rozlane zapalenie zębodołu
Wskazanie

Rozlane zapalenie zębodołu (alveolitis diffusa), znane również jako suchy zębodół (alveolitis sicca) lub zapalenie zębodołu poekstrakcyjne, to powikłanie występujące po ekstrakcji zęba. Stan ten charakteryzuje się naruszeniem lub przedwczesnym rozpuszczeniem skrzepu krwi w zębodole, co prowadzi do odsłonięcia kości zębodołu i zakończań nerwowych. Występuje u około 3-5% pacjentów po rutynowych ekstrakcjach, ale ryzyko wzrasta nawet do 30% przy usuwaniu zębów trzonowych żuchwy.

Główne objawy rozlanego zapalenia zębodołu obejmują silny, pulsujący ból promieniujący do ucha, skroni lub szyi, pojawiający się zwykle 2-4 dni po ekstrakcji zęba. Zębodół jest pusty lub wypełniony resztkami rozpuszczonego skrzepu, a okoliczne tkanki są obrzęknięte i bolesne. Pacjenci często zgłaszają nieprzyjemny zapach z ust oraz metaliczny posmak.

W leczeniu rozlanego zapalenia zębodołu stosuje się preparaty miejscowe, które mają działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i antyseptyczne. Najczęściej używane są: Alvogyl (zawierający eugenol, jodoform i butambę), Alveogyl, Dentosept A, Solcoseryl pasta, Neocone oraz opatrunki z Jodoformem. Dodatkowo zaleca się płukanki antyseptyczne z chlorheksydyną (Corsodyl) lub roztworem soli fizjologicznej. W przypadkach silnego bólu można zastosować leki przeciwbólowe (paracetamol, ibuprofen) lub zlecić antybiotykoterapię przy objawach infekcji (Amoksycylina, Klindamycyna).

Największą trudnością w leczeniu rozlanego zapalenia zębodołu jest jego nawracający charakter oraz intensywny ból, który może utrzymywać się przez 7-14 dni pomimo zastosowanego leczenia. Pacjenci często wymagają kilkukrotnych wizyt kontrolnych w celu wymiany opatrunku, oczyszczenia zębodołu i monitorowania procesu gojenia. Wyzwaniem jest również zapewnienie odpowiedniej analgezji bez nadmiernego stosowania leków przeciwbólowych. Dodatkowym problemem jest zapobieganie wtórnym infekcjom oraz edukacja pacjentów odnośnie odpowiedniej higieny jamy ustnej w okresie gojenia, szczególnie u osób palących tytoń, które są w grupie podwyższonego ryzyka wystąpienia tego powikłania.