Dawkowanie i sposób podawania
Fulwestrant

Dawkowanie i sposób podawania fulwestrantu

Fulwestrant jest substancją stosowaną w leczeniu raka piersi, dostępną w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce o stężeniu 250 mg/5 ml. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania oraz sposobu podawania tej substancji, które są istotne dla personelu medycznego podczas prowadzenia leczenia pacjentek.^{1 2}

Schemat dawkowania standardowy

Standardowy schemat dawkowania fulwestrantu u dorosłych pacjentek, w tym także u pacjentek w podeszłym wieku, obejmuje podawanie leku w następującym rytmie:^{3 4}

• Pierwsza dawka: 500 mg fulwestrantu
• Druga dawka: 500 mg fulwestrantu po upływie 2 tygodni od podania pierwszej dawki
• Kolejne dawki: 500 mg fulwestrantu podawane w odstępach jednomiesięcznych (licząc od pierwszej dawki)

⁵

Dawkowanie w terapii skojarzonej

W przypadku stosowania fulwestrantu w skojarzeniu z palbocyklibem, należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego palbocyklibu. Istotne jest, aby przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego fulwestrantem z palbocyklibem oraz przez cały czas jego trwania, pacjentki w wieku przed- i okołomenopauzalnym otrzymywały leczenie agonistami LHRH zgodnie z lokalnie przyjętą praktyką kliniczną.^{6 7}

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjentki z zaburzeniami czynności nerek

W przypadku pacjentek z zaburzeniami czynności nerek, dawkowanie fulwestrantu należy modyfikować według następujących zasad:^{8 9}

• Pacjentki z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30 ml/min): nie ma konieczności zmiany dawki
• Pacjentki z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min): zaleca się zachowanie ostrożności podczas stosowania, ponieważ nie badano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania fulwestrantu w tej grupie pacjentek

¹⁰

Pacjentki z zaburzeniami czynności wątroby

W przypadku pacjentek z zaburzeniami czynności wątroby, dawkowanie fulwestrantu powinno być dostosowane następująco:^{11 12}

• Pacjentki z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby: nie ma konieczności zmiany dawki, jednakże zaleca się zachowanie ostrożności ze względu na możliwość zwiększenia ekspozycji na fulwestrant
• Pacjentki z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby: brak danych dotyczących stosowania fulwestrantu u tych pacjentek

¹³

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność działania fulwestrantu u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat nie zostały ustalone. Mimo dostępności pewnych danych, niemożliwe jest ustalenie zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie pacjentów.^{14 15}

Sposób podawania

Fulwestrant należy podawać według następujących zasad:^{16 17}

• Droga podania: domięśniowa
• Tempo podawania: powoli (czas jednego wstrzyknięcia 1-2 minuty)
• Sposób podania: w dwóch kolejnych wstrzyknięciach po 5 ml, każde w inny pośladek (mięsień pośladkowy)
• Miejsce podania: należy zachować ostrożność podczas podawania fulwestrantu w górno-boczną okolicę pośladka ze względu na bliskość nerwu kulszowego

¹⁸

Szczegółowa tabela dawkowania fulwestrantu

Szczegółowe dawkowanie w grupach pacjentów specjalnych

Skojarzenie z palbocyklibem – W przypadku stosowania fulwestrantu w skojarzeniu z palbocyklibem, schemat dawkowania fulwestrantu pozostaje taki sam jak w terapii standardowej, natomiast należy dodatkowo zastosować leczenie agonistami LHRH u pacjentek przed- i okołomenopauzalnych, zgodnie z lokalnie przyjętą praktyką kliniczną.^{19 20}

Zaburzenia czynności nerek – Przy niewydolności nerek obowiązują następujące zasady dawkowania:²¹

Zaburzenia czynności wątroby – Przy niewydolności wątroby należy stosować się do następujących zaleceń:^{22 23}

Wskazówki praktyczne dotyczące podawania

Podczas przygotowywania i podawania fulwestrantu należy pamiętać, że lek ma postać lepkiego roztworu, który należy podawać powoli, w czasie 1-2 minut dla każdego wstrzyknięcia. Dawka 500 mg wymaga podania dwóch ampułko-strzykawek, każda zawierająca 250 mg fulwestrantu w 5 ml roztworu.^{24 25}

Istotną kwestią jest unikanie podawania leku w górno-boczną okolicę pośladka, gdzie istnieje ryzyko uszkodzenia nerwu kulszowego. Prawidłowa technika podania zwiększa komfort pacjentki i minimalizuje ryzyko powikłań związanych z wstrzyknięciem.²⁶