Właściwości farmakokinetyczne
Neostygmina metylosiarczan

Właściwości farmakokinetyczne neostygminy metylosiarczanu

Neostygminy metylosiarczan jest substancją powszechnie stosowaną w celu odwrócenia resztkowego niedepolaryzującego (konkurującego) bloku nerwowo-mięśniowego. Zazwyczaj podawany jest jednocześnie z glikopironiowym bromkiem, co zostało potwierdzone jako bezpieczne i skuteczne skojarzenie w licznych badaniach klinicznych. ¹

Wchłanianie i metabolizm

Po podaniu dożylnym neostygminy metylosiarczanu, substancja ta charakteryzuje się szybkim procesem dystrybucji, z okresem półtrwania w fazie dystrybucji krótszym niż jedna minuta. W badaniach farmakokinetycznych wykazano, że stężenie neostygminy w osoczu gwałtownie spada do około 8% wartości początkowej już po 5 minutach od podania dożylnego. ²

Dystrybucja

Neostygminy metylosiarczan po wstrzyknięciu dożylnym ulega szybkiej dystrybucji w organizmie. Charakterystyka dystrybucji tej substancji wskazuje na szybkie rozprowadzenie po tkankach, co potwierdza bardzo krótki okres półtrwania w fazie dystrybucji (poniżej jednej minuty). ³

Eliminacja

Neostygminy metylosiarczan charakteryzuje się stosunkowo krótkim okresem półtrwania w fazie eliminacji, który wynosi od około 15 do 30 minut. Jest to znacząca informacja kliniczna, ponieważ determinuje czas działania leku w organizmie. Po upływie godziny od podania można wykryć już tylko śladowe ilości neostygminy metylosiarczanu w osoczu. ⁴

Interesujące obserwacje dotyczące farmakokinetyki neostygminy pochodzą z badań przeprowadzonych wśród pacjentów bez miastenii, u których okres półtrwania substancji w osoczu wynosił 0,89 godziny, co wskazuje na nieco dłuższy czas eliminacji w tej grupie pacjentów. ⁵

Wydalanie

Neostygminy metylosiarczan jest szybko wydalany z organizmu. Główną drogą eliminacji jest wydalanie z żółcią, gdzie najwyższe stężenia substancji obserwuje się w czasie od 30 do 60 minut po podaniu. Niektóre metabolity neostygminy można wykryć w organizmie nawet do 48 godzin po podaniu, co świadczy o dłuższym okresie wydalania metabolitów w porównaniu do związku macierzystego. ⁶

Porównanie parametrów farmakokinetycznych neostygminy metylosiarczanu w różnych populacjach

Charakterystyka farmakokinetyczna skojarzenia z glikopironiowym bromkiem

W preparacie Novistig neostygminy metylosiarczan występuje w połączeniu z glikopironiowym bromkiem w stężeniu 2,5 mg/ml (neostygminy metylosiarczan) i 0,5 mg/ml (glikopironiowy bromek). ⁷

Warto zaznaczyć, że glikopironiowy bromek, który jest standardowo łączony z neostygminy metylasiarczanem, charakteryzuje się nieco odmiennym profilem farmakokinetycznym. Po podaniu dożylnym ponad 90% bromku glikopironium rozkłada się w surowicy już w ciągu 5 minut. Glikopironiowy bromek, podobnie jak neostygmina, jest szybko wydalany z moczem, przy czym najwyższe stężenia obserwuje się w ciągu 3 godzin od podania. Ponad 85% substancji jest wydalane w ciągu 48 godzin. ⁸

Badania farmakokinetyczne z pojedynczą dawką glikopironiowego bromku, z wykorzystaniem testu radioimmunologicznego, potwierdziły szybką dystrybucję i/lub wydalanie tej substancji po podaniu dożylnym. Końcowa faza eliminacji glikopironiowego bromku jest stosunkowo wolna, a mierzalne poziomy w osoczu utrzymują się do 8 godzin po podaniu. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 1,7 godziny, co jest wartością znacznie wyższą niż w przypadku neostygminy metylosiarczanu. ⁹