Leksykon wskazań
na literę „S”

Wskazania na „S”, strona 10 z 11

• stany lękowe

  Stany lękowe to grupa zaburzeń psychicznych charakteryzujących się nadmiernym, nieadekwatnym do sytuacji lękiem, który znacząco utrudnia codzienne funkcjonowanie pacjenta. Mogą one przybierać różne formy, takie jak zaburzenie lękowe uogólnione (GAD), zaburzenie lękowe z napadami paniki, fobię społeczną czy zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Stany lękowe często współwystępują z depresją i innymi zaburzeniami psychicznymi.

• stan silnego pobudzenia psychotycznego

  Stan silnego pobudzenia psychotycznego charakteryzuje się ostrym niepokojem, pobudzeniem ruchowym, agresją, dezorganizacją myślenia oraz zaburzeniem postrzegania rzeczywistości. Występuje najczęściej w przebiegu ostrych psychoz, schizofrenii, zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, majaczenia, zatruć substancjami psychoaktywnymi lub zespołów odstawiennych. Stan ten wymaga natychmiastowej interwencji ze względu na zagrożenie dla pacjenta i otoczenia.

• stan zapalny skóry przebiegający ze świądem

  Stan zapalny skóry przebiegający ze świądem to częsty problem dermatologiczny, który może występować w różnych postaciach, takich jak atopowe zapalenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry, łuszczyca czy pokrzywka. Charakteryzuje się on zaczerwienieniem, obrzękiem, niekiedy wysypką i przede wszystkim intensywnym świądem, który znacząco obniża jakość życia pacjentów.

• świąd neurogenny

  Świąd neurogenny to przewlekły świąd skóry spowodowany uszkodzeniem lub dysfunkcją układu nerwowego, często bez widocznych zmian skórnych. Występuje w przebiegu chorób neurologicznych takich jak stwardnienie rozsiane, udar mózgu, neuropatie, a także w przebiegu nowotworów, szczególnie chłoniaków i guzów mózgu. Może być również konsekwencją półpaśca (neuralgia popółpaścowa), neuropatii cukrzycowej lub zespołów bólowych.

• stan zapalny skóry przebiegający z wysypką

  Stan zapalny skóry przebiegający z wysypką to szeroka kategoria dermatologiczna obejmująca różne jednostki chorobowe, takie jak atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, kontaktowe zapalenie skóry, pokrzywka czy reakcje polekowe. Charakteryzuje się obecnością rumienia, grudek, pęcherzyków lub krost na skórze, którym często towarzyszy świąd, pieczenie lub ból. Diagnoza opiera się na obrazie klinicznym, wywiadzie dotyczącym potencjalnych alergenów, chorobach współistniejących oraz badaniach dodatkowych, takich jak biopsja skóry czy testy płatkowe.

• stan bólowy po stłuczeniu

  Stan bólowy po stłuczeniu to dolegliwość wynikająca z urazu tępego, który powoduje uszkodzenie tkanek miękkich bez przerwania ciągłości skóry. Charakteryzuje się miejscowym bólem, obrzękiem, zasinieniem i ograniczeniem ruchomości. Występuje często po upadkach, uderzeniach lub kolizjach, zarówno w życiu codziennym, jak i podczas aktywności sportowej.

• stan zapalny stawu

  Stan zapalny stawu to schorzenie objawiające się bólem, obrzękiem, zaczerwienieniem i ograniczeniem ruchomości dotkniętego stawu. Może dotyczyć każdego stawu w organizmie i występować jako objaw różnych chorób, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, dna moczanowa, łuszczycowe zapalenie stawów, reaktywne zapalenie stawów czy zapalenie stawów w przebiegu chorób infekcyjnych. Stan zapalny stawu może być także wynikiem urazu, przeciążenia lub zwyrodnienia.

• śmierć maciczna płodu

  Śmierć maciczna płodu (wewnątrzmaciczna śmierć płodu, obumarcie wewnątrzmaciczne płodu) to obumarcie płodu po 22. tygodniu ciąży lub gdy masa płodu przekracza 500 g. Stan ten wymaga natychmiastowej interwencji medycznej w celu indukcji porodu i uniknięcia powikłań u matki, takich jak zakażenie wewnątrzmaciczne czy zaburzenia krzepnięcia.

• skąpe krwawienie miesiączkowe

  Skąpe krwawienie miesiączkowe (oligomenorrhea) to stan, w którym kobieta doświadcza miesiączki o wyjątkowo małej objętości krwi lub krótkim czasie trwania. Stan ten może być spowodowany różnymi czynnikami, takimi jak zaburzenia hormonalne, stres, znaczna utrata masy ciała, intensywny wysiłek fizyczny, choroby tarczycy, zespół policystycznych jajników (PCOS) czy wczesna menopauza. Skąpe miesiączki mogą również występować u kobiet stosujących niektóre metody antykoncepcji hormonalnej.

• schorzenia związane z hiperestrogenizmem

  Hiperestrogenizm to stan charakteryzujący się nadmiarem estrogenów w organizmie, który może prowadzić do różnych schorzeń u kobiet i mężczyzn. U kobiet najczęściej objawia się zaburzeniami miesiączkowania, obfitymi krwawieniami, rozrostem endometrium, a także przerostem gruczołów piersiowych. Może być związany z zespołem policystycznych jajników (PCOS), otyłością, nowotworami produkującymi estrogeny lub stosowaniem hormonalnej terapii zastępczej.

• ślinotok

  Ślinotok, czyli nadmierne wydzielanie śliny, jest objawem występującym w różnych schorzeniach. Może mieć charakter fizjologiczny (u niemowląt, podczas ciąży) lub patologiczny. Patologiczny ślinotok często towarzyszy chorobom neurologicznym (choroba Parkinsona, porażenie mózgowe, stwardnienie zanikowe boczne), infekcjom jamy ustnej, zatruciom (rtęć, związki fosforoorganiczne), a także jest skutkiem ubocznym działania niektórych leków (klozapina, pilocarpina).

• stan skurczowy w obrębie dróg rodnych

  Stan skurczowy w obrębie dróg rodnych to patologiczne nasilenie napięcia mięśniowego macicy lub innych struktur układu rodnego kobiety. Najczęściej występuje w postaci nadmiernych skurczów macicy, które mogą pojawić się w różnych sytuacjach klinicznych, w tym podczas porodu, w przebiegu bolesnego miesiączkowania (dysmenorrhea) lub jako objaw endometriozy. Stan ten charakteryzuje się silnym, często bolesnym napięciem mięśniowym, które może zaburzać prawidłowe funkcjonowanie narządów rodnych.

• stan po dłutowaniu zęba

  Stan po dłutowaniu zęba to okres rekonwalescencji po zabiegu chirurgicznym, polegającym na usunięciu fragmentu kości otaczającej ząb, najczęściej w celu umożliwienia dostępu do korzeni zęba, który jest zatrzymany lub trudny do ekstrakcji. Najczęstszym przykładem jest dłutowanie wykonywane przy usuwaniu zębów mądrości, które są częściowo lub całkowicie zatrzymane w kości.

• stan po wyłuszczeniu małej zropiałej torbieli

  Stan po wyłuszczeniu małej zropiałej torbieli to sytuacja kliniczna występująca po chirurgicznym usunięciu ropnej zmiany torbielowatej. Torbiele zropiałe mogą powstawać w różnych lokalizacjach ciała (skóra, tkanki miękkie, narządy wewnętrzne) i charakteryzują się obecnością zbiornika płynu otoczonego torebką, który uległ zakażeniu bakteryjnemu z wytworzeniem ropy.

• suche zapalenie zębodołu

  Suche zapalenie zębodołu (alveolitis sicca dolorosa, „suchy zębodół”) to powikłanie po ekstrakcji zęba, charakteryzujące się brakiem prawidłowego uformowania skrzepu krwi w zębodole lub jego przedwczesną utratą. Stan ten występuje w 2-5% przypadków ekstrakcji, przy czym ryzyko znacząco wzrasta przy usuwaniu dolnych zębów trzonowych, szczególnie zatrzymanych trzecich trzonowców.

• sprawdzanie aparatury do dializy

  Sprawdzanie aparatury do dializy to kluczowy element zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności leczenia nerkozastępczego. Przed każdym zabiegiem hemodializy konieczne jest przeprowadzenie dokładnej kontroli sprzętu, co obejmuje weryfikację poprawności działania aparatu, szczelności układu, prawidłowego przygotowania płynu dializacyjnego oraz ustawienia odpowiednich parametrów zabiegu.

• stany wyczerpania psychicznego

  Stany wyczerpania psychicznego to zespół objawów będący konsekwencją długotrwałego stresu i przeciążenia emocjonalnego. Charakteryzuje się chronicznym zmęczeniem, osłabieniem energii życiowej, problemami z koncentracją, zaburzeniami snu oraz zwiększoną drażliwością. Często towarzyszy mu poczucie przytłoczenia obowiązkami i trudności w radzeniu sobie z codziennymi zadaniami. Stany te mogą wystąpić zarówno w konsekwencji przeciążenia zawodowego (wypalenie zawodowe), jak i w wyniku długotrwałych trudności osobistych.

• stany wyczerpania fizycznego

  Stany wyczerpania fizycznego to zespół objawów spowodowanych nadmiernym obciążeniem organizmu, przekraczającym jego zdolności regeneracyjne. Mogą występować zarówno u osób intensywnie trenujących, wykonujących ciężką pracę fizyczną, jak i u pacjentów zmagających się z przewlekłymi chorobami. Główne objawy to: przewlekłe zmęczenie, osłabienie, zmniejszona wydolność organizmu, zaburzenia snu, obniżony nastrój oraz zwiększona podatność na infekcje.

• skłonność do częstych infekcji

  Skłonność do częstych infekcji to stan, w którym pacjent doświadcza nawracających zakażeń, najczęściej dróg oddechowych, układu moczowego lub skóry. Występuje ona zazwyczaj na skutek osłabionej odporności organizmu, która może wynikać z niedożywienia, przewlekłego stresu, zaburzeń snu, chorób współistniejących (np. cukrzycy, chorób autoimmunologicznych) lub jako objaw pierwotnych lub wtórnych niedoborów odporności.

• stan zapalny tkanki okołostawowej

  Stan zapalny tkanki okołostawowej (periarthritis) to schorzenie charakteryzujące się zapaleniem struktur otaczających staw, takich jak torebka stawowa, więzadła, ścięgna i kaletki maziowe. Najczęściej występuje w obrębie stawu barkowego (zespół bolesnego barku), biodrowego, kolanowego oraz stawów stopy. Stan zapalny może być wywołany przez przeciążenie, urazy, infekcje, choroby autoimmunologiczne lub być powikłaniem innych schorzeń, jak np. cukrzyca.

• stan złego samopoczucia o podłożu psychosomatycznym

  Stan złego samopoczucia o podłożu psychosomatycznym to stan, w którym czynniki psychologiczne, takie jak stres, lęk czy depresja, powodują rzeczywiste objawy fizyczne. Pacjenci mogą odczuwać różnorodne dolegliwości, takie jak bóle głowy, zmęczenie, zaburzenia snu, bóle mięśniowe, problemy żołądkowo-jelitowe czy przyspieszone bicie serca, mimo braku organicznych przyczyn tych objawów.

• skurcz mięśni

  Skurcz mięśni to nagłe, mimowolne i bolesne napięcie mięśnia, często występujące w kończynach dolnych, szczególnie w łydkach. Może pojawić się w trakcie lub po intensywnym wysiłku fizycznym, w nocy podczas snu, a także przy odwodnieniu lub niedoborach elektrolitów. Skurcze mogą być również objawem towarzyszącym różnym chorobom, takim jak niedoczynność tarczycy, choroby nerek, cukrzyca czy choroby naczyń obwodowych.

• średnio ciężki napad dychawicy oskrzelowej

  Średnio ciężki napad dychawicy oskrzelowej (astmy) to stan, w którym dochodzi do nasilonego skurczu oskrzeli, obrzęku błony śluzowej oraz zwiększonej produkcji wydzieliny. Pacjent doświadcza duszności o umiarkowanym nasileniu, świszczącego oddechu, kaszlu oraz uczucia ściskania w klatce piersiowej. Charakterystycznym objawem jest zmniejszenie wartości PEF (szczytowy przepływ wydechowy) do poziomu 50-80% wartości należnej lub najlepszej osiąganej przez pacjenta.

• stany drgawkowe wywołane niedoborem magnezu w przebiegu padaczki

  Stany drgawkowe wywołane niedoborem magnezu w przebiegu padaczki stanowią specyficzną manifestację neurologiczną, gdzie niedobór magnezu działa jako czynnik nasilający częstość i intensywność napadów padaczkowych. Magnez odgrywa kluczową rolę jako antagonista receptora NMDA, co wpływa na stabilizację błon komórkowych neuronów i zmniejszenie pobudliwości elektrycznej mózgu. Niedobór tego pierwiastka może prowadzić do obniżenia progu drgawkowego i zwiększonej podatności na napady padaczkowe.

• stłuszczenie wątroby

  Stłuszczenie wątroby, znane również jako niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (NAFLD), to schorzenie charakteryzujące się nadmiernym gromadzeniem się tłuszczu w komórkach wątroby. Występuje najczęściej u osób z nadwagą, otyłością, cukrzycą typu 2, dyslipidemią lub zespołem metabolicznym. W początkowej fazie choroba przebiega bezobjawowo, co utrudnia wczesne rozpoznanie. Dopiero w bardziej zaawansowanych stadiach mogą pojawić się dolegliwości takie jak zmęczenie, dyskomfort w prawym górnym kwadrancie brzucha czy powiększenie wątroby.

• stan splątania u pacjenta w podeszłym wieku

  Stan splątania u pacjenta w podeszłym wieku, znany również jako majaczenie (delirium), to ostra dysfunkcja poznawcza charakteryzująca się zaburzeniami świadomości, uwagi, percepcji i orientacji. U osób starszych występuje znacznie częściej ze względu na wielochorobowość, polipragmazję oraz fizjologiczne zmiany w układzie nerwowym związane z procesem starzenia.

• stan pobudzenia u pacjenta w podeszłym wieku

  Stan pobudzenia u pacjenta w podeszłym wieku to zespół objawów przejawiający się wzmożoną aktywnością psychoruchową, niepokojem, agresją, czasem halucynacjami i urojeniami. Jest to częste powikłanie wielu schorzeń i stanów klinicznych, takich jak otępienie, majaczenie, zaburzenia psychiczne, ból czy efekty uboczne leków. U osób starszych występuje szczególnie często ze względu na większą podatność na zaburzenia funkcji poznawczych oraz mniejszą rezerwę fizjologiczną.

• stan niepokoju u pacjenta w podeszłym wieku

  Stan niepokoju u pacjenta w podeszłym wieku (geriatryczny zespół lękowy) to częste zaburzenie psychiczne charakteryzujące się przewlekłym uczuciem lęku, obawami, napięciem psychicznym i fizycznym oraz nadmiernym zamartwianiem się. U osób starszych niepokój może być związany z chorobami somatycznymi, zmianami neurodegeneracyjnymi, izolacją społeczną lub obawami związanymi z utratą samodzielności.

• stan zapalny odbytu

  Stan zapalny odbytu (procitis) to choroba zapalna dotycząca najbardziej dystalnego odcinka przewodu pokarmowego. Może występować jako objaw wielu schorzeń, w tym choroby Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, infekcji bakteryjnych, wirusowych lub grzybiczych, a także w konsekwencji radioterapii miednicy mniejszej. Pacjenci zgłaszają najczęściej ból w okolicy odbytu, krwawienie z odbytu, śluzową wydzielinę, uczucie parcia na stolec oraz niekiedy trudności w defekacji.

• stan skurczowy w obrębie jamy brzusznej

  Stan skurczowy w obrębie jamy brzusznej, znany również jako spastyczny ból brzucha, charakteryzuje się nagłymi, intensywnymi i często nawracającymi skurczami mięśni gładkich przewodu pokarmowego. Występuje najczęściej w przebiegu zespołu jelita drażliwego (IBS), kolki jelitowej, zapalenia jelit, choroby Leśniowskiego-Crohna czy wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Dolegliwości te mogą być również związane z zaburzeniami czynnościowymi przewodu pokarmowego lub reakcją na stres.

• stan po resekcji jelit

  Stan po resekcji jelit to sytuacja kliniczna występująca u pacjentów po chirurgicznym usunięciu części jelita cienkiego lub grubego. Do najczęstszych przyczyn resekcji jelit należą choroba Leśniowskiego-Crohna, nowotwory przewodu pokarmowego, niedrożność jelit, niedokrwienie, urazy jamy brzusznej oraz powikłania po operacjach brzusznych. Zakres konsekwencji zdrowotnych zależy od rozległości resekcji, rodzaju usuniętego odcinka jelita oraz zachowania ciągłości przewodu pokarmowego.

• świąd towarzyszący chorobom zakaźnym

  Świąd towarzyszący chorobom zakaźnym to objaw często występujący przy różnych infekcjach wirusowych, bakteryjnych i pasożytniczych. Może on występować jako wczesny objaw choroby zakaźnej lub towarzyszyć jej w pełnoobjawowej fazie. Szczególnie charakterystyczny jest dla chorób takich jak ospa wietrzna, odra, różyczka, a także infekcje pasożytnicze jak świerzb czy wszawica. Świąd może być również związany z reakcją alergiczną na obecność patogenu lub jako odpowiedź immunologiczna organizmu.

• świąd w przebiegu atopowego zapalenia skóry

  Świąd w przebiegu atopowego zapalenia skóry (AZS) jest jednym z najbardziej dokuczliwych objawów tej przewlekłej choroby zapalnej skóry. Charakteryzuje się intensywnym uczuciem swędzenia, które prowadzi do drapania, uszkodzenia bariery skórnej i nasilenia stanu zapalnego. Świąd w AZS ma charakter przewlekły, często nasila się wieczorem i w nocy, znacząco obniżając jakość życia pacjentów i powodując zaburzenia snu.

• stan hipomaniakalny

  Stan hipomaniakalny to łagodniejsza forma manii, charakteryzująca się podwyższonym nastrojem, zwiększoną energią i aktywnością, które nie są na tyle nasilone, by powodować poważne zaburzenia funkcjonowania społecznego czy zawodowego, w przeciwieństwie do pełnoobjawowej manii. Pacjenci w stanie hipomaniakalnym doświadczają wzmożonego napędu psychoruchowego, zmniejszonej potrzeby snu, gadatliwości, wzmożonej samooceny oraz przyspieszonego toku myślenia.

• stan maniakalny

  Stan maniakalny to epizod zaburzenia afektywnego charakteryzujący się nadmiernie podwyższonym nastrojem, zwiększoną energią i aktywnością, przyspieszonym tokiem myślenia oraz zaburzeniami snu. U pacjentów obserwuje się także wzmożoną pewność siebie, poczucie wielkości oraz impulsywność, które mogą prowadzić do zachowań ryzykownych i nieodpowiedzialnych. Stan maniakalny występuje najczęściej w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej (ChAD typu I), choć może towarzyszyć również innym zaburzeniom psychicznym lub stanom somatycznym.

• stan przedrakowy skóry

  Stan przedrakowy skóry (rogowacenie słoneczne) to zmiany skórne, które mogą przekształcić się w raka kolczystokomórkowego skóry. Występują najczęściej na obszarach narażonych na długotrwałą ekspozycję na promieniowanie UV, takich jak twarz, uszy, skóra głowy u osób łysiejących, przedramiona i grzbiety rąk. Zmiany te charakteryzują się szorstkimi, łuszczącymi się plamami o zabarwieniu od różowego do czerwonobrązowego.

• stany zapalne w obrębie miednicy małej

  Stany zapalne w obrębie miednicy małej (PID – Pelvic Inflammatory Disease) to infekcja górnych narządów układu rozrodczego kobiet, obejmująca macicę, jajowody oraz jajniki. Najczęściej rozwija się na skutek wstępującego zakażenia bakteryjnego, które przedostaje się z pochwy lub szyjki macicy. Głównymi patogenami wywołującymi PID są Neisseria gonorrhoeae oraz Chlamydia trachomatis, choć infekcja może mieć również charakter polimikrobialny.

• stan lękowy w przebiegu choroby organicznej

  Stan lękowy w przebiegu choroby organicznej to zaburzenie psychiczne występujące jako wtórne do schorzeń somatycznych. Charakteryzuje się uporczywymi objawami lęku, takimi jak napięcie mięśniowe, kołatanie serca, trudności z oddychaniem, uczucie zamierania, które pojawiają się w konsekwencji fizjologicznych zmian wynikających z choroby podstawowej. Stany lękowe mogą towarzyszyć wielu chorobom, szczególnie endokrynologicznym (nadczynność tarczycy, guz chromochłonny), kardiologicznym (zaburzenia rytmu serca), neurologicznym (padaczka) czy metabolicznym.

• stan lękowy w przebiegu zaburzenia somatycznego

  Stan lękowy w przebiegu zaburzenia somatycznego to specyficzny typ zaburzenia lękowego, który pojawia się jako bezpośrednia konsekwencja choroby somatycznej lub fizjologicznej. Objawy lękowe są ściśle powiązane z przebiegiem choroby podstawowej i mogą obejmować uczucie napięcia, zamartwianie się, kołatanie serca, zaburzenia snu, drżenie, pocenie się oraz trudności z koncentracją.

• stan depresyjny z lękiem i niepokojem w przebiegu psychozy

  Stan depresyjny z lękiem i niepokojem w przebiegu psychozy to złożony zespół objawów, gdzie obniżenie nastroju współwystępuje z objawami psychotycznymi. Pacjenci doświadczają przygnębienia, anhedonii, spadku energii życiowej, zaburzeń snu i apetytu, a jednocześnie przejawiają objawy wytwórcze, takie jak urojenia (często o charakterze nihilistycznym lub prześladowczym) lub halucynacje. Lęk i niepokój są zwykle nasilone, co może prowadzić do agitacji psychoruchowej.

• stan gorączkowy wynikający ze stanu grypopodobnego

  Stan gorączkowy wynikający ze stanu grypopodobnego to zespół objawów przypominających grypę, którego głównym elementem jest podwyższona temperatura ciała, często przekraczająca 38°C. Typowo objawom tym towarzyszą: bóle mięśniowe, stawowe, ogólne osłabienie, dreszcze, bóle głowy oraz uczucie rozbicia. Stan grypopodobny może być wywoływany przez różne patogeny – wirusy grypy, adenowirusy, rinowirusy oraz inne wirusy oddechowe (w tym SARS-CoV-2), a także niektóre bakterie.

• stan gorączkowy wynikający z grypy

  Stan gorączkowy wynikający z grypy to jedno z głównych objawów zakażenia wirusem grypy, które często wymaga interwencji farmakologicznej. Typowo gorączka przy grypie osiąga wartości od 38°C do nawet 40°C, ma charakter nagły i towarzyszy jej szereg innych objawów, takich jak bóle mięśniowe, bóle głowy, ogólne osłabienie, dreszcze oraz suchy kaszel. Wzrost temperatury ciała jest naturalną reakcją obronną organizmu na zakażenie wirusowe, jednak długotrwała wysoka gorączka może prowadzić do odwodnienia i pogorszenia ogólnego stanu pacjenta.

• stan gorączkowy wynikający z przeziębienia

  Stan gorączkowy wynikający z przeziębienia to powszechny objaw infekcji górnych dróg oddechowych wywołanych najczęściej przez wirusy. Gorączka stanowi naturalną reakcję obronną organizmu, pojawiającą się zwykle w ciągu 24-48 godzin od wystąpienia pierwszych objawów przeziębienia, takich jak katar, ból gardła czy kaszel. Temperatura ciała pacjenta może wzrosnąć do 38-39°C, czemu towarzyszą często dreszcze, bóle mięśniowe i ogólne osłabienie.

• stan po zabiegach kardiochirurgicznych

  Stan po zabiegach kardiochirurgicznych odnosi się do okresu rekonwalescencji i leczenia pacjenta po operacjach na sercu, takich jak pomostowanie aortalno-wieńcowe (CABG), wymiana zastawek serca, operacje wad wrodzonych serca czy transplantacja serca. Ten stan wymaga specjalistycznej opieki medycznej i monitorowania, aby zapobiec powikłaniom pooperacyjnym i wspomóc proces gojenia.

• stan ropny i zapalny zębodołu i szczęki po ekstrakcji zęba i innym zabiegu w chirurgii szczękowej

  Stan ropny i zapalny zębodołu i szczęki po ekstrakcji zęba i innym zabiegu w chirurgii szczękowej to powikłanie, które może wystąpić po zabiegach stomatologicznych. Najczęściej rozwija się jako suche zębodołe (alveolitis sicca) lub ropne zapalenie zębodołu (alveolitis purulenta). Stan ten charakteryzuje się silnym bólem, obrzękiem tkanek, nieprzyjemnym zapachem z ust, a niekiedy również podwyższoną temperaturą ciała i powiększeniem węzłów chłonnych podżuchwowych.

• szpotawość piątego palca

  Szpotawość piątego palca (łac. digitus quintus varus), znana również jako palec młotkowaty lub palec szponiasty piątego palca stopy, to deformacja polegająca na przywiedzeniu piątego palca w kierunku osi stopy. Stan ten charakteryzuje się skrzywieniem palca ku osi stopy oraz często współwystępującym zgrubieniem na bocznej powierzchni paliczka podstawnego, tworzącym bolesny modzel. Szpotawość może być wrodzona lub nabyta, często związana z noszeniem niewłaściwego obuwia, nieprawidłową biomechaniką stopy lub współistniejącą płaskostopiem poprzecznym.

• sztywny paluch

  Sztywny paluch (hallux rigidus) to schorzenie polegające na ograniczeniu ruchomości stawu śródstopno-paliczkowego palucha, najczęściej spowodowane rozwojem zmian zwyrodnieniowych. Choroba ta charakteryzuje się bólem i sztywnością, szczególnie widoczną podczas odwodzenia i przywodzenia palucha. Z czasem dochodzi do postępującej degradacji chrząstki stawowej, tworzenia się osteofitów i ostatecznie zesztywnienia stawu.

• sezonowy nieżyt nosa

  Sezonowy nieżyt nosa (SNN), znany również jako sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa lub sezonowa alergia, to schorzenie występujące okresowo w związku z ekspozycją na alergeny sezonowe, głównie pyłki roślin. Objawia się wodnistym wyciekiem z nosa, uczuciem zatkanego nosa, kichaniem, świądem nosa i oczu oraz łzawieniem. Objawy zwykle pojawiają się w określonych porach roku, najczęściej wiosną (alergia na pyłki drzew), latem (alergia na pyłki traw) lub jesienią (alergia na chwasty, np. ambrozję).

• sedacja podczas oddychania kontrolowanego

  Sedacja podczas oddychania kontrolowanego to procedura medyczna stosowana u pacjentów wymagających mechanicznej wentylacji. Polega na podawaniu leków uspokajających i nasennych w celu zredukowania niepokoju, stresu i dyskomfortu związanego z intubacją i wentylacją mechaniczną. Jest to szczególnie istotne u pacjentów w stanach krytycznych przebywających na oddziałach intensywnej terapii.

• stan pourazowy zewnętrznego przewodu słuchowego

  Stan pourazowy zewnętrznego przewodu słuchowego to konsekwencja urazu mechanicznego, termicznego lub chemicznego, który prowadzi do uszkodzenia struktury przewodu słuchowego zewnętrznego. Najczęstsze przyczyny to: urazy bezpośrednie (np. podczas niewłaściwego czyszczenia ucha patyczkami kosmetycznymi), ciała obce, oparzenia, odmrożenia lub uszkodzenia wynikające z działania substancji żrących.