suche zapalenie zębodołu
Wskazanie

Suche zapalenie zębodołu (alveolitis sicca dolorosa, „suchy zębodół”) to powikłanie po ekstrakcji zęba, charakteryzujące się brakiem prawidłowego uformowania skrzepu krwi w zębodole lub jego przedwczesną utratą. Stan ten występuje w 2-5% przypadków ekstrakcji, przy czym ryzyko znacząco wzrasta przy usuwaniu dolnych zębów trzonowych, szczególnie zatrzymanych trzecich trzonowców.

Do głównych objawów należą silny, pulsujący ból promieniujący do ucha i skroni, który pojawia się zwykle 2-4 dni po ekstrakcji, nieprzyjemny zapach z ust oraz widoczny pusty, pozbawiony skrzepu zębodół. Czynniki zwiększające ryzyko to palenie tytoniu, przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, stosowanie miejscowego znieczulenia z adrenaliną, niedostateczna higiena jamy ustnej oraz traumatyczna ekstrakcja.

W leczeniu stosuje się preparaty do miejscowego zaopatrzenia zębodołu, takie jak Alvogyl, Alveogyl czy Apernyl, zawierające eugenol, jodoform i butambę o działaniu przeciwbólowym i antyseptycznym. Dodatkowo wykorzystuje się opatrunki z pasty cynkowo-eugenolowej, sączki jodoformowe oraz preparaty na bazie kwasu hialuronowego (np. Gengigel). W przypadku nasilonego bólu podaje się leki przeciwbólowe (Paracetamol, Ibuprofen), a przy współistniejącym zakażeniu – antybiotyki (Amoksycylina, Klindamycyna).

Największą trudnością w leczeniu suchego zapalenia zębodołu jest utrzymujący się, trudny do opanowania ból, który może znacząco obniżać jakość życia pacjenta przez 7-14 dni. Kluczowe jest regularne płukanie zębodołu i wymiana opatrunku co 2-3 dni, co wymaga częstych wizyt kontrolnych. Wyzwaniem pozostaje również profilaktyka u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka oraz edukacja dotycząca właściwej pielęgnacji rany poekstrakcyjnej, szczególnie w zakresie unikania płukania jamy ustnej i palenia tytoniu w pierwszej dobie po zabiegu.