konieczne jest dodatkowe stosowanie agonistów LHRH zgodnie z lokalnymi wytycznymi.
agoniści LHRH, ampułko-strzykawka, charakterystyka produktu leczniczego, droga domięśniowa, ekspozycja na fulwestrant, fulwestrant, klirens kreatyniny, nerw kulszowy, nowotwór hormonozależny, okolica pośladkowa, palbocyklib, roztwór do wstrzykiwań, stężenie terapeutyczne, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fulvestrant Vipharm 250 mg/5 ml
Fulvestrant Vipharm, roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 250 mg/5 ml, jest wskazany w leczeniu raka piersi u dorosłych pacjentek. Standardowa dawka wynosi 500 mg, podawana domięśniowo w schemacie: dawka początkowa w dniu 1, dawka dodatkowa po 14 dniach oraz dawki podtrzymujące co 28 dni. Każda dawka 500 mg wymaga podania dwóch ampułko-strzykawek (po 250 mg/5 ml), aplikowanych w różne pośladki, z zachowaniem ostrożności względem nerwu kulszowego. W przypadku terapii skojarzonej z palbocyklibem, pacjentki przed- i okołomenopauzalne powinny jednocześnie otrzymywać agonistów LHRH, zgodnie z lokalnymi wytycznymi. Nie zaleca się modyfikacji dawkowania u pacjentek z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30 ml/min) oraz wątroby, jednak w ciężkich zaburzeniach tych narządów należy zachować szczególną ostrożność ze względu na brak danych klinicznych.
agonista LHRH, ampułko-strzykawka, charakterystyka produktu leczniczego, dane farmakodynamiczne, dane farmakokinetyczne, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, fulwestrant, klirens kreatyniny, mięsień pośladkowy, nerw kulszowy, palbocyklib, rak piersi, roztwór do wstrzykiwań, stan okołomenopauzalny, substancja czynna, terapia skojarzona, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Neurovit Fast (100 mg + 100 mg + 1 mg)/2 ml
Neurovit Fast to roztwór do wstrzykiwań zawierający 100 mg tiaminy chlorowodorku, 100 mg pirydoksyny chlorowodorku oraz 1 mg cyjanokobalaminy w 2 ml preparatu, stosowany w leczeniu klinicznego i subklinicznego niedoboru witamin z grupy B. Preparat jest szczególnie wskazany w polineuropatiach o różnej etiologii, takich jak polineuropatia cukrzycowa i alkoholowa, gdzie szybkie dostarczenie witamin drogą iniekcyjną omija zaburzone wchłanianie przewodu pokarmowego. Neurovit Fast wykazuje działanie neuroprotekcyjne i przeciwbólowe, poprawiając funkcje nerwów obwodowych oraz zmniejszając dolegliwości bólowe, co przekłada się na poprawę jakości życia pacjentów.
ból neuropatyczny, choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa, cyjanokobalamina, dysfagia, iniekcja domięśniowa, iniekcja dożylna, nerw kulszowy, neuralgia, Neurovit Fast, niedobór witamin z grupy B, pirydoksyna chlorowodorek, polineuropatia, polineuropatia alkoholowa, polineuropatia cukrzycowa, przewlekła choroba wątroby, przewód pokarmowy, przewodnictwo nerwowe, rwa kulszowa, tiamina chlorowodorek, witamina B12, zaburzenie wchłaniania, zapalenie nerwów, zespół korzonkowy, zespół lędźwiowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linezolid Kabi 2 mg/ml
Linezolid Kabi (2 mg/ml, roztwór do infuzji) poddano szerokim badaniom przedklinicznym, które wykazały wpływ leku na układ rozrodczy zwierząt. U samców szczurów stwierdzono zmniejszenie płodności i zaburzenia spermatogenezy przy stężeniach porównywalnych do ludzkich, z przemijającym efektem u dorosłych, ale trwałym u młodych osobników. U psów obserwowano zmiany masy gruczołu krokowego, jąder i najądrzy, choć bez przerostu nabłonka najądrzy. Badania teratogenności nie wykazały działania teratogennego przy stężeniach 4-krotnie wyższych lub porównywalnych do ludzkich, jednak u ciężarnych myszy odnotowano toksyczność objawiającą się zwiększoną śmiertelnością zarodków, zmniejszeniem masy ciała płodów oraz nasileniem wad budowy mostka. U szczurów zaobserwowano podobne, choć łagodniejsze efekty toksyczne, w tym zmniejszenie masy ciała płodów i opóźnienie dojrzewania. W badaniach na królikach zmniejszenie masy płodowej występowało jedynie przy toksycznym działaniu u matek, przy niskim poziomie narażenia (0,06 wartości AUC przewidywanej u ludzi). Linezolid i jego metabolity przenikają do mleka szczurów, osiągając wyższe stężenia niż w osoczu matki.
badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, gruczoł krokowy, linezolid, nabłonek najądrzy, nerw kulszowy, nerw wzrokowy, onkogenność, płodność, potencjał teratogenny, przenikanie do mleka, przerost nabłonka, rakotwórczość, roztwór do infuzji, śmierć zarodka, sperma, spermatogeneza, szpik kostny, toksyczność reprodukcyjna, utrata przedimplantacyjna zarodków, zwyrodnienie aksonów - Leksykon substancji czynnych
Fulwestrant – Dawkowanie i sposób podawania
Fulwestrant stosowany jest w leczeniu raka piersi w dawce 500 mg podawanej domięśniowo w dwóch iniekcjach po 5 ml (każda zawierająca 250 mg/5 ml) w odstępach: pierwsza dawka w dniu 1, druga po 2 tygodniach, a następnie co miesiąc. Podawanie powinno odbywać się powoli (1-2 minuty na wstrzyknięcie) w mięsień pośladkowy, unikając górno-bocznej okolicy ze względu na ryzyko uszkodzenia nerwu kulszowego. W terapii skojarzonej z palbocyklibem schemat dawkowania fulwestrantu pozostaje bez zmian, jednak u pacjentek przed- i okołomenopauzalnych konieczne jest stosowanie agonistów LHRH zgodnie z lokalnymi wytycznymi. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30 ml/min) oraz wątroby, choć w przypadku zaburzeń wątroby zaleca się ostrożność ze względu na potencjalne zwiększenie ekspozycji na lek.
agonista LHRH, ampułko-strzykawka, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, droga domięśniowa, ekspozycja na lek, fulwestrant, klirens kreatyniny, lepki roztwór, mięsień pośladkowy, nerw kulszowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pacjentka okołomenopauzalna, palbocyklib, rak piersi, roztwór do wstrzykiwań, terapia skojarzona, wstrzyknięcie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bexon (50 mg + 50 mg + 0,5 mg)/ml
Lek Bexon to roztwór do wstrzykiwań zawierający kompleks witamin B1 (tiamina chlorowodorek 50 mg/mL), B6 (pirydoksyna chlorowodorek 50 mg/mL) oraz B12 (cyjanokobalamina 0,5 mg/mL). Każda ampułka 2 mL dostarcza 100 mg tiaminy, 100 mg pirydoksyny oraz 1 mg cyjanokobalaminy. Preparat stosowany jest domięśniowo w leczeniu układowych chorób neurologicznych związanych z niedoborami tych witamin, szczególnie gdy suplementacja doustna jest niewystarczająca lub niemożliwa. Wskazania obejmują m.in. ból neuropatyczny (np. neuralgia popółpaścowa), zespoły korzonkowe, zespół lędźwiowy, rwę kulszową, polineuropatie (cukrzycową, alkoholową), zapalenie nerwu wzrokowego, porażenie nerwu twarzowego (zespół Bella) oraz zespół cieśni nadgarstka. Preparat jest również stosowany w leczeniu niedoborów witamin B1, B6 i B12 w chorobach takich jak beri-beri, niedokrwistość megaloblastyczna z niedoboru B12 oraz innych zaburzeniach neurologicznych, psychicznych i hematologicznych.
alkohol benzylowy, ból neuropatyczny, choroba beri-beri, choroba neurologiczna, cyjanokobalamina, demielinizacja, encefalopatia Wernickego, iniekcja domięśniowa, krwinka czerwona, megaloblast, nerw kulszowy, nerw pośrodkowy, neuralgia popółpaścowa, niedokrwistość megaloblastyczna, pirydoksyna, polineuropatia, polineuropatia alkoholowa, polineuropatia cukrzycowa, porażenie nerwu twarzowego, psychoza Korsakowa, rdzeń kręgowy, rwa kulszowa, tiamina, wirus varicella zoster, witamina B12, zapalenie nerwu wzrokowego, zespół Bella, zespół cieśni nadgarstka, zespół korzonkowy, zespół lędźwiowy - Leksykon chorób i schorzeń
Przepuklina dysku – Leczenie
Przepuklina dysku, charakteryzująca się wydostaniem się nucleus pulposus przez annulus fibrosus, jest częstą przyczyną bólu kręgosłupa i objawów neurologicznych. Leczenie początkowo opiera się na metodach zachowawczych, które przynoszą poprawę u 80-90% pacjentów w ciągu kilku tygodni do miesięcy. Zalecane jest unikanie długotrwałego leżenia, a zamiast tego utrzymanie aktywności na tolerowanym poziomie oraz wdrożenie fizjoterapii, w tym metody McKenziego, ćwiczeń wzmacniających, rozciągających i technik manualnych. Farmakoterapia obejmuje NLPZ (np. ibuprofen, naproksen), kortykosteroidy doustne, leki rozluźniające mięśnie, przeciwdrgawkowe oraz opioidy w ograniczonym zakresie. W przypadku braku poprawy stosuje się iniekcje epiduralne steroidów, które mogą zapewnić ulgę trwającą od tygodnia do roku. Dodatkowo stosuje się terapię ciepłem i zimnem, akupunkturę, manipulacje kręgosłupa, masaż terapeutyczny, dekompresję kręgosłupa oraz terapię behawioralno-poznawczą.
annulus fibrosus, ból kręgosłupa, deficyt neurologiczny, elektrostymulacja mięśni, elektroterapia, fuzja kręgosłupa, interwencja chirurgiczna, komórka macierzysta, koncentrat szpiku kostnego, kortykosteroid doustny, laminektomia, laminotomia, leczenie zachowawcze, lek przeciwdrgawkowy, lek rozluźniający mięśnie, metoda McKenziego, mikrodiscektomia, nerw kulszowy, nerw rdzeniowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nucleus pulposus, osocze bogatopłytkowe, przepuklina dysku, rdzeń kręgowy, terapia falami uderzeniowymi, terapia manualna, zaburzenia chodu