Leksykon wskazań

Wskazania, strona 23 z 169

• zaburzenie trawienia

  Zaburzenia trawienia to szeroki zakres problemów związanych z nieprawidłowym funkcjonowaniem przewodu pokarmowego. Mogą objawiać się bólem lub dyskomfortem w nadbrzuszu, uczuciem pełności, wzdęciami, nudnościami, odbijaniem czy zgagą. Wystąpić mogą zarówno jako ostre dolegliwości, jak i przewlekłe schorzenie.

• rozsiane zakażenie Mycobacterium intracellulare

  Rozsiane zakażenie Mycobacterium intracellulare stanowi poważne wyzwanie kliniczne, będąc jedną z najczęstszych postaci zakażeń wywołanych przez prątki niegruźlicze (NTM). M. intracellulare należy do kompleksu Mycobacterium avium (MAC) i wywołuje zakażenia zwykle u osób z upośledzoną odpornością, szczególnie u pacjentów z HIV/AIDS, przewlekłymi chorobami płuc lub po przeszczepach narządów.

• tępy uraz

  Tępy uraz (łac. contusio) to uszkodzenie tkanek powstałe na skutek działania siły mechanicznej, która nie przerywa ciągłości skóry, ale powoduje uszkodzenia tkanek położonych głębiej. W przeciwieństwie do urazów przenikających, gdzie występuje przerwanie ciągłości skóry, tępe urazy często powodują niewidoczne gołym okiem uszkodzenia narządów wewnętrznych.

• niedobór żelaza

  Niedobór żelaza to stan, w którym organizm ma niewystarczającą ilość żelaza do produkcji hemoglobiny, białka w czerwonych krwinkach, które transportuje tlen do tkanek. Jest to najczęstsza przyczyna niedokrwistości na świecie, dotykająca szczególnie kobiety w wieku rozrodczym, dzieci, nastolatki oraz osoby starsze. Niedobór żelaza może występować z powodu niedostatecznej podaży w diecie, zaburzeń wchłaniania lub zwiększonej utraty krwi (np. obfite miesiączki, krwawienia z przewodu pokarmowego).

• pobudzenie psychoruchowe

  Pobudzenie psychoruchowe to stan zwiększonej aktywności fizycznej i psychicznej, często towarzyszący różnym zaburzeniom psychicznym, takim jak mania w chorobie afektywnej dwubiegunowej, niektóre formy schizofrenii, zaburzenia lękowe czy stany delirium. Pacjent wykazuje wzmożoną, często chaotyczną aktywność ruchową, przyspieszone myślenie i mowę, drażliwość oraz niepokój.

• bóle mięśni

  Bóle mięśni, czyli mialgia, to powszechna dolegliwość charakteryzująca się dyskomfortem lub bólem odczuwanym w tkance mięśniowej. Może występować lokalnie lub obejmować wiele grup mięśniowych jednocześnie. Najczęściej bóle mięśni są konsekwencją przeciążenia, urazu, stanu zapalnego, infekcji (np. grypy), chorób autoimmunologicznych lub zaburzeń metabolicznych. W niektórych przypadkach mogą również towarzyszyć niedoborom elektrolitów, odwodnieniu lub być skutkiem ubocznym stosowania niektórych leków, szczególnie statyn.

• neurodermit

  Neurodermit, znany również jako atopowe zapalenie skóry (AZS) lub wyprysk atopowy, to przewlekła, nawracająca choroba zapalna skóry o podłożu immunologicznym. Charakteryzuje się świądem, suchością skóry, rumieniem i wysypką, najczęściej zlokalizowaną w zgięciach łokciowych, kolanowych, na twarzy, szyi i rękach. Schorzenie ma charakter przewlekły z okresami zaostrzeń i remisji.

• dusznica bolesna stabilna

  Dusznica bolesna stabilna (stabilna choroba wieńcowa) to przewlekła postać choroby niedokrwiennej serca charakteryzująca się występowaniem typowych bólów zamostkowych (stenokardialnych), które pojawiają się przewidywalnie podczas wysiłku fizycznego, stresu lub po obfitym posiłku, a ustępują po odpoczynku lub przyjęciu nitrogliceryny. Przyczyną jest zwężenie tętnic wieńcowych, najczęściej na tle miażdżycy, co prowadzi do niedostatecznego zaopatrzenia mięśnia sercowego w tlen podczas zwiększonego zapotrzebowania.

• zakażenia grzybicze u pacjentów z przedłużającą się neutropenią

  Zakażenia grzybicze u pacjentów z przedłużającą się neutropenią stanowią poważne powikłanie medyczne, które wymaga szybkiej diagnostyki i leczenia. Neutropenia, definiowana jako obniżenie liczby neutrofili poniżej 1000/μl, a zwłaszcza ciężka neutropenia poniżej 500/μl, znacząco zwiększa ryzyko inwazyjnych zakażeń grzybiczych. Najczęściej występują one u pacjentów onkologicznych poddawanych intensywnej chemioterapii, po przeszczepieniu szpiku kostnego lub z hematologicznymi chorobami nowotworowymi.

• zapobieganie odrzuceniu przeszczepu

  Zapobieganie odrzuceniu przeszczepu to kluczowy aspekt opieki potransplantacyjnej. Odrzucenie przeszczepu występuje, gdy układ immunologiczny biorcy rozpoznaje przeszczepiony narząd jako obcy i atakuje go. Ryzyko odrzucenia jest najwyższe w pierwszych miesiącach po przeszczepie, ale pacjenci wymagają leczenia immunosupresyjnego przez całe życie.

• gorączka reumatyczna

  Gorączka reumatyczna to choroba zapalna o podłożu autoimmunologicznym, występująca jako powikłanie po nieleczonej lub niewłaściwie leczonej infekcji gardła wywołanej przez paciorkowce grupy A (Streptococcus pyogenes). Zwykle pojawia się 2-3 tygodnie po infekcji paciorkowcowej. Choroba charakteryzuje się zajęciem serca, stawów, skóry oraz układu nerwowego, a niekiedy może prowadzić do trwałego uszkodzenia zastawek serca.

• angina Vincenta

  Angina Vincenta, zwana również zapaleniem jamy ustnej Vincenta lub wrzodziejącym zapaleniem dziąseł Vincenta, jest ostrą infekcją błony śluzowej jamy ustnej, najczęściej dotyczącą migdałków i dziąseł. Jest wywoływana przez bakterie beztlenowe, głównie Fusobacterium nucleatum i krętki Treponema vincentii, które w warunkach obniżonej odporności organizmu namnażają się i powodują charakterystyczne zmiany martwicze.

• zapalenie zatoki

  Zapalenie zatoki to stan zapalny błony śluzowej wyściełającej przestrzenie powietrzne (zatoki przynosowe) w kościach czaszki. Może mieć charakter ostry (trwający do 4 tygodni) lub przewlekły (powyżej 12 tygodni). Najczęściej rozwija się w następstwie infekcji wirusowej górnych dróg oddechowych, alergii, czy też nieprawidłowości anatomicznych. Typowe objawy obejmują ból twarzy, uczucie rozpierania, wydzielinę z nosa, zaburzenia węchu oraz ból głowy.

• współczulne zapalenie naczyniówki

  Współczulne zapalenie naczyniówki (sympathetic ophthalmia) to rzadkie, autoimmunologiczne zapalenie błony naczyniowej oka, które rozwija się po urazie lub operacji jednego oka i rozprzestrzenia się na drugie, nieuszkodzone oko. Zapalenie może wystąpić w okresie od kilku dni do kilkudziesięciu lat po pierwotnym urazie, choć najczęściej pojawia się w ciągu 3-12 miesięcy. Choroba charakteryzuje się obustronnym, ziarniniakowym zapaleniem naczyniówki, które może prowadzić do znacznego upośledzenia widzenia lub ślepoty.

• grzybicze zakażenie skóry

  Grzybicze zakażenie skóry to powszechny problem dermatologiczny wywołany przez różne rodzaje grzybów, głównie dermatofity, drożdżaki z rodzaju Candida oraz grzyby pleśniowe. Zakażenia te mogą dotyczyć naskórka, włosów i paznokci, a ich występowanie sprzyja wilgotne i ciepłe środowisko, osłabienie układu odpornościowego, cukrzyca oraz długotrwała antybiotykoterapia.

• zapalenie szyjki macicy

  Zapalenie szyjki macicy (cervicitis) to stan zapalny obejmujący szyjkę macicy, który może mieć charakter ostry lub przewlekły. Najczęściej jest powodowane przez infekcje bakteryjne, w tym Chlamydia trachomatis, Neisseria gonorrhoeae, Mycoplasma genitalium oraz wirusowe – głównie przez wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV) i wirusa opryszczki (HSV). Rzadziej przyczyną mogą być czynniki nieinfekcyjne, takie jak urazy mechaniczne, alergie, czy drażnienie chemiczne.

• zapalenie mięśni

  Zapalenie mięśni (myositis) to schorzenie charakteryzujące się stanem zapalnym w obrębie tkanki mięśniowej, które prowadzi do osłabienia siły mięśniowej, bólu oraz w niektórych przypadkach zaników mięśni. Może występować jako choroba idiopatyczna (np. zapalenie wielomięśniowe, zapalenie skórno-mięśniowe), wtórna do chorób autoimmunologicznych, infekcji, reakcji na leki lub toksyny. Objawy obejmują postępujące osłabienie mięśni proksymalnych, trudności w wykonywaniu codziennych czynności, jak wchodzenie po schodach czy podnoszenie rąk powyżej głowy.

• zapalenie błony maziowej

  Zapalenie błony maziowej (synovitis) to stan zapalny dotyczący błony wyściełającej wewnętrzną część torebki stawowej. Proces zapalny prowadzi do pogrubienia błony maziowej oraz zwiększonej produkcji płynu stawowego, co objawia się obrzękiem, bólem, ograniczeniem ruchomości oraz uczuciem ciepła w obrębie stawu. Zapalenie może być ostre lub przewlekłe i dotyczyć jednego lub wielu stawów.

• zapalenie dróg żółciowych

  Zapalenie dróg żółciowych (cholangitis) to poważna infekcja przewodów żółciowych, będąca stanem nagłym wymagającym szybkiej interwencji medycznej. Występuje najczęściej w wyniku niedrożności dróg żółciowych spowodowanej kamieniami żółciowymi, zwężeniami lub nowotworami. Charakteryzuje się triada Charcota: gorączką z dreszczami, żółtaczką i bólem w prawym górnym kwadrancie brzucha.

• zapalenie skóry

  Zapalenie skóry (dermatitis) to stan zapalny obejmujący powierzchniowe warstwy skóry, charakteryzujący się występowaniem rumienia, obrzęku, wysypki, pęcherzyków, złuszczania, sączenia oraz świądu. Może mieć charakter ostry lub przewlekły. Najczęstsze rodzaje zapaleń skóry to: kontaktowe zapalenie skóry (alergiczne i z podrażnienia), atopowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry oraz zapalenie skóry wywołane czynnikami zewnętrznymi.

• niedobór witaminy C

  Niedobór witaminy C (hipowitaminoza C) to stan kliniczny wynikający z niedostatecznej podaży kwasu askorbinowego w diecie. W postaci zaawansowanej prowadzi do rozwoju szkorbutu, który charakteryzuje się osłabieniem, krwawieniem dziąseł, wypadaniem zębów, opóźnionym gojeniem ran oraz tworzeniem się wybroczyn i podskórnych krwawień. Witamina C jest niezbędna do syntezy kolagenu, prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego oraz pełni funkcję przeciwutleniacza.

• stan po udarze niedokrwiennym

  Stan po udarze niedokrwiennym to wskazanie medyczne odnoszące się do pacjentów, którzy przeszli udar mózgu spowodowany zamknięciem lub zwężeniem naczynia krwionośnego w mózgu. Udar niedokrwienny stanowi około 85% wszystkich udarów i pozostawia pacjentów z różnorodnymi deficytami neurologicznymi, zależnymi od lokalizacji i rozległości uszkodzenia mózgu. Objawy mogą obejmować niedowład połowiczy, zaburzenia mowy, problemy z koordynacją, zaburzenia widzenia oraz deficyty poznawcze.

• przewlekła niewydolność krążenia mózgowego

  Przewlekła niewydolność krążenia mózgowego (encefalopatia naczyniopochodna) to stan stopniowego pogarszania się funkcji mózgowych spowodowany zaburzeniami przepływu krwi w naczyniach mózgowych. Może być konsekwencją miażdżycy, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, chorób serca czy zaburzeń rytmu serca. Najczęściej występuje u osób starszych, a częstość jej występowania wzrasta z wiekiem.

• zapalenie przydatków

  Zapalenie przydatków (łac. adnexitis) to proces zapalny obejmujący jajniki i jajowody, czyli tzw. przydatki macicy. Najczęściej ma podłoże infekcyjne i rozwija się w wyniku wstępującego zakażenia bakteryjnego z dróg rodnych. Głównymi patogenami odpowiedzialnymi za rozwój zapalenia przydatków są bakterie Chlamydia trachomatis, Neisseria gonorrhoeae, Mycoplasma genitalium oraz bakterie beztlenowe i paciorkowce.

• retinopatia cukrzycowa

  Retinopatia cukrzycowa to powikłanie mikronaczyniowe cukrzycy, które dotyka naczyń krwionośnych siatkówki oka. Występuje zarówno w cukrzycy typu 1, jak i typu 2, a ryzyko jej rozwoju wzrasta wraz z czasem trwania choroby i stopniem wyrównania glikemii. Szacuje się, że po 20 latach trwania cukrzycy retinopatia występuje u ok. 90% pacjentów z typem 1 i u 60% z typem 2.

• kolka żółciowa

  Kolka żółciowa to ostry, napadowy ból zlokalizowany najczęściej w prawym podżebrzu lub śródbrzuszu, wywołany nagłym wzrostem ciśnienia w drogach żółciowych. Jej przyczyną jest zazwyczaj kamień żółciowy blokujący odpływ żółci przez przewód pęcherzykowy lub przewód żółciowy wspólny. Ból ma charakter narastający, często promieniuje do prawej łopatki lub pleców, może trwać od kilkunastu minut do kilku godzin.

• bulimia

  Bulimia (żarłoczność psychiczna) jest zaburzeniem odżywiania charakteryzującym się nawracającymi epizodami objadania się, po których następują zachowania kompensacyjne mające na celu zapobieganie przyrostowi masy ciała, takie jak prowokowanie wymiotów, nadużywanie środków przeczyszczających, moczopędnych lub intensywne ćwiczenia fizyczne. Pacjenci z bulimią zazwyczaj mają prawidłową masę ciała lub nieznaczny nadwagę, co może utrudniać wczesne rozpoznanie choroby.

• niepowikłane zakażenie skóry

  Niepowikłane zakażenia skóry (SSSI – Skin and Skin Structure Infections) to częste schorzenia obejmujące infekcje skóry właściwej i tkanki podskórnej bez zajęcia głębszych struktur anatomicznych. Najczęściej wywołują je bakterie Gram-dodatnie, głównie Staphylococcus aureus i paciorkowce z grupy A. Klinicznie manifestują się jako cellulitis (zapalenie tkanki łącznej), czyraki, ropnie, róża lub liszajec.

• częstoskurcz nadkomorowy

  Częstoskurcz nadkomorowy (SVT – Supraventricular Tachycardia) to zaburzenie rytmu serca, w którym dochodzi do nagłego przyspieszenia akcji serca powyżej 100 uderzeń na minutę, a impuls elektryczny pochodzi z obszaru powyżej komór serca. Najczęściej występuje jako nawracający częstoskurcz węzłowy nawrotny (AVNRT) lub częstoskurcz przedsionkowo-komorowy (AVRT). Objawami SVT są nagłe kołatanie serca, zawroty głowy, duszność, ból w klatce piersiowej, a w cięższych przypadkach omdlenia.

• zakażenie pochwy

  Zakażenie pochwy, znane również jako zapalenie pochwy lub vaginitis, to stan charakteryzujący się stanem zapalnym błony śluzowej pochwy. Najczęstsze przyczyny to infekcje bakteryjne (bakteryjna waginoza), grzybicze (kandydoza pochwy) oraz rzęsistkowe. Objawy obejmują nieprawidłową wydzielinę z pochwy, świąd, pieczenie, ból podczas stosunku płciowego oraz nieprzyjemny zapach. Zakażenie pochwy może wystąpić na skutek zaburzenia naturalnej flory bakteryjnej, osłabienia układu odpornościowego, stosowania antybiotyków, zmian hormonalnych lub nieprawidłowej higieny intymnej.

• porażenie mózgowe

  Porażenie mózgowe (mózgowe porażenie dziecięce, MPD) to grupa trwałych zaburzeń rozwoju ruchu i postawy, powodujących ograniczenie aktywności, które przypisuje się niepostępującym zakłóceniom, pojawiającym się w rozwijającym się mózgu płodu lub niemowlęcia. Najczęstszymi przyczynami są: niedotlenienie okołoporodowe, infekcje wewnątrzmaciczne, urazy, wady rozwojowe OUN oraz czynniki genetyczne.

• ciężki ropień okołozębowy z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej

  Ciężki ropień okołozębowy z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej to poważna infekcja jamy ustnej, która wykracza poza obszar zęba i prowadzi do rozprzestrzeniania się zakażenia na okoliczne tkanki miękkie. Stan ten najczęściej rozwija się jako powikłanie nieleczonego zakażenia zęba, próchnicy, choroby przyzębia lub urazu zęba. Charakteryzuje się szybkim narastaniem obrzęku, silnym bólem, zaczerwienieniem, gorączką, a w zaawansowanych przypadkach również zaburzeniami połykania czy oddychania.

• bakteryjne zapalenie spojówki

  Bakteryjne zapalenie spojówek to ostra infekcja spojówki oka wywołana przez bakterie. Najczęstszymi patogenami odpowiedzialnymi za to schorzenie są Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae oraz Pseudomonas aeruginosa. Choroba objawia się zaczerwienieniem oka, obfitą ropną wydzieliną, sklejaniem powiek (szczególnie po przebudzeniu), uczuciem ciała obcego w oku oraz świądem i pieczeniem.

• odleżyna

  Odleżyna to miejscowe uszkodzenie skóry i/lub tkanek głębiej położonych, powstające na skutek długotrwałego ucisku lub tarcia, najczęściej w okolicach wypukłości kostnych. Odleżyny występują głównie u pacjentów unieruchomionych, osób starszych, niedożywionych lub z zaburzeniami krążenia obwodowego. Klasyfikuje się je w czterostopniowej skali, od zaczerwienienia skóry (I stopień) do głębokiego owrzodzenia obejmującego mięśnie i struktury kostne (IV stopień).

• świąd skóry

  Świąd skóry to nieprzyjemne doznanie prowokujące potrzebę drapania, które może być objawem wielu różnych chorób dermatologicznych, ogólnoustrojowych, neurologicznych lub psychogennych. Świąd jest jednym z najczęstszych objawów dermatologicznych i może znacząco obniżać jakość życia pacjentów. Może występować jako objaw miejscowy (ograniczony do konkretnego obszaru skóry) lub uogólniony (obejmujący całe ciało).

• zakażenie błony śluzowej jamy ustnej

  Zakażenie błony śluzowej jamy ustnej (stomatitis) to stan zapalny dotykający tkanki wyściełające jamę ustną. Może być wywołane przez czynniki infekcyjne (wirusy, bakterie, grzyby), czynniki drażniące, reakcje alergiczne lub być objawem chorób ogólnoustrojowych. Najczęstszymi patogenami są wirus opryszczki (HSV), grzyby z rodzaju Candida oraz bakterie beztlenowe.

• choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy

  Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy to schorzenie charakteryzujące się powstawaniem ubytków w błonie śluzowej tych narządów. Najczęstszymi przyczynami są zakażenie bakterią Helicobacter pylori oraz długotrwałe stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Choroba objawia się bólem w nadbrzuszu, często występującym na czczo lub po posiłkach, zgagą, wzdęciami, nudnościami i wymiotami.

• choroba spichrzeniowa glikogenu

  Choroba spichrzeniowa glikogenu (glikogenoza) to grupa rzadkich zaburzeń metabolicznych charakteryzujących się nieprawidłowym magazynowaniem i uwalnianiem glikogenu. Wyróżnia się kilkanaście typów choroby, z których każdy wynika z defektu enzymatycznego w szlaku metabolizmu glikogenu. Najczęstsze typy to choroba von Gierkego (typ I), choroba Pompego (typ II), choroba Coriego (typ III) oraz choroba Andersena (typ IV).

• oparzenie I stopnia

  Oparzenie I stopnia charakteryzuje się uszkodzeniem tylko powierzchownej warstwy naskórka. Objawia się zaczerwienieniem (rumieniem), bólem oraz niewielkim obrzękiem skóry. Skóra jest ciepła i sucha w dotyku. Klasycznym przykładem oparzenia I stopnia jest oparzenie słoneczne. Dolegliwości bólowe zwykle ustępują w ciągu 48-72 godzin, a zaczerwienienie i obrzęk stopniowo zanikają w ciągu kilku dni, nie pozostawiając blizn.

• ostra masywna zatorowość płucna

  Ostra masywna zatorowość płucna to stan zagrożenia życia charakteryzujący się zablokowaniem tętnicy płucnej lub jej głównych gałęzi przez materiał zatorowy, najczęściej skrzeplinę pochodzącą z żył głębokich kończyn dolnych. Prowadzi to do ostrej niewydolności prawej komory serca, hipotonii i wstrząsu kardiogennego. Masywna zatorowość płucna definiowana jest jako zator z towarzyszącą niestabilnością hemodynamiczną (ciśnienie skurczowe <90 mmHg) i jest najcięższą postacią zatorowości płucnej.

• świeży zawał mięśnia sercowego

  Świeży zawał mięśnia sercowego to stan nagły, charakteryzujący się martwicą kardiomiocytów spowodowaną przedłużonym niedokrwieniem. Najczęściej jest wynikiem zakrzepu w tętnicy wieńcowej, który zamyka światło naczynia i uniemożliwia dopływ krwi do określonego obszaru mięśnia sercowego. Zawał można rozpoznać na podstawie charakterystycznych objawów klinicznych (ból w klatce piersiowej, duszność, niepokój), zmian w EKG oraz podwyższonych markerów martwicy mięśnia sercowego we krwi (troponina T, troponina I, CK-MB).

• zator płuc

  Zator płuc (zatorowość płucna) to poważny stan medyczny, polegający na zablokowaniu tętnicy płucnej lub jej gałęzi przez materiał zatorowy, najczęściej skrzeplinę krwi. Zator płuc stanowi trzecią co do częstości przyczynę zgonów z powodu chorób układu sercowo-naczyniowego, po zawale serca i udarze mózgu. Głównym źródłem materiału zatorowego jest zakrzepica żył głębokich kończyn dolnych lub miednicy.

• zakrzepica żylna

  Zakrzepica żylna to stan chorobowy charakteryzujący się tworzeniem się skrzepów krwi w żyłach, najczęściej w kończynach dolnych. Wyróżnia się zakrzepicę żył powierzchownych (ZŻP) oraz zakrzepicę żył głębokich (ZŻG), która stanowi poważniejszy problem kliniczny ze względu na ryzyko zatorowości płucnej. Do czynników ryzyka zakrzepicy należą: długotrwałe unieruchomienie, zabiegi operacyjne, ciąża, doustna antykoncepcja, choroby nowotworowe, wrodzone i nabyte zaburzenia krzepnięcia oraz podeszły wiek.

• zarostowa miażdżyca tętnic obwodowych

  Zarostowa miażdżyca tętnic obwodowych (PAOD – Peripheral Arterial Occlusive Disease) to choroba naczyń krwionośnych, w której dochodzi do zwężenia lub zamknięcia światła tętnic zaopatrujących kończyny, najczęściej dolne. Proces ten spowodowany jest odkładaniem się blaszek miażdżycowych, które ograniczają przepływ krwi, prowadząc do niedokrwienia tkanek. Główne czynniki ryzyka to palenie tytoniu, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, dyslipidemia, otyłość i wiek powyżej 50 lat.

• stan po wszczepieniu pomostów aortalno-wieńcowych

  Stan po wszczepieniu pomostów aortalno-wieńcowych (CABG – Coronary Artery Bypass Grafting) odnosi się do sytuacji klinicznej pacjenta po przebytej operacji kardiochirurgicznej, której celem było przywrócenie prawidłowego przepływu krwi w mięśniu sercowym. Wskazanie to występuje u pacjentów po operacji pomostowania naczyń wieńcowych, która jest wykonywana najczęściej w przypadku zaawansowanej choroby wieńcowej, gdy zmiany miażdżycowe znacząco zwężają lub zamykają tętnice wieńcowe, a inne metody leczenia (np. angioplastyka wieńcowa) nie są wystarczające lub możliwe do przeprowadzenia.

• choroba von Willebranda

  Choroba von Willebranda (vWD) to najczęstsza wrodzona skaza krwotoczna, spowodowana niedoborem lub dysfunkcją czynnika von Willebranda (vWF) – białka osoczowego niezbędnego do prawidłowej adhezji płytek krwi i stabilizacji czynnika VIII. Występuje z częstością 1:100-1:1000 osób, przy czym objawy kliniczne obserwuje się u około 1:10000 osób. Choroba dzieli się na trzy główne typy w zależności od rodzaju defektu: typ 1 (częściowy niedobór vWF), typ 2 (defekt jakościowy, z podtypami 2A, 2B, 2M, 2N) oraz typ 3 (całkowity brak vWF).

• przejściowe niedokrwienie mózgu

  Przejściowe niedokrwienie mózgu (TIA – Transient Ischemic Attack) to nagły, krótkotrwały epizod neurologiczny spowodowany tymczasowym zatrzymaniem dopływu krwi do części mózgu. Charakteryzuje się objawami podobnymi do udaru, takimi jak zaburzenia mowy, osłabienie kończyn, zawroty głowy czy zaburzenia widzenia, które jednak ustępują całkowicie w ciągu 24 godzin (najczęściej w ciągu kilku minut do godziny), nie pozostawiając trwałego uszkodzenia tkanki mózgowej.

• łagodna postać choroby zwyrodnieniowej stawu

  Łagodna postać choroby zwyrodnieniowej stawu (osteoartrozy) to początkowe stadium degeneracyjnego schorzenia, charakteryzującego się uszkodzeniem chrząstki stawowej oraz zmianami w kościach podchrzęstnych. W łagodnej postaci pacjenci zwykle odczuwają umiarkowany ból stawów, szczególnie podczas aktywności fizycznej, który ustępuje w spoczynku. Charakterystyczna jest też krótkotrwała sztywność poranna trwająca do 30 minut oraz niewielkie ograniczenie ruchomości stawu.

• zapalna choroba skóry

  Zapalna choroba skóry to termin obejmujący szereg schorzeń dermatologicznych charakteryzujących się stanem zapalnym skóry. Najczęstsze z nich to atopowe zapalenie skóry (AZS), łuszczyca, trądzik pospolity, trądzik różowaty oraz kontaktowe zapalenie skóry. Wskazania do leczenia pojawiają się, gdy choroba wpływa na jakość życia pacjenta, powoduje dyskomfort, świąd, ból lub zaburzenia snu.

• astma przewlekła o umiarkowanym nasileniu

  Astma przewlekła o umiarkowanym nasileniu to przewlekła choroba zapalna dróg oddechowych, charakteryzująca się nawracającymi epizodami duszności, świszczącego oddechu, kaszlu i uczucia ściskania w klatce piersiowej. W tym stopniu nasilenia objawy występują częściej niż w astmie łagodnej – pojawiają się kilka razy w tygodniu, a zaostrzenia mogą zaburzać codzienną aktywność i sen. Pacjenci często wymagają stosowania leków doraźnych, a wartości PEF lub FEV1 wynoszą 60-80% wartości należnej z zauważalną zmiennością.